1 Well kuckt, den Dag kënnt, dee brenne wäert ewéi een Uewen; an all Stolzer, jo, an alleguerten, déi Béises maachen, wäerte Stoppele sinn; an den Dag, dee kënnt, wäert si verbrennen, seet den Här vun den Arméien, sou datt hien hinnen net Wuerzel nach Branche loosse wäert.

2 Fir iech awer, déi dir mäin Numm fäert, wäert de JONg vun der Gerechtegkeet sech erhiewe mat Heelung a senge Flilleken; an dir wäert ervirkommen an eruwuessen ewéi d’Kälwer am Stall.

3 An dir wäert déi Béis zertrëppelen; well si wäerten Äsche sinn ënnert de Suele vun äre Féiss un deem Dag, wou ech dëst maache wäert, seet den Här vun den Arméien.

4 Denkt un d’Gesetz vu Moses, mengem Dénger, dat ech him zu Horeb fir ganz Israel gebueden hunn, mat de Statuten an den Urteeler.

5 Kuckt, ech wäert iech de Prophet Elijah schécken, bevir de groussen a schrecklechen Dag vum Här kënnt.

6 An hie soll d’Häerz vun de Pappen de Kanner zouwennen an d’Häerz vun de Kanner hire Pappen, fir datt ech net kommen an d’Äerd mat engem Fluch schloen.