Մարդիկ ցանկանում են պատժել մեղանչած կնոջը

Մի օր վաղ առավոտյան Հիսուս Քրիստոսը գնաց Երուսաղեմի տաճար։ Շատ մարդիկ հավաքվեցին Նրա շուրջը՝ լսելու Նրա ուսմունքները։

Հովհաննես 8․1-2

Ինչպես Հիսուսն էր ուսուցանել, որոշ հրեա առաջնորդներ մի կնոջ բերեցին Հիսուսի մոտ։ Նրան բռնել էին Աստծո պատվիրաններից մեկը խախտելիս։ Օրենքի համաձայն՝ կինը պետք է մահապատժի ենթարկվեր՝ նրա վրա քարեր նետելով։

Հովհաննես 8․3-5

Մարդիկ հարցրին Հիսուսին, թե ինչ պետք է լիներ նրա հետ։ Նրանք փորձում էին Հիսուսին։ Նրանք գիտեին, որ Նա չէր ցանկանա, որ կինը վնասվեր։ Բայց եթե Հիսուսն ասեր, որ կինը չպետք է պատժվի, ապա նրանք կարող էին ասել, որ Նա չէր հնազանդվում օրենքին։

Հովհաննես 8․6

Բայց Հիսուսը չպատասխանեց նրանց։ Նա խոնարհվեց գետնին և գրեց հողի վրա։ Մարդիկ կրկին հարցրին Նրան, թե ինչ պետք է անեն։

Հովհաննես 8․6-7

Վերջապես Հիսուսը կանգնեց և նայեց շուրջը կանգնած մարդկանց։ Նա ասաց, որ եթե նրանցից որևէ մեկը երբեք մեղք չի գործել, ապա կարող է առաջինը քար գցել նրա վրա։

Հովհաննես 8․7

Ապա Հիսուսը կրկին խոնարհվեց և շարունակեց գրել հողի վրա։ Բոլոր տղամարդիկ գիտեին, որ իրենք նույնպես մեղքեր էին գործել։ Մեկը մյուսի հետևից հեռացան։

Հովհաննես 8․8-9

Հիսուսը շուրջը նայեց և տեսավ միայն կնոջը, որը կանգնած էր այնտեղ։ Նա հարցրեց նրան, թե ուր են գնացել բոլոր նրանք, ովքեր ուզում էին պատժել նրան։ Նա ասաց Նրան, որ բոլորը հեռացել էին։ Հիսուսը ասաց կնոջը. «Գնա՛ և այսուհետև մեղք մի՛ գործիր»։ Այդ ժամանակից ի վեր կինը հավատաց Հիսուսին։

Հովհաննես 8․9–11, Ջոզեֆ Սմիթի Թարհմանություն, Հովհաննես 8․11, Հովհաննես 8․11, ծանոթագրություն գ։