« យ៉ូសែប និងហៃរុមលះបង់ជីវិតរបស់ពួកលោកសម្រាប់ដំណឹងល្អ » ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរគោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ( ឆ្នាំ២០២៤ )
« យ៉ូសែប និងហៃរុមលះបង់ជីវិតរបស់ពួកលោកសម្រាប់ដំណឹងល្អ » ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរគោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា
ខែមីនា–ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៨៤៤
យ៉ូសែប និងហៃរុមលះបង់ជីវិតរបស់ពួកលោកសម្រាប់ដំណឹងល្អ
ព្យាការីស្លាប់ ប៉ុន្តែកិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់នៅតែបន្ត
យ៉ូសែបមានការព្រួយបារម្ភ ។ តើនឹងមានអ្វីកើតឡើងចំពោះសាសនាចក្រប្រសិនបើលោកស្លាប់ ? លោកចង់ធ្វើឲ្យប្រាកដថា កិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងនៅតែបន្ត ។ ដូច្នេះលោកបានប្រមូលផ្តុំពួកសាវក ហើយបានប្រគល់ឲ្យពួកគេនូវកូនសោបព្វជិតភាពដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានផ្តល់ឲ្យលោក ។ នេះមានន័យថា ពួកសាវកអាចដឹកនាំសាសនាចក្ររបស់ព្រះអម្ចាស់ និងធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ។ ការណ៍នេះបានជួយឲ្យយ៉ូសែប មានអារម្មណ៍ល្អប្រសើរជាងមុន ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥១៩–៥២០
ប៉ុន្តែមានមនុស្សជាច្រើនដែលខឹងសម្បារជាមួយនឹងយ៉ូសែប ។ អ្នកខ្លះថែមទាំងចង់សម្លាប់លោកថែមទៀតផង ។ ពួកគេមិនចូលចិត្តអ្វីដែលលោកបានបង្រៀនទេ ។ ពួកគេបានសរសេរអំពីលោកនៅក្នុងកាសែតមួយ ដើម្បីធ្វើឲ្យមនុស្សកាន់តែច្រើនខឹងយ៉ូសែប និងសាសនាចក្រ ។ ពួកគេខ្លះទៀតចង់វាយប្រហារណៅវូ ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥២៦–៥២៨, ៥៣០–៥៣២, ៥៣៣–៥៣៤
យ៉ូសែប និងថ្នាក់ដឹកនាំផ្សេងទៀតនៅណៅវូបានបំផ្លាញរោងពុម្ពដើម្បីបញ្ឈប់ការស្អប់ខ្ពើមកុំឲ្យរីករាលដាល ។ នេះធ្វើឲ្យមនុស្សកាន់តែខឹងខ្លាំងឡើង ។ អភិបាលបានប្រាប់យ៉ូសែប ឲ្យទៅទីក្រុងកាតធេច ដើម្បីឲ្យចៅក្រមសម្រេចថាតើគាត់បានបំពានច្បាប់ឬអត់ ។ យ៉ូសែបដឹងថា ប្រសិនបើគាត់ទៅកាតធេច នោះមនុស្សនឹងសម្លាប់គាត់ ។
គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៣៥:៤, ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៣៣–៥៣៧, ៥៣៩–៥៤១
ប៉ុន្តែ យ៉ូសែបក៏ចង់ឲ្យពួកបរិសុទ្ធមានសុវត្ថិភាពផងដែរ ។ ប្រសិនបើគាត់ទៅទីក្រុងកាតធេច នោះប្រហែលជាមនុស្សនឹងឈប់រករឿងពួកបរិសុទ្ធនៅណៅវូទៀត ។ យ៉ូសែបបានសម្រេចចិត្តទៅ ។ លោកបានប្រទានពរដល់អិមម៉ា និងកូនៗរបស់លោក ថើបលាពួកគេ ហើយបានធ្វើដំណើរទៅកាតធេច ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៤២–៥៤៤
បងប្រុសរបស់យ៉ូសែប ហៃរុម បានទៅជាមួយគាត់ ។ យ៉ូហាន ថេលើរ វិលឡឺឌ រីឆាដ និងមិត្តភក្តិផ្សេងទៀតក៏បានទៅជាមួយផងដែរ ។ នៅពេលដែលពួកគេចាកចេញទៅ យ៉ូសែបបានឈប់សេះរបស់គាត់ ហើយងាកមើលក្រោយទៅណៅវូ វិញ ។ លោកបាននិយាយ « នេះគឺជាកន្លែងដ៏គួរឲ្យស្រឡាញ់បំផុត និងជាមនុស្សដ៏ល្អបំផុតនៅលើផែនដីនេះ » ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៤៣–៥៤៥
នៅពេលដែលពួកគេមកដល់កាតធេច នោះពួកគេត្រូវបានដាក់ក្នុងពន្ធនាគារ ។ ខណៈពេលដែលពួកគេជាប់នៅក្នុងពន្ធនាគារ នោះហៃរុមបានអានឲ្យពួកគេស្តាប់ចេញពីព្រះគម្ពីរមរមន ។ ហៃរុមបានប្រាប់ពួកឆ្មាំទ្វារថា ព្រះគម្ពីរមរមនគឺពិត ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៤៦
ដើម្បីលួងលោមមិត្តភក្តិរបស់លោក យ៉ូហាន ថេលើរបានច្រៀងទំនុកតម្កើងមួយអំពីព្រះយេស៊ូវ ។ វាពីរោះណាស់ ហើយហៃរុមបានសុំឲ្យលោកច្រៀងវាម្តងទៀត ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៤៩
ក្រោយមកនៅថ្ងៃនោះ ខ្មាញ់កាំភ្លើងដែលខឹងសម្បាទាំងនោះបានប្រញាប់ប្រញាល់ចូលទៅក្នុងពន្ធនាគារ ។ ពួកគេបានរុញទ្វារ និងចាប់ផ្តើមបាញ់ចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដែលយ៉ូសែប និងមិត្តភក្តិរបស់លោកនៅ ។ យ៉ូហាន ថេលើរ បានរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ ។ ហៃរុម និងយ៉ូសែបត្រូវបានសម្លាប់ ។
គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ១៣៥:១–២, ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៥០–៥៥២
ពួកបរិសុទ្ធមានការសោកស្តាយយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលដែលពួកគេបានដឹងថា យ៉ូសែប និងហៃរុមបានស្លាប់ ។ ប៉ុន្តែពួកគេបានដឹងថាការសម្លាប់ព្យាការីនឹងមិនបញ្ឈប់សាសនាចក្របានឡើយ ។ វាគឺជាសាសនាចក្ររបស់ព្រះអង្គសង្រ្គោះ ហើយទ្រង់នឹងបន្តដឹកនាំសាសនាចក្រនេះ ។ សាសនាចក្រនឹងបន្តរីកចម្រើន និងប្រទានពរដល់បុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះនៅទូទាំងពិភពលោក ។
ពួកបរិសុទ្ធ, ១:៥៥៣–៥៥៩