Jesús í Getsemane

Jesús og postular hans fóru í garð sem hét Getsemane. Jesús bað Pétur, Jakob og Jóhannes að fylgja sér og sagði hinum að bíða.

Matteus 26:36–37; Jóhannes 18:1

Jesús sagði Pétri, Jakobi og Jóhannesi að hann væri mjög hryggur. Hann bað þá að vera vakandi með sér meðan hann baðst fyrir.

Matteus 26:38

Jesús gekk síðan aðeins lengra inn í garðinn. Hann tók að þjást fyrir syndir okkar, svo við gætum iðrast og hlotið fyrirgefningu. Jesús upplifði líka allan okkar sársauka, veikindi og sorg, svo hann gæti vitað hvernig best væri að hjálpa okkur. Hann gerði þetta því hann elskar okkur. Allt var þetta hluti af áætlun himnesks föður.

Matteus 26:39; Lúkas 22:41; Rómverjabréfið 3:23; Alma 7:11–13; 3. Nefí 27:19

Þjáningar Jesú voru svo sársaukafullar að hann spurði himneskan föður hvort hann gæti tekið þjáningarnar í burtu. Hann var samt fús til að gera það sem faðir hans vildi að hann gerði. Hann sagði „En verði þó ekki minn heldur þinn vilji.“

Lúkas 22:42

Jesús gekk til Péturs, Jakobs og Jóhannesar og sá að þeir voru sofandi. Hann vakti þá og bað þá aftur að halda sér vakandi og biðjast fyrir. Hann vissi þó að þótt þeir vildu halda sér vakandi, þá voru þeir afar þreyttir.

Matteus 26:40‒41

Jesús baðst fyrir á ný. Engill kom til að veita honum styrk. Hann fann fyrir svo miklum sársauka og hann baðst jafnvel enn meira fyrir. Sviti hans voru blóðdropar sem féllu á jörðina.

Matteus 26:42; Lúkas 22:43–44; Mósía 3:7; Kenning og sáttmálar 19:16–19

Tvisvar sinnum í viðbót fór Jesús til Péturs, Jakobs og Jóhannesar og kom að þeim sofandi. Að lokum vakti hann þá, því tíminn var kominn er hann yrði tekinn í burtu.

Matteus 26:43–46