Lotning fyrir því sem heilagt er

Í 2. Mósebók ferðumst við með Móse að hlíðum Hórebfjalls, þar sem hann sneri frá daglegum áhyggjum sínum – nokkuð sem við ættum öll að vera fús að gera – til að sjá hinn brennandi runna sem brann ekki. Þegar hann nálgaðist, „kallaði Guð til hans úr runnanum og sagði: ‚Móse, Móse.‘ Hann svaraði: ‚Hér er ég.‘ [Guð] sagði: ‚… Drag skó þína af fótum þér því að staðurinn, sem þú stendur á, er heilög jörð.‘“ Af mikilli lotningu, auðmýkt og undrun fór Móse úr skónum og bjó sig undir að heyra orð Drottins og upplifa heilaga nærveru hans.

Þessa helga fjallshugljómun, sem var upplifun sem fyllt var undursamlegri og innblásinni lotningu, tengdi Móse við sitt guðlega auðkenni og var í raun lykilþáttur í umbreytingu hans frá því að vera auðmjúkur hirðir í það að verða máttugur spámaður, sem leiddi hann inn á nýjan lífsins veg. Á líkan hátt getum við öll breytt lærisveinshlutverki okkar yfir í æðra andlegt mynstur, með því að gera dyggð lotningar að helgum hluta andlegs eðlis okkar.

Enska orðið fyrir lotning má rekja til latnesku sagnarinnar revereri, sem þýðir að „furða sig á“. Í trúarlegum skilningi blandast þessi skilgreining djúpri virðingu, elsku og þakklæti. Slík tjáning fyrir því sem heilagt er, af hendi þeirra sem hafa sundurkramið hjarta og djúpa hollustu við Guð og Jesú Krist, stuðlar að aukinni gleði í sál þeirra.

Lotning fyrir því sem er heilagt er besta birtingarmynd mikilvægs andlegs eiginleika; hún er ávöxtur tengingar við heilagleika og endurspeglar elsku okkar til og nálægð við himneskan föður okkar og frelsara okkar, Jesú Krist. Hún er líka ein af æðstu upplifunum sálarinnar. Slík dyggð beinir hugsunum okkar, hjarta og lífi í átt að Guðdómnum. Í raun, þá er lotning ekki bara andlegur þáttur; hún er kjarni hennar – sá grunnur sem andríki byggist á, að skapa persónulega tengingu við hið guðlega, eins og börnum okkar er kennt þegar þau syngja: „Er geng ég í lotning, ég glögglega veit, að Guð faðir og Jesús eru‘ hér.“

Sem lærisveinum Jesú Krists er okkur boðið að tileinka okkur gjöf lotningar í lífi okkar, til að við verðum næmari fyrir innilegri samskiptum við Guð og son hans, Jesú Krist, og styrkja um leið andlegt eðli okkar. Ef við hefðum meira af slíkum tilfinningum í hjarta okkar, væri án efa meiri gleði og dásemd í lífi okkar og minna rúm fyrir sút og sorgir. Við verðum að hafa hugfast, að ef við sýnum því sem heilagt er lotningu, mun flest það sem við gerum daglega öðlast merkingu og auka þakklætistilfinningu okkar – innblása undrun, virðingu og elsku gagnvart því sem er æðra og heilagt.

Því miður lifum við í heimi þar sem sífellt sjaldgæfara verður að sýna lotningu fyrir því sem heilagt er. Í raun fagnar heimurinn lotningarleysi, eins og hver lesning slúðurblaða, sjónvarpsþátta eða Alnetsins vottar. Skortur á virðingu fyrir hinu heilaga, veldur meiri værukærð í viðhorfi og kæruleysi í hegðun, sem getur hratt aukið andvaraleysi einnar kynslóðar og kallað vansæld yfir næstu kynslóð.

Skortur á lotningu getur líka dregið úr þeim tengslum sem sáttmálar við Guð veita og minnkað ábyrgðartilfinningu okkar frammi fyrir Guðdóminum. Þar af leiðandi eigum við á hættu að hugsa aðeins um eigin þægindi; að fullnægja stjórnlausum ástríðum okkar; og að lenda að lokum á þeim vanheilaga stað að fyrirlíta heilaga hluti, jafnvel Guð, og þar af leiðandi guðlegt eðli okkar sem börn himnesks föður. Óvirðing gagnvart því sem heilagt er, styrkir það markmið andstæðingsins að trufla okkar viðkvæmu opinberunarrásir, sem eru nauðsynlegar til að komast af andlega á okkar tíma.

Merking og mikilvægi lotningar fyrir því sem er heilagt, er vandlega útskýrð gegnumsneitt í ritningunum. Eitt dæmi í Kenningu og sáttmálum virðist gefa til kynna að lotning fyrir himneskum föður og syni hans, Jesú Kristi, sé nauðsynleg dyggð fyrir þá sem hljóta himneska ríkið.

Við, sem kirkja, keppum að því að sýna föðurnum og syninum fyllsta heilagleika og virða þá á öllum sviðum, þar með talið hvernig við sýnum ímyndir þeirra. Leiðsögn heilags anda er mikilvægur þáttur í að ákveða á hvaða hátt þessar ímyndir ættu að endurspegla heilagt eðli, persónuleika og guðlega eiginleika föðurins og sonarins. Við gætum þess vandlega að forðast að draga upp þá þætti sem gætu dregið athyglina frá aðaláherslu okkar á himneskan föður og son hans, Jesú Krist, og kenningar þeirra, þar á meðal hvernig við notum háþróuð verkfæri tækninnar, svo sem að búa til efni og myndir með gervigreind.

Þessi sama regla gildir um allar upplýsingaveitur sem tiltækar eru gegnum formlegar samskiptarásir kirkjunnar. Sérhver lexía, bók, handbók og boðskapur er vandlega þróað og samþykkt undir leiðsögn andans til að tryggja að við viðhöldum helgum dyggðum, gildum og stöðlum fagnaðarerindis Jesú Krists. Í nýlegum boðskap til ungs fólks í kirkjunni, kenndi öldungur David A. Bednar: „Til að rannsaka flókna tengingu andríkis og tækni, ættu Síðari daga heilagir auðmjúklega og í bænaranda að (1) bera kennsl á þær reglur fagnaðarerindisins sem geta verið leiðandi í notkun gervigreindar og (2) keppa af einlægni að samfélagi heilags anda og andlegri gjöf opinberunar.“

Kæru bræður mínir og systur, eins háþróuð og nútímatækni er orðin, þá getur hún einfaldlega ekki líkt eftir þeirri undrun, dásemd og hrifningu sem finna má í þeirri lotningu sem er ávöxtur áhrifa heilags anda. Sem fylgjendur Krists, þurfum við að gæta þess að veikja ekki samband okkar við Guð og son hans með því að nota á óviðeigandi hátt efni og myndir sem framleiddar eru með gervigreind. Við ættum að hafa í huga að það að reiða sig á nútíma tæknilegan „arm holdsins“ er ófullnægjandi og vanvirðandi staðgengill þess innblásturs, uppbyggingar og vitnisburðar, sem aðeins er hægt að hljóta með krafti heilags anda. Eins og Nefí sagði: „Ó Drottinn, ég hef treyst þér og mun að eilífu treysta þér. Ég mun ekki setja traust mitt á arm holdsins.“

Í annarri opinberun hlaut spámaðurinn Joseph Smith leiðsögn um að musteri, sem reist væru Drottni, skyldu vera honum lotningarstaður. Í allri þjónustu sinni hefur ástkær spámaður okkar, Russell M. Nelson forseti, lagt ríka áherslu á tilbeiðslu okkar í lotningu í hinu helga musteri. Í húsi Drottins er okkur kennt um það að ganga inn í heilaga návist föðurins og sonarins. Mér hefur alltaf fundist það lærdómsríkt og jafnvel innblásið, að eitt það fyrsta sem við gerum þegar við förum í musterið og búum okkur undir að taka þátt í helgiathöfnunum þar, sé að fara úr skónum og skipta yfir í hvítan fatnað. Eins og Móse getum við, ef við erum meðvituð, áttað okkur á því að það að fara úr skóm heimsins, er upphafið að því að stíga á heilaga jörð og umbreytast á æðri og helgari hátt.

Bræður og systur, við þurfum ekki að klífa upp á fjall, eins og Móse gerði, til að upplifa lotningu fyrir því sem heilagt er og auka andríki okkar og hollustu sem lærisveina. Við getum til dæmis upplifað hana þegar við reynum að vernda heimili okkar fyrir veraldlegum áhrifum. Það er hægt að gera með því að biðja einlæglega og heitt frammi fyrir himneskum föður, í nafni Jesú Krists, og leitast við að þekkja frelsarann betur með kostgæfnu námi á orði Guðs sem finna má í ritningunum og kenningum spámanna okkar. Auk þess getur slík andleg umbreyting hlotist er við leggjum okkur fram við að reyna að heiðra þá sáttmála sem við höfum gert við Drottin með því að lifa eftir boðorðunum. Slík viðleitni getur fært okkur vissa rósemd og kyrrð í hjarta okkar. Ef við einbeitum okkur að slíkri viðleitni, getur það vissulega gert heimili okkar að lotningarfullum andlegum griðarstað – persónulegum helgistað trúar þar sem andinn dvelur, sem er álíka og upplifun Móse á fjallinu.

Við getum líka upplifað slíka andlega umbreytingu þegar við tökum trúfastlega þátt í tilbeiðsluþjónustu kirkjunnar, þar með talið að samstilla hjarta okkar Drottni með einlægum sálmasöng. Ef við leggjum truflanir heimsins til hliðar – eins og Móse gerði – einkum farsíma okkar, eða hvað það sem ekki er í samhljóm við þessa helgu stund, getum við algjörlega beint athygli okkar að því að meðtaka sakramentið, með einbeittum huga og hjarta að frelsaranum og friðþægingu hans og sáttmálum okkar. Slík sakramentiseinbeitni, mun stuðla að endurnýjun og lotningarfullri stund í samfélagi við frelsarann og gera hvíldardaginn að feginsdegi og umbreyta lífi okkar.

Að lokum, getum við upplifað þessa andlegu umbreytingu sem lærisveinar, er við tilbiðjum reglubundið á fjalli húss Drottins – í okkar heilögu musterum – og reynum að lifa í sáttmálsfullvissu, einkum þegar við tökumst á við erfiðleika jarðnesks lífs.

Eiginkona mín og ég höfum persónulega upplifað nokkrar helgar fjallsstundir í lotningu, er við höfum reynt að tileinka okkur þessar reglur, sem hefur getið af sér þýðingarmikla breytingu á lærisveinsdómi okkar. Ég man sem það væri í gær, er ég gekk gegnum kirkjugarðinn, áður en annað barnið okkar var jarðsett, sem var fyrirburi og lifði ekki af, meðan eiginkona mín var enn að jafna sig á sjúkrahúsinu. Ég minnist þess að hafa beðið afar heitt og innilega til Guðs um hjálp til að takast á við þessa erfiðu raun. Á þeirri stundu hlaut ég skýra og kraftmikla andlega fullvissu í hjarta mér: Allt yrði í lagi í lífi okkar, ef ég og eiginkona mín stæðumst raunina og héldum í gleðina sem kæmi af því að lifa eftir fagnaðarerindi Jesú Krists. Það sem virtist yfirþyrmandi, sorgleg áskorun á þessum tíma, varð að heilagri, lotningarfullri reynslu, burðarstoð sem hefur hjálpað okkur að viðhalda trú okkar og veitt okkur fullvissu um þá sáttmála sem við höfum gert við Drottin og um loforð hans fyrir mig og fjölskyldu mína.

Bræður mínir og systur, lotning fyrir hinu heilaga eykur einlægt þakklæti og sanna hamingju, gerir hugann næmari fyrir opinberun og færir aukna gleði í líf okkar. Hún setur fætur okkar á heilaga jörð og lyftir hjarta okkar til Guðdómsins.

Ég ber ykkur vitni um, að þegar við vinnum að því að tileinka okkur þessa dyggð í daglegu lífi, munum við geta aukið auðmýkt, aukið skilning á vilja Guðs fyrir okkur og aukið fullvissu um fyrirheit sáttmálanna sem við höfum gert við Drottin. Ég ber vitni um, að þegar við meðtökum þessa gjöf lotningar fyrir hinu heilaga – hvort heldur í fjalli húss Drottins, í samkomuhúsi eða á heimili okkar – munum við fyllast furðu og lotningu, er við tengjumst hinni fullkomnu elsku himnesks föður og Jesú Krists. Af lotningu ber ég vitni um þennan sannleika, í hinu heilaga nafni frelsara okkar, Jesú Krists, amen.