« គ្រួសារ ម៉ាទិន » ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរគោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ( ឆ្នាំ២០២៤ )
« គ្រួសារ ម៉ាទិន » ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរគោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា
ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧២–ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៧៨
គ្រួសារ ម៉ាទិន
រង់ចាំពរជ័យរបស់ព្រះអម្ចាស់
ហែលវេស៊ីអូ ម៉ាទិន កំពុងបើកបរត្រឡប់ទៅផ្ទះពីកន្លែងធ្វើការនៅទីក្រុង រីអូ ឌេ ចានីរ៉ូ ប្រទេសប្រេស៊ីល ។ ផ្លូវនេះពោរពេញទៅដោយរថយន្តកកស្ទះដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចរំកិលទៅណាបានទេ ។ ហែលវេស៊ីអូ បានគិតអំពីជីវិតរបស់គាត់ ។ គាត់មានការងារដ៏ល្អ ។ គាត់ស្រឡាញ់ភរិយារបស់គាត់ឈ្មោះ រ៉ូដា និងកូនពីរនាក់របស់គាត់ គឺ ម៉ាកុស និង ម៉ារីសា ។ ប៉ុន្តែគាត់មានអារម្មណ៍ថាដូចខ្វះអ្វីមួយ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២២៩–២៣០
ហែលវេស៊ីអូ បានចេញពីរថយន្ត ហើយចាប់ផ្តើមអធិស្ឋាន ។ គាត់បាននិយាយថា « ព្រះអង្គអើយ ខ្ញុំដឹងថាទ្រង់គង់នៅក្បែរៗនេះ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដឹងថានៅត្រង់ណាទេ » ។ គាត់បានទូលប្រាប់ព្រះវរបិតាសួគ៌ថា គ្រួសាររបស់គាត់កំពុងស្វែងរកអ្វីមួយ ហើយពួកគេត្រូវការជំនួយរបស់ទ្រង់ ។ បន្ទាប់មក ហែលវេស៊ីអូ បានត្រឡប់ចូលទៅក្នុងរថយន្តរបស់គាត់វិញ ហើយបើកទៅផ្ទះ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២៣០
ក្រោយមក ព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជូនពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាមកពីសហរដ្ឋអាមេរិក ។ ពួកគេបានទៅលេងគ្រួសារ ម៉ាទិន ។ ហែលវេស៊ីអូ កត់សម្គាល់ឃើញថា ពួកគេបាននាំមកនូវវិញ្ញាណដ៏សុខសាន្តមកដល់ផ្ទះរបស់គាត់ ។ គាត់ដឹងថា កាលពេលនោះមនុស្សដែលមានស្បែកខ្មៅ ជាញឹកញាប់មិនត្រូវបានគេប្រព្រឹត្តល្អដាក់ទេនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ។ គាត់បានសួរថា « តើសាសនារបស់អ្នកប្រព្រឹត្តចំពោះជនជាតិស្បែកខ្មៅយ៉ាងដូចម្តេច ? »
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២៣០–២៣១
ពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាបានពន្យល់ថា បុត្រាបុត្រីទាំងអស់របស់ព្រះអាចទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ។ ប៉ុន្តែនៅពេលនោះ ជនជាតិស្បែកខ្មៅដែលមានបុព្វការីជនមកពីទ្វីបអាហ្រ្វិកមិនអាចកាន់បព្វជិតភាព ឬទទួលពរជ័យភាគច្រើននៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធបានទេ ។ ហែលវេស៊ីអូ និង រ៉ូដា មានសំណួរជាច្រើនទៀត ។ ពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាព្យាយាមដោយអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីឆ្លើយសំណួរពួកគេ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២៣១
អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ព្យាការីបានអធិស្ឋានដើម្បីដឹងថា តើពេលណាដែលបព្វជិតភាព និងពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធអាចត្រូវបានប្រគល់ដល់មនុស្សទាំងអស់បាន ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:៧១
ហែលវេស៊ីអូ និង រ៉ូដា បានសម្រេចចិត្តសាកល្បងទៅព្រះវិហារ ។ ពួកបរិសុទ្ធនៅទីនោះមានសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសេចក្ដីសប្បុរសខ្លាំងណាស់ ។ គ្រួសារ ម៉ាទិន ចូលចិត្តអ្វីដែលពួកគេបានរៀននៅឯព្រះវិហារ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២៣១–២៣២
ថ្ងៃមួយ នៅតាមផ្លូវត្រឡប់មកពីព្រះវិហារវិញ ម៉ាកុស បានប្រាប់គ្រួសាររបស់គាត់ថា គាត់បានសម្គាល់ឃើញថាពួកគេហាក់ដូចជាសប្បាយចិត្តជាងមុន ។ ម៉ាកុស បាននិយាយថា « ខ្ញុំដឹងថាអ្វីដែលបណ្តាលឲ្យមានរឿងនេះ » ។ « ដំណឹងល្អនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » ។ គ្រួសារទាំងមូលដឹងថា ម៉ាកុស និយាយត្រូវ ។ ពួកគេបានសម្រេចចិត្តទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក និងពិធីបញ្ជាក់ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២៣២
ប៉ុន្មានឆ្នាំក្រោយមក ពួកបរិសុទ្ធនៅប្រេស៊ីលកំពុងមមាញឹកក្នុងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធមួយ ។ គ្រួសារ ម៉ាទិន រំភើបណាស់ ប៉ុន្តែពួកគេក៏សោកស្តាយផងដែរ ។ ពួកគេនឹងមិនអាចចូលទៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធបានទេ បន្ទាប់ពីព្រះវិហារបរិសុទ្ធនេះត្រូវបានឧទ្ទិសឆ្លង ។ « កុំបារម្ភអី » ហែលវេស៊ីអូ បានប្រាប់ទៅ រ៉ូដា ។ « ព្រះអម្ចាស់ដឹងអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង » ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២៩៣–២៩៤
វាមិនងាយស្រួលទេក្នុងការរក្សាភាពស្មោះត្រង់ ។ មនុស្សម្នាបានសើចចំអកឲ្យគ្រួសារ ម៉ាទិន ។ សូម្បីតែមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេក៏មិនអាចយល់ ថាហេតុអ្វីបានជាពួកគេចូលក្នុងសាសនាចក្រនេះ ។ ប៉ុន្តែ ហែលវេស៊ីអូ និងគ្រួសាររបស់គាត់បានដឹងថា វាគឺជាសាសនាចក្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:២៥១–២៥២
ថ្ងៃមួយ នៅពេលដែល ហែលវេស៊ីអូ ត្រឡប់មកផ្ទះពីកន្លែងធ្វើការវិញ រ៉ូដា បាននិយាយថា « ខ្ញុំមានដំណឹងមួយ ដំណឹងដ៏អស្ចារ្យ ! » បន្ទាប់ពីការតមអាហារ និងការអធិស្ឋានជាច្រើន ព្យាការី ប្រធាន ស្ពែនស៊ើរ ដបុលយូ ឃឹមបឹល បានទទួលវិវរណៈមួយ ។ ព្រះបានប្រាប់លោកថា នរណាក៏ដោយ មិនថាពណ៌ស្បែករបស់ពួកគេយ៉ាងណានោះទេ អាចមានរាល់ពរជ័យនៃបុព្វជិតភាព និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធបាន ។
សេចក្តីប្រកាសជាផ្លូវការ ទី២, ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:៣១៨–៣១៩
គ្រួសារ ម៉ាទិន និងអ្នកផ្សេងទៀតជាច្រើនបានរង់ចាំជាយូរណាស់មកហើយ ។ ឥឡូវនេះ ការរង់ចាំបានបញ្ចប់ហើយ ! ហែលវេស៊ីអូ និង ម៉ាកុស បានទទួលបុព្វជិតភាព ។ ហែលវេស៊ីអូ រ៉ូដា និងកូនៗរបស់ពួកគេត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាគ្រួសារនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ ឥឡូវនេះ ពួកគេអាចទទួលបានពរជ័យទាំងអស់នៃដំណឹងល្អ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ៤:៣១៩–៣២១