Ecja mbi Ujë

Jezusi donte të kalonte ca kohë i vetëm për t’u lutur. Ai i dërgoi dishepujt e Tij me një barkë në anën tjetër të detit të Galilesë. Jezusi shkoi të lutej në një mal.

Mateu 14:22–23

Atë natë, era ishte e fortë dhe dallgët ishin të mëdha. Dishepujt e Jezusit punuan shumë, tërë natën, duke u përpjekur ta çonin barkën në anën tjetër të detit.

Mateu 14:24–25

Kur nata pothuajse mbaroi, dishepujt panë dikë duke ecur drejt tyre mbi ujë. Menduan se ishte një fantazmë dhe patën frikë. Nuk qe një fantazmë; ishte Jezusi! Ai u thirri: “Qetësohuni; jam unë, mos kini frikë!”

Mateu 14:25–27

Pjetri i kërkoi Jezusit që ta ftonte të vinte tek Ai mbi ujë. Jezusi tha: “Eja!” Pjetri zbriti nga barka dhe filloi të ecte mbi ujë, sikurse Jezusi.

Mateu 14:28–29

Por kur Pjetri pa erën e fortë dhe dallgët e mëdha, atë e zuri frika. Ai filloi të fundosej në ujë. Ai i thirri Jezusit: “O Zot, shpëtomë!”

Mateu 14:30

Jezusi zgjati dorën dhe e kapi Pjetrin. Ai e pyeti Pjetrin përse dyshoi në vend që t’i mirëbesonte më shumë Atij.

Mateu 14:31

Kur Jezusi dhe Pjetri u kthyen në barkë, stuhia pushoi. Dishepujt u mahnitën nga ajo që kishte ndodhur. Ata e dinin se Jezusi ishte vërtet Biri i Perëndisë dhe e adhuruan Atë.

Mateu 14:32–33