1 An et huet sech erginn: Et gouf dem Alma an dem Amulek gebueden, aus der Stad ewech ze goen; a si sinn ewech gaangen a koumen an d’Land Sidom; a kuckt, do sinn si op all déijéineg getraff, déi aus dem Land Ammonihah ausgezu waren, déi ausgestouss a gestengegt gi waren, well si de Wierder vum Alma gegleeft haten.

2 A si hunn hinnen alles erzielt, wat hire Fraen a Kanner geschitt ass, an och a Bezuch op sech selwer a vun hirer Muecht vun der Befreiung.

3 An och de Zeezrom louch zu Sidom krank donidder mat engem brennende Féiwer, dat opgrond vu senger Béist duerch déi grouss Tribulatioune vu sengem Sënn verursaacht gi waren; well hien huet gemengt, den Alma an den Amulek géifen net méi liewen; an hien huet gemengt, si wiere wéinst sengen Ongerechtegkeeten ëmbruecht ginn. An dës grouss Sënd a seng vill aner Sënden hu seng Gedanke gepéngegt, bis et him iwwer d’Moosse Wéi gedoen hat, well et gouf keng Befreiung dovunner; dofir huet hien ugefaangen, vun der brennenden Hëtzt versengt ze ginn.

4 Wéi hien awer héieren huet, den Alma an den Amulek wieren am Land Sidom, huet säin Häerz ugefaangen, Mutt ze faassen; an hien huet direkt eng Botschaft u si geschéckt, well hien huet gewënscht, datt si zu him kéimen.

5 An et huet sech erginn: Si sinn direkt gaangen a sinn der Botschaft no gefollegt, déi hien hinne geschéckt hat; a si sinn an d’Haus vum Zeezrom gaangen; a si hunn hien op sengem Bett fonnt, krank a vu brennendem Féiwer ganz schwaach; an och säi Gewëssen huet him iwwer d’Moosse wéinst sengen Ongerechtegkeete Wéi gedoen; a wéi hien si gesinn huet, huet hien d’Hand ausgestreckt a si u gefleet, hien ze heelen.

6 An et huet sech erginn: Den Alma huet zu him gesprach, andeems hien en bei der Hand geholl huet: Gleefs du dorunner, datt de Christus Muecht huet, ze retten?

7 An hien huet geäntwert a gesprach: Jo, ech gleewen un all Wierder, déi s du gepriedegt hues.

8 An den Alma huet gesprach: Wann s du un d’Erléisung duerch Christus gleefs, kann du geheelt ginn.

9 an hien huet gesot: Jo, ech gleewen no denge Wierder.

10 An dunn huet den Alma zum Här geruff: O Här, eise Gott, sief baarmhäerzeg zu dësem Mann, an heel hien no sengem Glawen, deen hien a Christus setzt.

11 An wéi den Alma dës Wierder gesot hat, ass den Zeezrom op d’Féiss gesprongen an huet ugefaange mat goen; an dat gouf zur grousser Verwonnerung vun all de Leit gemaach; an d’Wëssen dovunner ass duerch d’ganzt Land vu Sidom gaangen.

12 An den Alma huet den Zeezrom dem Här gedeeft; a vun där Zäit un huet hien ugefaangen, dem Vollek ze priedegen.

13 An den Alma huet am Land Sidom eng Kierch opgeriicht an huet am Land Priister an Enseigante geweit, fir dat si dem Här all déijéineg deefe géifen, déi sech wënschen, gedeeft ze ginn.

14 An et huet sech erginn: Et waren hirer vill; well si sinn aus alle Gebitter ronderëm Sidom erbäi gestréimt an hunn sech deefe gelooss.

15 Wat awer dat Vollek betraff huet, dat am Land Ammonihah war, sou ass et een haarthäerzegt an tockskäppegt Vollek bliwwen; a si sinn net vun hire Sënden ëmgekéiert, villméi hunn si all Muecht vum Alma a vum Amulek dem Däiwel zou geschriwwen; well si hunn dem Glawe vum Nehor ugehéiert an hunn näischt dovunner gehalen, dat ee vu senge Sënden ëmkéiere misst.

16 An et huet sech erginn, datt den Alma an den Amulek, den Amulek hat all säi Gold a Sëlwer a seng wäertvoll Saachen, déi am Land Ammonihah waren, fir d’Wuert vu Gott opginn, an hie gouf vun deenen, déi fréier seng Frënn waren, an och vu sengem Papp a senger Famill verworf;

17 dofir, nodeems den Alma d’Kierch zu Sidom gegrënnt hat, an ee groussen Ofbroch erlieft huet, jo, well hie gesinn huet, datt d’Vollek de Stolz vun hirem Häerz ofgebrach haten, an ugefaangen hunn, sech viru Gott ze humiliéieren, an ugefaangen hunn, sech an hire Sanctuairen ze versammelen, fir Gott virum Altor ze déngen, an hu stänneg opgepasst a gebiet, fir datt si vum Satan, a vum Doud a vun der Zerstéierung befreit géife ginn—

18 elo, wéi ech gesot hunn, nodeems den Alma all dëst gesinn hat, huet hien den Amulek mat sech geholl a koum an d’Land Zarahemla eriwwer an huet hien a säin Haus gefouert an huet sech senger a senge Problemer ugeholl an hien am Här gestäerkt.

19 An esou ass dat zéngte Joer vun der Regierung vun de Riichter iwwer d’Vollek Nephi op en Enn gaangen.