ஆடுகளை நினைவில் கொள்ளுதல்

கிறிஸ்து நல்ல மேய்ப்பனாயிருக்கிறார். மந்தையின் ஒவ்வொருவரும் அவருக்கு விலையேறப்பெற்றவர்கள். அவர் மேய்ப்பராக இருந்து, ஒரு நல்ல மேய்ப்பனின் குணங்களை வார்த்தையாலும் செயலாலும் நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார், அதில் உங்கள் ஆடுகளின் பெயரை அறிந்துகொள்வது, அவற்றை நேசிப்பது, காணாமல் போனவற்றைக் கண்டுபிடிப்பது, உணவளிப்பது, இறுதியில் அவற்றை வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்வது ஆகியவை அடங்கும். தம்முடைய உதவி மேய்ப்பர்களைப் போலவே நாமும் செய்ய வேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்க்கிறார்.

பழங்கால தீர்க்கதரிசியும் மேய்ப்பருமான மரோனியிடமிருந்து கர்த்தரின் வழியில் ஊழியம் செய்வது பற்றி நாம் அதிகம் கற்றுக்கொள்ளலாம். அவன் செல்போன்கள், கணினிகள் மற்றும் இணையத்தின் நன்மைகள் இல்லாத மிகவும் கடினமான காலங்களில் வாழ்ந்தான். ஆனால் அவனால் ஆடுகளைக் கண்காணிக்க முடிந்தது. இது எப்படி செய்யப்பட்டது? மரோனி 6-ல் அவனுடைய வழிமுறையைப் பற்றிய ஒரு பார்வை நமக்குக் கிடைக்கிறது. அங்கு நாம் வாசிப்பது, “அவர்கள் கிறிஸ்துவினுடைய சபையின் ஜனங்களோடே எண்ணப்பட்டார்கள்; அவர்கள் நினைவுகூரப்பட்டு தேவனுடைய நல்வசனத்தினால் போஷிக்கப்படவும், அவர்களை நல்வழியில் வைத்திருக்கவும், அவர்களுடைய பெயர்கள் குறிக்கப்பட்டன. … சபை உபவாசித்திருக்கவும், ஜெபிக்கவும், தங்களுடைய ஆத்தும நலனைக்குறித்து ஒருவருக்கொருவர் பேசவும் அடிக்கடி ஒன்றாய்க் கூடியது” (மரோனி 6:4–5; முக்கியத்துவம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது).

மரோனிக்கு, இது எல்லாம் ஜனங்களைப் பற்றியது— பெயர்கள்! அனைத்தும் நினைவில் இருக்கும் வகையில் எண்ணுதல் மற்றும் கணக்கிடுதல் கொள்கையை அவன் கடைப்பிடித்தான். போராடிய அல்லது அலைந்து திரிந்த எவரும் கவனிக்கப்பட்டது, பரிசுத்தவான்கள் அவர்கள் நலனைப் பற்றி ஆலோசனைக் கூட்டங்களில் விவாதிக்க அனுமதித்தது. தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளையும் (பாதுகாப்பாகவும் பத்திரமாகவும், நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்) விட்டுவிட்டு, தொலைந்து போன ஒன்றை துரத்திச் சென்ற மேய்ப்பனைப் போல (லூக்கா 15:4–7 பார்க்கவும்),—கவனிக்கவும் நினைவில் கொள்ளவும், சென்று அவ்வாறே செய்யவும், நம் மந்தைகளைப் பற்றி அதே அளவு விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளோம்.

இந்தியாவில் ஒரு ஊழியத் தலைவராக, ஒரு இளம் கிளைத் தலைவரிடம் வரும் ஆண்டிற்கான அவரது சில இலக்குகளைப் பற்றி கேட்டது எனக்கு நினைவிருக்கிறது: “மெல்கிசேதேக்கு ஆசாரியத்துவத்தைப் பெற நீங்கள் எத்தனை ஆண்களைத் தயார் செய்வீர்கள்?” அவரது உடனடி பதில் “ஏழு!”

அவர் எங்கிருந்து அந்த சரியான குறிப்பிட்ட எண்ணை கற்பனை செய்து பார்த்தார் என்று நான் யோசித்தேன்! நான் பதில் சொல்வதற்குள், ஒன்று முதல் ஏழு வரையிலான எண்கள் பக்கவாட்டில் எழுதப்பட்ட ஒரு துண்டு காகிதத்தை அவர் காட்டினார். முதல் ஐந்து வரிகளில் பெயர்கள் இருந்தன—அவரும் அவரது மூப்பர் குழுமமும் தங்கள் வாழ்க்கையில் ஆசாரியத்துவத்தின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற அழைக்கவும் ஊக்குவிக்கவும் போகும் உண்மையான மக்கள். நிச்சயமாக, நான் காலியான ஆறு மற்றும் ஏழு வரிகளைப் பற்றிக் கேட்க வேண்டியிருந்தது. “தலைவரே,“ என்று அவர் தலையை அனுதாபத்துடன் ஆட்டினார், “நிச்சயமாக இந்த ஆண்டின் முதல் பகுதியில் குறைந்தது இரண்டு ஆண்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்போம், அவர்கள் வருட இறுதிக்குள் ஆசாரியத்துவத்தைப் பெற முடியும்.“ இந்த சிறந்த தலைவர் எண்ணுதல் மற்றும் கணக்கிடுதல் கொள்கையைப் புரிந்துகொண்டார்.

ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் அவருக்குப் பிரியமானவை என்பதால், ஒரு ஆத்துமாவை மறப்பது கடினமாக இருக்கும் வகையில் கிறிஸ்து தமது சபையை அமைத்துள்ளார். ஒரு தொகுதியில் உள்ள ஒவ்வொரு நபருக்கும், வயது அல்லது பாலினத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், ஏராளமான உக்கிராணக்காரர்கள்—மேய்ப்பர்கள்—உள்ளனர், அவர்கள் அவர்களைக் கவனித்துக்கொள்வதற்கும், நினைவில் கொள்வதற்கும் பணிக்கப்பட்டுள்ளனர். உதாரணமாக, ஒரு இளைஞன் தனது நல்வாழ்வுக்காக ஒரு ஆயம், ஊழிய சகோதரர்கள், வயது வந்த இளைஞர் ஆலோசகர்கள், வேத பாட வகுப்பு ஆசிரியர்கள், குழும தலைமைகள், பின்னர் சிலர்—அனைவரும் பாதுகாப்பு வலைகளாகப் பணியாற்றி, அந்த இளைஞன் விழுந்தால் அவனைப் பிடிக்க அவனுக்கு அடியில் உறுதியாகக் கட்டப்பட்டுள்ளனர். ஒரே ஒரு வலை சரியாக நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தாலும், அந்த இளைஞன் பாதுகாப்பாக இருப்பான், கவனிக்கப்படுவான், நினைக்கப்படுவான். ஆனாலும், பெரும்பாலும் எந்த வலையும் சரியான நிலையில் இல்லாததை நாம் காண்கிறோம். மக்கள் வழக்கமாக மூடுபனிக்குள் அலைந்து திரிகிறார்கள்—யாரும் கவனிப்பதில்லை. நாம் எப்படி சிறந்த மேய்ப்பர்களாக இருக்க முடியும்? நாம் எண்ணவும் கணக்கிடவும் கற்றுக்கொள்ளலாம்.

அதைச் செய்வதற்கு—நினைவில் கொள்வதற்கு, சபை நமக்கு அறிக்கைகள் மற்றும் கருவிகளை வழங்குகிறது. காலாண்டு அறிக்கை ஒரு சிறந்த உதாரணம். இது ஒவ்வொரு உறுப்பினரையும் பலமுறை எண்ணவும் கணக்கிடவும், காணாமல் போனவர்களையோ அல்லது நமது உதவியும் அன்பும் தேவைப்படுபவர்களையோ கவனிக்கவும் நம்மை அனுமதிக்கிறது. ஆலயப் பரிந்துரை நிலை அறிக்கை மற்றும் பிறவற்றைப் போலவே, நடவடிக்கை மற்றும் நேர்காணல் பட்டியல் தற்போது நமது கவனம் தேவைப்படுபவர்களை அடையாளம் காட்டுகிறது. இந்த எண்ணுதல் மற்றும் கணக்கிடுதல் கருவிகள் நம்மை மக்கள் மீது கவனங்கொள்ள வைக்கின்றன. யாருக்கு அழைப்பு, ஆசாரியத்துவ முன்னேற்றம், அல்லது குடும்பப் பெயரை ஆலயம் எடுத்துச் செல்ல உதவி தேவை? முழுநேர ஊழியத்திற்குத் தயாராவதற்கு நாம் யாருக்கு உதவ முடியும்? இந்த மாதம் யார் காணாமல் போனார்கள்? இந்த கருவிகள் மக்களை நினைவில் வைக்க நமக்கு உதவுகின்றன.

ஆப்பிரிக்காவில் ஒரு பணிப்பொறுப்பு பெற்ற அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த ஒரு குடும்பத்தை நான் அறிவேன். அவர்களுடைய முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமையே, நாட்டிலுள்ள ஒரே சபை அங்கத்திற்குள் அவர்கள் நடந்து சென்றனர், அங்கு அவர்கள் உற்சாகமாக வரவேற்கப்பட்டனர். காலை முடியும் போது, ​​அந்த மனிதனின் மனைவி ஒத்தாசைச் சங்கத் தலைவராகவும், அவர் வாலிபர் தலைவராகவும் அழைக்கப்பட்டனர்! சோர்வாகக் காணப்பட்ட கிளைத் தலைவரிடம், எத்தனை வாலிபர்கள் இருக்கிறார்கள் என்று அவர் கேட்டார். இந்த விசுவாசமிக்க, முதல் தலைமுறைத் தலைவர், திருவிருந்து அரங்கின் பின்புறத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, “அங்கே இருக்கும் அந்த இருவரும்“ என்றார். அந்த நபர் பொருத்தமானபடி சந்தேகம் கொண்டவராக இருந்தார், எனவே அவர் ஒரு கிளை பட்டியலை வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றார், பட்டியலில் உண்மையில் 20 வாலிபர்கள் இருப்பதை உடனடியாகக் கவனித்தார். அவர் கிளைத் தலைவரிடம் திரும்பி வந்து, தனது ஆலோசகர்களாகப் பணியாற்ற இரண்டு துடிப்பான, இருமொழி பேசும் இளம் வயதுடையவர்களைக் கேட்டுக்கொண்டார், பின்னர் அவர்களுடனும் இரண்டு சிறுவர்களுடனும் அமர்ந்து பெயர்களை பரிசீலனை செய்தார்.

பின்னர் இந்த விடாமுயற்சியுள்ள இளைஞர்கள் பணியில் இறங்கினர். அடுத்த சில மாதங்களில், பட்டியலிடப்பட்ட ஒவ்வொரு சிறுவனையும் அவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். பெயர் பெயராக சொல்லி, அந்த காணாமற்போன ஆடுகளை அவர்களுடைய சகாக்கள் மீண்டும் வரவேற்று, ஆவிக்குரிய ரீதியிலும் உடல் ரீதியிலும் போஷித்தார்கள்! ஒரு வருடத்திற்குள், எந்தவொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும், சராசரியாக 21 இளைஞர்கள் வருகை தந்தனர். எண்ணுதல் மற்றும் கணக்கிடுதல் செய்த வாலிபர்களுக்கு நன்றி.

என்னுடைய ஒரு அன்பான நண்பர், ஒரு இளம் பட்டதாரி மாணவராக, தனது கல்வியைத் தொடர தனது குடும்பத்துடன் ஒரு பெரிய அமெரிக்க நகரத்திற்குக் குடிபெயர்ந்தார். மூப்பர்கள் குழுமத்திற்கு தலைமை தாங்க அவர் உடனடியாக அழைக்கப்பட்டார். பிணையத் தலைவருடனான தனது முதல் நேர்காணலைப் பற்றி கொஞ்சம் பதட்டமாக இருந்த அவர், தயாராகச் செல்வதில் உறுதியாக இருந்தார். வரவிருக்கும் ஆண்டிற்கான மூன்று இலக்குகள் இருப்பதாக அவர் பிணையத் தலைவரிடம் கூறினார்: (1) 90 சதவீத ஊழியம், (2) ஒவ்வொரு வாரமும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சுவிசேஷ பாடம், மற்றும் (3) ஒவ்வொரு மாதமும் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட குழும நிகழ்ச்சி.

என் நண்பரைப் பார்த்து புன்னகைத்த இந்த ஞானமுள்ள பிணையத் தலைவர், “இந்த ஆண்டு தனது குடும்பத்துடன் ஆலயம் செல்ல உதவக்கூடிய ஒரு குறைவான செயல்பாடுள்ள குழு உறுப்பினரின் பெயரைக் குறிப்பிட முடியுமா?” என்று கேட்டார். அது என் நண்பரை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. அவர் கவனமாக யோசித்து ஒரு பெயரைக் கண்டுபிடித்தார். “அதை எழுதி வையுங்கள்“ என்று பிணையத் தலைவர் கட்டளையிட்டார். பின்னர் இந்த அனுபவம் வாய்ந்த தலைவர் அதே கேள்வியை மூன்று முறை கேட்டார்—நேர்காணல் முடிந்தது. தலைமைத்துவம் மற்றும் ஊழியம்செய்தல் பற்றிய தனது மிகப்பெரிய பாடங்களில் ஒன்றைக் கற்றுக்கொண்ட பிறகு, இந்த இளைஞர் அந்த நேர்காணலிலிருந்து வெளியேறினார். அவர் திட்டங்கள், பாடங்கள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகளுடன் நேர்காணலுக்குள் சென்றார். அவர் பெயர்களுடன் வெளியே சென்றார்! அந்த நான்கு பெயர்களும் பின்னர் அவரது ஊழியத்தின் முக்கிய மையமாகவும், அவரது குழுமத்தின் கவனமாகவும் மாறியது.

ஒரு ஊழியத் தலைவராக, ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை எனது கிளைகளில் ஒன்றைப் பார்வையிட்டேன். கிளைத் தலைவர் தனது சட்டைப் பையிலிருந்து ஒரு காகித அட்டையை எடுத்து அதில் எழுதிக் கொண்டிருப்பதை நான் கவனித்தேன். நிறைவு ஜெபத்திற்குப் பிறகு அதைப் பற்றி அவரிடம் கேட்க முடிவு செய்தேன். கூட்டம் முடிந்ததும் நான் அட்டையைப் பற்றி விசாரிப்பதற்குள், கிளை ஊழியத் தலைவர் மேடைக்கு விரைந்தார், அங்கு அவருக்கு காகிதம் வழங்கப்பட்டது. இந்த உற்சாகமான தலைவரை அவரது வாராந்திர கிளை ஊழிய ஒருங்கிணைப்பு கூட்டத்திற்கு நான் விரைவாகப் பின்தொடர்ந்தேன். அவர்கள் தொடங்குவதற்கு முன், அவர் தனது சட்டைப் பையிலிருந்து காகிதத்தை எடுத்தார். அது திருவிருந்துக் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளாமல் இருந்த உறுப்பினர்களின் பெயர்களால் நிரம்பியிருந்தது. சில நிமிடங்களுக்குள், ஆலோசனைக்குழுவின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் ஒன்று அல்லது இரண்டு பெயர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்கள் நலமாக இருக்கிறார்களா என்பதை உறுதிப்படுத்தவும், அவர்கள் கலந்து கொள்ளாததை அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கவும் அன்றே அவர்களைச் சந்தித்துப் பேசுவதாக உறுதியளித்தனர். இப்போது அதுதான் எண்ணுதல் மற்றும் கணக்கிடுதலாகும்.

அருகிலுள்ள ஆலயத்திலிருந்து ஜெட் விமானத்தில் மணிக்கணக்கில் பயணிக்க வேண்டிய ஒரு சேகரம் எனக்கு நினைவிருக்கிறது, அது ஒருபோதும் பயன்படுத்தப்படாமல் போகலாம் என்ற உண்மை இருந்தபோதிலும், அங்கு தற்போதைய பரிந்துரையைப் பராமரிப்பது அதிக முன்னுரிமையாக இருந்தது. ஒவ்வொரு மாதத்தின் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமையும், தலைவர்கள் தங்கள் எண்ணுதல் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி தங்களின் தரிப்பிக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களைக் கணக்கிட்டனர். ஒரு பரிந்துரை விரைவில் காலாவதியாகப் போவதை அவர்கள் கண்டறிந்தால், நிர்வாகச் செயலாளர் ஒரு புதுப்பித்தல் நேர்காணலை திட்டமிடுவார். காலாவதியான பரிந்துரைகளைக் கொண்டவர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கப்பட்டது, பின்னர் உடன்படிக்கைப் பாதைக்குத் திரும்புவதற்கு அவர்களுக்கு உதவ அவர்கள் தேடப்பட்டனர். அவர்களின் தரிப்பிக்கப்பட்ட எத்தனை உறுப்பினர்களுக்கு தற்போதைய பரிந்துரை உள்ளது என்று நான் கேட்டேன். பதில் வியக்க வைக்கும் 98.6 சதவீதமாக இருந்தது. பரிந்துரைகள் காலாவதியான ஆறு பேரைப் பற்றி கேட்டபோது, ​​தலைவர்கள் அவர்களைப் பெயர் சொல்லி அடையாளம் கண்டு, அவர்களைத் திரும்ப கொண்டுவர எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகளை எனக்கு விவரித்தனர்!

சில வருடங்களுக்கு முன்பு, என் குடும்பம் அமெரிக்காவிற்குத் திரும்பிச் சென்றது. சிறிய, தனிமைப்படுத்தப்பட்ட அங்கங்களில் 26 அற்புதமான ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இங்குள்ள சபையில் கலந்து கொள்வதில் நாங்கள் உற்சாகமாக இருந்தோம். நான் ஒரு தொகுதி ஊழியக்காரராக அழைக்கப்பட்டேன். எங்களுக்கு ஒரு சிறந்த தொகுதி ஊழியத் தலைவர் இருந்தார், அவர் உற்சாகமான காரியங்களைச் செய்து அற்புதமான மக்களுக்குக் கற்பித்தார். நாங்கள் பணிபுரியும் நண்பர்களைக் கவனிக்கவும், அவர்களின் உதவியைப் பெறவும் ஒரு தொகுதி ஆலோசனைக்குழு கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளுமாறு நான் கேட்டேன். கலந்துரையாடப்பட்டதெல்லாம் வரவிருக்கும் தொகுதி நிகழ்ச்சி பற்றி மட்டுமே என்று பார்த்தபோது நான் ஆச்சரியப்பட்டேன். பின்னர் நான் தொகுதி ஊழியத் தலைவரை அணுகினேன், அவர் திரும்பி வந்து நமது மக்களைப் பற்றி அறிக்கை செய்ய அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை என்று கருத்து தெரிவித்தார். அவரது பதில்? “நான் ஒருபோதும் அறிக்கையளிக்க முடியாது.“

பாகிஸ்தானின் லாகூரில் சில வாரங்களுக்கு முன்பு நான் கலந்து கொண்ட கிளை ஆலோசனைக்குழு கூட்டத்துடன் அதை நான் வேறுபடுத்திப் பார்த்தேன். இந்த சிறிய குழு ஒரு சிறிய மேஜையைச் சுற்றி ஒன்றாக அமர்ந்திருந்தது, அவர்கள் பேசியதெல்லாம் மக்களைப் பற்றித்தான். பெயர்கள். ஒவ்வொரு தலைவரும் தங்கள் நிர்வாகப் பொறுப்புகள் மற்றும் அவர்கள் அக்கறை கொண்ட தனிநபர்கள் மற்றும் குடும்பங்கள் குறித்து அறிக்கை அளித்தனர். கலந்துரையாடப்படுபவர்களை ஆசீர்வதிப்பதற்கான சிறந்த வழிகளைப் பற்றி தங்கள் எண்ணங்களைச் சேர்க்க அனைவருக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. திட்டங்கள் வகுக்கப்பட்டு பணிப்பொறுப்புகள் வழங்கப்பட்டன. நமது முதல் தலைமுறை சகோதர சகோதரிகளிடமிருந்து பெயர் சொல்லி எண்ணுவதிலும் கணக்கிடுவதிலும் என்ன ஒரு அற்புதமான பாடம்.

இயேசு கிறிஸ்துவின் சபையில், கடந்த கால தீர்க்கதரிசிகளாலும், நிகழ்கால தீர்க்கதரிசிகளாலும்—நமது இரட்சகரால் அமைக்கப்பட்ட மாதிரியாலும்—எவ்வாறு ஊழியம் செய்வது என்று நமக்குக் கற்பிக்கப்பட்டுள்ளது. நாம் பெயர்களை எடுக்கிறோம், நினைவில் கொள்கிறோம், ஆத்துமாக்களின் நலனுக்காக ஆலோசனை கூறுகிறோம். இதைச் செய்யும் தலைவர்களுக்கு தங்கள் ஆலோசனைக் குழு கூட்டங்களில் ஒருபோதும் நிகழ்ச்சி நிரல்கள் தீர்ந்து போகாது! எண்ணுதல் மற்றும் கணக்கிடுதல் கொள்கை செயல்படுகிறது. இதுதான் கர்த்தரின் வழியாயிருக்கிறது. நாம் சிறப்பாகச் செய்ய முடியும்! பிரபஞ்சத்தைப் படைத்து அனைத்தையும் ஆளும் தேவனுக்கு, இந்தப் பணி—அவருடைய பணியும் மகிமையும்—மிகவும் தனிப்பட்டது. அவருடைய அற்புதமான இரட்சிப்பு மற்றும் மேன்மையடைதல் பணியில் அவருடைய கைகளில் கருவிகளாக நம் ஒவ்வொருவருக்கும் அது இருக்க வேண்டும். உண்மையான மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் அற்புதங்கள் நிகழும். இயேசு கிறிஸ்துவின், நாமத்தினாலே, ஆமென்.