1 Elo huet et sech erginn: Wéi de Moroni dës Epistel kritt huet, gouf hien nach méi rosen, well hie wousst, datt den Ammoron ee perfekt Wësse vu sengem Bedruch hat; jo, hie wousst, datt den Ammoron wousst, datt et net eng gerecht Saach war, déi hie maache gedoen hat, géint d’Vollek Nephi Krich ze féieren.

2 An hien huet gesprach: Kuckt, ech wäert mam Ammoron keng Gefaangener austauschen, ausser hie gëtt seng Absichten op, wéi ech et a menger Epistel gesot hunn; well ech wëll him net erlaben, méi Muecht ze hunn, wéi hie schonn huet.

3 Kuckt, ech kennen deen Uert, wou d’Lamanite mäi Vollek bewaachen, dat si gefaange geholl hunn; a well den Ammoron mir meng Epistel net erfëllt, kuckt, sou wëll ech him no menge Wierder ginn; jo, ech wëll ënnert hinnen Doud uriichten, bis si ëm Fridde bieden.

4 An elo huet et sech erginn: Wéi de Moroni dës Wierder gesprach huet, huet hien ënnert senge Männer nosiche gelooss, ob hien ënnert hinne vläicht ee Mann fanne géif, deen een Nokomme vum Laman wier.

5 An et huet sech erginn: Si hunn ee fonnt, deem säin Numm Laman war; an hie war ee vun de Kniechte vum Kinnek, dee vum Amalikkja ermort gi war.

6 De Moroni awer huet de Laman an eng kleng Unzuel vu senge Männer higoe gelooss zu de Waachen, déi iwwert d’Nephitë gesat waren.

7 D’Nephitë goufen awer an der Stad Gid bewaacht; dofir huet de Moroni de Laman bestëmmt a maache gedoen, datt eng kleng Unzuel Männer mat him gaangen ass.

8 A wéi et Owend war, ass de Laman zu de Waache gaangen, déi iwwert den Nephite waren, a kuckt, si hunn hie komme gesinn an hie begréisst, mee hien huet zu hinne gesprach: Fäert net; kuckt, ech sinn ee Lamanit. Kuckt, mir sinn den Nephite fortgelaf, a si schlofen; a kuckt, mir hu vun hinne Wäi geholl an e matbruecht.

9 Wéi awer d’Lamaniten dës Wierder héieren hunn, hunn si hie mat Freed opgeholl; a si hunn zu him gesprach: Gëff ons vun deem Wäin, fir datt mir drénken; mir si frou, datt s du de Wäi matgeholl hues, well mir si midd.

10 Mee de Laman huet zu hinne gesprach: Loosst ons vun eisem Wäin zeréckbehalen, bis mir géint d’Nephiten an de Kampf zéien. Mee dës Wierder hunn an hinnen nach méi de Wonsch erwächt, vum Wäin ze drénken;

11 well, hunn si gesot, mir si midd, dofir loosst eis vun deem Wäin huelen, well deemnächst wäerte mir mat eiser Verfleegung Wäi kréien, an dee wäert eis stäerken, géint d’Nephiten ze zéien.

12 An de Laman huet zu hinne gesprach: Dir sollt no äre Wënsch handelen.

13 An et huet sech erginn: Si hu gäre vun deem Wäi geholl; an en huet hinnen angenehm geschmaacht, dofir hunn si nach léiwer dovunner geholl; an e war staark, well e war staark zoubereet.

14 An et huet sech erginn: Si hu gedronk a goufe lëschteg, an no an no waren si alleguerte bedronk.

15 Wéi awer de Laman a seng Männer gesinn hunn, datt si alleguerte bedronk waren a fest geschlof hunn, sinn si zu de Moroni zeréckgaangen an hunn him alles erzielt, wat geschitt war.

16 Dëst awer war nom Plang vum Moroni. An de Moroni hat seng Männer mat Krichswaffe versuergt; a wärend d’Lamanite fest geschlof haten a bedronk waren, ass hien an d’Stad Gid komm, an hien huet de Gefaangene Krichswaffen era geworf, sou datt si alleguerte bewaffent waren,

17 jo, souguer hir Fraen an all hir Kanner, wien och ëmmer amstand war, Krichswaffen ze gebrauchen, nodeems de Moroni dës Gefaangener all bewaffent hat; an dëst alles ass an déifster Stëllt geschitt.

18 Hätten si awer d’Lamaniten erwächt, kuckt, sou wären si bedronk gewiescht, an d’Nephiten hätten si ëmbrénge kënnen.

19 Mee kuckt, dëst war net dem Moroni säi Wonsch; hien huet sech net u Mord oder Bluttvergéisse gefreet, mee hien huet sech dorunner erfreet, säi Vollek virun der Vernichtung ze retten; an aus dësem Grond wollt hie keen Onrecht op sech huelen; hie wollt net d’Lamaniten iwwerfalen a si an hirer Dronkenheet vernichten.

20 Mee hien hat seng Wënsch duerchgesat; well hien hat déi gefaangen Nephitë bewaffent, déi sech an de Mauere vun der Stad befonnt hunn, an hinne Muecht ginn, déijéineg Deeler a Besëtz ze huelen, déi bannent de Mauere waren.

21 An dunn huet hien déi Männer, déi bei him waren, sech ee Stéck vun hinnen zeréckzéien an d’Arméie vun de Lamaniten ëmstelle gelooss.

22 Mee kuckt, dëst ass zur Nuetszäit geschitt, a wéi d’Lamaniten um Mueren erwächt sinn, hunn si gesinn, datt si dobausse vun den Nephiten ëmstallt waren an datt hir Gefaangener banne bewaffent waren.

23 An esou hunn si gesinn, datt d’Nephitë Muecht iwwert si haten; an an dëser Lag hunn si et net fir gutt fonnt, mat den Nephiten ze kämpfen; dofir hunn hir iewescht Haaptleit hinnen d’Krichswaffen of gefuerdert an hunn se dohinner bruecht an se den Nephitë virun d’Féiss geworf; a si hunn em Gnod gebiet.

24 Mee kuckt, dëst war dem Moroni säi Wonsch. Hien huet si krichsgefaangen an d’Stad a Besëtz geholl an huet all Gefaangener, déi Nephite waren, fräisetze gelooss; a si hunn sech dem Moroni senger Arméi ugeschloss a ware fir seng Arméi eng grouss Verstäerkung.

25 An et huet sech erginn: Hien huet gemaach, datt déi Lamaniten, déi hie gefaange geholl hat, mat der Aarbecht ugefaangen hunn, nämlech d’Befestegunge ronderëm d’Stad Gid ze verstäerken.

26 An et huet sech erginn: Wéi hien d’Stad Gid no senge Wënsch befestegt hat, huet hien seng Gefaangener an d’Stad Iwwerfloss brénge gelooss; an hien huet och dës Stad mat enger ganz staarke Sträitmuecht bewaacht.

27 An et huet sech erginn: Obwuel d’Lamanite vill dogéint gemaach haten, hunn si all Gefaangener, déi si geholl haten, behalen a bewaacht, a si hunn och all Buedem, deen si erëm gewonnen, an dee Virdeel, deen si kritt haten, behalen.

28 An et huet sech erginn: D’Nephiten hunn erëm ugefaangen, Victoiren ze hunn an erëm hir Rechter an hir Fräiheeten ze reklaméieren.

29 Villmools hunn d’Lamaniten de Versuch gemaach, si an der Nuecht ze ëmschléissen, mee bei dëse Versich hunn si vill Gefaangener verluer.

30 A villmools hunn si versicht, den Nephite mat hirem Wäin zouzesetzen, fir si duerch Gëft an Dronkenheet ze vernichten.

31 Mee kuckt, d’Nephite waren net lues, an dëser Zäit vum Leed un den Här, hire Gott, ze denken. Si hunn sech net an hire Schlénge fänke gelooss; jo, si wollte vun hirem Wäin net genéissen, ausser si hunn fir d’éischt hire lamanitesche Gefaangener dovunner ginn.

32 An esou waren si virsiichteg, fir datt si kee Gëft konnte kréien; well wann hire Wäin ee Lamanit vergëfte géif, esou géif en och een Nephit vergëften; an esou hunn si all hiert Gedrénks gepréift.

33 Elo huet et sech erginn: Et war fir de Moroni conseilléiert, Virbereedunge fir den Ugrëff op d’Stad Morianton ze treffen; well kuckt, d’Lamaniten hate mat hirer Aarbecht d’Stad Morianton befestegt, bis se ee ganz staarke Stëtzpunkt gi war.

34 A si hunn bestänneg nei Sträitkräften an dës Stad bruecht, an och neie Proviant un Iessen.

35 An esou ass dat nénganzwanzegt Joer vun der Regierung vun de Riichter iwwer d’Vollek Nephi op en Enn gaangen.