„Nálgist mig“

Kæru bræður og systur, mér er það gleðiefni að vera með ykkur á þessari aðalráðstefnu Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu. Þetta er hans kirkja. Við erum samankomin í byggingum og heimilum um allan heim í hans nafni.

Við tökum á okkur nafn hans þegar við komum í ríki hans í gegnum sáttmála. Hann er hinn upprisni og dýrðlegi sonur Guðs. Við erum jarðnesk, háð synd og dauða. Samt, í kærleik sínum til hvers og eins okkar, býður frelsarinn okkur að koma nær sér.

Þetta er boð hans til okkar: „Nálgist mig og ég mun nálgast yður. Leitið mín af kostgæfni og þér munuð finna mig. Biðjið og yður mun gefast, knýið á og fyrir yður mun upplokið verða.“

Stundum finnum við fyrir nálægð frelsarans Jesú Krists. Samt finnum við stundum fyrir fjarlægð frá honum í jarðneskum prófraunum okkar og þráum fullvissu um að hann viti hvað býr í hjörtum okkar og elski okkur sem einstaklinga.

Boð frelsarans felur í sér leiðina til að skynja þá fullvissu. Nálgist hann með því að hafa hann ávallt í huga. Leitið hans af kostgæfni með ritningarnámi. Biðjið í innilegri bæn til himnesks föður til að komast nær ástkærum syni hans.

Það er einföld leið til að hugsa um það. Það er það sem þið mynduð gera, ef þið væruð aðskilin frá kærum vinum um tíma. Þið mynduð finna leið til að eiga samskipti við þá, meta öll skilaboð sem ykkur bærust frá þeim og gera allt sem þið gætuð til að hjálpa þeim.

Því meira sem gerðist, því lengur sem það varði, því dýpra myndu tengsli ástúðar styrkjast og þið mynduð finna ykkur nálgast enn meira. Ef langur tími liði án þessara langþráðu samskipta og tækifæra til að hjálpa hvert öðru, myndu tengslin veikjast.

Jesús Kristur elskar hvert og eitt okkar. Hann býður upp á það tækifæri að koma nær honum. Þið munuð, líkt og með kærleiksríkan vin, gera það á svipaðan hátt, með því að eiga samskipti í bæn við himneskan föður í nafni Jesú Krists, hlusta eftir dýrmætri leiðsögn heilags anda og þjóna þá öðrum af gleði fyrir frelsarann. Brátt mynduð þið finna þá blessun að koma nær honum.

Í ungdómi mínum upplifði ég gleðina af því að koma nær frelsaranum – og að hann kæmi nær mér – einfaldlega með því að hlíta boðorðum hans. Þegar ég var ungur var sakramentið veitt á kvöldsamkomu. Ég man enn eftir tilteknu kvöldi, fyrir meira en 75 árum, þegar myrkur var og kalt úti. Ég man eftir tilfinningu ljóss og hlýju, er mér varð ljóst að ég hafði haldið boðorðið um að koma saman með hinum heilögu til að meðtaka sakramentið, gera sáttmála við himneskan föður um að hafa ætíð son hans í huga og halda boðorð hans.

Við lok samkomunnar það kvöld, sungum við sálminn „Ó, Drottinn hjá mér dvel í nótt,“ með hinum eftirminnilegu orðum: „Ver nær mér Guð í nótt.“

Þessi orð vöktu með mér yfirgnæfandi tilfinningu fyrir andanum, jafnvel er ég var ungur drengur. Ég fann kærleika frelsarans og nærveru hans þetta kvöld, gegnum huggun heilags anda.

Mörgum árum síðar langaði mig að vekja aftur sömu tilfinningu um kærleika frelsarans og nálægðina sem ég hafði fundið við frelsarann á þessari sakramentissamkomu á ungdómsárum mínum. Ég hélt því annað einfalt boðorð og kannaði ritningarnar.

Í Lúkasarguðspjalli las ég um þriðja daginn eftir krossfestingu hans og greftrun, þegar trúfastir þjónar höfðu komið til að smyrja líkama frelsarans, af kærleika til hans. Þegar þær komu sáu þær að steininum hafði verið velt frá gröfinni og að líkami hans var þar ekki.

Tveir englar stóðu þar og spurðu hvers vegna þær væru hræddar:

„Hví leitið þér hins lifanda meðal dauðra?

Hann er ekki hér, hann er upp risinn. Minnist þess, hvernig hann talaði við yður, meðan hann var enn í Galíleu.

Hann sagði, að Mannssonurinn skyldi framseldur verða í hendur syndugra manna og krossfestur, en rísa upp á þriðja degi.“

Um kvöldið í rökkrinu, gengu tveir lærisveinar frá Jerúsalem veginn til Emmaus og hinn upprisni Drottinn birtist þeim og gekk með þeim.

Guðspjall Lúkasar leyfir okkur að ganga með þeim þetta kvöld:

„Þá bar svo við, er þeir voru að tala saman og ræða þetta, að Jesús sjálfur nálgaðist þá og slóst í för með þeim.

Augu þeirra voru svo blinduð, að þeir þekktu hann ekki.

Og hann sagði við þá: „Hvað er það, sem þið ræðið svo mjög á göngu ykkar?“

Og annar þeirra, Kleofas að nafni, sagði við hann: „Þú ert víst sá eini aðkomumaður í Jerúsalem, sem veist ekki, hvað þar hefur gerst þessa dagana.“

Þeir sögðu honum frá hve daprir þeir væru yfir að Jesús hefði dáið þegar þeir hefðu treyst því að hann mundi verða lausnari Ísraels.

Það hlýtur að hafa verið ástúð í málrómi hins upprisna Drottins þegar hann talaði við þessa tvo sorgmæddu og syrgjandi lærisveina.

Þegar ég hélt áfram að lesa, birtust þessi orð sem yljuðu hjarta mínu, rétt eins og mér hafði fundist sem lítil drengur:

„Þeir nálguðust nú þorpið, sem þeir ætluðu til, en hann lét sem hann vildi halda lengra.

„Þeir lögðu þá fast að honum og sögðu: Vertu hjá oss, því að kvölda tekur og degi hallar. Og hann fór inn til að vera hjá þeim.“

Frelsarinn þáði þetta kvöld það boð um að fara í hús lærisveina sinna. Hann settist að snæðingi með þeim. Hann tók brauð í hendur sér og blessaði það, braut og gaf þeim. Augu þeirra lukust upp og þeir þekktu hann. Síðan hvarf hann þeim sjónum.

Lúkas skráði fyrir okkur tilfinningar þessara blessuðu lærisveina: „Og þeir sögðu hvor við annan: „Brann ekki hjartað í okkur, meðan hann talaði við okkur á veginum og lauk upp fyrir okkur ritningunum?“

Lærisveinarnir tveir fóru þá aftur til Jerúsalem til að segja postulunum ellefu frá því sem hafði gerst. Þegar þeir miðluðu upplifun sinni, birtist frelsarinn aftur.

Hann stóð mitt á meðal þeirra og „segir við þá: Friður sé með yður.“ Hann fór þá yfir spádómana um hlutverk sitt við að friðþægja fyrir syndir allra barna föður síns og að rjúfa bönd dauðans.

„Og hann sagði við þau „Svo er skrifað, að Kristur eigi að líða og rísa upp frá dauðum á þriðja degi,

og að prédika skuli í nafni hans öllum þjóðum að taka sinnaskiptum og þiggja fyrirgefningu synda og hefja það í Jerúsalem.

Þér eruð vottar þessa.“

Hvert barn himnesks föður, sem hefur valið að fara inn um hlið skírnar, er á sama hátt og ástkærir lærisveinar hans undir sáttmála um að vera vitni frelsarans og annast hina þurfandi í okkar jarðneska lífi. Þessi skuldbinding var okkur gerð ljós með Alma, hinum merka spámanni Mormónsbókar, fyrir mörgum öldum við Mormónsvötn:

„Þar sem þið þráið að komast í hjörð Guðs og kallast hans lýður og eruð fús til að bera hvers annars byrðar svo að þær verði léttar –

„Já, og eruð fús að syrgja með syrgjendum, já, og hugga þá, sem huggunar þarfnast, og standa sem vitni Guðs, alltaf, í öllu og alls staðar, … allt til dauða, svo að Guð megi endurleysa ykkur … að þið megið öðlast eilíft líf.“

Þegar þið eruð trúföst þessum fyrirheitum, munið þið komast að því að Drottinn heldur loforð sitt um að vera eitt með ykkur í þjónustu ykkar, létta byrðar ykkar. Þið munið kynnast frelsaranum og smám saman verða eins og hann og „[fullkomnast] í honum.“ Með því að hjálpa öðrum fyrir frelsarann, munið þið finna að þið komist nær honum.

Mörg ykkar eigið ástvini sem hafa villst út af veginum til eilífs lífs. Þið veltið fyrir ykkur, hvað meira þið getið gert til að fá þau til baka. Þið getið treyst á Drottin að hann muni nálgast þau þegar þið þjónið honum í trú.

Þið munið eftir loforði Drottins til Josephs Smith og Sidneys Rigdon þegar þeir voru fjarri fjölskyldum sínum í erindagjörðum hans: „[Vinir mínir,] Sidney og Joseph: Fjölskyldum yðar líður vel. Þær eru í mínum höndum og ég mun fara með þær eins og ég tel best, því að allt vald er mér gefið.“

Þegar þið búið um sár hinna þurfandi, mun kraftur Drottins styðja ykkur. Armar hans verða útréttir með ykkar örmum til að veita liðsinni og blessa börn okkar himneska föður.

Allir sáttmálsþjónar Jesú Krists munu hljóta leiðsögn hans með andanum þegar þeir blessa og þjóna öðrum fyrir hann. Þá munu þeir skynja kærleika frelsarans og gleðjast yfir því að komast nær honum.

Ég er vitni um upprisu Drottins, eins örugglega og ef ég hefði verið þar með lærisveinunum tveimur í húsinu við Emmaus veginn. Ég veit að hann lifir.

Þetta er hin sanna kirkja hans – kirkja Jesú Krists. Við munum á degi dómsins standa augliti til auglitis frammi fyrir frelsaranum. Það verður þeim mikill gleðitími sem hafa komist nær honum í þjónustu við hann í þessu lífi og þau geta hlakkað til að heyra orð hans: „Gott, þú góði og trúi þjónn.“

Ég ber vitni, sem vitni hins upprisna frelsara okkar og lausnara, í nafni Jesú Krist, amen.