Taka á sig nafn Jesú Krists

Í Utah-háskóla árið 2018, var stofnað sérstakt prófessorsembætti sem heitir „Dr. Russell M. Nelson and Dantzel W. Nelson Presidential Chair in Cardiothoracic Surgery – þar sem cardio merkir „hjarta“ og thoracic merkir „brjósthol“. Það var til heiðurs mikilvægu starfi Nelsons forseta sem hjartaskurðlæknis og þeim stuðningi sem hann hlaut frá eiginkonu sinni heitinni, Dantzel. Þessi prófessorsstaða var greidd úr sjóði sem ætlað var að endast til framtíðar. Einstaklingurinn sem valinn er í þessa virtu prófessorsstöðu fær viðurkenningu, launastuðning og rannsóknarsjóði.

Fyrsti skurðlæknirinn sem valinn var til að gegna prófessorsembættinu var doktor Craig H. Selzman, hæfur hjartaskurðlæknir, sem ekki er meðlimur kirkju okkar. Við athöfnina við veitingu þessarar prófessorsstöðu til doktors Selzman, voru margir mikilvægir gestir viðstaddir, þar á meðal Nelson forseti og eiginkona hans, systir Wendy W. Nelson. Á samkomunni talaði Nelson forseti hófsamlega um brautryðjendastarf sitt í skurðlækningum.

Doktor Selzman sagði síðan frá því hvað það þýddi fyrir hann að vera skipaður í þessa prófessorsstöðu. Hann sagði frá því að fjórum dögum áður, eftir langan dag á skurðstofunni, hefði hann komist að því að einn af sjúklingum hans þyrfti að fara aftur í aðgerð. Hann var þreyttur og vonsvikinn, vitandi að hann yrði að verja annarri nótt á sjúkrahúsinu.

Það kvöld átti doktor Selzman lífsbreytandi samtal við sjálfan sig. Á því augnabliki hugsaði hann: „Á föstudaginn verð ég skipaður í prófessorsstöðu sem nefnd er eftir doktor Nelson. Hann var alltaf þekktur fyrir að hafa hemil á tilfinningum sínum, koma fram við alla af virðingu og hann missti aldrei stjórn á skapi sínu. Nú, þegar nafn mitt verður tengt hans, þarf ég að reyna að líkjast honum meira.“ Doktor Selzman var þegar mjög tillitssamur skurðlæknir. En hann vildi verða enn betri.

Í fortíð gæti skurðlæknateymi hans hafa verið meðvitað um þreytu hans og gremju, því hann gæti hafa látið það sjást á framkomu sinni og raddblæ. En á skurðstofunni þetta kvöld, lagði doktor Selzman sig meðvitað fram um að vera einkar hjálpsamur og skilningsríkur við teymið sitt. Honum fannst það gagnlegt og ákvað að halda áfram að reyna að líkjast meira doktor Nelson.

Fimm árum síðar gaf Nelson forseti Utah-háskóla fagritgerðir sínar. Fólk í virðingarstöðu frá háskólanum kom og þakkaði Nelson forseta formlega. Á þessum viðburði talaði doktor Selzman aftur. Hann vísaði til upphafsstafa Nelsons forseta, RMN, og sagði: „Það er ‚RMN‘-siðferði sem nú gegnsýrir hjarta- og brjóstholsskurðdeild Utah-háskóla.“

Um ergilegar aðstæður útskýrði doktor Selzman: „Ég geri það sem við kennum nemendum okkar núna að gera – að einbeita sér, ná tökum á sér og gera það besta sem hægt er. Þessi hugmyndafræði býr í okkur alla daga. Við gefum öllum meðlimum deildar okkar og hverjum nýnema nælur. Neðst á nælunni eru stafirnir ‚RMN‘. RMN-siðferðið er grunnurinn að þjálfun okkar; við kennum það öllum.“ Doktor Selzman hafði meðvitað breytt fyrra viðhorfi sínu og væntingum, vegna þess að nafn hans var nú tengt nafni Nelsons forseta.

Þessi atburðarás, sem doktor Selzman átti þátt í, fékk mig til að spyrja sjálfan mig: „Hvernig hef ég breyst síðan ég tengdi nafnið mitt við nafn Jesú Krists? Hef ég tileinkað mér kristilega siðfræði í kjölfarið? Hef ég í raun reynt að verða betri og líkari honum?“

Af reynslu doktors Selzman, getum við séð að minnsta kosti fimm hliðstæður við ferlið þar sem við tökum á okkur nafn Jesú Krists. Þótt það ferli hefjist með skírn, lýkur því ekki fyrr en við erum hreinni og heilagri og höfum orðið líkari honum.

Fyrsta hliðstæðan er samsömun. Tilnefning doktors Selzmans í Nelsons-prófessorsstöðuna tengdi nafn hans við nafn Nelsons forseta og doktor Selzman tók að finna samsömun með Nelson forseta. Þegar við tökum á okkur nafn Jesú Krists, tengjum við nafn okkar hans nafni. Við finnum til samsömunar með honum. Við verðum fúslega kunn sem kristin. Við viðurkennum frelsarann og skerum okkur óafsakandi úr til að teljast hans.

Nátengt samsvörun er önnur hliðstæða – hafa í huga. Þegar doktor Selzman fer inn á skrifstofuna sína, beinast augu hans að viðurkenningarorðunni sem hann hlaut þegar hann var skipaður í Nelsons-prófessorsembættið. Þessi viðurkenningarorða minnir hann daglega á RMN-siðferðið. Að meðtaka sakramentið í hverri viku, hjálpar okkur að hafa Jesú Krist í huga alla vikuna. Þegar við meðtökum sakramentið, gerum við það í minningu þess gjalds sem hann reiddi af hendi til að endurleysa okkur. Við gerum að nýju sáttmála um að muna eftir honum, viðurkenna mikilleika hans og meta gæsku hans. Við viðurkennum ítrekað að það er einungis í og fyrir náð hans sem við frelsumst frá líkamlegum og andlegum dauða.

Að hafa í huga, merkir að við fylgjum þeirri leiðsögn sem Alma, spámaður Mormónsbókar, gaf. Við „látum Drottin stjórna ferðum [okkar og öllum gjörðum okkar]. … [Við látum] allar hugsanir [okkar] beinast til Drottins [og við látum] elsku hjarta [okkar] beinast til Drottins að eilífu.“ Jafnvel þegar við erum upptekin við önnur málefni, höldum við áfram að hafa hann í huga, rétt eins og við munum nöfn okkar sjálfra, burtséð frá öðru sem við einbeitum okkur að.

Framhald þess að hafa í huga það sem frelsarinn hefur gert fyrir okkur, er þriðja hliðstæðan – að líkja eftir. Doktor Selzman byrjaði að líkja eftir Nelson forseta og RMN-siðferðinu. Ég trúi að lífsháttur Nelsons forseta sé einfaldlega staðfesting á því að vera lærisveinn Jesú Krists alla ævi. Því meira sem við samsömum okkur við Jesú Krist og höfum hann í huga, því meira viljum við vera eins og hann. Við, sem lærisveinar hans, breytumst til hins betra þegar við einblínum á hann, frekar en þegar við einblínum á okkur sjálf. Við keppum að því að verða lík honum og að verða blessuð með eiginleikum hans. Við biðjum þess heitt að fyllast kærleika, hinni hreinu ást Krists.

Eins og Nelson forseti kenndi í apríl: „Þegar kærleikur verður hluti af eðli okkar, munum við ekki lengur hafa tilhneigingu til að lítillækka aðra. Við munum hætta að dæma aðra. Við munum hafa kærleika til fólks úr öllum stéttum samfélagsins. Kærleikur til allra er nauðsynlegur framþróun okkar. Kærleikurinn er undirstaða guðlegs persónuleika.“ Samhliða kærleika, keppum við að því að „rækta … og efla“ aðrar andlegar gjafir frá frelsaranum, svo sem, ráðvendni, þolinmæði og kostgæfni.

Að líkja eftir Jesú Kristi, leiðir okkur að fjórðu hliðstæðunni – samstilla okkur tilgangi hans. Við sameinumst honum í verki hans. Sem skurðlæknir, var doktor Nelson þekktur sem kennari, læknir og rannsakandi. Nælan sem notuð er í deild doktors Selzmans leggur áherslu á þessa viðleitni, með orðunum kenna, lækna og uppgötva. Hvað okkur varðar, þá er hluti af því að taka á okkur nafn Jesú Krists, að laga markmið okkar fúslega, meðvitað og af eldmóði að hans. Við tökum þátt í verki hans þegar við „elskum, miðlum og bjóðum“. Við tökum þátt í verki hans með honum þegar við þjónum öðrum, einkum þeim berskjölduðu og þeim sem hafa særst, eru niðurbrotnir eða harmþrungnir af jarðneskri reynslu.

Við tökum því á okkur nafn Jesú Krists í ríkari mæli með því að auðkenna okkur honum, hafa hann í huga, líkjast honum og samstilla okkur honum. Að tileinka sér þetta fernt, leiðir okkur að fimmtu hliðstæðunni – krafteflingu. Við höfum aðgang að krafti og blessunum Guðs í lífi okkar. Nelsons-prófessorsembættið veitir doktor Selzman viðurkenningu og styrktarsjóði sem hann notar til að breyta menningu deildar sinnar. Hann notar þessa „gjöf krafteflingar“ til að hjálpa öðrum. Á svipaðan hátt, þegar við tökum á okkur nafn frelsarans, blessar himneskur faðir okkur með krafti sínum, til að hjálpa okkur að uppfylla hlutverk okkar í jarðlífinu.

Þegar við gerum fleiri sáttmála við Guð, tökum við á okkur nafn Jesú Krists enn frekar. Þar af leiðandi blessar Guð okkur í ríkari mæli með krafti sínum. Eins og Nelson forseti kenndi: „Sérhver einstaklingur sem gerir sáttmála í skírnarfonti og í musteri – og heldur þá – hefur aukinn aðgang að krafti Jesú Krists. … Umbun þess að halda sáttmála við Guð, er himneskur kraftur – sem styrkir okkur til að standast betur prófraunir okkar, freistingar og sorgir.“

Við verðum andlega móttækilegri. Við höfum meira hugrekki til að takast á við aðstæður sem virðast ómögulegar. Við njótum meiri styrks og ákveðni í því að fylgja Jesú Kristi. Við iðrumst skjótar og snúum aftur til hans þegar við brjótum af okkur. Við verðum betri í því að miðla fagnaðarerindi hans með krafti hans og valdi. Við hjálpum hinum nauðstöddu og verðum dómmildari, mun dómmildari. Við hljótum fyrirgefningu synda okkar. Við höfum meiri frið og erum léttari í lund, því við getum alltaf glaðst. Dýrð hans mun umlykja okkur og englar hans vaka yfir okkur.

Frelsarinn býður okkur: „Komið til föðurins í mínu nafni, og takið á móti fyllingu hans á sínum tíma.“ Ég hvet ykkur til að gera þetta. Komið til okkar himneska föður. Takið á ykkur nafn Jesú Krists. Finnið samsömun með honum. Hafið hann ávallt í huga. Keppið að því að verða eins og hann. Sameinist honum í verki hans. Meðtakið kraft hans og blessanir í lífi ykkar. Hafið nafn hans í hjarta, fúslega og af ásetningi. Það veitir ykkur „stöðu“ frammi fyrir Guði og gerir ykkur hæf fyrir málsvörn frelsarans í ykkar þágu. Þið verðið upphafnir erfingjar í ríki föður okkar á himnum, samarfar frumburðar hans, okkar ástkæra frelsara og lausnara.

Hann lifir. Ég veit það fyrir víst. Hann elskar ykkur. Hann gaf líf sitt í ykkar þágu. Hann biður ykkur að koma til föðurins fyrir sína milligöngu. Í nafni Jesú Krists, amen.