Endurgoldnar blessanir

Í þjónustu minni í Yfirbiskupsráðinu, hef ég notið þeirra forréttinda að hitta Síðari daga heilaga víða um heim, á ýmsum stöðum og menningarheimum. Ég hef stöðugt verið innblásinn af óbilandi trú ykkar og hollustu til Drottins, Jesú Krists. Ég hef þó einnig verið hrærður yfir þeim fjölmörgu og oft erfiðu aðstæðum sem mörg ykkar takast á við – áskoranir líkt og veikindi, fötlun, takmörkuð úrræði, færri tækifæri til hjónabands eða menntunar, misnotkun annarra og aðrar takmarkanir eða hamlanir. Stundum gætu slíkar raunir virst hindra framþróun ykkar og reyna á einlæga viðleitni ykkar til að lifa fyllilega eftir fagnaðarerindinu og gera ykkur erfiðara fyrir við að þjóna, tilbiðja og uppfylla helgar skyldur.

Kæru vinir, ef ykkur hefur einhvern tímann fundist þið takmörkuð eða illa stödd vegna ykkar aðstæðna í lífinu, þá vil ég að þið vitið þetta: Drottinn elskar ykkur persónulega. Hann þekkir aðstæður ykkar og dyrnar að blessunum hans eru ykkur galopnar, sama hvaða áskorunum þið standið frammi fyrir.

Ég hef lært þennan sannleika í gegnum persónulega reynslu, sem þrátt fyrir að virðast lítilfjörleg, hafði varanleg áhrif á mig. Þegar ég var 22 ára og þjónaði í franska flughernum í París, var ég spenntur yfir því að frétta að öldungur Neal A. Maxwell postuli Drottins myndi tala á ráðstefnu á Champs-Élysées. Rétt fyrir viðburðinn fékk ég hins vegar fyrirmæli um að aka háttsettum embættismanni út á flugvöll, nákvæmlega á þeim tíma sem ráðstefnan átti að fara fram.

Ég var vonsvikinn. En staðráðinn í að mæta, skutlaði ég embættismanninum og flýtti mér á ráðstefnuna. Eftir að hafa fundið bílastæði, tók ég sprett niður Champs-Élysées, að samkomustaðnum, og kom þangað móður og másandi, þegar aðeins fimm mínútur voru eftir af fundinum. Í þann mund sem ég kom inn, heyrði ég öldung Maxwell segja: „Ég mun nú veita ykkur postullega blessun.“ Á þeirri stundu hlaut ég fallega, ógleymanlega andlega reynslu. Andinn hvolfdist yfir mig og orð blessunarinnar virtust smjúga inn í hvern minn sálarkima, eins og þau væru aðeins ætluð mér.

Það sem ég upplifði þennan dag var lítil en áhrifamikil birting á hughreystandi þætti í áætlun Guðs fyrir börn hans: Þegar aðstæður sem við fáum ekki stjórnað koma í veg fyrir að við uppfyllum réttlátar þrár hjartna okkar, mun Drottinn endurgjalda okkur á þann hátt sem gerir okkur mögulegt að hljóta fyrirheitnar blessanir hans.

Þessi hughreystandi sannleikur tengist þremur lykilreglum sem finna má í hinu endurreista fagnaðarerindi Jesú Krists:

1. Guð elskar hvert okkar fullkomlega. „Hann býður [okkur] öllum sem einum að koma til sín og verða gæsku sinnar aðnjótandi.“ Endurlausnaráætlun hans tryggir að öllum, án undantekninga, verði veitt sanngjarnt tækifæri til að hljóta einhvern daginn blessanir sáluhjálpar og upphafningar.

2. Vegna þess að Guð er bæði réttlátur og miskunnsamur og áætlun hans er fullkomin, mun hann ekki gera okkur ábyrg fyrir því sem við fáum ekki stjórnað. Öldungur Neal A. Maxwell útskýrði: „Guð … tilreiknar náðarsamlega, ekki aðeins þrár okkar og frammistöðu, heldur líka erfiðleikastigið sem hinar ýmsu aðstæður leggja á okkur.“

3. Í gegnum Jesú Krist og friðþægingu hans, getum við fundið styrk til að standast og að lokum sigrast á öllum áskorunum lífsins. Eins og Alma kenndi, þá tók frelsarinn ekki aðeins á sig syndir hins iðrunarfulla, heldur líka „sársauka og sjúkdóma fólks síns“ og „vanmátt þess“. Þar af leiðandi, umfram það að endurleysa okkur frá mistökum okkar, styðja miskunn og náð Drottins okkur gegnum óréttlætið, annmarka og takmarkanir sem jarðnesk reynsla leggur á okkur.

Að hljóta þessar endurgoldnu blessanir, er háð ákveðnum skilyrðum. Drottinn býður okkur að gera „allt, sem vér getum“ og að „leggja fram sálir [okkar] óskiptar sem fórn til hans“. Það krefst djúprar þrár, einlægs og trúfasts hjarta og fyllstu kostgæfni við að halda boðorð hans og samstilla vilja okkar hans.

Þegar einlæg viðleitni okkar uppfyllir ekki vonir okkar, vegna aðstæðna sem við fáum ekki stjórnað, tekur Drottinn þrátt fyrir það þrá hjartna okkar sem verðuga fórn. Dallin H. Oaks forseti kenndi: „Við verðum blessuð fyrir réttlátar þrár hjartna okkar, jafnvel þótt ytri aðstæður hafi gert okkur ómögulegt að framfylgja þessum þrám.“

Þegar spámaðurinn Joseph Smith hafði áhyggjur af Alvin bróður sínum, sem hafði dáið án þess að hafa hlotið nauðsynlegar helgiathafnir fagnaðarerindisins, hlaut hann þessa hughreystandi opinberun: „Allir þeir, sem deyja héðan í frá án þekkingar á [fagnaðarerindinu], en hefðu meðtekið það af öllu hjarta, verða erfingjar [hins himneska ríkis Guðs].“ Drottinn bætti síðan við: „Því að ég, Drottinn, mun dæma alla menn samkvæmt verkum þeirra, samkvæmt því, sem hjörtu þeirra þrá.“

Það sem skiptir Drottin máli, er ekki einungis hvort við séum fær, heldur hvort við séum fús til að gera allt sem við getum til að fylgja honum sem frelsara okkar.

Vinur huggaði eitt sinn ungan trúboða sem var hryggur yfir snemmbúinni aflausn sinni vegna heilsufarsástæðna, þrátt fyrir einlægar bænir sínar og einlæga þrá til að þjóna. Þessi vinur miðlaði ritningarversi þar sem Drottinn lýsti yfir að þegar börn hans „ganga að því af öllum mætti sínum“ og „láta ekki af kostgæfni sinni“ við að uppfylla boðorð hans „og óvinir þeirra [sem kunna að fela í sér óhagstæðar aðstæður í lífi okkar] hindra [þau] í að vinna þetta verk, sjá, þá þóknast mér að krefjast ekki lengur þessa verks af þessu [fólki], heldur þiggja fórnir þeirra“.

Vinur minn bar þessum unga manni vitni um að Guð vissi að hann hefði gert sitt allra besta til að svara kallinu um að þjóna. Hann fullvissaði hann um að Drottinn hefði meðtekið fórn hans og að blessununum sem lofaðar væru öllum trúföstum trúboðum yrði ekki haldið frá honum.

Endurgoldnar blessanir Drottins hljótast oft fyrir góðvild og þjónustu annarra, sem hjálpa okkur að áorka því sem við getum ekki gert sjálf. Ég minnist tímabils þegar við bjuggum fjarri einni af dætrum okkar í Frakklandi og okkur fannst við vera hjálparvana við að aðstoða hana eftir erfiða fæðingu. Í sömu viku leitaði deildin okkar í Utah aðstoðar fyrir móður sem var nýbúin að fæða tvíbura. Eiginkona mín, Valérie, bauðst til að koma með máltíð fyrir hana, með bæn í hjarta fyrir bæði þessari nýju móður og bágstaddri dóttur okkar. Skömmu síðar komumst við að því að systurnar í deild dóttur okkar í Frakklandi, höfðu skipulagt að sjá fjölskyldu hennar fyrir máltíðum. Fyrir okkur, hafði Guð svarað bænum okkar, sent engla sína til að hugga þegar við gátum það ekki.

Þegar við tökumst á við takmarkanir og áskoranir, megum við þá þekkja okkar eigin blessanir – gjafir okkar, úrræði og tíma – og nota þær til að þjóna hinum nauðstöddu. Með því að gera það, munum við ekki aðeins blessa aðra, heldur bjóða lækningu og endurgjaldi í líf okkar.

Ein áhrifaríkasta leiðin sem við getum farið til að hljóta endurgoldnar blessanir Guðs, er með staðgengilsverkinu sem við vinnum fyrir áa okkar í húsi Drottins. Þegar við framkvæmum helgiathafnir fyrir þeirra hönd, tökum við virkan þátt í hinu mikla sáluhjálparverki Drottins og notum gjafir okkar og hæfileika til að veita þeim blessanir sem ekki fengu tækifæri til að meðtaka þær í jarðlífinu.

Hin kærleiksríka þjónusta sem við innum af hendi í heilögum musterum, minnir okkur á að náð frelsarans nær út fyrir þetta líf. Í komandi lífi, fáum við kannski ný tækifæri til að gera það sem okkur tókst ekki að gera í þessu jarðneska lífi. Þegar Lorenzo Snow forseti talaði til systra sem enn höfðu ekki fundið eilífan lífsförunaut, sagði hann ástúðlega: „Eftir að hafa lifað trúföstu lífi, mun engum Síðari daga heilögum tapast nokkuð við dauða sinn vegna þess að honum eða henni mistókst að framkvæma tiltekna hluti, þegar tækifærin buðust þeim ekki. … Þau munu öðlast allar blessanir, upphafningu og dýrð sem þeim körlum eða konum eru gefin sem bauðst tækifærið.“

Þessi boðskapur vonar og huggunar er fyrir okkur öll, börn Guðs. Ekkert okkar fær umflúið áskoranir og takmarkanir jarðlífsins. Við fæðumst þrátt fyrir allt með eðlislæga vanhæfni til að frelsa okkur sjálf. Við höfum þó kærleiksríkan frelsara og „vér vitum, að vér frelsumst fyrir náð [hans], að afloknu öllu, sem vér getum gjört“.

Ég vitna um að þrátt fyrir að við fáum ekki stjórnað ýmsum aðstæðum lífsins, er ekkert okkar utan seilingar óendanlegra blessana Drottins. Með friðþægingarfórn sinni, mun frelsarinn bæta upp sérhverja vanhæfni og óréttlæti, ef við leggjum fram fyrir hann sál okkar óskipta. Í nafni Jesú Krists, amen.