ដំណើររឿង​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ
គុក​លិបើទី


« គុក​លិបើទី » ដំណើររឿង​ព្រះគម្ពីរ​គោលលទ្ធិ និង​សេចក្ដី​សញ្ញា ( ឆ្នាំ២០២៤ )

« គុក​លិបើទី » ដំណើររឿង​ព្រះគម្ពីរ​គោលលទ្ធិ និង​សេចក្ដី​សញ្ញា

ខែតុលា ឆ្នាំ​១៨៣៨–ខែមីនា ឆ្នាំ១៨៣៩

2:36

គុក​លិបើទី

ស្វែងរក​សេចក្តីជំនឿ​លើ​ព្រះអម្ចាស់​ក្នុង​គ្រាដ៏​លំបាក​ទាំងឡាយ

ពួក​ទាហាន​ដេញ​ពួកបរិសុទ្ធ​នៅ​រដ្ឋ​មិសសួរី ចេញពី​ផ្ទះ​របស់​ពួកគេ ។

មនុស្ស​ជាច្រើន​ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ​មិសសួរី មិន​ចូលចិត្ត​ពួកបរិសុទ្ធ​ទេ ។ លោក​អភិបាល​បាន​បញ្ជូន​ទាហាន ដើម្បី​ដេញឲ្យ​ពួកគេ​ចាកចេញ ។ ពួក​ទាហាន​បាន​ដេញ​ពួកបរិសុទ្ធ​ចេញពី​ផ្ទះ​របស់​ពួកគេ លួច​របស់របរ​ពីផ្ទះ​របស់​ពួកគេ និង​ធ្វើឲ្យ​ពួកគេ​រងរបួស​ជាច្រើន​នាក់ ។

ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៣៥៥–៣៥៦, ៣៦២, ៣៦៤

ពួក​ទាហាន​ចាប់ខ្លួន យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង​ថ្នាក់ដឹកនាំ​សាសនាចក្រ​ផ្សេងទៀត​ផងដែរ 

ពួក​ទាហាន​បាន​ចាប់ខ្លួន​ព្យាការី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង​ថ្នាក់ដឹកនាំ​សាសនាចក្រ​ផ្សេងទៀត​ផងដែរ ។

ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៣៥៧–៣៥៨

កូនប្រុស​របស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ យំសោក ​ខណៈពេល​ដែល​យ៉ូសែប​ត្រូវបាន​ចាប់ខ្លួន​ជាអ្នកទោស 

យ៉ូសែប​បាន​សុំថា តើ​លោក​អាច​មាន​ពេល​ផ្ទាល់ខ្លួន​ជាមួយ​គ្រួសារ​របស់លោក​បាន​ដែរឬទេ ។ ពួក​ទាហាន​បាន​និយាយ​ថា ទេ ! ពួកគេ​បាន​យក​យ៉ូសែប និង​អ្នកទោស​ផ្សេងទៀត​ចេញទៅ ។

ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៣៦៦

យ៉ូសែប​ប្រាប់​ឆ្មាំគុក​ឲ្យ​ឈប់​និយាយ 

មាន​យប់​មួយ យ៉ូសែប និង​អ្នកទោស​ផ្សេងទៀត​បាន​ស្តាប់ ខណៈ​ដែល​ឆ្មាំគុក​របស់ពួកគេ​សើច​អំពី​រឿង​អាក្រក់ៗ​ដែល​ពួកគេ​បាន​ធ្វើ​ទៅលើ​ពួកបរិសុទ្ធ ។ យ៉ូសែប​មិន​អាច​ទ្រាំ​បាន​ក្នុង​ការស្តាប់​រឿងទាំងនោះ​តទៅ​ទៀតទេ ។ លោក​បាន​ក្រោកឈរ​ឡើង ហើយ​ស្រែកថា « ស្ងាត់ ! » លោក​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ដោយ​អំណាច​របស់​ព្រះ ។ ពួក​ឆ្មាំគុក​បាន​មាន​ការភ័យខ្លាច ។ ពួកគេ​បាន​និយាយ​ថា ពួកគេ​សុំទោស ហើយ​ឈប់​និយាយ ។

ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៣៦៧–៣៦៨

យ៉ូសែប និង​មិត្តភក្តិ​របស់​លោក​នៅក្នុង​គុក​លិបើទី 

ក្រោយមក យ៉ូសែប និង​មិត្តភក្តិ​របស់​លោក​ត្រូវបាន​ដាក់​ឲ្យ​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​មួយ​នៅក្នុង​ទីក្រុង​ដែល​មាន​ឈ្មោះថា លិបើទី ។ ពន្ធនាគារ​នេះ​គឺ​ត្រជាក់ តូច និង​ងងឹត​ខ្លាំងណាស់ ។ ពួកគេ​មាន​តែ​ចំបើង​កខ្វក់​មួយចំនួន​ដើម្បី​ដេក​នៅលើ​ប៉ុណ្ណោះ ។ មាន​តែ​អាហារ​បន្តិចបន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​វាធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​ឈឺ ។

ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៣៦៩–៣៧០, ៣៧៤, ៣៨៤–៣៨៥

យ៉ូសែប​ព្រួយបារម្ភ​អំពី​ពួកបរិសុទ្ធ 

យ៉ូសែប​បាន​គិត​ច្រើន​អំពី​ពួកបរិសុទ្ធ ។ លោក​ស្រឡាញ់​ពួកគេ​ណាស់ ។ គាត់​បាន​ព្រួយបារម្ភ​អំពី​ពួកគេ ។ ប៉ុន្តែ លោក​មិន​អាច​ធ្វើអ្វី​ដើម្បី​ជួយ​ពួកគេ​បានឡើយ ។

ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៣៨៥–៣៨៦

យ៉ូសែប ស៊្មីធ អធិស្ឋាន​នៅក្នុង​គុក​លិបើទី 

យ៉ូសែប​បាន​អធិស្ឋាន​យ៉ាង​ច្រើន ។ លោក​បាន​ទូលសួរ​ព្រះថា តើ​ទ្រង់​គង់នៅ​ទីណា ហើយ​ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ទ្រង់​មិន​ជួយ​ពួកបរិសុទ្ធ ។ តើ​ព្រះ​បាន​ភ្លេច​អំពី​លោក និង​សាសនាចក្រ​ហើយឬ ?

គោលលទ្ធិ និង​សេចក្តី​សញ្ញា ១២១:១–៦

យ៉ូសែប​ទទួល​បាន​ចម្លើយ​ចំពោះ​ការអធិស្ឋាន​របស់​លោក 

នៅទី​បំផុត ព្រះ​បាន​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ការអធិស្ឋាន​របស់​យ៉ូសែប ។ ទ្រង់​បាន​មាន​បន្ទូលថា « បុត្រ​យើង​អើយ ចូរ​មាន​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​ដល់​ព្រលឹង​បុត្រ​ចុះ » ។ ទ្រង់​បាន​ប្រាប់​យ៉ូសែប​ថា ឧបសគ្ក​របស់​លោក នោះ​គ្រាន់​តែ​មួយ​ភ្លែត​ប៉ុណ្ណោះ​ហើយ​ឧបសគ្ក​ទាំងនោះ​នឹង​សម្រាប់​សេចក្តីល្អ​របស់​លោក ។ ព្រះ​បាន​រំឭក​យ៉ូសែប​ថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​បាន​ឆ្លងកាត់​អ្វី​ដែល​លំបាក​ជាងនេះ​ទៅទៀត ។ ទ្រង់​បាន​សន្យាថា ទ្រង់​នឹង​នៅ​ជាមួយ​យ៉ូសែប « ជារៀង​ដរាប​តទៅ » ។

គោលលទ្ធិ និង​សេចក្តី​សញ្ញា ១២១:៧; ១២២:៥–៩