Sögur úr ritningunum
Jesús hughreystir tvo lærisveina – Á göngu saman á veginum til Emmaus


Lúkas 24:13–25

Jesús hughreystir tvo lærisveina

Á göngu saman á veginum til Emmaus

Tveir af lærisveinum Jesú á gangi til Emmaus.

Á upprisudegi Jesú voru tveir lærisveinar á gangi frá Jerúsalem til bæjar sem hét Emmaus. Þeir voru fylgjendur Jesú og þeir voru sorgmæddir. Þeir ræddu saman um dauða Jesú og annað sem gerst hafði undanfarna daga.

Lúkas 24:13–14

Jesús birtist og gengur með lærisveinunum. Lærisveinarnir vita ekki að það er Jesús.

Þegar þeir gengu kom Jesús og gekk með þeim, en þeir vissu ekki að þetta var Jesús. Hann spurði um hvað þeir væru að tala og hvers vegna þeir væru sorgmæddir.

Lúkas 24:15–17

Lærisveinarnir útskýra að Jesús hafi dáið.

Þeir voru hissa á því að hann vissi ekki hvað gerst hafði. Þeir sögðu honum frá Jesú. Þeir héldu að hann yrði frelsari þeirra, en að hann hefði dáið.

Lúkas 24:18–21

Lærisveinarnir segja að líkami Jesú sé horfinn úr gröfinni.

Þeir sögðu einnig að nokkrar konur hefðu farið að gröf hans, en að líkami Jesú hafi verið horfinn. Englar höfðu sagt konunum að Jesús væri lifandi.

Lúkas 24:21–24

Jesús kennir lærisveinunum.

Jesús kenndi þeim því næst það sem ritningarnar sögðu um frelsarann. Hann sagði spámennina hafa kennt að frelsarinn myndi deyja og rísa upp aftur.

Lúkas 24:25–27

Jesús blessar brauð og gefur það lærisveinunum.

Þegar þeir komu til Emmaus var orðið framorðið. Lærisveinarnir tveir buðu Jesú að dvelja hjá sér. Jesús settist niður til að neyta matar með þeim. Hann tók brauð og blessaði það og gaf lærisveinunum. Á því augnabliki vissu þeir að þetta var Jesús. Skyndilega hvarf hann.

Lúkas 24:29–31

Lærisveinarnir tala um upplifun sína með Jesú.

Lærisveinarnir tveir töluðu um þá hlýju sem þeir höfðu fundið í hjarta sér þegar Jesús kenndi þeim úr ritningunum. Þeir flýttu sér aftur til Jerúsalem til að segja hinum lærisveinunum að þeir hefðu séð Jesú.

Lúkas 24:32–35