Síðasta kvöldmáltíðin

Jesús og postular hans voru í Jerúsalem til að halda hátíðlega páskahátíð gyðinga. Gyðingar héldu upp á páskahátíðina á hverju ári. Það hjálpaði þeim að minnast þess að fyrir mörgum árum voru fjölskyldur þeirra í ánauð í Egyptalandi og Guð hjálpaði þeim að flýja.

2. Mósebók 12:27

Meðan þeir voru í Jerúsalem, héldu Jesús og postular hans sérstaka veislu saman. Jesú hafði hlakkað til þess að deila þessari máltíð með þeim.

Lúkas 22:7–15

Eftir að þeir höfðu borðað, fyllti Jesús skál með vatni. Hann byrjaði að þvo fætur postula sinna.

Jóhannes 13:4–5

Þegar komið var að Pétri, spurði hann hvers vegna Jesús væri að gera þetta. Það að þvo fætur var yfirleitt bara framkvæmt af þjónum.

Jóhannes 13:6

Jesús sagðist vera að þvo fætur þeirra til að setja þeim fordæmi. Hann vildi að þeir þjónuðu og elskuðu hver annan eins og hann hafði elskað þá. Ef þeir gerðu það, myndi fólk vita að þeir væru lærisveinar hans.

Jóhannes 13:14–16, 34−35

Jesús sagði lærisveinum sínum að hann myndi brátt deyja. Pétur sagðist vera fús til að deyja fyrir Jesú.

Jóhannes 13:36–38

Jesús vissi þó að erfiðir tímar væru fram undan. Hann sagði Pétri að áður en haninn galaði morguninn eftir, myndi Pétur segja þrisvar að hann þekkti ekki Jesú.

Jóhannes 13:38

Jesús vissi að postular hans yrðu áhyggjufullir og hræddir. Hann lofaði að Guð myndi senda þeim heilagan anda. Heilagur andi myndi hughreysta þá, kenna þeim og hjálpa þeim að muna eftir því sem Jesús hafði kennt þeim. Hann sagði þeim að hafa hvorki áhyggjur né óttast. Hann sagði: „Ef þér elskið mig munuð þér halda boðorð mín.“

Jóhannes 14:1, 15–16, 26–27

Jesús gerði síðan nokkuð afar sérstakt til að hjálpa postulunum að hafa hann ávallt í huga. Hann veitti þeim sakramentið. Fyrst blessaði hann brauð, braut það í bita og gaf postulum sínum. Jesús sagði þeim að hugsa um líkama hans, meðan þeir borðuðu brauðið. Hann bað þá að minnast þess að hann myndi deyja fyrir þá.

Matteus 26:26; Lúkas 22:19

Jesús hellti síðan víni í bikar. Hann blessaði vínið og bauð postulunum að drekka það. Jesús sagði þeim að hugsa um blóð hans, meðan þeir drukku vínið. Hann bað þá að minnast þess að hann myndi þjást, blæða og deyja fyrir sársauka og syndir allra manna, svo við gætum iðrast og hlotið fyrirgefningu.

Matteus 26:27–28; Lúkas 22:20

Jesús útskýrði síðan að hann væri eins og vínviður og lærisveinar hans væru sem greinar. Ef grein helst tengd vínviðinum, ber hún ávöxt. Grein sem ekki er tengd vínviðinum deyr og getur ekki borið ávöxt. Jesús vildi að lærisveinar sínir yrðu ætíð nálægt honum með því að elska hver annan og halda boðorð hans.

Jóhannes 15:4–12

Eftir að hafa kennt þetta, sungu Jesús og postular hans sálm. Þeir gengu í áttina að garði sem nefndist Getsemane.

Matteus 26:30