දෙවන පෙළඹවීමෙන් ප්‍රවේශම් වෙන්න

මීට වසර කිහිපයකට පෙර, මට වයස අවුරුදු 12 දී, මගේ පළමු ආරෝනික පූජකවර ගණපූරණ රාත්‍රී කඳවුරට සහභාගී වීමට මට ආරාධනාවක් ලැබුණා. මගේ පියා ගණපූරණ නායකයෙකු වූ අතර මම නිවසේ සිටියදී නිතරම කොට්ඨාශයේ පිරිමි ළමයි එක්ක කඳවුරු බැඳීමට ගිය නිසා මෙය බොහෝ කාලයක් තිස්සේ බලා සිටි ආරාධනයක් වුණා.

ඒ දවස උදා වුණ විට, මම උද්යෝගිමත් වුණා. ඒ වගේම වැඩිහිටි පිරිමි ළමයින් එක්ක ගැළපෙන්න මට ලොකු ආසාවක් තිබුණා කියලා, මම පිළිගන්න ඕනේ. මම මාවම ඔප්පු කිරීමට තීරණය කරගත්තා. ඒ උත්සාහයේදී මම රඟපානවද නැත්නම් ඒ කණ්ඩායමේ කොටසක් වෙනවාද කියලා මම පරීක්ෂාවකට ලක් වෙන්න වැඩි කල් ගියේ නැහැ.

නායකයින්ට විහිළුවක් කරන්නට හිතාගෙන, මගේ පියාගේ මෝටර් රථයේ යතුරු ගන්න එක තමයි මට පැවරුණු කාර්යය. මගේ තාත්තාගෙන් ඒක ඉල්ලගන්න ඒකට කැමති කරගන්න මම කිව්වේ මොකක්ද කියලා මට හරියටම මතක නැහැ, ඒත් මගේ ජයග්‍රහණය ගැන ආඩම්බර වෙන ගමන්, යතුරු අතේ තියාගෙන මම ඉක්මනට ඒ පිරිමි ළමයින් කණ්ඩායම වෙත දිව ගියා.

ඊට පස්සේ ඊළඟ පැවරුම ආවා. මට කාර් එකේ දොර ඇරලා රියදුරු අසුනේ පිටුපස සහ කාර් එකේ නලාව අතර කෝටුවක් සවි කරන්න සිද්ධ වුණා. ඒ වගේම සවස් වෙනකන් ඒ අශිෂ්ට උපාංගය ඉවත් කිරීමට මෝටර් රථයට ප්‍රවේශ වීමට නායකයින්ට කිසිම ආකාරයක් නැති වන ලෙස නලාව නාද වන ලෙස දොර අගුළු දාන්නට මට සිද්ධ වුණා.

දැන් මේ කතාව මට වේදනාකාරී ලෙස අපහසුතාවයකට හැරුන තැන තමයි මෙතන. මම කෝටුව හරි තැනින් තියලා, දොර අගුළු දාලා පුළුවන් තරම් වේගයෙන් දුවලා ගිහින් ළඟ තිබුණු පඳුරු ගොඩක සැඟවුණා. මම බිමට නැමෙන කොට, මට දැඩි වේදනාවක් දැනුනා. අඳුරේ සහ මගේ හදිස්සියත් එක්ක, මම කටු සහිත පෙයාර් පතොක් මත වාඩි වෙලා.

මගේ වේදනාවේ කෑගැසීම් නළා නාදයෙන් යටපත් වූ අතර, මට ඉතා පරිස්සමෙන් නොන්ඩි ගසමින් කාර් එකට ඇවිත් , මගේ “පව්” පාපොච්චාරණය කර, මූලික හා ලැජ්ජා සහගත වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලබා ගන්න එක ඇරෙන්න වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නැහැ.

ඒ රාත්‍රියේ ඉතිරි කාලය, මම මගේ බඩ පැත්තට හැරී කූඩාරමක වැතිර සිටි අතර, මගේ පියා කුඩා අඬුවකින්, මගේ … පතොක් කටු ඉවත් කළා. හොඳයි, මම මෙහෙම කියන්නම්, ඊට පස්සේ දවස් කිහිපයක් මම සුවපහසු ලෙස වාඩි වුණේ නැහැ.

මම ඒ අත්දැකීම බොහෝ වාරයක් ආවර්ජනය කරලා තියෙනවා. සමහර මූලික මූලධර්ම මට පැහැදිලි වෙලා තියෙද්දිත්, මගේ යෞවන කාලයේ මෝඩකම ගැන දැන් මට හිනා වෙන්න පුළුවන්.

මිනිස් හැසිරීම් වල බොහෝ රටා ස්වභාවික මිනිසා තුළ බහුලව දක්නට ලැබෙන බව පෙනෙනවා—ගැළපීමට ඇති ආශාව, තමාව ඔප්පු කරන්න තියෙන ආශාව, මග හැරීමට ඇති බිය සහ ප්‍රතිවිපාක වළක්වා ගැනීම සඳහා සැඟවීමට ඇති බලගතු අවශ්‍යතාවය ඒ අතර වෙනවා. අද මම අවධානය යොමු කරන්නේ මේ අවසාන හැසිරීම ගැනයි—අපි නොකළ යුතු දෙයක් කරලා පස්සේ සැඟවී ඉන්න එක.

දැන්, මම මගේ බොළඳ විහිළුව දරුණු පාපයක් සමඟ සමාන කරන්නේ නැහැ, ඒත් අපගේ ලෞකික නවාතැනේදී අප පරීක්ෂාවට ලක් වන විට ප්‍රයෝජනවත් විය හැකි සැසඳීම් කිහිපයක් අපට හඳුනාගන්න පුළුවන්.

ඒදන් උයනේ, ආදම් සහ ඒවට අපූරු වාතාවරණයක් තිබුණා—බහුල ලෙස ආහාර, උයනේ අසමසම සුන්දරත්වය—අලංකාර උයනක් විතරක් නෙමේ, වල් පැලෑටි හෝ කටු සහිත පෙයාර්ස් පතොක් නැති උයනක්.

කොහොම වුනත්, උයනක ජීවිතය ඔවුන්ට අවශ්‍ය ප්‍රගතිය සීමා කළ බවත් අපි දන්නවා. උයන අවසාන ගමනාන්තයක් නොව, බොහෝ දේවලින් පළමු පරීක්ෂණයක් වූ අතර, එය ඔවුන්ට පියාණන්වහන්සේගේ සහ පුත්‍රයාණන්වහන්සේගේ අභිමුඛයට නැවත පැමිණීමේ අවසාන ගමනාන්තය දක්වා ඉදිරියට යාමට ඉඩ සලසන, සූදානම් කරන සහ ඔප්පු කරන පරීක්ෂණයක් වුණා.

උයනේ විරුද්ධතාවයක් තිබුණා කියලා ඔබට මතක ඇති. ආදම් සහ ඒවව පරීක්ෂා කිරීමට ලුසිෆර්ට අවසර තිබුණා. යහපත හා නපුර දැනගැනීමේ ගසෙන් ගෙඩි කෑමට මුලින්ම ඔහු ආදම්ව පෙළඹෙව්වා. එය අනුභව කරන්න එපා යන ආඥාව මතක් කරමින් ආදම් විරුද්ධ වුණා. ඉන්පසු ආශිර්වාද ලත් ඒව පැමිණියා, ඇය ඵලය අනුභව කිරීමට තෝරාගෙන, ආදම්ටද එසේ කිරීමට ඒත්තු ගැන්වූවා.

පසුව, ස්වර්ගික පියාණන්වහන්සේගේ සැලැස්ම ඉටු කිරීම සඳහා මෙම තීරණය අවශ්‍ය බව ආදම් සහ ඒව ප්‍රකාශ කළා. නමුත් ඵලය අනුභව කිරීමෙන් ඔවුන් නීතිය උල්ලංඝනය කරලා තියෙනවා—ඒ ඔවුන්ට පියාණන්වහන්සේ සෘජුවම දෙන ලද නීතිය. යහපත හා නපුර පිළිබඳ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇතිවන සහ තලා දැමූ අවබෝධය, පියාණන්වහන්සේ උයනට නැවත පැමිණෙන බව ප්‍රකාශය කරන හඬ ඇසූ විට, ඔවුන් දැඩි වේදනාවෙන් පෙළෙන්නට ඇති. ඔවුන් සැබවින්ම ඇඳුම් නොමැතිව අහිංසක ලෙස ජීවත් වුණ නිසා ඔවුන් නිරුවතින් සිටින බව ඔවුන්ට වැටහුණා. නමුත් ඒ මොහොතේ ඇඳුම් නොමැතිව සිටීමට වඩා, දැන් ඔවුන් තම වරදට නිරාවරණය වී සිටීම වේදනාකාරී වුණා. ඔවුන් අනාරක්ෂිත හා අවදානමට ලක්විය හැකි වුණා. වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ඔවුන් නිරුවතින් සිටියා.

අවස්ථාවාදී ලුසිෆර්, ඔවුන්ගේ නිරාවරණය වූ සහ දුර්වල වූ තත්ත්වය දැන, ඔවුන්ව නැවත වරක් පෙළඹෙව්වා—මෙවර ඔවුන් එසේ කළේ දෙවියන්වහන්සේගෙන් සැඟවීමටයි.

මෙම පෙළඹවීම—මම එය “දෙවන පෙළඹවීම”—ලෙස හඳුන්වන්නම්, අප එයට යටත් වුවහොත් ඒ තමයි විශාලතම ප්‍රතිවිපාකයක් ගෙන දිය හැකි පෙළඹවීම. අනිවාර්යෙන්ම, දෙවියන්වහන්සේගේ නීතිය කඩ කිරීමට ඇති වන සියලු පළමු පෙළඹවීම් වළක්වා ගැනීම ගොඩක් හොඳයි, නමුත් මේ පොළොවේ සිටින සියල්ලන්ම විවිධ පළමු පෙළඹවීම් වලට යටත් වන බව අපි දන්නවා. අපගේ ගැලවුම්කරුවාණන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙන් වීමට අප උත්සාහ කරන විට, අපගේ පරිණතභාවය සහ අවබෝධය තුළ අප ඉදිරියට යමින්, පළමු පරීක්ෂාවන් වළක්වා ගැනීමට අපගේ ශක්තිය නොකඩවා දියුණු වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා.

ඔවුන්ව දැනගන්නවාට හෝ නිරාවරණය වීමට අකමැති නිසා සහ ඔවුන්ට ලැජ්ජාවක් හෝ වරදකාරී හැඟීමක් ඇති වන නිසා සමහරු දෙවියන්වහන්සේගෙන් සැඟවීමට උත්සාහ කරනවා. කොහොම උනත්, දෙවියන්වහන්සේගෙන් සැඟවී සිටීම කළ නොහැකි බව බොහෝ ශුද්ධලියවිලි පද අපට උගන්වනවා. මම කිහිපයක් බෙදාගන්නම්.

ස්වාමීන්වහන්සේ යෙරමියාට පහත සඳහන් ප්‍රශ්න තුළින් ඉගැන්වුවා: “මට නොපෙනෙන ලෙස යමෙකුට රහස් තැන්වල සැඟවෙන්ට පුළුවන්දැයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. ස්වර්ගය සහ පෘථිවිය මාගෙන් පිරී තිබෙනවා නොවේද?”

ඒවගේම යෝබ්ට මෙසේ ඉගැන්වූවා:

“මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ ඇස් මනුෂ්‍යයාගේ මාර්ග කෙරෙහිය, ඔහුගේ සියලු යාම් ඊම් උන්වහන්සේ දක්නාසේක.

“අයුතුකම්කරන්නන්ට සැඟවී ඉන්ට පුළුවන්වූ අන්ධකාරයක්වත් මරණ සෙවණක්වත් නැත.”

ගීතිකාකරු දාවිත්, වඩාත් කාව්‍යමය ආකාරයෙන් මෙහෙම කියනවා:

“අහෝ ස්වාමිනි, ඔබ මා විමසා බලා දැනගත් සේක.

“ඔබ මාගේ හිඳීමද නැගිටීමද දන්නා සේක, දුරදීම මාගේ සිතිවිල්ල ඔබට තේරෙයි. …

“මක්නිසාද, ස්වාමිනි, ඔබ මුළුමනින්ම නොදන්නාවූ කිසි වචනයක් මාගේ දිවේ නැත්තේය. …

“ඔබගේ ආත්මය කෙරෙන් කොතැනට යන්නෙම්ද? ඔබ ඉදිරියෙන් කොතැනට පලායන්නෙම්ද?

“මම ස්වර්ගයට නැගුණෙම් නුමුත් ඔබ එහිය. ෂෙයෝලෙහි මාගේ යහන පිළියෙළ කෙරෙම් නුමුත් ඔබ එහිය.”