Ծնվում է Հովհաննես Մկրտիչը

Զաքարիան և Եղիսաբեթը հավատարիմ մարդիկ էին, որոնք սիրում էին Աստծուն։ Նրանք աղոթել էին երեխա ունենալու համար։ Այժմ նրանք շատ ծեր էին, և երեխաներ չունեին։

Ղուկաս 1․5-7

Զաքարիան քահանա էր, որը ծառայում էր Երուսաղեմի տաճարում։ Մի օր նրան ընտրեցին՝ խնկարկություն անելու տաճարի սրբազան սենյակում։

Ղուկաս 1․8-10

Հանկարծ մի հրեշտակ հայտնվեց։ Զաքարիան վախեցել էր։ Հրեշտակն ասաց. «Մի՛ վախեցիր, Զաքա՛րիա, որովհետև քո աղոթքը լսվեց»։ Նա ասաց, որ Զաքարիան և Եղիսաբեթը որդի կունենան։ Նրանք պետք է նրան անվանեն Հովհաննես։ Հրեշտակն ասաց, որ Հովհաննեսը կարևոր գործ ունի անելու։ Նա օգնելու է մարդկանց պատրաստվել՝ ընդունելու Փրկչին, երբ Նա գա։

Ղուկաս 1.12–17

Զաքարիան չէր հավատում հրեշտակի ասածին։ Նա և Եղիսաբեթը չափազանց մեծ էին երեխաներ ունենալու համար։ Հրեշտակն ասաց, որ քանի որ Զաքարիան չհավատաց իր լուրին, չի կարողանա խոսել մինչև Հովհաննեսի ծնունդը։

Ղուկաս 1.18–20

Մարդիկ զարմացել էին, թե ինչու էր Զաքարիան այդքան երկար մնացել տաճարի ներսում։ Հեռանալիս նա չէր կարողանում խոսել։ Նրանք զգացին, որ ինչ-որ առանձնահատուկ բան էր պատահել։

Ղուկաս 1.21-23

Ամիսներ անց Եղիսաբեթն իսկապես երեխա ունեցավ, ինչպես հրեշտակը խոստացել էր։ Նրանց ընտանիքն ու ընկերները շատ ուրախ էին։ Նրանք եկան երեխային տեսնելու։

Ղուկաս 1.57-59

Նրանք կարծում էին, որ երեխային պետք է Զաքարիա անվանել՝ իր հոր անունով։ Եղիսաբեթն ասաց. «Հովհաննես պիտի կոչվի»։ Նրանք հարցրին Զաքարիային, որը դեռ չէր կարողանում խոսել։ Նա գրեց. «Դրա անունը Հովհաննես է»։ Բոլորը զարմացել էին:

Ղուկաս 1.59-63

Հանկարծ Զաքարիան նորից խոսեց։ Նա շնորհակալություն հայտնեց Աստծուն և լցվեց Սուրբ Հոգով։ Նա բոլորին ասաց, որ Աստված հիշում է Իր խոստումները Իր ժողովրդին։ Նա ասաց, որ Հովհաննեսը մարգարե կլինի։ Հովհաննեսը մարդկանց կսովորեցնի ապաշխարել և մկրտվել։ Նա կօգնի նրանց պատրաստվել՝ սովորելու Հիսուս Քրիստոսից։

Ղուկաս 1․64-80