Matteus 20:1–16
Dæmisagan um verkamennina í víngarðinum
Boðskapur vonar
Jesús sagði lærisveinum sínum dæmisögu eða sögu, til að hjálpa þeim að skilja hvernig himnaríki er. Í dæmisögunni var maður sem þurfti verkafólk í víngarð sinn. Snemma einn morgun fann hann því verkamenn sem samþykktu að vinna allan daginn fyrir eina mynt. Þeir byrjuðu að vinna.
Matteus 20:1–2
Þremur tímum síðar réði maðurinn fleiri starfsmenn. Hann bauð þeim að vinna í víngarði sínum það sem eftir lifði dagsins. Hann lofaði að greiða þeim af sanngirni.
Matteus 20:3–4
Þremur klukkustundum síðar fann maðurinn enn fleira fólk sem þurfti á vinnu að halda. Hann bað það líka að vinna í víngarðinum sínum.
Matteus 20:5
Loks, undir lok dagsins, sá maðurinn fólk sem hafði ekkert að gera. Það sagði að enginn hefði veitt þeim vinnu allan liðlangan daginn. Maðurinn sagði að það gæti unnið síðasta klukkutíma dagsins í víngarði hans.
Matteus 20:6–7
Þegar dagurinn var á enda, greiddi maðurinn verkamönnunum. Hann gaf fólkinu sem hafði unnið í eina klukkustund eina mynt. Hann gaf líka öllum hinum vinnumönnunum eina mynt. Fólkið sem hafði unnið allan daginn varð reitt. Það taldi að það ætti að fá meiri peninga en allir aðrir.
Matteus 20:8–12
Maðurinn minnti vinnumennina á að þeir hefðu samþykkt að vinna allan daginn fyrir eina mynt. Hann sagði að þeir ættu ekki að reiðast þótt hann veldi að sýna öðrum góðvild sem unnu í víngarði hans.
Matteus 20:13–16