2 Nephi

Buch vum Mormon

Aféierung an Zeien
1 Nephi
2 Nephi
Jakob
Enos
Jarom
Omni
Wierder vum Mormon
Mosiah
Alma
Helaman
3 Nephi
4 Nephi
Mormon
Ether
Moroni

2 Nephi

1. Kapitel
De Lehi prophezeit vun engem Land vun der Fräiheet—Seng Nokomme ginn zerstreet a geschloen, wann si den Hellege vun Israel rejetéieren—Hie fuerdert seng Jongen op, d’Rüstung vun der Gerechtegkeet unzedoen. Ongeféier 588–570 v. Chr.
2. Kapitel
D’Erléisung kënnt duerch den Hellege Messias—D‘Fräiheet vun der Wiel (d‘Handlungsfräiheet) ass essentiel fir d’Existenz an de Fortschrëtt—Den Adam ass gefall, fir datt d’Mënschen si kënnen—D’Mënschen si fräi, fir Fräiheet an éiwegt Liewen ze wielen. Ongeféier 588–570 v. Chr.
3. Kapitel
De Joseph an Ägypten huet d’Nephiten an enger Visioun gesinn—Hie prophezeit iwwert de Joseph Smith, de Seher vun de leschten Deeg; iwwert de Moses, deen Israel befreie géif; a vun der Erscheinung vum Buch vum Mormon. Ongeféier 588–570 v. Chr.
4. Kapitel
De Lehi beréit a séint seng Posteritéit—Hie stierft a gëtt begruewen—Den Nephi freet sech iwwer d’Guttheet vu Gott—Den Nephi setzt säi Vertrauen an den Här fir ëmmer. Ongeféier 588–570 v. Chr.
5. Kapitel
D’Nephiten trennen sech vun de Lamaniten, halen d’Gesetz vum Moses a bauen en Tempel—Wéinst hirem Onglawe ginn d’Lamaniten aus der Géigewaart vum Här ausgeschloss, verflucht a ginn zu enger Plo fir d’Nephiten. Ongeféier 588–559 v. Chr.
6. Kapitel
De Jakob erzielt d’jiddesch Geschicht: Déi babylonesch Gefaangenschaft an d’Réckrees; de Ministère an d’Kräizegung vum Hellege vun Israel; D’Hëllef, déi vun den Heiden empfaange gouf; an d’Restauratioun vun de Judden an de leschten Deeg, wann si un de Messias gleewen. Ongeféier 559–545 v. Chr.
7. Kapitel
De Jakob liest weider aus Jesaja: De Jesaja schwätzt messianesch—De Messias wäert d’Zong vun de Geléierten hunn—Hie wäert de Schléier Säi Réck ginn—Hie wäert net duerchernee bruecht ginn—Vergläicht Jesaja 50. Ongeféier 559–545 v. Chr.
8. Kapitel
De Jakob liest weider aus Jesaja: An de leschten Deeg wäert den Här Zion tréischten an Israel versammelen—Déi Erléiste wäerte mat grousser Freed op Zion kommen—Vergläicht Jesaja 51 an 52:1–2. Ongeféier 559–545 v. Chr.
9. Kapitel
De Jakob erkläert, datt d’Judden an all hire versprachene Länner versammelt ginn—D’Versönung befreit de Mënsch vum Fall—D’Läiche vun den Doudege wäerten aus dem Graf eraus kommen, an hir Séilen aus der Hell an aus dem Paradäis—Si gi verurteelt—D’Versönung rett virum Doud, der Hell, dem Däiwel an onendlecher Qual—Déi Gerecht wäerten am Kinnekräich vu Gott gerett ginn—D’Strofe fir d’Sënde gi festgeluecht—Den Hellege vun Israel ass de Wiechter vun der Paart. Ongeféier 559–545 v. Chr.
10. Kapitel
De Jakob erkläert, datt d’Judden hire Gott kräizegen—Si wäerte verstreet ginn, bis si ufänken, un Hien ze gleewen—Amerika wäert e Land vun der Fräiheet sinn, wou kee Kinnek regéiere wäert—Versöönt iech mat Gott a kritt d’Erléisung duerch Seng Gnod. Ongeféier 559–545 v. Chr.
11. Kapitel
De Jakob huet säin Erléiser gesinn—D’Gesetz vum Moses weist op de Christus hin a beweist, datt Hie komme wäert. Ongeféier 559–545 v. Chr.
12. Kapitel
De Jesaja gesäit den Tempel an de leschten Deeg, d’Versammlung vun Israel, an d’Geriicht an de Fridden am Millennium—Déi Stolz an déi Béis gi beim Zweete Kommen erofgedréckt—Vergläicht Jesaja 2. Ongeféier 559–545 v. Chr.
13. Kapitel
Juda a Jerusalem gi wéinst hirem Ongehorsam bestrooft—Den Här plädéiert fir Säi Vollek a riicht et—D’Duechtere vun Zion gi verflucht a gequäält wéinst hirer weltlecher Natur—Vergläicht Jesaja 3. Ongeféier 559–545 v. Chr.
14. Kapitel
Zion an hir Duechtere ginn um dausendjäregen Dag erléist a gerengegt—Vergläicht Jesaja 4. Ongeféier 559–545 v. Chr.
15. Kapitel
De Wéngert vum Här (Israel) gëtt verlooss gelooss, a Säi Vollek gëtt zerstreet—Leed wäert iwwert si kommen an hirem apostoleschen an zerstreeten Zoustand—Den Här wäert e Fändel héich halen an Israel versammelen—Vergläicht Jesaja 5. Ongeféier 559–545 v. Chr.
16. Kapitel
De Jesaja gesäit den Här—Dem Jesaja seng Sënde gi verzien—Hie gëtt beruff ze prophezeien—Hie prophezeit vun der Ofleenung vun de Léiere vum Christus duerch d’Judden—En Iwwerrescht wäert zeréckkommen—Vergläicht Jesaja 6. Ongeféier 559–545 v. Chr.
17. Kapitel
Efraim a Syrie féiere Krich géint Juda—De Christus gëtt aus enger Jongfra gebuer—Vergläicht Jesaja 7. Ongeféier 559–545 v. Chr.
18. Kapitel
De Christus wäert wéi e Stolpersteen an e Fiels vum Ugrëff sinn—Sicht den Här, net d’Magier—Wennt iech zum Gesetz an zum Temoignage fir Orientéierung—Vergläicht Jesaja 8. Ongeféier 559–545 v. Chr.
19. Kapitel
De Jesaja schwätzt messianesch—D’Vollek an der Däischtert wäert e grousst Liicht gesinn—Eis ass e Kand gebuer—Hie wäert de Prënz vum Fridde sinn a wäert um Troun vum David regéieren—Vergläicht Jesaja 9. Ongeféier 559–545 v. Chr.
20. Kapitel
D’Zerstéierung vun Assyrien ass eng Duerstellung vun der Zerstéierung vun de Béise beim Zweete Kommen—Wéineg Leit wäerten iwwereg bleiwen, nodeems den Här erëmkënnt—Den Iwwerrescht vum Jakob wäert un deem Dag zeréckkommen—Vergläicht Jesaja 10. Ongeféier 559–545 v. Chr.
21. Kapitel
De Stamm vum Jesse (Christus) wäert a Gerechtegkeet riichten—D’Wëssen iwwer Gott wäert d’Äerd am Millennium bedecken—Den Här wäert e Fändel erhiewen an Israel versammelen—Vergläicht Jesaja 11. Ongeféier 559–545 v. Chr.
22. Kapitel
Um dausendjäregen Dag wäerten all Mënschen den Här luewen—Hie wäert ënnert hinne wunnen—Vergläicht Jesaja 12. Ongeféier 559–545 v. Chr.
23. Kapitel
D’Zerstéierung vu Babylon ass eng Duerstellung vun der Zerstéierung beim Zweete Kommen—Et wäert en Dag vu Roserei a vun der Vergeltung sinn—Babylon (d’Welt) wäert fir ëmmer falen—Vergläicht Jesaja 13. Ongeféier 559–545 v. Chr.
24. Kapitel
Israel wäert versammelt ginn a wäert d’Rou vun der dausendjäreger Zäit genéissen—De Luzifer gouf wéinst der Rebellioun aus dem Himmel gehäit—Israel wäert iwwer Babylon (d’Welt) triumphéieren—Vergläicht Jesaja 14. Ongeféier 559–545 v. Chr.
25. Kapitel
Den Nephi bretzt sech mat der Kloerheet—D’Prophezeiunge vum Jesaja ginn an de leschten Deeg verstanen—D’Judde kommen aus Babylon zeréck, kräizegen de Messias a ginn zerstreet a geschloen—Si ginn erëm hiergestallt, wann si un de Messias gleewen—Hie kënnt fir d’éischt sechshonnert Joer nodeems de Lehi Jerusalem verlooss huet—D’Nephiten halen d’Gesetz vum Moses a gleewen un de Christus, deen den Hellege vun Israel ass. Ongeféier 559–545 v. Chr.
26. Kapitel
De Christus wäert den Nephiten déngen—Den Nephi gesäit d’Zerstéierung vu sengem Vollek viraus—Si wäerten aus dem Stëbs schwätzen—D’Heide wäerte falsch Kierchen a geheim Verbindungen opbauen—Den Här verbitt de Männer, Priister-Handwierk ze praktizéieren. Ongeféier 559–545 v. Chr.
27. Kapitel
Däischtert an Apostasie wäerten d’Äerd an de leschten Deeg bedecken—D’Buch vum Mormon wäert erauskommen—Dräi Zeie wäerten iwwer d’Buch aussoen—De geléierte Mann wäert soen, datt hien dat versigelt Buch net liese kann—Den Här wäert e wonnerbaart Wierk an e Wonner maachen—Vergläicht Jesaja 29. Ongeféier 559–545 v. Chr.
28. Kapitel
Vill falsch Kierchen ginn an de leschten Deeg opgebaut—Si wäerte falsch, eidel an domm Doktrinnen enseignéieren—Et wäert vill Apostasie gi wéinst falschen Enseignanten—Den Däiwel wäert an den Häerzer vun de Mënsche sinn—Hie wäert all méiglech falsch Doktrinnen enseignéieren. Ongeféier 559–545 v. Chr.
29. Kapitel
Vill Heide wäerten d’Buch vum Mormon ofleenen—Si wäerte soen: Mir brauchen net nach eng Bibel—Den Här schwätzt zu villen Natiounen—Hie wäert d’Welt no de Bicher riichten, déi geschriwwe ginn. Ongeféier 559–545 v. Chr.
30. Kapitel
Konvertéiert Heide ginn zum Vollek vun der Allianz gezielt—Vill Lamaniten a Judde wäerten dem Wuert gleewen a wäerten agreabel ginn—Israel gëtt erëm hiergestallt an déi Béis zerstéiert. Ongeféier 559–545 v. Chr.
31. Kapitel
Den Nephi erzielt, firwat de Christus gedeeft gouf—D’Mënsche mussen dem Christus nogoen, gedeeft ginn, den Hellege Geescht kréien a bis zum Enn duerchhalen, fir gerett ze ginn—Ëmkéiert an Daf sinn d’Paart zum enken a schmuele Wee—Éiwegt Liewe kënnt zu deenen, déi d’Geboter no der Daf halen. Ongeféier 559–545 v. Chr.
32. Kapitel
Engele schwätzen duerch d’Muecht vum Hellege Geescht—D’Mënsche musse bieden a vu sech selwer Wësse vum Hellege Geescht kréien. Ongeféier 559–545 v. Chr.
33. Kapitel
D’Wierder vum Nephi si wouer—Se temoignéiere vu Christus—Déi, déi un de Christus gleewen, wäerten de Wierder vum Nephi gleewen, déi als Zeie viru Geriicht stinn. Ongeféier 559–545 v. Chr.