Pali dhe Sila

Zoti i thirri Palin dhe Silën që të predikonin ungjillin së bashku. Ata udhëtuan në shumë qytete për të parë se si po shkonin kishat atje.

Veprat e Apostujve 15:40–41; 16:4–8

Një natë, në një vegim, Pali pa një burrë nga Maqedonia që i kërkonte të vinte në qytetin e tij. Pali dhe Sila u nisën menjëherë. Ata e dinin se Perëndia donte që ata të shkonin atje.

Veprat e Apostujve 16:9–10

Kur mbërritën në Maqedoni, një grua, e quajtur Lidia, i dëgjoi tek jepnin mësim. Zoti ia hapi zemrën Lidias. Ajo e besoi atë që i mësoi Pali, dhe u pagëzua.

Veprat e Apostujve 16:13–15

Lidia u tha Palit dhe Silës se mund të qëndronin në shtëpinë e saj për aq kohë sa do të rrinin atje.

Veprat e Apostujve 16:15

Por jo të gjithëve u pëlqente që Pali dhe Sila ishin atje. Disa njerëzve nuk u pëlqente ajo që ata po jepnin mësim. Ata i çuan Palin dhe Silën në sheshin e tregut dhe u thanë krerëve të qytetit se po shkaktonin telashe.

Veprat e Apostujve 16:16–21

Njerëzit u zemëruan me Palin dhe Silën. Krerët e qytetit ua grisën rrobat Palit dhe Silës dhe thanë se duheshin rrahur.

Veprat e Apostujve 16:22–23

Atëherë krerët e qytetit i futën në burg Palin dhe Silën. Ua lidhën këmbët dhe u vunë roja.

Veprat e Apostujve 16:23–24

Atë natë Pali dhe Sila u lutën dhe i kënduan himne Perëndisë, ndërsa të burgosurit e tjerë dëgjonin. Befas toka filloi të dridhej. Dyert e burgut u hapën dhe prangat iu zgjidhën.

Veprat e Apostujve 16:25–26

Roja u zgjua dhe pa dyert e hapura. Ai mendoi se të burgosurit ishin arratisur dhe se do të kishte probleme që i la të iknin. Pali i tha rojës të mos shqetësohej. Të burgosurit ishin akoma të gjithë atje.

Veprat e Apostujve 16:27–28

Roja kishte frikë. Ai u gjunjëzua pranë Palit dhe Silës dhe tha: “Ç’duhet të bëj unë që të shpëtohem?” Ata i thanë: “Beso në Zotin Jezu Krisht”.

Veprat e Apostujve 16:27–31

Pali dhe Sila ua mësuan ungjillin rojës dhe familjes së tij. Roja ua mjekoi plagët Palit dhe Silës. Atë natë, u pagëzuan ai dhe familja e tij.

Veprat e Apostujve 16:32–33