Miskunnaráætlunin

Síðastliðinn apríl, skömmu eftir þau gleðitíðindi að kirkjan hefði eignast Kirtland-musterið, bauð Russell M. Nelson forseti okkur að rannsaka vígslubæn Kirtland-musterisins sem skráð er í 109. kafla í Kenningu og sáttmálum. Nelson forseti sagði vígslubænina vera „kennsluefni um það hvernig musterið veitir okkur andlegan kraft til að takast á við áskoranir lífsins á þessum síðustu dögum“.

Ég er viss um að með námi ykkar á kafla 109 hafið þið uppskorið skilning sem blessaði ykkur. Í kvöld miðla ég nokkru sem ég lærði er ég fylgdi boði spámanns okkar. Hinn friðgefandi vegur sem námið leiddi mig um, minnti mig á að Drottinn er miskunnsamur og að sáluhjálparáætlun himnesks föður er sannlega miskunnaráætlun.

Eins og ykkur er kannski kunnugt um, þá eru „nýkallaðir trúboðar hvattir til að taka á móti musterisgjöf eins fljótt og auðið er og sækja musterið heim eins oft og aðstæður leyfa“. Þegar þeir hafa hlotið musterisgjöf, „mega [þeir] þjóna sem musterisþjónar áður en þeir hefja trúboðsstarf“.

Tími varinn í musterinu áður en farið er í trúboðsskólann (MTC) getur verið dásamleg blessun fyrir nýja trúboða, er þeir læra meira um musterissáttmála áður en þeir miðla heiminum blessunum þeirra sáttmála.

Þegar ég lærði kafla 109, komst ég hins vegar að því að í musterinu veitir Guð nýjum trúboðum kraft – reyndar okkur öllum – á aukinn, helgan hátt. Í vígslubæninni, sem gefin var með opinberun, bað spámaðurinn Joseph Smith þess að „þegar þjónar þínir fara úr húsi þínu … til að bera nafni þínu vitni“, að „hjörtu“ „alls fólks“ megi mildast – bæði „höfðingja jarðarinnar“ og „allra hinna fátæku og [hinna] þurfandi“. Hann bað þess að „fordómar þeirra víki fyrir sannleikanum og fólk þitt öðlist hylli fyrir allra augum – Að endimörk jarðarinnar megi vita að vér, þjónar þínir, höfum heyrt rödd þína og að þú hafir sent oss.“

Þetta er fallegt loforð fyrir nýkallaðan trúboða – að fordómar „víki fyrir sannleikanum“, að „öðlast hylli fyrir augum allra“ og að heimurinn viti að þeir eru sendir af Drottni. Hvert og eitt okkar þarf vissulega á þessum sömu blessunum að halda. Hve blessunarríkt væri það að hjörtu milduðust í samskiptum okkar við nágranna og samstarfsfólk. Vígslubænin útskýrir ekki nákvæmlega hvernig tími okkar í musterinu muni milda hjörtu annarra, en ég er sannfærður um að hún tengist því hvernig tími varinn í húsi Drottins mildar okkar eigið hjarta, með því að hafa Jesú Krist og miskunn hans að þungamiðju.

Þegar ég las vígslubæn Kirtland-musterisins, snerti það mig líka að Joseph sárbað ítrekað um miskunn – fyrir meðlimum kirkjunnar, fyrir óvinum kirkjunnar, fyrir leiðtogum landsins, fyrir þjóðum jarðar. Og á afar persónulegan hátt, sárbað hann Drottin að minnast sín og sýna sinni ástkæru Emmu og börnum þeirra miskunn.

Hvernig skildi Joseph hafa liðið á páskadag, einni viku síðar, 3. apríl 1836, í Kirtland-musterinu, þegar frelsarinn birtist honum og Oliver Cowdery og sagði, eins og skráð er í 110. kafla Kenningar og sáttmála: „Ég hef veitt þessu húsi viðtöku og nafn mitt skal vera hér. Og af miskunn mun ég opinbera mig fólki mínu í þessu húsi.“ Þetta loforð um miskunn hlýtur að hafa haft sérstaka merkingu fyrir Joseph. Og líkt og Nelson forseti kenndi síðastliðinn apríl: „Þetta … loforð á við um öll vígð musteri á okkar tíma.“

Það eru svo margar leiðir fyrir hvert okkar til að finna miskunn í húsi Drottins. Þetta hefur verið raunin allt frá því að Drottinn bauð Ísrael fyrst að byggja tjaldbúð og setja í hana miðja „[hásæti náðarinnar]“. Í musterinu finnum við miskunn í sáttmálunum sem við gerum. Þessir sáttmálar, til viðbótar skírnarsáttmálanum, binda okkur föðurnum og syninum og veita okkur aukinn aðgang að því sem Nelson forseti hefur kennt að sé „sérstakur kærleikur og náð … [sem kallast] hesed“ á hebresku.

Við finnum miskunn í því tækifæri að innsiglast fjölskyldu okkar um eilífð. Í musterinu, munum við einnig skilja með dýpri skýrleika að sköpunin, fallið, friðþægingarfórn frelsarans og geta okkar til að komast aftur í návist himnesks föður – já, sérhver hluti sáluhjálparáætlunarinnar – eru birtingarmyndir miskunnar. Það væri hægt að segja að sáluhjálparáætlunin sé sæluáætlun einmitt vegna þess að hún er „miskunnaráætlun“.

Ég er þakklátur fyrir hið fallega loforð í kafla 110 um að Drottinn muni af miskunn opinbera sig í musterum sínum. Ég er líka þakklátur fyrir það sem þar er opinberað um hvernig Drottinn muni opinbera sig af miskunn þegar við, líkt og Joseph, biðjum um miskunn.

Ákall Josephs Smith um miskunn í kafla 109, var ekki í fyrsta sinn sem ákall hans um miskunn leiddi til opinberunar. Í Lundinum helga bað hinn ungi Joseph ekki aðeins til að fá vitneskju um hvaða kirkja væri sönn, heldur sagðist hann líka hafa „ákallað Drottin fyrir miskunn, því að engum öðrum gat ég hlotið miskunn hjá“. Einhvern veginn varð skilningur hans á því að hann þarfnaðist miskunnar, sem aðeins Drottinn gat veitt, til þess að gáttum himins var lokið upp. Þremur árum síðar birtist engillinn Moróní, eftir það sem Joseph hefur sagt að var „ákall [til] almáttugs Guðs og bæn um fyrirgefningu á öllum syndum mínum og heimsku“.

Þessi forskrift, að opinberun komi í kjölfar þess að beðist sé fyrir um miskunn, er kunnugleg í ritningunum. Enos heyrði fyrst rödd Drottins eftir að hafa beðist fyrir um fyrirgefningu. Trúarumbreyting föður Lamonís konungs hófst með bæn hans: „Ég mun láta af öllum syndum mínum til að þekkja þig.“ Ef til vill erum við ekki blessuð með þessum sömu stórbrotnu upplifunum, en fyrir þá sem eiga stundum erfitt með að finna svör við bænum, þá er það að leita miskunnar Drottins ein áhrifaríkasta leiðin til að skynja vitnisburð heilags anda.

Svipuð regla er kennd á fallegan hátt í Moróní 10:3–5. Við styttum okkur oft leið um þessi vers til að kenna að við getum, með einlægri bæn, komist að sannleiksgildi Mormónsbókar. Þessi stytting getur hins vegar vanrækt hið mikilvæga hlutverk miskunnar. Hlustið á það hvernig Moróní byrjar hvatningarorð sín: „Ég hvet yður, þegar þér lesið þetta, … að þér hafið það hugfast, hve miskunnsamur Drottinn hefur verið mannanna börnum frá sköpun Adams og allt fram til þess tíma, er þér meðtakið þetta, og ígrundið það í hjörtum yðar.“

Moróní hvetur okkur ekki aðeins til að lesa þessa hluti – heimildirnar sem hann var í þann mund að innsigla – heldur líka að ígrunda í hjörtum okkar hvað Mormónsbók opinberar um það „hve miskunnsamur Drottinn hefur verið mannanna börnum“. Það er ígrundun um miskunn Drottins sem býr okkur undir að „spyrja Guð, hinn eilífa föður, í nafni Krists, hvort þetta er ekki sannleikur“.

Þegar við ígrundum Mormónsbók, gætum við spurt: Er það raunverulega satt, eins og Alma kenndi, að miskunnaráætlun Guðs tryggi að sérhver einstaklingur sem nokkurn tímann hefur lifað á þessari jörðu muni rísa upp og að hann verði „endurreistur í sína réttu og fullkomnu umgjörð“? Hefur Amúlek rétt fyrir sér – getur miskunn frelsarans fullnægt öllum raunverulegum kröfum réttvísinnar, sem við að öðrum kosti værum skuldbundin til að greiða og þess í stað „umvafið [okkur] örmum öryggisins“?

Er það satt, líkt og Alma vitnaði um, að Kristur hafi ekki aðeins þjáðst fyrir syndir okkar, heldur líka fyrir „sársauka [okkar og] þrengingar“, svo að hann gæti „vitað í holdinu, hvernig fólki hans verður best liðsinnt í vanmætti þess“? Er Drottinn virkilega svo miskunnsamur, líkt og Benjamín konungur kenndi, að hann hafi sem endurgjaldslausa gjöf friðþægt „fyrir syndir þeirra, sem … dáið hafa án þess að þekkja vilja Guðs varðandi þá, eða sem syndgað hafa óafvitandi“?

Er það satt sem Lehí sagði: „Adam féll svo að menn mættu lifa. Og menn lifa, svo að þeir megi gleði njóta“. Er það raunverulega satt, sem Abinadí vitnaði um og vitnaði í Jesaja, að Jesús Kristur hafi verið „særður vegna vorra brota og kraminn vegna vorra misgjörða. Hegningin, sem vér höfðum til unnið, kom niður á honum, og fyrir hans benjar erum vér heilbrigðir“?

Í stuttu máli, er áætlun föðurins, eins og hún er kennd í Mormónsbók, í raun svona miskunnsöm? Ég ber vitni um að hún er það og að hinar friðgefandi og vonarfylltu kenningar miskunnar í Mormónsbók eru sannar.

Samt get ég ímyndað mér að einhverjir, þrátt fyrir trúfastan lestur og bænir, eigi erfitt með að gera sér grein fyrir loforði Morónís um að himneskur faðir „[muni] opinbera yður sannleiksgildi þess fyrir kraft heilags anda“. Ég þekki þessa baráttu, vegna þess að ég upplifði hana fyrir mörgum árum, er tvær fyrstu lestraryfirferðir mínir í Mormónsbók veittu ekki tafarlaust og skýrt svar við bænum mínum.

Ef þið glímið við þetta, býð ég ykkur að fylgja ráðgjöf Morónís um að ígrunda þá mörgu vegu sem Mormónsbók kennir „hve miskunnsamur Drottinn hefur verið mannanna börnum“. Byggt á reynslu minni, vona ég að þegar þið gerið það, geti friður heilags anda náð til hjartna ykkar og þið getið vitað, trúað og skynjað að Mormónsbók og miskunnaráætlunin sem hún kennir eru sannar.

Ég tjái þakklæti mitt fyrir hina miklu miskunnaráætlun föðurins og fyrir fúsleika frelsarans til að framfylgja henni. Ég veit að hann mun opinbera sig í miskunn í sínu heilaga musteri og á öllum sviðum lífs okkar, ef við leitum hans. Í nafni Jesú Krists, amen.