ដំណើររឿង​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ
ការរស់នៅ​ដោយ​សេចក្តី​ជំនឿ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ—ទ្រង់​គឺជា « មេ​ផ្តើម ហើយ​ជា​មេ​សម្រេច​សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​យើង »


ហេព្រើរ ១១–១២

ការរស់នៅ​ដោយ​សេចក្ដី​ជំនឿ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ

ទ្រង់​គឺជា « មេ​ផ្តើម ហើយ​ជា​មេ​សម្រេច​សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​យើង »

បុរស​ម្នាក់ និង​កុមារី​ម្នាក់​កំពុង​សង្កេត​មើល​មនុស្ស​បំផ្លាញ​គ្រឿង​ស្មូន​របស់​ពួកគេ ។

វា​មិនមែន​ជា​រឿង​ងាយស្រួល​ជានិច្ច​នោះ​ទេ ក្នុង​ការក្លាយជា​អ្នកដើរតាម​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​នៅក្នុង​សាសនាចក្រ​ជំនាន់​ដើម ។ ពេលខ្លះ មនុស្ស​ស្អប់​សមាជិក​សាសនាចក្រ ឬ​ចំអក​ដាក់​ពួកគេ​ដោយសារតែ​ជំនឿ​របស់​ពួកគេ ។ ប៉ុល​ចង់​ជួយ​ពួកគេ​ឲ្យ​រក្សា​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​ពួកគេ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ។

ហេព្រើរ ១០:៣២–៣៩

បុរស និង​កុមារី​កំពុង​អធិស្ឋាន ដោយ​មាន​ប៉ុល​នៅ​ផ្ទៃ​ខាងមុខ ។

ប៉ុល​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​មួយ​ច្បាប់​ទៅកាន់​ពួកបរិសុទ្ធ​សាសន៍​ហេព្រើរ ឬ​សាសន៍​យូដា ។ លោក​បាន​បង្រៀន​ថា សេចក្តី​ជំនឿ​មាន​ន័យ​ថា ការជឿ និង​ការមាន​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​លើ​អ្វីមួយ ទោះជា​យើង​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​វា​ក៏​ដោយ ។ ឧទាហរណ៍ ការមាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​មាន​ន័យ​ថា ការទុកចិត្ត​លើ​ទ្រង់ និង​ការសន្យា​របស់​ទ្រង់ ទោះជា​យើង​មិន​ទាន់​បាន​ទទួល​ពរជ័យ​ដែល​យើង​សង្ឃឹម​ចង់​បាន​ក៏ដោយ ។

ហេព្រើរ ១១:១, ៦

កុមារី​ញញឹម កាល​ដែល​បុរស​អាន​ដំណើររឿង​អំពី​មនុស្ស​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ ។

ដើម្បី​ជួយ​ពួកបរិសុទ្ធ​សាសន៍​ហេព្រើរ​ឲ្យ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​បញ្ហា​ប្រឈម​របស់​ពួកគេ​ដោយ​សេចក្តី​ជំនឿ នោះ​ប៉ុល​បាន​រំឭក​ពួកគេ​អំពី​ដំណើររឿង​ទាំងឡាយ អំពី​មនុស្ស​នៅក្នុង​ព្រះគម្ពីរ​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​យ៉ាង​ខ្លាំង ។

ហេព្រើរ ១១:៤–៤០

ណូអេ​កំពុង​មើលទៅ​ការណែនាំ​ដើម្បី​សាងសង់​ទូក​ធំ ។

ឧទាហរណ៍ ប៉ុល​បាន​ប្រាប់​អំពី​ណូអេ ។ ព្រះ​បាន​មាន​បន្ទូល​ប្រាប់​ណូអេ​ឲ្យ​សង់​ទូក​ធំ​មួយ ដើម្បី​ជួយ​សង្គ្រោះ​គ្រួសារ​របស់​លោក​ពី​ទឹក​ជំនន់ ។ ណូអេ​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដើម្បី​គោរព​តាម តាំងតែ​ពីមុន​ពេល​លោក​បាន​ឃើញ​ភ្លៀង​ទៅ​ទៀត ។

ហេព្រើរ ១១:៧

អ័ប្រាហាំ និង​សារ៉ា​ចាកចេញ​ពី​ផ្ទះ​របស់​ពួកលោក ។

ប៉ុល​បាន​ប្រាប់​អំពី​អ័ប្រាហាំ និង​សារ៉ា ដែល​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដើម្បី​ចាកចេញ​ពី​ផ្ទះ​របស់​ពួកលោក ព្រោះ​ព្រះ​បាន​សន្យា​ថា​នឹង​នាំ​ពួកលោក​ទៅកាន់​កន្លែង​មួយ​ដែល​ប្រសើរ​ជាង​មុន ។ ពួកលោក​ក៏​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​លើ​ការសន្យា​របស់​ព្រះ​ផងដែរ​ថា ពួកលោក​នឹង​មាន​គ្រួសារ​ដ៏​សែន​ធំ​មួយ ទោះបីជា​ពួកលោក​ចាស់ ហើយ​មិន​ទាន់​មាន​កូន​ក៏ដោយ ។

ហេព្រើរ ១១:៨–១៦

ម្តាយ និង​បងស្រី​របស់​ម៉ូសេ​កំពុង​លាក់​លោក​នៅក្នុង​កន្ត្រក​មួយ ។

ប៉ុល​ក៏​បាន​ប្រាប់​អំពី​ម្តាយ​របស់​ម៉ូសេ​ឈ្មោះ យ៉ុកិបិត ផងដែរ ។ នាង​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដើម្បី​លាក់​ម៉ូសេ កាល​លោក​នៅ​ជា​ទារក ដើម្បី​រក្សា​លោក​ឲ្យ​មាន​សុវត្ថិភាព​ពី​ស្តេច​ដ៏​អាក្រក់ ។

ហេព្រើរ ១១:២៣

ម៉ូសេ​កំពុង​សង្កេត​មើល​សាសន៍​អេស៊ីព្ទ​ម្នាក់​ធ្វើ​បាប​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល​ម្នាក់ ។

ម៉ូសេ​បាន​ធំ​ឡើង​នៅក្នុង​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ ។ លោក​អាច​សោយសុខ​នឹង​ទ្រព្យសម្បត្តិ និង​មាន​ផាសុកភាព​យ៉ាង​ស្រួល ។ ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​បោះបង់​ចោល​អ្វី​ទាំងអស់​នោះ ដោយសារ​លោក​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​លើ​ព្រះ និង​ពរជ័យ​របស់​ទ្រង់ ។

ហេព្រើរ ១១:២៤–២៧

ម៉ូសេ​ញែក​សមុទ្រ​ក្រហម ។

ដោយសារតែ​សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​លោក ម៉ូសេ​បាន​នាំ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ​ចេញពី​ទាសភាព ។ ពួកគេ​ថែម​ទាំង​បាន​ដើរ​កាត់​សមុទ្រ​ក្រហម​នៅលើ​ដី​ស្ងួត​ទៀត​ផង !

ហេព្រើរ ១១:២៩

នាង​រ៉ាហាប​ជាមួយ​នឹង​កូនៗ​របស់​នាង ។

ប៉ុល​ក៏​បាន​តំណាល​ប្រាប់​អំពី​នាង​រ៉ាហាប​ផងដែរ ។ នាង​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដើម្បី​ជួយ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ ទោះបីជា​គ្មាន​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់​នៅក្នុង​ទីក្រុង​របស់​នាង​ជឿ​លើ​ព្រះអម្ចាស់​ក៏​ដោយ ។ សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​នាង​បាន​ជួយ​សង្គ្រោះ​គ្រួសារ​របស់​នាង ។

ហេព្រើរ ១១:៣០–៣១

បុរស និង​កុមារី​សម្លឹង​មើល​ថូ​ស្មូន ដែល​ពួកគេ​បាន​ជួសជុល ។

ប៉ុល​បាន​និយាយ​ថា គំរូ​ទាំងនេះ​ជាច្រើន​អំពី​សេចក្តី​ជំនឿ​អាច​ជួយ​យើង​ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​ជំនឿ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​ផងដែរ ទោះបីជា​ជីវិត​មាន​ការលំបាក​ក៏​ដោយ ។ យើង​អាច​ប្រែចិត្ត​ពី​អំពើបាប​របស់​យើង​បាន ហើយ​មើលទៅ​ព្រះយេស៊ូវ​ដែល​ជា « មេ​ផ្តើម ហើយ​ជា​មេ​សម្រេច​សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​យើង » ។ ទ្រង់​ស្ម័គ្រ​ព្រះទ័យ​ដើម្បី​សុគត​សម្រាប់​យើង ព្រោះ​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា ដង្វាយធួន​របស់​ទ្រង់​នឹង​នាំមក​នូវ​សេចក្តី​អំណរ និង​ការព្យាបាល​ដ៏​អស្ចារ្យ !

ហេព្រើរ ១២:១–២