1. og 2. Tímóteusarbréf
Bréf til Tímóteusar
Páll gefur ungum vini sínum ráð
Tímóteus var ungur maður með sterka trú á Jesú Krist. Móðir hans, Evnike, og amma hans, Lóis, voru einnig miklar trúkonur. Þær kenndu Tímóteusi úr ritningunum, jafnvel þegar hann var barn.
2. Tímóteusarbréf 1:5; 3:15
Tímóteus og Páll voru góðir vinir. Þeir höfðu unnið og ferðast saman, þjónað Drottni og miðlað fagnaðarerindi hans. Páll elskaði Tímóteus eins og son.
Filippíbréfið 2:19–22; 1. Tímóteusarbréf 1:2
Páll bað Tímóteus að leiða kirkjuna í Efesus. Paul þurfti að fara til annarrar borgar. Á meðan hann var í burtu, skrifaði hann Tímóteusi bréf honum til hjálpar.
1. Tímóteusarbréf 1:1–3
Síðar, þegar Páll var í fangelsi í Róm, skrifaði hann Tímóteusi annað bréf. Hann varaði Tímóteus við því að erfiðir tímar myndu koma. Sumir myndu snúa baki við sannleikanum og elska það sem heimsins er meira en Guð. Þeir myndu kenna það sem ekki er sannleikur.
2. Tímóteusarbréf 3:1–7; 4:3–4
Páll sagði Tímóteusi að óttast ekki. Hann sagði: „Því að ekki gaf Guð okkur anda hugleysis heldur anda máttar og kærleiks.“ Páll sagði Tímóteusi að halda áfram að gera það sem hann hafði lært. Ritningarnar myndu leiða hann til Jesú Krists.
2. Tímóteusarbréf 1:7–9; 3:14–17
Páll vissi að lífi sínu myndi brátt ljúka. Hann óttaðist þó ekki dauðann. Páll sagði Tímóteusi að þrátt fyrir að hann hefði tekist á við margar áskoranir í lífinu, þá hefði hann haldið trú sinni sterkri. Hann treysti því að himneskur faðir og Jesús Kristur myndu gefa honum eilíft líf.
2. Tímóteusarbréf 4:6–8