« អាពាហ៍ពិពាហ៍អស់កល្បជានិច្ច និងគ្រួសារ » ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរគោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ( ឆ្នាំ២០២៤ )
« អាពាហ៍ពិពាហ៍ និងក្រុមគ្រួសារដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច » ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរគោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា
ឆ្នាំ១៨៤៣–ឆ្នាំ១៨៤៦
អាពាហ៍ពិពាហ៍ និងក្រុមគ្រួសារដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច
បានផ្សារភ្ជាប់ដោយព្រះចេស្តានៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ
នៅពេលដែលអិមម៉ានិងយ៉ូសែបរៀបការ ពួកគេជឿថាអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេនឹងបញ្ចប់នៅពេលពួកគេស្លាប់ ។ នេះជារបៀបដែលអាពាហ៍ពិពាហ៍ទាំងអស់បានធ្វើឡើង ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកព្រះអម្ចាស់បានប្រាប់យ៉ូសែបថា អាពាហ៍ពិពាហ៍ និងក្រុមគ្រួសារអាចនៅជារៀងរហូតបាន ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៤១៣
ព្រះអម្ចាស់បានបង្រៀនយ៉ូសែប អំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍ដ៏អស់កល្បជានិច្ច ។ តាមរយៈអំណាចនៃបព្វជិតភាព បុរសនិងស្ត្រីអាចចុះសេចក្តីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះអម្ចាស់ ។ ប្រសិនបើពួកគេរក្សាសេចក្តីសញ្ញារបស់ពួកគេនោះព្រះអម្ចាស់សន្យាថា អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេនឹងមានជារៀងរហូតទៅ ។ ការណ៍នេះត្រូវបានហៅថា ពិធីផ្សារភ្ជាប់ ។ មិនយូរប៉ុន្មាន យ៉ូសែប និងអិមម៉ាបានផ្សារភ្ជាប់សម្រាប់ភាពអស់កល្បជានិច្ច ។
គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៣២:៧, ១៩–២៤, ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៤១៣, ៤៣២–៤៣៣, ៤៨១–៤៨២, ៤៩២, ៥០២–៥០៣
យ៉ូសែបក៏បានរៀនផងដែរថា នៅពេលដែលបុរស និងស្ត្រីម្នាក់ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ នោះកូនៗរបស់ពួកគេនឹងត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយពួកគេផងដែរ ។ ដោយសារតែព្រះចេស្តារបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះគ្រួសាររបស់ពួកគេអាចមានជារៀងរហូត ។ នៅពេលដែលយ៉ូសែបបានប្រាប់ពួកបរិសុទ្ធអំពីពរជ័យនេះ ពួកគេមានចិត្តសប្បាយយ៉ាងខ្លាំង ! ពួកគេទន្ទឹងរង់ចាំដើម្បីបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយគ្នា ។
គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៣១:២; ១៣២:៦–៧, ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៤៩២–៤៩៣, ៥៨០
ព្រះអម្ចាស់ក្រោយមកបានបង្រៀនថា ការផ្សារភ្ជាប់គួរតែត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ។ ពួកបរិសុទ្ធបានធ្វើការយ៉ាងសកម្មដើម្បីបញ្ចប់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធនៅណៅវូ ដើម្បីពួកគេអាចបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយគ្នា ។ នៅពេលដែលព្រះវិហារបរិសុទ្ធចប់រួចរាល់ គ្រួសារជាច្រើនបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយគ្នា ។ ពួកគេថែមទាំងបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងសមាជិកគ្រួសារដែលបានស្លាប់ទៅផងដែរ ។ ពួកគេបានមានអំណរគុណចំពោះពរជ័យនេះ !
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៧៩–៥៨០