நீங்கள் அழைக்கப்படுகிற பெயர்

கர்த்தர் நம்மிடம் நேரடியாகப் பேசினால், முதலில் நமது உண்மையான அடையாளத்தை நாம் புரிந்துகொள்வதை அவர் உறுதிசெய்வார் என்று தலைவர் ரசல் எம். நெல்சன் கற்பித்தார்: நாம் தேவனின் பிள்ளைகள், உடன்படிக்கையின் பிள்ளைகள் மற்றும் இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள். வேறு எந்தப் பதவியும் இறுதியில் நம்மை ஏமாற்றிவிடும்.

என் மூத்த மகன் முதல் செல்போனைப் பெற்றபோது இதை நானே கற்றுக்கொண்டேன். மிகுந்த உற்சாகத்துடன், அவன் தனது குடும்பத்தினர் மற்றும் நண்பர்களின் பெயர்களை தனது தொடர்புகளில் உள்ளிடத் தொடங்கினான். ஒரு நாள், அவனுடைய அம்மா அழைப்பதைக் கவனித்தேன். திரையில் “அம்மா“ என்ற பெயர் தோன்றியது. அது ஒரு விவேகமான மற்றும் கண்ணியமான தேர்வாகும்—மேலும், எங்கள் வீட்டில், சிறந்த பெற்றோருக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்கான அறிகுறியாகும் என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். இயல்பாகவே, எனக்கு ஆர்வம் வந்தது. அவன் எனக்கு என்ன பெயர் வைத்திருக்கிறான்?

வெண்டி “அம்மா“ என்றால், நான் “அப்பா“வாக இருக்க வேண்டும் என்று கருதி, நான் அவனது தொடர்புகளை உருட்டினேன். இல்லை. நான் “டாட்“ (Dad) என்று தேடினேன். இப்போதும் இல்லை. என் ஆர்வம் லேசான கவலையாக மாறியது. “அவன் என்னை ‘கோரி‘ என்று அழைக்கிறானா?“ இல்லை. கடைசி முயற்சியாக, “நாங்கள் கால்பந்து வீரர்கள்—ஒருவேளை அவன் என்னை ‘பீலே‘ என்று அழைப்பான்“ என்று நினைத்தேன். விருப்பமான சிந்தனை. கடைசியாக, நானே அவன் நம்பருக்கு போன் செய்தேன், அவன் போன் திரையில் இரண்டு வார்த்தைகள் வந்தன: “அம்மா இல்லை“!

சகோதர சகோதரிகளே, நீங்கள் எந்த பெயரில் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்?

இயேசு தம்மைப் பின்பற்றியவர்களை பல பெயர்களால் அழைத்தார்: சீஷர்கள் குமாரர்கள் மற்றும் குமாரத்திகள். தீரக்கதரிசிகளின் பிள்ளைகள். ஆடுகள். நண்பர்கள். உலகத்தின் ஒளி. பரிசுத்தவான்கள். இந்த ஒவ்வொன்றும் நித்திய முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளன மற்றும் இரட்சகருடனான தனிப்பட்ட உறவை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகின்றன.

ஆனால் இந்தப் பெயர்களில், ஒன்று மற்றவற்றை விட உயர்ந்து நிற்கிறது—கிறிஸ்துவின் பெயர். மார்மன் புஸ்தகத்தில், பென்யமீன் ராஜா வல்லமையாகப் போதித்தான்.

“வேறு எந்த நாமத்தினாலும் நீங்கள் விடுதலையாக்கப்பட முடியாது; ஆகையால், கிறிஸ்துவினுடைய நாமத்தை உங்கள் மீது எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன். …

“இதைச் செய்கிற எவனும் தேவனுடைய வலது பாரிசத்திலே காணப்படுவான். ஏனெனில் தான் எந்த நாமத்தினாலே அழைக்கப்படுவான் என்று அவன் அறிவான். ஏனெனில் அவன் கிறிஸ்துவினுடைய நாமத்தினாலே அழைக்கப்படுவான்.”

கிறிஸ்துவின் நாமத்தைத் தாமே ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் அவருடைய சீஷர்களாகவும் சாட்சிகளாகவும் மாறுகிறார்கள். அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் புத்தகத்தில், இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சாட்சிகள் இயேசுவை விசுவாசித்து, ஞானஸ்நானம் பெற்று, பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றவர்கள் பாவமன்னிப்பைப் பெறுவார்கள் என்று சாட்சியமளிக்க கட்டளையிடப்பட்டதாக நாம் வாசிக்கிறோம். இந்தப் பரிசுத்த நியமங்களைப் பெற்றவர்கள் சபையுடன் ஒன்றுகூடி, சீஷர்களாகி, கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். கிறிஸ்துவின் விசுவாசிகளை கிறிஸ்தவர்கள் என்றும்,உடன்படிக்கையின் ஜனங்களை “கிறிஸ்துவின் புத்திரரும் புத்திரிகளுமான, அவரது பிள்ளைகள்” என்றும் மார்மன் புஸ்தகம் விவரிக்கிறது.

கிறிஸ்துவின் நாமத்தால் அழைக்கப்படுவதன் அர்த்தம் என்ன? இதன் பொருள் உடன்படிக்கைகளைச் செய்து காத்துக்கொள்வது, எப்போதும் அவரை நினைவில் கொள்வது, அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்வது, “சதாகாலங்களிலும் எல்லாவற்றிலும், தேவனுக்கு சாட்சிகளாய் நிற்கவும் சித்தமாயிருத்தல்.” இதன் பொருள், தீர்க்கதரிசிகள் மற்றும் அப்போஸ்தலர்கள் கிறிஸ்துவின் செய்தியை உலகம் முழுவதும்—அதன் கோட்பாடுகள், உடன்படிக்கைகள் மற்றும் நியமங்களுடன்—எடுத்துச் செல்லும்போது அவர்களுடன் நிற்பதாகும். துன்பத்தைப் போக்க மற்றவர்களுக்குச் சேவை செய்வதையும், கிறிஸ்துவில் ஒளியாகவும் நம்பிக்கையைக் கொண்டுவருவதையும் இது குறிக்கிறது. நிச்சயமாக, இது ஒரு வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்கும் முயற்சி. “எந்தவொரு மனிதனும் ஒரு கணத்தில் வந்து சேராத ஒரு இடம் இது“ என்று தீர்க்கதரிசி ஜோசப் ஸ்மித் கற்பித்தார்.

சீஷத்துவப் பயணம் “கட்டளையின்மேல் கட்டளையையும் பிரமாணத்தின்மேல் பிரமாணத்தையும்“ கட்டமைக்க நேரத்தையும் முயற்சியையும் எடுப்பதால், உலகப்பிரகாரமான பட்டங்களில் சிக்கிக் கொள்வது எளிது. இவை தற்காலிக மதிப்பை மட்டுமே தருகின்றன, ஒருபோதும் தாமாகவே போதுமானதாக இருக்காது. மீட்பும் நித்தியக் காரியங்களும் “பரிசுத்த மேசியாவால், அவர் மூலமாகவே வருகின்றன.“ ஆகையால், சீஷத்துவத்தை முன்னுரிமையாக்குவதற்கான தீர்க்கதரிசன ஆலோசனையைப் பின்பற்றுவது, குறிப்பாக பல போட்டி குரல்கள் மற்றும் செல்வாக்குகள் நிறைந்த யுகத்தில் சரியான நேரம் மற்றும் ஞானமானது. இதுதான் பென்யமீன் ராஜாவின் ஆலோசனையின் மையமாக இருந்தது, அவன் சொன்னது என்னவென்றால், “உங்கள் இருதயங்களிலே எப்பொழுதும் எழுதப்பட்டிருக்கிற நாமத்தைத் தரித்துக்கொள்ள, நினைவில் வைக்கவேண்டுமென விரும்புகிறேன். ஆனால் நீங்கள் அழைக்கப்படுகிற சத்தத்தையும், அவர் உங்களை அழைக்கிற நாமத்தையும் செவிமடுத்து, அறிந்துகொள்ளுங்கள்.”

இதை நான் என் சொந்த குடும்பத்தில் பார்த்திருக்கிறேன். இரட்சகரின் அழைப்புக்கு ஒரு தாழ்மையான கிளைத் தலைவர் பதிலளித்ததால், என் கொள்ளு தாத்தா மார்ட்டின் காஸ்னர் என்றென்றைக்குமாக மாற்றப்பட்டார். 1909 ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனியில், காலங்கள் கடினமாக இருந்தன, பணப் பற்றாக்குறை இருந்தது. மார்ட்டின் ஒரு குழாய் உற்பத்தி ஆலையில் வெல்டராகப் பணிபுரிந்தார். அவரே ஒப்புக்கொண்டபடி, அதிகமான சம்பள நாட்கள் குடிப்பதற்கும், புகைப்பதற்கும், உள்ளூர் மதுக்கூடத்தில் பானங்கள் வாங்குவதற்கும் செலவிடப்பட்டது. அவர் மாறவில்லை என்றால், தான் வெளியேறிவிடுவேன் என்று அவரது மனைவி கடைசியில் எச்சரித்தாள்.

ஒரு நாள், மார்ட்டினின் சக ஊழியர் கையில் கசங்கிய மத கையேட்டுடன் மதுக்கூடத்திற்குச் செல்லும் வழியில் அவரைச் சந்தித்தார். அவர் அதை தெருவில் கண்டுபிடித்தார், மார்ட்டினிடம் விசன் சீ வான் டென் மார்மோனன்?, அல்லது மார்மன்களைப் பற்றி உங்களுக்கு என்ன தெரியும்? என்ற தலைப்பில் சிற்றேட்டைப் படித்த பிறகு அவர் வித்தியாசமாக உணர்ந்ததாக மார்ட்டினிடம் கூறினார். தலைப்பு மாறிவிட்டது என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.

பின்புறத்தில் ஒரு முகவரி முத்திரையிடப்பட்டிருந்தது, சபை எங்குள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு படிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. அது அதிக தூரத்தில் இருந்தது, ஆனால் அவர்கள் படித்தவற்றால் அவர்கள் நெகிழ்ச்சியடைந்து, அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை ரயிலில் ஏறி விசாரிக்க முடிவு செய்தனர். அவர்கள் வந்து சேர்ந்தபோது, ​​முகவரி அவர்கள் எதிர்பார்த்த சபை அல்ல, மாறாக ஒரு இறுதிச் சடங்கு இல்லம். மார்ட்டின் தயங்கினார்—ஏனென்றால் உண்மையில், ஒரு இறுதிச் சடங்கு இல்லத்தில் உள்ள ஒரு சபை ஒரு தொகுப்பு ஒப்பந்தத்தைப் போலத் தோன்றியது.

ஆனால் மேல் மாடியில், ஒரு வாடகை மண்டபத்தில், பரிசுத்தவான்களின் ஒரு சிறிய குழுவைக் கண்டார்கள். ஒரு மனிதன் அவர்களை சாட்சியக் கூட்டத்திற்கு அழைத்தார். மார்ட்டின் ஆவியால் தொடப்பட்டார், மேலும் எளிமையான, தீவிரமான சாட்சியங்களால் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்டார், அவர் தனது சாட்சியத்தை பகிர்ந்தார். அந்த மிகவும் சாத்தியமில்லாத இடத்தில்தான், அது உண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று தனக்கு ஏற்கனவே தெரியும் என்று அவர் கூறினார்.

அதற்குப் பிறகு, அந்த மனிதர் தன்னை கிளைத் தலைவர் என்று அறிமுகப்படுத்தி, அவர்கள் திரும்பி வருவார்களா என்று கேட்டார். மார்ட்டின், தான் மிகவும் தொலைவில் வசிப்பதாகவும், வாராந்திர பயணம் செய்ய பணம் இல்லை என்றும் விளக்கினார். கிளைத் தலைவர், “என்னைப் பின்பற்றுங்கள்“ என்று மட்டும் கூறினார்.

கிளைத் தலைவரின் நண்பர் ஒருவர் பணிபுரிந்த அருகிலுள்ள தொழிற்சாலைக்கு அவர்கள் சிறிது தூரம் நடந்து சென்றனர். ஒரு சிறிய உரையாடலுக்குப் பிறகு, மார்ட்டினுக்கும் அவரது நண்பருக்கும் வேலைகள் வழங்கப்பட்டன. பின்னர், கிளைத் தலைவர் அவர்களை ஒரு அடுக்குமாடி கட்டிடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று அவர்களது குடும்பங்களுக்கு வீட்டுவசதியைப் பெற்றுத் தந்தார்.

இவை அனைத்தும் இரண்டு மணி நேரத்திற்குள் நடந்தது. அடுத்த வாரம் மார்ட்டினுடைய குடும்பத்தினர் இடம் பெயர்ந்தனர். ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள். ஒரு காலத்தில் நம்பிக்கையற்ற குடிகாரன் என்று அறியப்பட்ட அந்த மனிதன் தனது புதிய விசுவாசத்தில் மிகவும் தீவிரமானார், நகரத்தில் உள்ள மக்கள் அவரை “ஆசாரியன்“ என்று அழைக்கத் தொடங்கினர், ஒருவேளை அவ்வளவு அன்புடன் அல்ல.

கிளைத் தலைவரைப் பொறுத்தவரை, அவருடைய பெயரை என்னால் சொல்ல முடியாது—அவருடைய அடையாளம் காலப்போக்கில் மறைந்து விட்டது. ஆனால் நான் அவரை ஒரு சீஷர், தூதர், கிறிஸ்தவர், நல்ல சமாரியன், மற்றும் நண்பர் என்று அழைக்கிறேன். 116 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அவரது செல்வாக்கு இன்னும் உணரப்படுகிறது, நான் அவரது சீஷத்துவத்தின் தோள்களில் நிற்கிறேன்.

“ஒரு ஆப்பிளில் உள்ள விதைகளை எண்ணலாம், ஆனால் ஒரு விதையிலிருந்து வரும் ஆப்பிள்களை எண்ண முடியாது என்று ஒரு பழமொழி உண்டு.” கிளைத் தலைவர் விதைத்த விதை எண்ணற்ற பலன்களைத் தந்துள்ளது. 48 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, திரையின் இருபுறமும் உள்ள மார்ட்டினின் குடும்பத்தின் பல தலைமுறைகள் பெர்ன் சுவிட்சர்லாந்து ஆலயத்தில் முத்திரிக்கப்படுவர் என்பதை அவர் அறிந்திருக்க மாட்டார்.

ஒருவேளை மிகச் சிறந்த பிரசங்கங்கள் நாம் ஒருபோதும் கேட்காதவையாக இருக்கலாம், ஆனால் இயேசுவைப் போல இருக்க முயற்சித்து, நன்மை செய்துகொண்டிருந்த சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையில் காணப்பட்ட அமைதியான, ஊகிக்கமுடியாத செயல்களிலும் காரியங்களிலும் நாம் அவைகளைக் காண்கிறோம். இந்த கருணையுள்ள கிளைத் தலைவர் செய்தது ஒரு சரிபார்ப்புப் பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை. ஆல்மா புஸ்தகத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி அவர் வெறுமனே சுவிசேஷத்தின்படி வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்: “பட்டினியாயிருப்போனையும், விடாய்த்திருப்போனையும், வியாதியஸ்தனையும், திருப்பி அனுப்பவில்லை; அதனால் முதியோருக்கும், வாலிபருக்கும், புருஷர்களுக்கும், ஸ்திரீகளுக்கும் அனைவருக்கும் உதாரத்துவமாய் கொடுத்தார்கள்.” மேலும், நாம் தவறாமல் கவனிக்கக்கூடிய ஒரு விஷயம், அவர்கள் யாரையும் அனுப்பவில்லை, “சபையைச் சேர்ந்த மற்றும் சேராதவர்களையும்.”

கிறிஸ்துவின் நாமத்தைத் தாங்களே ஏற்றுக்கொள்பவர்கள், ஜோசப் ஸ்மித் கூறியது போல், “தேவனின் அன்பால் நிரப்பப்பட்ட ஒரு மனிதன், தனது குடும்பத்தை மட்டும் ஆசீர்வதிப்பதில் திருப்தியடையாமல், உலகம் முழுவதும் பரவி, முழு மனித இனத்தையும் ஆசீர்வதிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறான்” என்பதை அங்கீகரிக்கிறார்கள்.

இயேசு இப்படித்தான் வாழ்ந்தார். உண்மையில், அவர் செய்த காரியங்கள் ஏராளம், அவருடைய சீஷர்களால் அவற்றையெல்லாம் எழுதி வைக்க முடியவில்லை. அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் பதிவு செய்தான்: “இயேசு செய்த வேறு அநேக காரியங்களுமுண்டு; அவைகளை ஒவ்வொன்றாக எழுதினால் எழுதப்படும் புஸ்தகங்கள் உலகம் கொள்ளாதென்று எண்ணுகிறேன்.”

கிறிஸ்துவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்ற நாம் முயலுவோம், நன்மை செய்து, சீஷத்துவத்தை வாழ்நாள் முழுவதும் முன்னுரிமையாகக் கொள்வோம், இதனால் நாம் மற்றவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும் ஒவ்வொரு முறையும், அவர்கள் தேவனின் அன்பையும் பரிசுத்த ஆவியின் திடப்படுத்தும் வல்லமையையும் உணர்வார்கள். பின்னர் நாமும் என் கொள்ளுத்தாத்தாவுடன், சீஷரான அந்திரேயாவைப் போல, “மேசியாவைக் கண்டோம்“ என்று அறிவித்த லட்சக்கணக்கானவர்களோடு சேரலாம்.

இறுதியில், நமது அடையாளம் உலகத்தால் வரையறுக்கப்படவில்லை. ஆனால் நமது சீஷத்துவம், நாம் பெறும் நியமங்கள், நாம் கடைப்பிடிக்கும் உடன்படிக்கைகள் மற்றும் நன்மை செய்வதன் மூலம் தேவனுக்கும் அண்டை வீட்டாருக்கும் நாம் காட்டும் அன்பு ஆகியவற்றால் வரையறுக்கப்படுகிறது. தலைவர் நெல்சன் போதித்தபடி, நாம் உண்மையில் தேவனுடைய பிள்ளைகள், உடன்படிக்கையின் பிள்ளைகள், இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள்.

இயேசு கிறிஸ்து ஜீவிக்கிறார், நம்மை மீட்டுக்கொண்டார் என்று நான் சாட்சியமளிக்கிறேன். “உன்னைப் பேர்சொல்லி அழைத்தேன்; நீ என்னுடையவன்.” என்று சொன்னவர் அவரே இயேசு கிறிஸ்துவின், நாமத்தினாலே, ஆமென்.