Láta sættast við Guð

Þegar ég les ritningarnar rekst ég á orð sem virkilega grípa athygli mína, aðallega vegna þess að þau hafa sérstaka merkingu vegna reynslu minnar í lífinu. Á starfsferli mínum vann ég sem réttarendurskoðandi. Með þennan bakgrunn, hefur orðið sátt vakið athygli mína við lestur ritninganna. Starf mitt var að stemma af skráðar upphæðir og fjárhagsskýrslur með því að beita bókhalds-, endurskoðunar- og rannsóknarhæfni. Með öðrum orðum, markmið mitt var að samræma fjárhagsskýrslur við undirliggjandi fjárhagsskjöl til að tryggja nákvæmni og réttmæti. Ég lagði mig ötullega fram við að leiðrétta misræmi og algengt var að verulegur tími færi í að leiðrétta jafnvel afar lítið misræmi.

Páll postuli sárbað Korintubúa um að „sættast við Guð“. Að sættast við Guð, þýðir að komast aftur í samhljóm við Guð eða að endurheimta samband við Guð sem hefur verið þvingað eða rofið vegna synda okkar eða gjörða. Að sættast við Guð þýðir einfaldlega að stilla vilja okkar og gjörðir að vilja Guðs eða líkt Russell M. Nelson forseti kenndi, að láta Guð ríkja í lífi okkar.

Líkt og ritningarnar kenna, þá höfum við frelsi til að breyta sjálfstætt, að „velja leiðina til ævarandi dauða eða leiðina til eilífs lífs“. En ef við leggjum okkur ekki fram, gæti þetta frelsi til að breyta sjálfstætt leitt til þess að við missum samstillingu við vilja Guðs.

Spámaðurinn Jakob kenndi að þegar við erum í ósamhljómi eða ekki í samstillingu við Guð, sé eina leiðin til að ná sáttum að „leita … sátta [Guðs] fyrir friðþægingu Krists“. Við verðum að gera okkur grein fyrir því að sættir eru háðar miskunn, sem gefur í skyn að náðarsamleg friðþæging Jesú Krists gerir sættir mögulegar.

Þegar þið íhugið eigið líf, hugsið þá um tíma er ykkur fannst þið fjarlæg himneskum föður vegna þess að þið höfðuð fært ykkur frá honum. Ef til vill lögðuð þið ykkur til dæmis minna fram við að biðja til hans eða við að halda boðorð hans. Á sama hátt og við veljum að fjarlægjast Guð, verðum við að velja að hefja sáttartilraunina. Drottinn lagði áherslu á ábyrgð okkar, er hann sagði: „Nálgist mig og ég mun nálgast yður. Leitið mín af kostgæfni og þér munuð finna mig. Biðjið og yður mun gefast, knýið á og fyrir yður mun upplokið verða.“

Hvernig hjálpar frelsarinn okkur að ná sáttum í þessu mikilvæga sambandi? Í mínu tilfelli, þá tek ég miklum framförum á ferð minni við að sættast við Guð þegar ég fylgi þeirri leiðsögn sem Nelson forseti kenndi og iðrast dag hvern. Ástæðan er sú að sættir tákna endurreisn rofins sambands, einkum milli Guðs og mannkyns, með því að fjarlægja hindrun syndar.

Ein af hinum miklu sáttum sem við lesum um í ritningunum er sáttargjörð Enosar. Í lífi hans var eitthvað ekki samstillt Guði. Hann er dæmi um að reiða sig á friðþægingu Jesú Krists til að sættast við Guð. Hann útskýrði þrá sína til að iðrast, auðmýkt sína, einbeitingu og staðfestu. Sættir hans við Guð voru staðfestar þegar rödd barst honum sem sagði: „Enos, syndir þínar eru fyrirgefnar, og þú munt blessaður verða.“ Enos áttaði sig á áhrifunum sem iðrun og sættir höfðu á sig, er hann sagði: „Og ég, Enos, vissi, að Guð gat ekki farið með lygi, og því var sekt minni sópað burtu.“

Sættir létta ekki einungis sektartilfinningum okkar, heldur færa þær okkur frið hið innra og með öðrum. Þær græða sambönd, mýkja hjörtu og styrkja lærisveinsdóm okkar og færa aukið sjálfstraust frammi fyrir Guði. Það sem færir mér mikla von og fullvissu er annar ávöxtur sáttar sem Enos lýsti, þegar hann sagði: „Og þegar ég, Enos, hafði heyrt þessi orð, varð trú mín á Drottin óhagganleg.“

Þegar ég var drengur átti móðurafi minn stóran kirsuberjagarð. Ég fékk tækifæri til að vinna í garðinum, aðallega á sumrin á kirsuberjauppskerutímanum. Þegar ég var mjög ungur, var þátttaka mín þannig að mér var rétt fata og ég sendur upp í tré til að tína kirsuberin.

Uppskera kirsuberjanna breyttist verulega þegar afi minn keypti vél sem kölluð var kirsuberjahristari. Þessi vél grípur stofn trésins og hristir það, sem veldur því að kirsuberin falla úr trénu í net sem eru notuð til að safna kirsuberjunum. Ég tók eftir því að þegar hristarinn byrjaði að hrista tréð, féllu næstum öll kirsuberin úr trénu á nokkrum sekúndum. Ég tók líka eftir því að það skipti ekki máli hvort tréð væri hrist í tíu sekúndur eða heila mínútu, sum kirsuber féllu ekki. Þau voru sannarlega óhagganleg.

Það er mögulegt að hrista kirsuber úr tré vegna losunar etýlens. Þetta hormón veldur því að frumulagið milli stofns kirsubersins og trésins veikist. Þar af leiðandi losnar stilkur þroskaðs kirsubers auðveldar frá trénu vegna veiku tengingarinnar.

Í ritningunum lærum við að stofn Ísaí er myndlíking fyrir Messías, Jesú Krist, sem spáð var að kæmi af ætt Ísaí, föður Davíðs konungs. Rétt eins og etýlen veikir tenginguna á þroskuðum kirsuberjastilk, geta óhlýðni, efi og ótti veikt tengingu okkar við stofn Ísaí, eða Jesú Krist, og valdið því að við höggumst auðveldlega og skiljum okkur frá honum. Eins trúföst og við kunnum að vera, verðum við að vera á verði gagnvart veikingar tengsla okkar við Jesú Krist.

Í Kenningu og sáttmálum er jafnvel hinum trúföstu veitt aðvörun: „En mögulegt er að maðurinn falli úr náðinni og víki burt frá lifanda Guði.“ Drottinn heldur áfram: „Já, lát jafnvel þá sem helgaðir eru, og vera á verði.“ Til að forðast það að falla, ráðleggur Drottinn: „Lát því kirkjuna vera vel á verði og biðja stöðugt, svo að þeir falli ekki í freistni.“

Hægt væri að leggja að jöfnu ástandið að vera auðveldlega haggaður, við það sem ritningarnar lýsa sem væri maður tilbúinn fyrir tortímingu, með yfirvofandi afleiðingar fyrir gjörðir sínar. Orðasambandið má einnig nota á víðtækari hátt til að gefa til kynna ástand hrörnunar, spillingar eða hnignunar, sem gerir eitthvað viðkvæmara fyrir hruni eða eyðileggingu.

Fyrir hvað stendur það að vera tilbúinn? Þýðir það að við getum komist á þann stað að geta ekki breyst? Nei, ég held að það þýði að við getum komist á stað þar sem við erum ekki fús til að breytast. Mótefnið við því að verða tilbúin fyrir tortímingu er að gera það sem styrkir tengsl okkar við Jesú Krist. Eins og áður sagði, leiddi iðrun Enos á stað óhagganlegrar trúar. Það er styrkur í iðrun – reglubundinni, skjótri og tíðri iðrun. Eins og Nelson forseti kenndi okkur: „Ekkert er jafn frelsandi, göfgandi eða nauðsynlegt framþróun okkar sjálfra, en að einblína á iðrun daglega og reglubundið.“

Auk þess að prédika iðrun, kenndi spámaðurinn Jakob að það að vera meðvituð um hönd Guðs í lífi okkar, leita eftir opinberunum og hljóta þær og að hlusta á Guð þegar hann talar, hjálpar okkur að haggast ekki. Jakob kenndi einnig: „Þess vegna kynnum vér oss spámennina og vér höfum margar opinberanir og spásagnaranda. Og með öllum þeim vitnisburði öðlumst vér von, og trú vor verður óhagganleg.“ Að hlusta á og bregðast við orðum og boðum spámannanna og postulanna, getur fyllt okkur með von, fullvissu og styrk, svo trú okkar verði óhagganleg.

Mér hefur lærst að þrá til að sættast við Guð verður að fylgja þrá til að iðrast. Iðrun og upplifun blessana friðþægingar Jesú Krists leiðir til óhagganlegrar trúar. Óhagganleg trú vekur þrá til að vera ætíð í sátt við Guð. Þetta er hringlaga eða endurtekið mynstur.

Bræður og systur, ég býð ykkur að sættast við Guð í gegnum friðþægingu Jesú Krists. Ég ber vitni um að með því að gera og halda sáttmála, verður samband okkar við frelsarann sterkt og við komumst þannig hjá því að verða tilbúin fyrir tortímingu. Ég ber vitni um að þessi sátt við Guð, í gegnum friðþægingu Jesú Krists, leiðir til óhagganlegrar trúar.

Ég veit að himneskur faðir elskar þig og mig og að hann sendi ástkæran son sinn, Jesú Krist, til að vera frelsari okkar, lausnari og hinn mikli sáttasemjari. Ég ber vitni um Jesú Krist og geri það í nafni Jesú Krists, amen.