ដំណើររឿង​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ
ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច​អំពី​សាសន៍​សាម៉ារី​ចិត្ត​ល្អ—ការស្រឡាញ់​អ្នកជិតខាង​របស់​យើង ដូច​ដែល​យើង​ស្រឡាញ់​ខ្លួនឯង


លូកា ១០:២៥–៣៧

ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច​អំពី​សាសន៍​សាម៉ារី​ចិត្ត​ល្អ

ការស្រឡាញ់​អ្នកជិតខាង​របស់​យើង ដូច​ដែល​យើង​ស្រឡាញ់​ខ្លួនឯង

បុរស​ម្នាក់​ទូលសួរ​ព្រះយេស៊ូវ​នូវ​សំណួរ​មួយ ។

អ្នកប្រាជ្ញ​ច្បាប់​ម្នាក់​បាន​ទូលសួរ​ព្រះយេស៊ូវ​ពី​របៀប​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ជីវិត​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ។ ព្រះយេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ឆ្លើយ​ថា នៅក្នុង​ព្រះគម្ពីរ តើ​មាន​កត់ទុក​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ខ្លះ ។ អ្នកប្រាជ្ញ​ច្បាប់​នោះ​បាន​ឆ្លើយតប​ថា ព្រះគម្ពីរ​ចែង​ថា​ត្រូវ​ឲ្យ​ស្រឡាញ់​ព្រះ និង​ស្រឡាញ់​អ្នកជិតខាង​របស់​យើង ។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​មាន​បន្ទូល​ថា គាត់​បាន​ឆ្លើយ​ត្រូវ​ហើយ ។ រួចហើយ​អ្នកប្រាជ្ញ​ច្បាប់​បាន​ទូលសួរ​ថា « តើ​អ្នកណា​ជា​អ្នកជិតខាង​ខ្ញុំ ? » ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ឆ្លើយ​សំណួរ​ដោយ​តំណាល​ប្រាប់​ពី​ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច​មួយ ឬ​ដំណើររឿង​មួយ ។

លូកា ១០:២៥–២៩

បុរស​សាសន៍​យូដា​ម្នាក់​បាន​រង​របួស​ដោយសារ​ចោរ​ប្លន់ 

នៅក្នុង​ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច​នេះ បុរស​ម្នាក់​ដែល​ជា​សាសន៍​យូដា បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​ពី​ក្រុង​យេរូសាឡិម​ទៅ​ក្រុង​យេរីខូរ ។ ភ្លាមៗ​នោះ ស្រាប់តែ​មាន​ពួកចោរ​បាន​មក ។ ពួកវា​បាន​ប្លន់​យក​សម្លៀក​បំពាក់​របស់​គាត់ វាយ​គាត់​ឲ្យ​រង​របួស​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ ហើយ​ទុក​គាត់​ចោល​នៅ​ទីនោះ ។

លូកា ១០:៣០

សង្ឃ​មួយ​អង្គ​មើល​រំលង​បុរស​ដែល​រង​របួស​នោះ ។

មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន មាន​សង្ឃ​មួយ​អង្គ​ចុះ​មក​តាម​ផ្លូវ​នោះ ។ សង្ឃ​គឺជា​បុគ្គល​ម្នាក់​ដែល​ធ្វើការ​នៅក្នុង​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ ។ គាត់​បាន​ឃើញ​បុរស​នោះ​ហើយ ប៉ុន្ដែ​បាន​វាង​តាម​ម្ខាង​ផ្លូវ​ហួស​ទៅ ។

លូកា ១០:៣១

ពួកលេវី​ម្នាក់​មើល​រំលង​បុរស​ដែល​រង​របួស​នោះ ។

បន្ទាប់មក មាន​បុរស​ម្នាក់​ទៀត​មក ដែល​ធ្វើការ​នៅក្នុង​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ​ដែរ ដែល​គេ​ហៅ​ថា​ពួកលេវី ។ គាត់​បាន​ឃើញ​បុរស​ដែល​រង​របួស​នោះ​ហើយ ប៉ុន្ដែ​គាត់​បាន​វាង​តាម​ម្ខាង​ផ្លូវ​ហួស​ទៅ​ដែរ ។

លូកា ១០:៣២

សាសន៍​សាម៉ារី​ម្នាក់​សម្គាល់​ឃើញ​បុរស​សាសន៍​យូដា​នេះ ។

បន្ទាប់មក សាសន៍​សាម៉ារី​ម្នាក់​បាន​ដើរ​ដំណើរ​មក​ដល់ ។ គាត់​បាន​ឃើញ​ថា បុរស​នៅលើ​ផ្លូវ​បាន​រង​របួស​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ ។ ជាធម្មតា ពួកសាសន៍​សាម៉ារី និង​ពួកសាសន៍​យូដា​មិន​ចុះ​សម្រុង​គ្នា​នោះ​ទេ ។ ប៉ុន្តែ​សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ​នៅតែ​ចង់​ជួយ​បុរស​នេះ ។

លូកា ១០:៣៣

សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ​ថែទាំ​បុរស​សាសន៍​យូដា 

សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ​បាន​ថែទាំ​បុរស​នោះ ដោយ​យក​ប្រេង និង​ស្រា​ចាក់​លាប​លើ​របួស​របស់​បុរស​នោះ ។ លោក​បាន​ដាក់​បុរស​នោះ​នៅលើ​សត្វ​លា​របស់​គាត់ ។

លូកា ១០:៣៤

សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ​នាំ​បុរស​សាសន៍​យូដា​នេះ​ទៅឯ​ផ្ទះ​សំណាក់ 

បន្ទាប់មក សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ​បាន​នាំ​បុរស​នេះ​ទៅឯ​ផ្ទះ​សំណាក់ ដើម្បី​គាត់​អាច​សម្រាក និង​បាន​ជា​សះស្បើយ​ឡើងវិញ ។ មុនពេល​សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ​រៀប​ចេញ​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក គាត់​បាន​ឲ្យ​ប្រាក់​ទៅ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​សំណាក់​នោះ ហើយ​ប្រាប់​ថា « ចូរ​ថែរក្សា​អ្នក​នេះ​ផង » ។ សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ​បាន​និយាយ​ថា គាត់​នឹង​ត្រឡប់​មកវិញ​ក្នុង​រយៈពេល​ពីរបី​ថ្ងៃ​ទៀត ហើយ​ឲ្យ​ប្រាក់​បន្ថែម​ទៀត ។

លូកា ១០:៣៤–៣៥

ព្រះយេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ប្រាប់​អ្នកប្រាជ្ញ​ច្បាប់​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​ដូចជា​សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ 

នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ដំណើររឿង​នេះ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​សួរ​អ្នកប្រាជ្ញ​ច្បាប់​នូវ​សំណួរ​មួយ ។ តើ​អ្នកណា​ជា​អ្នកជិតខាង​នឹង​បុរស​ដែល​រង​របួស​នេះ ? សង្ឃ ពួកលេវី ឬ​សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ ? អ្នកប្រាជ្ញ​ច្បាប់​បាន​តប​ថា គឺជា​អ្នក​ដែល​បាន​បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​បុរស​នោះ—សាសន៍​សាម៉ារី ។ ព្រះ‌យេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ប្រាប់​អ្នកប្រាជ្ញ​ច្បាប់​ឲ្យ​ទៅ​ចុះ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​ដូចជា​សាសន៍​សាម៉ារី​រូប​នេះ ។

លូកា ១០:៣៦–៣៧