அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம்

எங்களின் சமீபத்திய காங் குடும்ப மறுகூடுகையில் அப்பா ஜோக்குகள் போட்டியுடன் கூடிய வேடிக்கையான திறமை நிகழ்ச்சியும் இருந்தது.

ஆனால் இந்த போட்டி அசாதாரணமானது. ஒரு குழுவில் தாத்தா (நான்) மற்றும் 12 மற்றும் 11 வயதுடைய இரண்டு பேரக்குழந்தைகள் இருந்தோம். மற்றொரு குழுவில், கெரிட் டபிள்யூ. காங்கின் பாணியில் அப்பா ஜோக்குகளைச் சொல்ல சகோதரன் பீட்டரால் தூண்டப்பட்ட செயற்கை நுண்ணறிவு (ஏஐ) திட்டம் இருந்தது. தாத்தா கெரிட் காங்குக்குப் போட்டியாக செயற்கை நுண்ணறிவு (ஏஐ) கெரிட் காங்.

நானும் பேரப்பிள்ளைகளும் முதலில் சென்றோம்.

தன் காரை மோதிய டைனோசரை நீங்கள் எப்படி அழைப்பீர்கள்? டைரனோசொரஸ் ரெக்ஸ்.

ஏஐ கெரிட் காங்குக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டது—கெரிட் டபிள்யூ காங் போல சிந்தி. அவரைப் போல பேசு.

ஏஐ கெரிட் காங்: “கெரிட் டபிள்யூ. காங் பேசுவது போல் ஒரு அப்பா ஜோக் உள்ளது, அவரது அரவணைப்பான, சிந்தனைமிக்க மற்றும் எழுச்சியூட்டும் பாணியைத் தழுவியது: தாழ்மையான மரம் ஏன் மக்களை புன்னகைக்க வைத்தது? ஏனென்றால் அது அன்பில் வேரூன்றி தயவின் கிளைகளை நீட்டுகிறது. அந்த மரத்தைப் போலவே, நாமும் நம் வேர்களில் வலிமையையும் மற்றவர்களுக்கு தயவு காட்டுவதில் மகிழ்ச்சியையும் காணலாம்.”

சரி, நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அதனால்தான் அவை அப்பா ஜோக்ஸ் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

நம்மைச் சுற்றியுள்ள அனைத்தும் சிரிக்கவும், மகிழ்ச்சியடையவும், நன்றியுள்ள கண்களால் பார்க்கவும் உள்ள வாய்ப்புகள். நம்முடையது அன்றாட வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சி மற்றும் பரிசுத்தத்தின் சுவிசேஷம். பரிசுத்தமானது புனிதமான நோக்கத்திற்காக காரியங்களை பிரித்து வைக்கிறது. ஆனால் பரிசுத்தமானது, இந்த உலகத்தின் குறுக்கள் மற்றும் முட்களுக்கு மத்தியில், தினசரி அப்பத்தில், மன்னா இருந்தது போலவே, தினசரி வாழ்க்கையைப் பரிசுத்தத்துடன் இணைப்பதற்கும் நம்மை அழைக்கிறது. கர்த்தருடன் நடக்க, நாம் பரிசுத்தமாக ஆக வேண்டும், ஏனென்றால் அவர் பரிசுத்தர்; மேலும், பரிசுத்தமாக ஆக நமக்கு உதவ, கர்த்தர் அவருடன் நடக்க நம்மை அழைக்கிறார்.

நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கதை இருக்கிறது. நானும் சகோதரி காங்கும் உங்களைச் சந்திக்கும் போது—சபை உறுப்பினர்கள் மற்றும் நண்பர்கள் பல இடங்களிலும் சூழ்நிலைகளிலும்— அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் என்ற உங்கள் கதைகள் எங்களை ஊக்குவிக்கின்றன. நீங்கள் ஏழு C க்களுடன் வாழ்கிறீர்கள்: cதேவனுடன் ஐக்கியம், cசமுதாயம் மற்றும் c ஒருவருக்கொருவருடன் மனதுருக்கம், cஒப்புக்கொடுத்தல் மற்றும் cதேவன், குடும்பம் மற்றும் நண்பர்களுடன் உடன்படிக்கை,—c Cஇயேசு கிறிஸ்துவில் மையமாயிருப்பது,.

வளர்ந்து வரும் சான்றுகள் இந்த குறிப்பிடத்தக்க உண்மையை எடுத்துக்காட்டுகின்றன: ஆவிக்குரிய ஈடுபாடு அல்லது தொடர்பு இல்லாதவர்களை விட மத நம்பிக்கையாளர்கள் சராசரியாக மகிழ்ச்சியாகவும், ஆரோக்கியமாகவும், நிறைவாகவும் உள்ளனர். மகிழ்ச்சி மற்றும் வாழ்க்கை திருப்தி, மன மற்றும் உடல் ஆரோக்கியம், அர்த்தம் மற்றும் நோக்கம், பண்பு மற்றும் நல்லொழுக்கம், நெருங்கிய சமூக உறவுகள், நிதி மற்றும் பொருளாதார நிலைத்தன்மை—ஒவ்வொரு அளவிலும், மத நம்பிக்கையாளர்கள் செழிக்கிறார்கள்.

அவர்கள் சிறந்த உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியம் மற்றும் அனைத்து வயது மற்றும் ஜனக்குழுக்களிலும் அதிக திருப்தியான வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறார்கள்.

“மத கட்டமைப்பு நிலைத்தன்மை” என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் அழைப்பது வாழ்க்கையின் சுழல்கள் மற்றும் திருப்பங்களுக்கு மத்தியில் தெளிவு, நோக்கம் மற்றும் உணர்த்துதலை வழங்குகிறது. விசுவாசக் குடும்பம் மற்றும் பரிசுத்தவான்களின் சமூகம் தனித்திருப்பதையும் தனிமையான கூட்டத்தையும் எதிர்த்துப் போராடுகிறது. கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் என்பது அசுத்தமானவைகளுக்கு இல்லை, மற்றவர்களின் செலவில் தந்திரமான புத்திசாலித்தனத்திற்கு இல்லை, கோபம் மற்றும் பிரிவினையைப் பணமாக்கும் வழிமுறைகளுக்கு இல்லை, என்று கூறுகிறது. கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் என்பது புனிதமான மற்றும் பயபக்தியுடையவர்களுக்கு, ஆம் என்று கூறுகிறது, ஆம் என்று நாம் விசுவாசத்தில் அவரைப் பின்தொடரும்போது நாம் சுதந்திரமான, மகிழ்ச்சியான, மிகவும் உண்மையான, சிறந்த சுயமாக மாறுகிறோம்.

அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் எப்படி இருக்கும்?

அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் என்பது இரண்டு இளம் வயதுடையவர்களைப் போலத் தோன்றுகிறது, திருமணமாகி ஒரு வருடம் ஆகிறது, தியாகம் மற்றும் ஊழியம் அவர்களின் தொடங்கும் வாழ்க்கையை அதிகாரபூர்வமாக, பாதிக்கக்கூடிய, சுவிசேஷ உடன்படிக்கைகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது.

அவள் தொடங்குகிறாள், “உயர்நிலைப் பள்ளியில், நான் இருண்ட இடத்தில் இருந்தேன். தேவன் எனக்காக இல்லை என்று உணர்ந்தேன். ஒரு நாள் இரவு, ஒரு நண்பரிடமிருந்து ஒரு குறுஞ்செய்தி, ‘ஏய் நீ எப்போதாவது ஆல்மா 36 வாசித்திருக்கிறாயா?’

“நான் வாசிக்கத் தொடங்கியவுடன்,“ நான் “சமாதானத்தாலும் அன்பாலும் மேற்கொள்ளப்பட்டேன். எனக்கு இந்த பெரிய அரவணைப்பு கொடுக்கப்பட்டதாக உணர்ந்தேன். நான் ஆல்மா 36:12ஐ வாசித்தபோது, ​​பரலோக பிதா என்னைப் பார்த்ததையும், நான் எப்படி உணர்கிறேன் என்பதையும் அறிந்தார் என்று தெரிந்துகொண்டேன்.

அவள் தொடர்கிறாள், “நாங்கள் திருமணம் செய்து கொள்வதற்கு முன்பு, தசமபாகம் பற்றிய பெரிய சாட்சியம் என்னிடம் இல்லை என்று என் வருங்கால கணவரிடம் நான் நேர்மையாக சொன்னேன். பிறரிடம் கொடுக்க நிறைய இருக்கும் போது தேவனுக்கு நாம் பணம் கொடுக்க என்ன தேவை உள்ளது? இது பணத்தைப் பற்றியது அல்ல, ஆனால் நம்மிடம் கேட்கப்பட்ட கட்டளையைப் பின்பற்றுவது என்று என் வருங்கால கணவர் விளக்கி உதவினார். தசமபாகம் கொடுக்கத் தொடங்குமாறு சவால் விடுத்தார்.

“எனது சாட்சியம் வளர்ந்து வருவதை நான் உண்மையில் கண்டேன்,” என அவள் சொன்னாள். சில நேரங்களில் பணம் குறைவாக இருக்கிறது, ஆனால் நாங்கள் பல ஆசீர்வாதங்களைப் பார்த்தோம், எப்படியாயிலும் சம்பளம் போதுமானதாயிருந்தது.

மேலும், “எனது நர்சிங் வகுப்பில், நான் சபையின் ஒரே உறுப்பினராக இருந்தேன், ஒரே ஒரு திருமணமானவர். பல முறை நான் வகுப்பை விட்டு விரக்தியடைந்து அல்லது அழுதுகொண்டே சென்றேன், ஏனென்றால் வகுப்புத் தோழர்கள் என்னைத் தனிமைப்படுத்தி, என் நம்பிக்கைகள், நான் என் வஸ்திரங்களை அணிவது அல்லது நான் மிகவும் இளவயதில் திருமணம் செய்துகொண்டது பற்றி எதிர்மறையான கருத்துக்களைச் சொல்வதை உணர்ந்தேன்.

“இந்த கடந்த செமஸ்டர் எனது நம்பிக்கைகளுக்காக எவ்வாறு சிறப்பாகக் குரல் கொடுப்பது மற்றும் ஒரு நல்ல சுவிசேஷத்துக்கு முன்மாதிரியாக இருப்பது எப்படி என்பதைக் கற்றுக்கொண்டேன். என் அறிவும் சாட்சியும் வளர்ந்தது, ஏனென்றால் எனது தனித்து நிற்கும் திறமை மற்றும் நான் நம்புவதில் வலுவாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் நான் சோதிக்கப்பட்டேன்.”

இளம் கணவர் மேலும் கூறுகிறார், “எனது ஊழியத்துக்கு முன்பு எனக்கு கல்லூரியில் பேஸ்பால் விளையாட வாய்ப்புகள் இருந்தன. கடினமான முடிவை எடுத்து, அந்த வாய்ப்புகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, கர்த்தருக்கு சேவை செய்ய சென்றேன். நான் அந்த இரண்டு வருடங்களை எதற்காகவும் விட்டுக் கொடுக்கமாட்டேன்.

அவர் சொன்னார், “வீடு திரும்பியதும், கடினமான மாற்றத்தை எதிர்பார்த்தேன், ஆனால் நான் வலிமையாகவும், வேகமாகவும், ஆரோக்கியமாகவும் இருந்தேன். நான் சென்றபோது வீசியதை விட இப்போது கடினமாக வீசினேன். எனது கனவுப் பள்ளி உட்பட நான் வெளியேறியதை விட விளையாடுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் பெற்றேன். மேலும், மிக முக்கியமாக, நான் முன்னெப்போதையும் விட அதிகமாக கர்த்தரைச் சார்ந்திருக்கிறேன்.

அவர் முடிக்கிறார், “ஒரு ஊழியக்காரனாக, பரலோக பிதா நம்முடைய ஜெபங்களில் நமக்கு வல்லமையை வாக்களிக்கிறார் என்பதை நான் கற்பித்தேன், ஆனால் சில சமயங்களில் நானே அதை மறந்து விடுகிறேன்.”

கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமான ஊழிய ஆசீர்வாதங்களின் கருவூலம் செழிப்பானது, நிறைந்துள்ளது. நிதி, நேரம் மற்றும் பிற சூழ்நிலைகள் பெரும்பாலும் எளிதானது அல்ல. ஆனால் எல்லா வயதிலும் பின்னணியிலும் உள்ள ஊழியக்காரர்கள் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தத்தை அர்ப்பணிக்கும்போது, ​​கர்த்தருடைய நேரத்திலும் வழியிலும் காரியங்கள் செயல்பட முடியும்.

இப்போது 48 வருடக் கண்ணோட்டத்துடன், ஒரு மூத்த ஊழியக்காரர் பகிர்ந்துகொள்கிறார், “என் அப்பா நான் கல்லூரிக் கல்வியைப் பெற விரும்பினார், ஊழியத்துக்குச் செல்ல அல்ல. அதன்பிறகு, அவருக்கு மாரடைப்பு ஏற்பட்டு 47 வயதில் இறந்தார். நான் குற்றவாளியாக உணர்ந்தேன். என் அப்பாவுடன் நான் எப்படி விஷயங்களைச் சரிசெய்வது?

“பின்னர், நான் ஒரு ஊழியம் செய்ய முடிவு செய்த பிறகு, ஒரு கனவில் என் அப்பாவைப் பார்த்தேன். அமைதியாகவும் திருப்தியாகவும், நான் ஊழியம் செய்வதில் அவர் மகிழ்ச்சியாக இருந்தார்.

இந்த மூத்த ஊழியக்காரர் தொடர்கிறார், “கோட்பாடும் உடன்படிக்கைகளும் 138 கற்பிப்பது போல், என் அப்பா ஆவி உலகில் ஒரு ஊழியக்காரராக பணியாற்ற முடியும் என்று நான் நம்புகிறேன். 17 வயதில் ஜெர்மனியை விட்டு வெளியேறி குடும்பத்தை இழந்த எங்கள் கொள்ளுத் தாத்தாவை மீண்டும் கண்டுபிடிக்க என் அப்பா உதவுவதை நான் சித்தரிக்கிறேன்.

அவரது மனைவி மேலும் கூறுகிறார், “எனது கணவரின் குடும்பத்தில் உள்ள ஐந்து சகோதரர்களில், ஊழியம் செய்த நால்வரும் உயர்வான கல்லூரிப் பட்டம் பெற்றவர்கள்.”

அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் என்பது ஒரு இளம் ஊழியக்காரராக அவர் தனது வாழ்க்கையில் தேவன் ஜெயம்கொள்ள அனுமதிக்க கற்றுக்கொண்டதாக தோற்றமளிக்கிறது. முன்னதாக, மிகவும் நோய்வாய்ப்பட்ட ஒருவரை ஆசீர்வதிக்கும்படி கேட்டபோது, ​​இந்த ஊழியக்காரர் சொன்னார், “எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது; அவர் குணமடைய ஆசீர்வதிப்பேன். இருப்பினும்,” திரும்பி வரும் ஊழியக்காரர் கூறுகிறார், “நான் விரும்பியவற்றிற்காக ஜெபிக்கக் கூடாது என்று அந்த நேரத்தில் கற்றுக்கொண்டேன், ஆனால் அந்த நபருக்குத் தேவையானது கர்த்தர் அறிந்திருக்கிறபடியே நடக்கும். அச்சகோதரனை நான் சமாதானத்துக்காகவும் ஆறுதலுக்காகவும் ஆசீர்வதித்தேன். பின்னர் அவர் சமாதானமாக காலமானார்.”

அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் என்பது, இணைக்கவும், ஆறுதலளிக்கவும், பலப்படுத்தவும் திரைக்கு அப்பாலும் ஒரு தீப்பொறி போல தெறிக்கிறது. ஒரு பெரிய பல்கலைக்கழகத்தின் நிர்வாகி ஒருவர் தனக்குத் தெரிந்த நபர்கள் தன் நற்பெயரினிமித்தமே தனக்காக ஜெபிப்பதாக உணர்கிறேன் என்று கூறுகிறார். அந்த நபர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை பல்கலைக்கழகத்திற்காக அர்ப்பணித்தனர் மற்றும் அதன் நோக்கம் மற்றும் மாணவர்களைப் பற்றி தொடர்ந்து கவனிக்கின்றனர்.

விசுவாசமற்ற கணவன் தன்னையும் பிள்ளைகளையும் விட்டுச் சென்ற பிறகு, ஒரு சகோதரி ஒவ்வொரு நாளும் தன்னால் முடிந்ததைச் செய்கிறாள். நான் அவளையும் அவளைப் போன்ற மற்றவர்களையும் மிகவும் போற்றுகிறேன். ஒரு நாள் துணிகளை மடித்து வைக்கும் போது, ​​தன் கையை ஒரு வஸ்திரக் குவியல்மேல் வைத்து, “என்ன பிரயோஜனம்?” என்று தனக்குள் பெருமூச்சு விட்டாள். “உன் உடன்படிக்கைகள் என்னுடன் உள்ளன” என்று ஒரு மென்மையான குரல் அவளுக்கு உறுதியளிப்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.

50 ஆண்டுகளாக, மற்றொரு சகோதரி தனது தந்தையுடன் உறவுடனிருக்க ஏங்கினாள். அவள் சொல்கிறாள், “வளரும்போது, என் சகோதரர்களும் அப்பாவும் இருந்தார்கள், பிறகு நானும் இருந்தேன்—ஒரே மகள். நான் எப்போதும் விரும்பியதெல்லாம் என் அப்பாவுக்கு ‘நல்லவளாக’ இருக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

“அப்போது, ​​என் அம்மா இறந்துவிட்டார்! என் அப்பாவுக்கும் எனக்குமான ஒரே தொடர்பு அவள்தான்.

“ஒரு நாள், ‘உன் அப்பாவை அழைத்து உன்னுடன் ஆலயத்திற்குக் கூட்டிச் செல்’ என்று ஒரு குரலைக் கேட்டேன். மாதத்திற்கு இரண்டு முறை என் அப்பாவுடன் கர்த்தரின் வீட்டிற்கு வருவதற்கு அதுதான் ஆரம்பம். நான் என் அப்பாவிடம் அவரை நேசிப்பதாகச் சொன்னேன். அவரும் என்னை நேசிப்பதாகச் சொன்னார்.

“கர்த்தருடைய வீட்டில் நேரத்தைச் செலவழிப்பது எங்களை குணமாக்கியது. என் அம்மாவால் பூமியில் எங்களுக்கு உதவ முடியவில்லை. உடைந்ததைச் சரிசெய்வதற்கு அவள் திரையின் மறுபக்கத்தில் இருக்க வேண்டியிருந்தது. ஒரு நித்திய குடும்பமாக முழுமைக்கான எங்கள் பயணத்தை ஆலயம் நிறைவு செய்தது.”

தந்தை கூறுகிறார், “ஆலய பிரதிஷ்டை எனக்கும் எனது ஒரே மகளுக்கும் ஒரு சிறந்த ஆவிக்குரிய அனுபவமாக இருந்தது. இப்போது நாங்கள் ஒன்றாக கலந்துகொண்டு எங்கள் அன்பு வலுவடைவதை உணர்கிறோம்.

அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்கு பரிசுத்தம் என்பது அன்புக்குரியோர் கடந்து செல்லும்போது மென்மையான தருணங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில், என் அன்பான அம்மா, ஜீன் காங், தனது 98வது பிறந்தநாளுக்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு அடுத்த வாழ்க்கைக்கு சென்றார்.

நீங்கள் என் அம்மாவிடம் “உங்களுக்கு கரடுமுரடானசாலை, வெள்ளை சாக்லேட் இஞ்சி அல்லது ஸ்ட்ராபெரி ஐஸ்கிரீம் வேண்டுமா?” என கேட்டால், அம்மா சொல்வார், “ஆமாம், தயவு செய்து, நான் ஒவ்வொன்றையும் சுவைக்கலாமா?” உங்கள் தாயிடம் இல்லை என்று யார் சொல்ல முடியும், குறிப்பாக அவர் வாழ்க்கையின் அனைத்து சுவைகளையும் நேசிக்கும்போது?

நான் ஒருமுறை அம்மாவிடம் எந்தெந்த முடிவுகள் அவருடைய வாழ்க்கையை மிகவும் வடிவமைத்தன என கேட்டேன்.

அவர் கூறினார், “பிற்காலப் பரிசுத்தவான்களின் இயேசு கிறிஸ்து சபையின் உறுப்பினராக ஞானஸ்நானம் பெற்று, ஹவாயில் இருந்து நாட்டுக்கு வந்தபோது நான் உன் அப்பாவை சந்தித்தேன்.”

15 வயதில் ஞானஸ்நானம் பெற்று, நமது சபையில் இணைந்த அவரது பெரிய குடும்பத்தின் ஒரே உறுப்பினர், என் அம்மா தனது வாழ்க்கையையும் எங்கள் குடும்ப தலைமுறைகள் அனைவரையும் ஆசீர்வதித்த கர்த்தர் மீது உடன்படிக்கை விசுவாசமும் நம்பிக்கையும் கொண்டிருந்தார். உங்கள் குடும்பத்தில் உள்ள உறுப்பினர்களை நீங்கள் தேடுவது போல் நான் என் அம்மாவை தேடுகிறேன். ஆனால் அம்மா போய்விடவில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும். அவர் இப்போது இங்கு இல்லை. நான் அவரையும், கர்த்தருக்கு அன்றாடப் பரிசுத்தத்தின் துணிச்சலான முன்மாதிரிகளாகக் கடந்து செல்லும் அனைவரையும் மதிக்கிறேன்.

நிச்சயமாக, அன்றாட வாழ்வில் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் என்பது அவருடைய பரிசுத்த வீட்டில் அடிக்கடி கர்த்தரிடம் வருவதை உள்ளடக்குகிறது. நாம் சபை உறுப்பினர்களாக இருந்தாலும் சரி, நண்பர்களாக இருந்தாலும் சரி, இதுதான் உண்மை.

பாங்காக் தாய்லாந்து ஆலய திறந்த இல்லத்திற்கு மூன்று நண்பர்கள் வந்தனர்.

“இது சிறந்த குணமாக்கும் இடம்” என்று ஒருவர் கூறினார்.

ஞானஸ்நான அறையில், மற்றொருவர், “நான் இங்கு இருக்கும்போது, ​​நான் சுத்தமாக கழுவப்பட விரும்புகிறேன், இனி ஒருபோதும் பாவம் செய்யக்கூடாது.”

மூன்றாவது நபர் கேட்டார், “உங்களால் ஆவிக்குரிய வல்லமையை உணர முடிகிறதா?”

நான்கு பரிசுத்த வார்த்தைகளுடன், நமது ஆலயங்கள் அழைக்கின்றன மற்றும் அறிவிக்கின்றன:

“கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம்.

“கர்த்தரின் வீடு.”

கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம் அன்றாட வாழ்க்கையை புனிதமாக்குகிறது. அது நம்மை கர்த்தரிடமும், ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் ஆக்குகிறது, மேலும் நம் பிதாவாகிய இயேசு கிறிஸ்து மற்றும் நம் அன்புக்குரியவர்களுடன் வாழ நம்மை தயார்படுத்துகிறது.

என் நண்பரைப் போலவே, உங்கள் பரலோக பிதா உங்களை நேசிக்கிறாரா என்று நீங்கள் ஆச்சரியப்படலாம். பதில் ஒரு முற்றிலும் உறுதியான, ஆம்! ஒவ்வொரு நாளும், மகிழ்ச்சியாகவும், என்றென்றும் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமாக ஆக்குவதால் அவருடைய அன்பை நாம் உணர முடியும். இதற்காக நான் இயேசு கிறிஸ்துவின் பரிசுத்த நாமத்தில் ஜெபிக்கிறேன், ஆமென்.