Elska mín til frelsarans er mitt „hvers vegna“

Hafið þið einhvern tíma tekið eftir að okkar ástkæri forseti Russell M. Nelson er sífellt að bjóða okkur að gera eitthvað? Það kemur ekki á óvart að hann hefur boðið okkur að kynna okkur og ígrunda boðskapinn á síðustu tveimur ráðstefnum. Í apríl 2024 sagði hann: „Ég vona að þið munið stöðugt læra boðskap þessarar ráðstefnu á komandi mánuðum.“ Í október 2024 sagði hann síðan: „Ég hvet ykkur til að læra boðskap [ræðumannana]. Notið hann sem prófstein á hvað er satt og hvað ekki, yfir næstu sex mánuði.”

Þessi boð geta bæst við spámannleg boð sem við höfum fengið alla ævi, þar með talið, og sérstaklega þau sem við höfum hlotið undanfarin ár. Okkur gæti fundist eða við haldið að þessi boð séu enn einn hluturinn sem við þurfum að bæta við verkefnalista okkar, einfaldlega vegna þess að okkur var boðið það eða við beðin um að gera það. En gæti eitthvað meira verið í gangi?

Er ég íhugaði þetta og öll þau boð sem við höfðum fengið, mundi ég eftir nokkru sem ég lærði og ákvað fyrir löngu. Ég er að reyna að gera þessa hluti, sem eru mikilvægir fyrir mig, af því að ég elska hann; ég elska frelsarann okkar. Þetta er hin raunverulega og öflugasta ástæðan fyrir því að ég geri það sem ég geri, og viðtengt þessu, er þetta elska mín til ykkar, meðbræðra minna og systra.

Sem bróðir ykkar, vona ég að þið munið íhuga orð mín sem einlægt boð til að leitast við að skilja tækifærið að tengja allt sem við gerum við elsku okkar til frelsarans.

Að gera þetta, mun hjálpa okkur að skilja hið raunverulega „hvers vegna“ að baki alls sem við gerum sem lærisveinar frelsarans. Þetta mun hjálpa okkur að styrkja sáttmálssamband okkar við Guð, skilja guðlegan og eilífan sannleika hans, eilífan og algjöran sannleika hans, sem mun aldrei breytast. Eilífur sannleikur eins og: „Því svo elskaði Guð heiminn að hann gaf einkason sinn til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki heldur hafi eilíft líf.“

Það er athyglisvert að stundum, vegna þess að við höfum stöðugt gert hluti upp að því marki að þeir hafa breyst í hefðir, leyfum við þessum hefðum eða athöfnum að ráða viðleitni okkar til að byggja upp trú á Jesú Krist. Það virðist sem við gerum þessa hluti vegna þess að við höfum gert þá í mörg ár, án þess að huga að áhrifum þeirra á sáttmálssamband okkar við frelsarann.

Í okkar heimi einbeitum við okkur venjulega að því sem við gerum og ljúkum stöðugt verkefnum og náum markmiðum. Í andlegu umhverfi höfum við tækifæri til að fara lengra en bara að gera hluti eða ná markmiðum, með því að skilja hvers vegna við erum að gera þá. Ef við fáum skilið og tengt við að ástæðan að baki eigin breytni tengist elsku okkar til frelsarans og himnesks föður okkar, og með því að nýta þessi tækifæri, munum við skilja að jafnvel með því að gera réttláta hluti, eins og að hafa kirkjulegar athafnir eða hefðir – og það er gott að gera þær á viðeigandi hátt – þegar við tengjum þær við „hvers vegna“, þá verðum við blessuð til að skilja ástæðuna. Það mun ekki bara vera að gera góða hluti eða gera þá rétt, við munum líka skilja þá rétt.

Til dæmis, þegar þið setjið ykkur það markmið að lesa ritningarnar, fara með einlægar bænir eða undirbúa viðburð fyrir fjölskyldu ykkar eða deild, er þá raunverulega markmiðið einfaldlega að ljúka þessum verkefnum? Eða eru þessar aðgerðir leiðin, verkfærin sem þið hafið til umráða, til að ná hinu sanna markmiði? Er tilgangurinn bara að vera með viðburð vegna þess að við höfum gert það í mörg ár og haka svo í reitinn, að við höfum lokið því? Eða, enn og aftur, eru þessar leiðir sem við notum til þess gerðar að læra, finna fyrir og tengjast frelsaranum?

Vinsamlega ekki misskilja orð mín um að hafa viðburði og hefðir eða setja sér markmið og vinna hörðum höndum að því að ná þeim; það er ekkert að þessu. Ég býð ykkur hins vegar að opna hjörtu ykkar og huga fyrir tækifærinu og þeirri blessun að skilja hvers vegna við gerum þessa hluti og hvernig við iðkum trú okkar.

Gott dæmi um kristsmiðaðar hefðir er áskorunin sem Dallin H. Oaks forseti lagði fyrir okkur öll í nafni Æðsta forsetaráðsins. Oaks forseti sagði: „Þegar við göngum inn í þetta nýja ár, skulum við búa okkur undir páskahátíð friðþægingarfórnar Jesú Krists. Sama hverju aðrir trúa eða gera, ættum við að fagna upprisu lifandi frelsara okkar með því að rannsaka kenningar hans og hjálpa til við að koma á páskahefðum í samfélaginu í heild, sérstaklega innan okkar eigin fjölskyldu.“ Eins og þið sjáið er þetta ekki bara boð til þess að hafa hefðir. Þess í stað notum við þessar hefðir sem leið til þess að læra meira um frelsarann og muna eftir upprisu hans.

Því meira sem við tengjum ástæðuna við ást okkar á frelsaranum, því meira getum við hlotið af því sem við þörfnumst eða leitum að. Nelson forseti sagði, „Hvaða spurningar eða vandamál sem þið hafið, þá er svarið alltaf að finna í lífi og kenningum Jesú Krists.“ Og hann bætti við boði sínu: „Lærið meira um friðþægingu hans, kærleika hans, miskunn hans, kenningu hans og hið endurreista fagnaðarerindi hans til lækningar og framþróunar. Komið til hans! Fylgið honum!“

Ígrundið þetta í hjörtum ykkar og huga: Haldið þið að boð Nelsons forseta hafi haft þann tilgang að hjálpa okkur að útbúa gátlista, þar sem við söfnum upp meiri og meiri þekkingu og ljúkum verkefnum? Eða er hann að bjóða okkur að ígrunda þætti þessara eilífu sanninda og meginreglna sem tækifæri til að skilja „hvers vegna“ og tengjast sáttmálselsku frelsarans fyrir okkur, á ævilangri leið okkar sem lærisveinar?

Leyfið mér að útskýra grundvallaratriðið sem ég er að reyna að koma á framfæri. Ein leiðin, sem líklega er öfgafull, gæti verið að lesa allan boðskapinn á aðalráðstefnunni í einu lagi, síðan þegar ég er búinn, strika ég það af verkefnalistanum án þess að gera nokkuð annað við það sem ég las. Ég skil að þetta sé nokkuð yfirdrifið, en það er ekki úr takti við raunveruleikann. Líklega eru mörg okkar einhvers staðar á milli þessa og þess sem er tilvalið.

Boðið er að læra og ígrunda boðskapinn frá aðalráðstefnunni og nota hann til þess að ákvarða og skilja hvað við getum gert, hvert og eitt okkar, til að betrumbæta okkur.

Þegar við tökum boðinu, í skilningi á „hvers vegna“, munum við fá fleiri tækifæri til að verða nánari frelsaranum. Við munum byrja að skilja að vegna þess að ég elska frelsarann vil ég læra meira um hann með því að rannsaka orð lifandi spámanna. Og vegna þess að ég elska náungann vil ég deila kennslu spámanna, sjáenda og opinberara með öðrum og byrja á mínum nánustu.

Í báðum tilvikum eruð þið að gera réttláta hluti. Í einu virðist markmiðið vera að nota þau úrræði sem himneskur faðir og frelsarinn hafa gefið okkur, sem eru skilaboðin sem miðlað er á aðalráðstefnunni. Hið seinna felur í sér þá djúpstæðu blessun að öðlast innsýn í undirliggjandi ástæður, sem býður upp á leið til að skilja eilífan sannleika og blessanir sem lofað er öllum sem gera kenningar og líf frelsara okkar, Jesú Krists, að þungamiðju lífs síns.

Kæru bræður og systur, ég vona að þið getið fundið og séð mikilvægi þess að tengja gjörðir okkar við kærleika okkar til frelsarans. Í hnattrænum heimi munu margar raddir reyna að hafa áhrif á ykkur og, ef mögulegt er, leiða ykkur til að trúa því að sum grundvallarsannindi hins endurreista fagnaðarerindis Jesú Krists séu óþörf. Þessar raddir byrja á þeim mikilvæga sannleika um þörfina á endurreisn á þessum síðustu dögum, þar á meðal nauðsyn þess að hafa ríki Guðs á jörðu með endurreistri Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu.

Þið kunnið að heyra raddir sem krefjast þess að aðeins persónulegt samband eða skilningur við frelsarann sé nægjanlegt og að trúarbrögð eða hin endurreista kirkja séu óþörf eða ónauðsynleg. Ég býð ykkur að vera sein til að íhuga þessar villandi hugmyndir eða jafnvel vera ónæm fyrir áhrifum þeirra og vera fljótari að muna eftir því sem frelsarinn hefur verið að segja og kenna okkur frá fornu fari – að byrja á kærleika himnesks föður og Jesú Krists til okkar og tengja kærleika okkar til þeirra sem ástæðu til að fylgja þeim.

Guð faðirinn og sonur hans Jesús Kristur komu og töluðu til Josephs og boðuðu þar með upphaf ráðstöfunarinnar í fyllingu tímanna, ríkis hans á jörðu. Því er Kirkja Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu sú leið sem himneskur faðir kom á fót til þess að hafa aðgang að sáttmálum sem gera okkur kleift að snúa heim. Því þurfum við meira en bara persónulegt samband við himneskan föður og son hans, við þurfum nauðsynlegar helgiathafnir prestdæmisins til að gera við þá sáttmála. Þetta kemur á sáttmálssambandi við þá og veitir aðgang að sáttmálselsku þeirra, sem gerir það mögulegt að ná hæsta dýrðarríkinu, sem undirbúið er fyrir þá sem eru sannir og trúfastir í sáttmálum sínum.

Með gjörvöllum styrk sálar minnar, ber ég vitni um raunveruleika og guðleika frelsara okkar Jesú Krists. Hann elskar ykkur. Hann veit hvað er að gerast í lífi ykkar. Með faðminn opinn, býður hann okkur: „Komið til mín, … og ég mun veita yður hvíld.“

Ég elska frelsarann og elska mín til hans er mitt „hvers vegna“. Í nafni Jesú Krists, amen.