Lluka 2; Mateu 2:1–15
Shpëtimtari Lind
Premtimi i Perëndisë përmbushet
Jozefi dhe Maria jetonin në Nazaret. Maria do të lindte një foshnjë së shpejti. Çdo njeri duhej të shkonte në qytetin e vet të lindjes për të paguar taksat. Kjo do të thoshte që Jozefi dhe Maria duhej të shkonin në Bethlehem, qytetin e lindjes së Jozefit. Iu desh të udhëtonin shumë larg për të arritur atje.
Lluka 2:1–5
Rrugëtimi nuk ishte i lehtë për Marien. Ngaqë kaq shumë njerëz kishin ardhur në Bethlehem, Maria dhe Jozefi nuk mund të gjenin një vend për Marien që të lindte foshnjën e saj.
Lluka 2:6–7
Ata gjetën një vend ku zakonisht mbaheshin kafshët. Në këtë vend të përulur, Jezusi u lind. Maria dhe Jozefi e donin dhe kujdeseshin për foshnjën Jezus. Ata e mbështollën me një pelenë për ta ndihmuar Atë që të ishte ngrohtë dhe rehat. E vendosën të flinte në një grazhd, i cili zakonisht përdorej për të ushqyer kafshët.
Lluka 2:6–7
Aty pranë, barinjtë po ruanin delet e tyre gjatë natës. Papritur, një dritë e shndritshme shkëlqeu përreth tyre dhe një engjëll u shfaq. Barinjtë patën frikë.
Engjëlli u tha atyre që të mos kishin frikë, sepse ai kishte një lajm të mrekullueshëm. Shpëtimtari kishte lindur në Bethlehem dhe ata mund ta gjenin Atë të shtrirë në një grazhd. Pastaj më shumë engjëj erdhën duke thënë: “Lavdi Perëndisë në vendet më të larta, dhe paqe mbi tokë njerëzve mbi të cilët qëndron mirëdashja e tij!”.
Lluka 2:10–15
Barinjtë shkuan me nxitim në Bethlehem dhe e gjetën foshnjën Jezus, ashtu siç kishte thënë engjëlli. Ata u thanë njerëzve për gjërat e mrekullueshme që kishin parë dhe dëgjuar. Ata e dinin se Jezusi ishte një fëmijë i veçantë.
Lluka 2:16–17
Maria dhe Jozefi e çuan foshnjën Jezus në tempull për t’ia paraqitur Atë Perëndisë. Atje takuan një burrë që quhej Simeon. Fryma e Shenjtë i kishte thënë Simeonit se ai do të takonte Shpëtimtarin përpara se të vdiste. Ai e mbajti foshnjën në duar dhe tha se Jezusi do të shpëtonte të gjithë fëmijët e Perëndisë. Jozefi dhe Maria u mahnitën nga ato që tha ai.
Lluka 2:22–35
Në tempull kishte një person tjetër të quajtur Ana. Bashkëshorti i saj kishte vdekur para shumë vitesh. Tani Ana e kalonte tërë kohën duke adhuruar Perëndinë në tempull. Ajo falënderoi Perëndinë për mundësinë që e pa nga afër Shpëtimtarin. Kurdoherë që takonte dikë që po priste për Shpëtimtarin, ajo u fliste për Jezusin.
Lluka 2:36–38
Kur u lind Jezusi, dijetarë në një vend tjetër panë një yll të ri. Ata e dinin se ai do të thoshte që lindi një fëmijë i veçantë, i cili do të ishte Biri i Perëndisë dhe Shpëtimtari i botës. Ata filluan një udhëtim të gjatë për të vizituar këtë fëmijë dhe për ta adhuruar Atë. Ata dëshironin t’i sillnin Atij dhurata për të treguar dashurinë e tyre për Të.
Mateu 2:1–7
Pasi udhëtuan për një kohë të gjatë, dijetarët erdhën në Jerusalem. Ata thanë se një mbret i ri i judenjve, Shpëtimtari, kishte lindur dhe ata kishin ardhur për ta adhuruar Atë. Pyetën se ku mund ta gjenin mbretin e ri.
Mateu 2:1–2
Një mbret i quajtur Herod dëgjoi se dijetarët po kërkonin një mbret të ri. Ai ishte i shqetësuar. Priftërinjtë dhe skribët e tij i thanë se shkrimet e shenjta thoshin që mbreti i ri do të lindte në Bethlehem. Herodi u tha dijetarëve të kërkonin në Bethlehem dhe më pas të ktheheshin e t’i tregonin kur ta gjenin mbretin e ri.
Mateu 2:3–8
Dijetarët erdhën në Bethlehem. Ata ndoqën yllin, i cili i çoi tek Jezusi. Kur e gjetën Atë dhe Marien e Jozefin, ata i dhanë Jezusit tri dhurata të veçanta dhe e adhuruan Atë. Perëndia i paralajmëroi që të mos ktheheshin tek Herodi, prandaj u kthyen në shtëpi nga një rrugë tjetër.
Mateu 2:9–12
Pasi u larguan dijetarët, Jozefi pa një ëndërr. Në ëndërr, një engjëll i tha Jozefit se Herodi ishte i zemëruar. Jozefi duhej t’i çonte Marien dhe Jezusin në Egjipt, për sigurinë e tyre.
Mateu 2:13
Jozefi u ngrit menjëherë. Ai u largua për në Egjipt me Marien dhe Jezusin ndërkohë që ishte ende natë.
Mateu 2:14
Maria, Jozefi dhe Jezusi qëndruan në Egjipt derisa engjëlli u tha se Herodi kishte vdekur dhe ishte e parrezikshme të ktheheshin. Më pas ata u kthyen për të jetuar në Nazaret.
Mateu 2:15, 19–23