Matteus 14:22–33
Gengið á vatninu
Trú sigrar óttann
Jesús vildi fá tíma til að biðja í einrúmi. Hann sendi lærisveina sína á báti hinum megin við Galíleuvatn. Jesús fór og baðst fyrir á fjalli einu.
Matteus 14:22–23
Þessa nótt var vindurinn sterkur og öldurnar stórar. Lærisveinar Jesú unnu hörðum höndum alla nóttina við að koma bátnum hinum megin við vatnið.
Matteus 14:24–25
Þegar kvöldið var næstum búið, sáu lærisveinarnir einhvern ganga í átt til sín á vatninu. Þeir héldu að þetta væri draugur og urðu hræddir. Það var ekki draugur; það var Jesús! Hann kallaði til þeirra: „Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir.“
Matteus 14:25–27
Pétur bað Jesú að bjóða sér að koma til sín á vatninu. Jesús sagði: „Kom þú!“ Pétur sté út úr bátnum og gekk á vatninu, alveg eins og Jesús!
Matteus 14:28‒29
En þegar Pétur sá sterkan vindinn og háar öldurnar varð hann hræddur. Hann tók að sökkva í vatnið. Hann hrópaði til Jesú: „Drottinn, bjarga þú mér!“
Matteus 14:30
Jesús rétti fram höndina og greip í Pétur. Hann spurði Pétur hvers vegna hann efaðist í stað þess að treysta honum betur.
Matteus 14:31
Þegar Jesús og Pétur komu aftur í bátinn lægði vindinn. Lærisveinarnir voru undrandi yfir því sem gerst hafði. Þeir vissu að Jesús var sannarlega sonur Guðs og tilbáðu hann.
Matteus 14:32‒33