Ai Është Ngritur

Dishepujt e Jezusit e vendosën trupin e Tij në një varr. Donin të bënin më shumë për t’u kujdesur për trupin e Tij, por për pak ishte Shabat. Ata planifikuan të ktheheshin pasi të mbaronte Shabati.

Lluka 23:52–56

Herët në mëngjesin e ditës së tretë pas vdekjes së Jezusit, Maria Magdalena dhe njerëz të tjerë shkuan te varri.

Lluka 24:1; Gjoni 20:1

Kur mbërritën, ata panë se guri që mbulonte varrin, ishte rrokullisur. Ata shkuan brenda dhe trupi i Jezusit nuk ishte atje.

Lluka 24:2–3; Gjoni 20:1

Maria vrapoi t’u thoshte Pjetrit dhe Gjonit se dikush e kishte marrë trupin e Jezusit. Pjetri dhe Gjoni vrapuan drejt varrit.

Gjoni 20:2–4

Kur ata mbërritën te varri, Pjetri dhe Gjoni u futën brenda. Ata panë se trupi i Jezusit ishte larguar. Pëlhura me të cilën e kishin mbështjellë, ishte ende atje.

Gjoni 20:5–7

Pjetri dhe Gjoni shkuan në shtëpi, por Maria qëndroi pranë varrit, duke qarë. Ajo hodhi vështrimin brenda në varr dhe pa dy engjëj. Ata e pyetën përse po qante. Ajo tha se dikush e kishte marrë trupin e Jezusit dhe nuk e dinte se ku ishte.

Gjoni 20:11–13

Atëherë erdhi Jezusi, por Maria nuk e dinte se ishte Ai. Jezusi e pyeti: “Grua, pse po qan?” Maria mendoi se Ai ishte kopshtari. Ajo e pyeti a e dinte se ku ishte trupi i Jezusit.

Gjoni 20:14–15

Jezusi tha: “Mari”. Ajo u kthye. Tani ajo e dinte se ishte Jezusi. Ajo i tha Atij: “Mësues”. Jezusi i kërkoi t’u tregonte dishepujve të tjerë se Ai duhej të shkonte tek Ati i Tij Qiellor. Maria i gjeti dishepujt e tjerë dhe u tha se ajo e kishte parë Jezusin dhe Ai ishte i gjallë përsëri!

Gjoni 20:16–18

Atë mbrëmje shumë prej Apostujve u mblodhën së bashku. Ata i mbyllën dyert, të frikësuar se udhëheqësit e judenjve mund të përpiqeshin t’i gjenin. Papritur e panë Jezusin të qëndronte mes tyre. Në fillim patën frikë. Menduan se Ai ishte një shpirt. Jezusi tha: “Paqja me ju!”

Lluka 24:33–38; Gjoni 20:19

Jezusi i ftoi Apostujt të preknin duart dhe këmbët e Tij. Ai donte që ata të dinin se Ai kishte trup, jo thjesht një shpirt. Ai madje hëngri peshk dhe hoje blete me ta. Sa të lumtur ishin dishepujt që e panë Atë.

Lluka 24:39–44; Gjoni 20:20

Më pas, Jezusi i ndihmoi Apostujt e Tij që t’i kuptonin shkrimet e shenjta që dhanë mësim rreth vdekjes dhe Ringjalljes së Tij. Ai dëshironte që ata t’i jepnin mësim çdo njeriu se, për shkak të Tij, ata do të mund të pendoheshin dhe të merrnin falje. Apostujt do të ishin dëshmitarët e Tij.

Lluka 24:44–48

Apostulli Thoma nuk ishte atje kur erdhi Jezusi. Ai tha se nuk do ta besonte që Jezusi ishte i gjallë përveçse po të shihte shenjat e gozhdëve në duart e Tij.

Gjoni 20:24–25

Tetë ditë më vonë, dishepujt u mblodhën së bashku. Jezusi u shfaq përsëri. Këtë herë Thomai ishte atje.

Gjoni 20:26

Jezusi e ftoi Thomain që të prekte plagët në duart dhe ijën e Tij. Ai i tha Thomait: “Mos ji mosbesues, por besues”. Thomai tha: “Zoti im dhe Perëndia im”. Tani Thomai besoi se Jezusi ishte ringjallur. Jezusi tha se njerëzit janë të bekuar kur besojnë, edhe kur nuk e kanë parë Atë.

Gjoni 20:27–29