លូកា ៧:៣៦–៥០
ព្រះយេស៊ូវអភ័យទោសឲ្យស្ត្រីម្នាក់
« នាងមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ជាច្រើន »
បុរសម្នាក់ឈ្មោះ ស៊ីម៉ូន បានអញ្ជើញព្រះយេស៊ូវឲ្យមកផ្ទះរបស់គាត់ និងសោយអាហារជាមួយគាត់ ។ ស៊ីម៉ូនគឺជាអ្នកដឹកនាំម្នាក់ក្នុងចំណោមក្រុមអ្នកដឹកនាំ ដែលគេហៅថាពួកផារិស៊ី ។
លូកា ៧:៣៦
ខណៈដែលពួកគេកំពុងបរិភោគ ស្ដ្រីម្នាក់បានមកផ្ទះរបស់ស៊ីម៉ូន ។ នាងបានឮថា ព្រះយេស៊ូវគង់នៅទីនោះ ។ នាងចង់បង្ហាញការដឹងគុណ និងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់នាងចំពោះទ្រង់ ។
លូកា ៧:៣៧
ស្ត្រីនោះយំ នៅពេលនាងបានឃើញព្រះយេស៊ូវ ។ ទឹកភ្នែករបស់នាងបានលាងព្រះបាទរបស់ទ្រង់ ។ បន្ទាប់មក នាងបានជូតសម្ងួតព្រះបាទរបស់ទ្រង់ដោយសក់របស់នាង ។ នាងបានថើបព្រះបាទរបស់ទ្រង់ ហើយបានយកប្រេងក្រអូបលាបផង ។
លូកា ៧:៣៨
ស៊ីម៉ូនដឹងថា ស្ត្រីនេះបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបជាច្រើន ។ គាត់បានគិតថា បើព្រះយេស៊ូវពិតជាបុរសរបស់ព្រះមែន នោះទ្រង់នឹងដឹងថា ស្ត្រីនេះគឺជាមនុស្សមានបាប ហើយទ្រង់នឹងមិនអនុញ្ញាតឲ្យនាងពាល់ទ្រង់ឡើយ ។
លូកា ៧:៣៩
ព្រះយេស៊ូវបានជ្រាបពីអ្វីដែលស៊ីម៉ូនកំពុងគិត ។ ទ្រង់មានបន្ទូលប្រាប់ស៊ីម៉ូនថា ស្ត្រីនោះបានលាងព្រះបាទរបស់ទ្រង់ ដោយសារនាងស្រឡាញ់ទ្រង់ ។ ជាធម្មតា ភ្ញៀវទទួលបានទឹកដើម្បីលាងជើងរបស់ពួកគេ ។ ស៊ីម៉ូនមិនបានធ្វើអ្វីបែបនេះ ដើម្បីបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះយេស៊ូវឡើយ ។
លូកា ៧:៤០–៤៧
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលប្រាប់ស្ត្រីនោះថា នាងត្រូវបានអត់ទោសពីអំពើបាបរបស់នាងហើយ ដោយសារនាងស្រឡាញ់ទ្រង់ និងមានសេចក្ដីជំនឿលើទ្រង់ ។ ទ្រង់មានបន្ទូលទៅនាងថា នាងអាចទៅឲ្យបានប្រកបដោយសេចក្ដីសុខចុះ ។
លូកា ៧:៤៧–៥០