Reynd og styrkt í Kristi

Kæru bræður og systur, ég skynja elsku Drottins nú er við komum saman. Ég tala auðmjúkur til ykkar. Ég bið þess að andinn flytji í hjörtu ykkar það sem Drottinn vill að þið heyrið, langt umfram þau orð sem ég mun mæla.

Fyrir löngu reyndi ég að læra eðlisfræði og stærðfræði á háskólaárum mínum. Það fannst mér yfirþyrmandi. Mér tók að finnast ég vera að reyna að læra eitthvað sem var mér ofviða. Því meira sem þyrmdi yfir mig, því minni styrk fann ég til að halda áfram að reyna. Vonbrigði mín leiddu til þess að mér fannst viðleitni mín næstum árangurslaus. Ég fór að hugsa um að hætta, að gera eitthvað auðveldara.

Mér fannst ég veikburða. Þegar ég baðst fyrir, fann ég fyrir hljóðlátri fullvissu Drottins. Ég heyrði hann segja við huga minn: „Ég er að reyna þig, en ég er einnig með þér.“

Á þeim tíma skildi ég ekki merkingu þessara orða til fullnustu. Ég vissi þó hvað ég ætti að gera – ég lagði mig fram.

Með því að ígrunda og leggja mig fram næstu árin, hlaut ég skilning á þessum hvatningarboðskap í ritningunum: „Allt megna ég fyrir hjálp [Krists] sem mig styrkan gerir.“

Ég komst að því að barátta mín við eðlisfræðina var í raun gjöf frá Drottni. Hann var að kenna mér að með hans hjálp gæti ég gert hluti sem virtust ómögulegir, ef ég ætti þá trú að hann væri til staðar til að hjálpa mér. Með þessari gjöf var Drottinn að vinna að því að reyna mig og styrkja.

Orðið reyna hefur nokkrar merkingar. Að reyna eitthvað er ekki einfaldlega að prófa það. Það er að auka styrk þess. Að reyna stálstykki, er að setja álag á það. Hita, þyngd og þrýstingi er bætt við þar til hið sanna eðli þess er aukið og afhjúpað. Stálið veikist ekki við áreynsluna. Í raun verður hægt að treysta á það, það verður nógu sterkt til að bera þyngri byrðar.

Drottinn reynir okkur á svipaðan hátt til að styrkja okkur. Sú prófraun gerist ekki á stundum vellíðunar eða huggunar. Hún kemur á stundum þar sem okkur finnst meira á okkur lagt en við héldum að við fengjum borið. Drottinn kennir að við eigum að halda áfram að vaxa og aldrei þreytast í viðleitni okkar, að við gefumst aldrei upp, að við höldum áfram að reyna.

Þegar við höfum áfram trú á Jesú Krist – jafnvel þegar okkur gæti fundist hlutirnir ómögulegir á þessari stundu – verðum við andlega sterkari. Hinar helgu ritningarheimildir leggja áherslu á þennan sannleika.

Spámaðurinn Moróní var til dæmis reyndur og styrktur á slíkan hátt. Síðustu ár sín var hann aleinn. Hann skrifaði að hann ætti enga vini, að faðir hans hefði verið drepinn, að fólki hans hefði verið tortímt. Hann var eltur og sóst var eftir lífi hans.

Moróní örvænti þó ekki. Þess í stað letraði hann vitnisburð sinn um Jesú Krist á töflur fyrir fólk sem hann myndi ekki lifa það að sjá, þar á meðal afkomendur þeirra sem vildu ráða hann af dögum. Hann skrifaði fyrir okkur. Hann vissi að sumir myndu hæðast að orðum hans. Hann vissi að sumir myndu hafna þeim. Hann hélt þó áfram að skrifa.

Þegar Moróní var reyndur, var trú hans fáguð og styrkt. Hún varð tærari. Orð hans bera með sér kraft þess sem stóðst trúfastlega allt til enda. Við getum fundið þennan kraft þegar við lesum vitnisburð hans:

„Ég, Moróní, rita nú það, sem mér virðist gott, og ég beini orðum mínum til bræðra minna, Lamaníta. Ég vil, að þeir viti, að rúmlega fjögur hundruð og tuttugu ár eru liðin, síðan tákn var gefið um komu Krists.

Og þegar ég hef mælt nokkur hvatningarorð til yðar, innsigla ég þessar heimildir.

Sjá. Ég hvet yður, þegar þér lesið þetta – sé það viska Guðs, að þér lesið það – að þér hafið það hugfast, hve miskunnsamur Drottinn hefur verið mannanna börnum frá sköpun Adams og allt fram til þess tíma, er þér meðtakið þetta, og ígrundið það í hjörtum yðar.

Og þegar þér meðtakið þetta, þá hvet ég yður að spyrja Guð, hinn eilífa föður, í nafni Krists, hvort þetta er ekki sannleikur. Og ef þér spyrjið í hjartans einlægni, með einbeittum huga og í trú á Krist, mun hann opinbera yður sannleiksgildi þess fyrir kraft heilags anda.

Og fyrir kraft heilags anda getið þér fengið að vita sannleiksgildi allra hluta.“

Vitnisburður Morónís var slípaður í einmanaleika, en hann skín sem ljós til að leiða allar kynslóðir til að leita föður okkar á himnum og frelsarans Jesú Krists.

Jakob, annar spámaður Mormónsbókar, var reyndur og styrktur sem barn sem upplifði þrengingar og mikla sorg. En Lehí faðir hans kenndi honum að Guð myndi blessa hann í raunum hans.

„Og sjá, þú máttir þola þrengingar í bernsku og miklar raunir vegna harðýðgi bræðra þinna.

Engu að síður, Jakob, sem fyrstur fæddist í óbyggðunum, þekkir þú mikilleika Guðs, og hann mun helga þrengingar þínar þér til góðs.

Þess vegna mun sál þín blessuð, og þú munt dveljast í öryggi með bróður þínum, Nefí, og verja ævidögum þínum í þjónustu við Guð þinn. Af þeim sökum veit ég, að þú ert endurleystur fyrir réttlæti lausnara þíns, því að þú hefur séð, að í fyllingu tímans mun hann koma og verða mannkyni til sáluhjálpar.“

Spámaðurinn Joseph Smith upplifði slíka raun og styrkingu þegar hann var í Liberty-fangelsinu. Spámaðurinn Joseph hrópaði í djúpri angist:

„Ó Guð, hvar ert þú? …

Hversu lengi munt þú halda að þér hendi þinni?“

Drottinn sá hin helgandi áhrif þess að Joseph stóðst vel þjáningar sínar, er hann svaraði:

„Sonur minn, friður sé með sál þinni. Mótlæti þitt og þrengingar munu aðeins vara örskamma stund –

Og ef þú stenst það vel, þá mun Guð upphefja þig í upphæðum. Þú munt fagna sigri yfir öllum óvinum þínum.“

Besta dæmið um reynslu og styrkingu átti sér stað með friðþægingu frelsarans. Hann tók á sig syndir heimsins. Hann bar þjáningar okkar og sorgir. Hann drakk af hinum beiska bikar. Hann reyndist trúr á hverri stundu.

Sökum hinnar dýrðlegu friðþægingar sinnar, getur Jesús Kristur styrkt okkur á erfiðum tímum. Hann veit hvernig liðsinna á okkur, því hann hefur upplifað allar þær áskoranir sem við munum nokkru sinni upplifa í jarðlífinu. „Hann mun taka á sig sársauka og sjúkdóma fólks síns … svo að hann megi vita í holdinu, hvernig fólki hans verður best liðsinnt í vanmætti þess.“

Við lærum að frelsarinn hafi spurt föðurinn í Getsemanegarðinum hvort raun hans gæti farið fram hjá honum – en hann sagði síðan líka að ef það væri vilji föðurins, þá myndi frelsarinn takast á við hana. Með öðrum orðum, frelsarinn tók jafnvel á sig efa og óvissu, en hann hafði trú á himneskan föður sinn.

Bræður og systur, reynsla ykkar og styrking lítur ef til vill ekki út eins og hjá Moróní eða Jakob eða spámanninum Joseph. En hún mun koma. Hún kann að koma hljóðlega gegnum raunir fjölskyldulífs. Hún getur komið gegnum veikindi eða vonbrigði, sorg eða einmanaleika.

Ég ber vitni um að þessar stundir eru ekki sönnun þess að Drottinn hafi yfirgefið ykkur. Þau eru öllu heldur sönnun þess að hann elskar ykkur nægilega mikið til að fága ykkur og styrkja. Hann gerir ykkur nógu sterk til að bera þunga eilífs lífs.

Ef við erum trúföst í þjónustu okkar, mun Drottinn fága okkur. Hann mun styrkja okkur. Og dag einn munum við líta til baka og sjá að einmitt þessar raunir voru til staðfestingar um elsku hans. Við munum sjá að hann mótaði okkur, svo að við gætum staðið með honum í dýrð. Líkt og postuli Drottins, Páll, sagði undir lok lífs síns: „Ég hef barist góðu baráttunni, hef fullnað skeiðið, hef varðveitt trúna.“

Ég ber vitni um að Guð þekkir ykkur. Hann þekkir þær raunir sem þið standið frammi fyrir. Hann er með ykkur. Hann mun ekki yfirgefa ykkur. Ég ber vitni um að Jesús Kristur er sonur Guðs. Hann er styrkur okkar, lausnari okkar, von okkar. Ef við treystum honum, mun hann gera andlegan kraft okkar jafnan öllum áskorunum sem við erum kölluð til að takast á við. Um það vitna ég, í heilögu nafni Jesú Krists, amen.