Páll og Sílas

Drottinn kallaði Pál og Sílas til að kenna fagnaðarerindið saman. Þeir ferðuðust til margra borga til að sjá hvernig kirkjunum þar gengi.

Postulasagan 15:40–41; 16:4–8

Kvöld eitt sá Páll mann frá Makedóníu í sýn biðja sig að koma til borgar sinnar. Páll og Sílas fóru þegar í stað. Þeir vissu að Guð vildi að þeir færu.

Postulasagan 16:9–10

Þegar þeir komu til Makedóníu heyrði kona að nafni Lýdía þá kenna. Drottinn opnaði hjarta Lýdíu. Hún trúði því sem Páll kenndi og lét skírast.

Postulasagan 16:13–15

Lýdía sagði Páli og Sílasi að þeir mættu dvelja í húsinu hennar á meðan þeir væru þar.

Postulasagan 16:15

En ekki voru allir sáttir við að Páll og Sílas væru þarna. Sumum líkaði ekki það sem þeir kenndu. Þeir fóru með Pál og Sílas á torgið og sögðu höfuðsmönnunum að þeir væru að valda óspektum.

Postulasagan 16:16–21

Fólkið reiddist Páli og Sílasi. Höfuðsmenn borgarinnar rifu klæði Páls og Sílasar og sögðu að þeir skyldu lamdir.

Postulasagan 16:22–23

Síðan vörpuðu höfðingjar borgarinnar Páli og Sílasi í fangelsi. Þeir bundu fætur þeirra og settu vörð til að gæta þeirra.

Postulasagan 16:23–24

Þetta kvöld báðust Páll og Sílas fyrir og sungu Guði lofsöngva meðan hinir fangarnir hlustuðu. Skyndilega tók jörðin að skjálfa. Fangelsisdyrnar opnuðust og böndin losnuðu.

Postulasagan 16:25–26

Fangavörðurinn vaknaði og sá dyrnar opnar. Hann hélt að fangarnir hefðu komist undan og að hann hefði komið sjálfum sér í vanda með því að leyfa þeim að fara. Páll sagði verðinum að hafa ekki áhyggjur. Fangarnir væru þar allir enn.

Postulasagan 16:27–28

Vörðurinn var hræddur. Hann féll á kné frammi fyrir Páli og Sílasi og sagði: „Hvað á ég að gjöra til að verða hólpinn?“ Þeir sögðu: „Trú þú á Drottin Jesú.“

Postulasagan 16:27–31

Páll og Sílas kenndu fangaverðinum og fjölskyldu hans fagnaðarerindið. Vörðurinn annaðist um sár Páls og Sílasar. Sama kvöld skírðist hann og fjölskylda hans!

Postulasagan 16:32–33