Vitið hver þið í raun eruð
Óháð því hvar við stöndum á lærisveinsvegi okkar, mun líf okkar breytast í grundvallaratriðum ef við skiljum betur hver við í raun og veru erum.
Fyrir nokkrum árum varð dóttir okkar fyrir djúpstæðri reynslu á trúboði sínu. Með hennar samþykki, deili ég útdrætti úr því sem hún skrifaði okkur þá vikuna:
„Í gær bað aftursnúinn meðlimur okkur að koma eins fljótt og auðið er. Þegar við komum var hún á gólfinu og grét stjórnlaust. Í gegnum tárin komumst við að því að hún hafði misst vinnuna, yrði rekin úr íbúðinni sinni og yrði enn og aftur heimilislaus.“
Dóttir okkar heldur áfram: „Ég byrjaði að leita örvæntingarfullt í ritningunum mínum, í tilraun til að finna eitthvað – hvað sem er – til að hjálpa henni. Er ég leitaði að hinu fullkomna versi hugsaði ég: ‚Hvað er ég að gera? Þetta er ekki það sem Kristur myndi gera. Þetta er ekki vandamál sem ég get leyst, en þetta er bókstaflega dóttir Guðs sem þarfnast hjálpar minnar.‘ Svo ég lokaði ritningunum mínum, kraup við hlið hennar og hélt utan um hana meðan við grétum saman, þar til hún var tilbúin að standa á fætur og mæta þessari prófraun.“
Eftir að þessi kona hafði verið hugguð, notaði dóttir okkar ritningarnar til að reyna að hjálpa henni að skilja guðlegt gildi sitt og kenna henni eitt af grundvallarsannindum tilveru okkar – að við erum ástkærir synir og ástkærar dætur Guðs, Guðs sem finnur fullkomna samúð með okkur þegar við þjáumst og er tilbúinn að aðstoða okkur þegar við stöndum upp aftur.
Það sýnir innsæi að fyrsta kenningin sem trúboðar okkar kenna er að Guð er kærleiksríkur himneskur faðir okkar. Sérhver síðari sannleikur byggir á grundvallarskilningi á því hver við í raun erum.
Susan H. Porter aðalforseti Barnafélagsins kenndi: „Þegar þið vitið og skiljið hve mikið þið eruð elskuð sem börn Guðs, breytist allt. Það breytir því hvernig þið sjáið ykkur sjálf þegar þið gerið mistök. Það breytir því hvernig ykkur líður á erfiðleikatímum. Það breytir viðhorfi ykkar til boðorða Guðs. Það breytir viðhorfi ykkar gagnvart öðrum og getu til að hafa áhrif.“
Þessi breyting sést vel þegar við lesum um reynslu Móse þegar hann talaði við Guð augliti til auglitis. Í þessu samtali kenndi Guð Móse ítrekað um guðlega arfleifð hans og sagði: „Móse, þú ert sonur minn.“ Guð útskýrði að Móse væri í mynd eingetins sonar síns. Móse skildi greinilega hver hann var, að hann hafði verk að vinna og að hann ætti ástríkan himneskan föður.
Eftir þessa reynslu kom andstæðingurinn til hans, freistaði hans og ávarpaði hann þegar í stað og sagði: „Móse, mannsonur.“ Þetta er algengt og hættulegt verkfæri í vopnabúri andstæðingsins. Þótt himneskur faðir minni okkur stöðugt og kærleiksríkt á að við séum börn hans, mun andstæðingurinn alltaf reyna að verðmeta okkur eftir veikleikum okkar. En Móse hafði þegar lært að hann var meira en „mannsonur“. Hann spurði Satan: „Hver ert þú? Því að sjá, ég er sonur Guðs.“ Með líkum hætti, þegar við mætum áskorunum jarðlífsins eða þegar okkur finnst sem einhver sé að reyna að skilgreina okkur eftir veikleikum okkar, þurfum við að vera sterk í þekkingunni á því hver við raunverulega erum. Virði okkar verður að ákvarðast lóðrétt, ekki lárétt. Er við gerum það, getum við fullyrt kjarkmikil: „Ég er barn Guðs.“
Á heimslægri trúarsamkomu fyrir ungt fullorðið fólk, kenndi okkar ástkæri Russell M. Nelson forseti: „Svo, hver eruð þið? Fyrst og fremst eruð þið barn Guðs, barn sáttmálans, og lærisveinn Jesú Krists. Þegar þið meðtakið þennan sannleika, mun himneskur faðir hjálpa ykkur að ná því endanlega markmiði ykkar að lifa að eilífu í heilagri návist hans.“
Hugur minn laðast að þessari frásögn um frelsarann og því sem hún kennir mér um samband okkar við hann. Af öllum þeim nöfnum sem hægt er að nota í sakramentisbæninni hefur hann beðið um að vera kallaður: „Guð, eilífi faðir.“
Þegar við lærum að þekkja hver við erum, munum við trúa sterkar á að kærleiksríkur himneskur faðir okkar hafi gert áætlun fyrir okkur um að snúa aftur til dvalar hjá honum. Öldungur Patrick Kearon kenndi: „Hin fallega áætlun föður okkar, já, ,stórkostleg‘ áætlun hans, er hönnuð til að leiða ykkur heim, ekki til að halda ykkur úti. … Guð leitar ykkar linnulaust.“ Íhugið það um stund – almáttugur, kærleiksríkur faðir okkar „leitar ykkar linnulaust“.
Óháð því hvar við stöndum á lærisveinsvegi okkar, mun líf okkar breytast í grundvallaratriðum ef við skiljum betur hver við í raun og veru erum. Má ég benda á tvær leiðir til að dýpka þennan skilning.
Í fyrsta lagi, með bæn
Þegar frelsarinn hóf jarðneska þjónustu sína var hann leiddur út í óbyggðirnar „til að vera með Guði“. Kannski ættum við að breyta hugarfari okkar frá því að fara einfaldlega með bænir yfir í að verja nægjanlegum tíma í að vera í samskiptum við og „vera með Guði“ á hverjum degi.
Ég hef tekið eftir því að gæði bæna minna batna þegar ég tek mér nokkrar mínútur til að búa mig undir að tala við föður minn. Ritningarnar sýna okkur að þetta er aðferð sem virkar. Hvort sem það er Joseph Smith; Nefí, sonur Helamans; eða Enos, þá hafa allir einhvern háttinn á að fara yfir og íhuga áður en þeir eiga samtal við Guð. Enos sagði að sál sína hungraði er orð föður hans greyptust djúpt í hjarta hans. Hvert þessara dæma kennir okkur nauðsyn þess að búa okkur andlega undir þann tíma sem við höfum daglega til að „vera með Guði“.
Frelsarinn bauð Nefítunum: „En þegar þér biðjist fyrir, þá gangið inn í herbergi yðar, lokið dyrunum og biðjið til föður yðar.“
Hvort sem það er einkarými eða svefnherbergi, þá er meginreglan að finna stað þar sem þið getið verið ein að biðja, leyfa sál ykkar að vera kyrri og finna fyrir hvatningu hinnar „[hljóðlátu raddar]“. Við getum undirbúið okkur með því að hugleiða það sem við erum þakklát fyrir og þær spurningar eða áhyggjur sem við viljum koma með til föður okkar. Við ættum að reyna að vera ekki með endurteknar bænir, fremur að tala við himneskan föður okkar, upphátt ef hægt er.
Ég geri mér grein fyrir að í ringulreið lífs okkar, þegar við glímum við smábörn eða hlaupum á milli funda, höfum við kannski ekki þann munað að geta setið í kyrrlátu herbergi og undirbúið okkur vandlega – en þessar hljóðu, stuttu og áríðandi bænir geta verið miklu innihaldsríkari þegar við höfum lagt okkur fram um að „vera með Guði“ fyrr um daginn.
Sumir hafa ef til vill ekki beðist fyrir í langan tíma og aðrir hafa ekki fundið fyrir því að bænir þeirra séu heyrðar. Ég lofa ykkur að himneskur faðir þekkir ykkur, elskar ykkur og vill heyra frá ykkur. Hann langar að tala við ykkur. Hann vill að þið munið hver þið eruð.
Jeffrey R. Holland forseti kenndi nýlega: „Sama hversu mikið þið biðjist fyrir, biðjist meira fyrir. Sama hversu ákaft þið biðjist fyrir, biðjist ákafar fyrir.“
Auk þess að auka tíðni og ákafa bæna okkar, mun daglegt nám í Mormónsbók og tilbeiðsla í musterinu hjálpa okkur að undirbúa hugi okkar fyrir opinberun. Þegar við leggjum okkur fram við að bæta samskipti okkar við himneskan föður, mun hann blessa okkur til að finna betur að við erum börn hans.
Í öðru lagi, sækist eftir því að vita að Jesús er Kristur
Mesta birtingarmynd kærleika himnesks föður til okkar, sem barna hans, er sú staðreynd að hann sendi son sinn, okkar eigin persónulega frelsara, til að hjálpa okkur að koma heim. Þess vegna þurfum við að þekkja hann.
Fyrir mörgum árum, þegar ég þjónaði sem stikuforseti, lagði ég fram tillögu um að bróðir gæti þjónað sem helgiathafnaþjónn í musterinu. Eftir að hafa útskýrt hvað hann yrði dásamlegur helgiathafnaþjónn, ýtti ég óvart á „ekki samþykkt“ sem sendi meðmælin. Eftir að hafa reynt að lagfæra skilaboðin, án árangurs, hringdi ég í musterisforsetann og sagði: „Ég hef gert hræðileg mistök.“ Þessi góði musterisforseti sagði: „Eyre forseti, það er ekkert sem þú hefur gert sem ekki er hægt að fyrirgefa og að lokum leiðrétta.“ Hvílíkur sannleikur. Sannarlega er Jesús Kristur sá sem „máttinn hefur til að frelsa“.
Árið 2019 varð djúpstæð breyting á spurningunum fyrir musterismeðmælin. Áður var spurt hvort við hefðum vitnisburð um hlutverk Jesú Krists sem frelsara og endurlausnara. Nú erum við spurð hvort við höfum vitnisburð um hlutverk hans sem frelsara okkar og endurlausnara. Friðþæging Jesú Krists virkar ekki bara fyrir aðra, heldur virkar hún fyrir þig og mig. Hann er lausnari minn. Hann er lausnari ykkar. Einstaklingsbundið. Aðeins í gegnum hann, getið þið og ég snúið til baka til að vera með föður okkar.
Leitum hans því, bræður og systur. Lærum um heilagt samband hans við föðurinn og við hvert og eitt okkar. Leyfum okkur að upplifa söng hins endurleysandi kærleika, sem kemur persónulega til hvers og eins okkar fyrir tilstilli lausnara okkar þegar við iðrumst. Er við lærum að þekkja hann „sem máttinn hefur til að frelsa“, munum við skilja að við sem börn Guðs erum gleði hans, sem hann einblínir mest á og erum sannarlega björgunarinnar virði.
Ég ber vitni um að við eigum kærleiksríkan himneskan föður. Þegar við kynnumst þessum eilífa sannleika í gegnum máttugar bænir, persónulegar opinberanir og með því að koma til Jesú Krists, getum við nú og alltaf lýst yfir djarflega: „Ég er barn Guðs“. Í nafni Jesú Krists, amen.