1 An elo huet et sech erginn: Wéi de Jesus dëst gesot hat, huet hien et de Leit duergeluecht; an hien huet hinnen alles duergeluecht, Grousses a Klenges.

2 An hien huet gesprach: Dës Schrëften, déi dir net kritt hutt, vun deenen huet de Papp mir gebueden, datt ech se iech sollt ginn; well et war no senger Weisheet, datt se den zukünftege Generatioune sollt gi ginn.

3 An hien huet all Saachen duer geluecht, vun Ufank u bis zur Zäit wou hien a senger Herrlechkeet kéim—jo, souguer all Saachen, déi op d’Uewerfläch vun der Äerd kommen, souguer bis d’Elementer mat extremer Hëtzt schmëlzen, an d’Äerd zesummegewéckelt gëtt wéi eng Schrëftrull, an den Himmel an d’Äerd vergaange sinn;

4 An och bis zum groussen a leschten Dag, wou all Mënschen, an all Familljen, an all Natiounen a Sprooche viru Gott stoe wäerten, fir no hire Wierker verurteelt ze ginn, egal ob se gutt oder béis sinn—

5 wa se gutt sinn, zur Opersteeung vum éiwege Liewen; a wann se béis sinn, zur Opersteeung vun der Verdaamt; parallel dozou, déi eng op der enger Säit an déi aner op der anerer Säit, no der Barmhäerzegkeet, der Gerechtegkeet an der Hellegkeet, déi a Christus ass, deen do war, ier d’Welt ugefaangen huet.

6 Elo kann awer an dësem Buch net eemol den honnertsten Deel vun deem geschriwwe ginn, wat de Jesus dem Vollek wierklech geléiert huet,

7 mee kuckt, d’Placke vum Nephi enthalen de gréissten Deel vun deem, wat hien dem Vollek geléiert huet.

8 An dëst hei hunn ech geschriwwen, nämlech dee méi klengen Deel vun deem, wat hien d’Vollek geléiert huet; an ech hunn et zu deem Zweck geschriwwen, datt et erëm zu dësem Vollek bruecht gëtt, nämlech vun den Aneren, no de Wierder, déi de Jesus gesprach huet.

9 A wann si dëst kritt hunn, wat néideg ass, datt si et als éischt hunn, fir hire Glawen ze testen, a wann et sech ergëtt, datt si dës Saache gleewen, da ginn hinnen déi gréisser Saache manifestéiert.

10 A wann si net dorunner gleewen, da wäert hinnen dat Gréissert virenthale ginn, zu hirer Schëllegspriechung.

11 Kuckt, ech war dorunner, et nidderzeschreiwen, nämlech alles, wat op de Placke vum Nephi agravéiert war, mee den Här huet et verbueden, nämlech: Ech wëll de Glawe vu mengem Vollek préiwen.

12 Dofir schreiwen ech, Mormon, dat, wat mir vum Här gebuede ginn ass. An elo kommen ech, Mormon, mat menge Wierder op en Enn a fuere weider, dat ze schreiwen, wat mir gebuede ginn ass.

13 Dofir hätt ech gären, datt dir gesitt, datt den Här dat Vollek wierklech dräi Deeg laang enseignéiert huet; an duerno huet hien sech hinnen dacks gewisen an huet dacks d’Brout gebrach an huet et geséint an huet et hinne ginn.

14 An et huet sech erginn: Hien huet d’Kanner vun de Leit, vun deene gesprach ginn ass, geléiert an hinne gedéngt: an hien huet hinnen d’Zong geléist, a si hunn zu hire Pappe Grousses a Wonnerbares gesprach, jo, souguer méi Grousses, wéi hien dem Vollek offenbaart hat; an hien huet hinnen d’Zong geléist, sou datt si schwätze konnten.

15 An et huet sech erginn, nodeems hien an den Himmel opgefuer war—déi zweete Kéier, datt hien sech hinne gewisen huet, an ass zum Papp gaangen, nodeems hien all hir Kranker an hir Krëppel geheelt hat, an d’Ae vun hire Blannen opgemaach an d’Ouere vun den Dafen opgemaach hat, an och all Zorte vun Heelung ënnert hinne gemaach hat, an e Mann vun den Doudegen erwächt hat, an hinnen seng Muecht gewisen hat, an ass zum Papp opgefuer—

16 kuckt, et huet sech erginn: De nächsten Dag hunn sech d’Leit versammelt, a si hunn dës Kanner gesinn an héieren; jo, souguer Puppelcher hunn de Mond opgemaach a Wonnerbares geschwat; an et gouf verbueden, datt een dat nidderschreift, wat si geschwat hunn.

17 An et huet sech erginn: D’Jünger, déi de Jesus ernimmt hat, hunn zënter där Zäit ugefaangen, alleguerten, déi bei si komm sinn, ze deefen an ze beléieren; an alleguerten, déi sech am Numm vum Jesus deefe gelooss hunn, goufe vum Hellege Geescht erfëllt.

18 A vill vun hinnen hunn Onaussproochleches gesinn an héieren, an et ass net richteg, datt et niddergeschriwwe gëtt.

19 A si hunn een den anere geléiert a gedéngt; a si haten alles ënnert sech gemeinsam, jiddwereen huet gerecht gehandelt, ee mat dem aneren.

20 An et huet sech erginn: Si hunn alles gemaach, jo, wéi de Jesus et hinne gebueden hat.

21 An déi sech am Numm vum Jesus deefe gelooss hunn, déi sinn d’Kierch vum Christus genannt ginn.