Andlega heil í honum

Tíu líkþráir menn kölluðu til frelsarans: „Miskunna þú oss!“ Og það gerði Jesús. Hann sagði þeim að sýna sig prestinum og þegar þeir fóru, voru þeir hreinsaðir af sjúkdómnum.

En einn þeirra, er hann sá, að hann var heill orðinn, lofaði Guð hárri raustu. Hann sneri aftur til frelsarans, féll að fótum hans og tjáði þakklæti.

Frelsarinn sagði við hinn þakkláta: „Trú þín hefur bjargað þér.“

Jesús Kristur hafði læknað tíu holdsveika menn. Einn þeirra kom aftur til frelsarans og hlaut nokkuð til viðbótar. Hann varð heill.

Níu líkþráir menn læknuðust líkamlega.

Einn læknaðist líkamlega og varð andlega heill.

Þegar ég hef hugleitt þessa frásögn, hef ég velt fyrir mér hvort hið gagnstæða sé rétt. Ef lækning og heilleiki eru ekki það sama, getur hann gert mann andlega heilan, án þess að hafa læknast líkamlega og tilfinningalega?

Hinn mikli læknir mun lækna allar þjáningar okkar – líkamlegar og tilfinningalegar – á sínum tíma. En er hægt að vera heill á meðan maður bíður eftir að læknast?

Hvað gæti falist í því að vera andlega heill?

Við erum heil í Jesú Kristi þegar við nýtum sjálfræði okkar til að fylgja honum í trú, leggjum hjörtu okkar fram fyrir hann svo hann megi móta þau, höldum boðorð hans og göngum í sáttmála við hann. Með hógværð þraukum við og lærum af áskorunum þessa jarðlífs uns við snúum aftur í nærveru hans og öðlumst fullkomna lækningu á allan hátt. Ég get verið heil á meðan ég bíð lækningar ef ég er heilshugar í sambandi mínu við hann.

Trú á Jesú Krist vekur von. Ég finn von í því að keppa að því að vera heil – heilleiki sem verður til vegna trúar á Jesú Krist. Trú á hann eykur von mína um lækningu og sú von styrkir trú mína á Jesú Krist. Þetta er máttug hringrás.

Drottinn sagði við Enos að trú hans hefði gert hann „heilan“. Heilleiki kom þegar Enos hugleiddi orð spámannsins og Jakobs föður síns, er hann hungraði eftir að skilja möguleikann á eilífu lífi, er hann ákallaði Guð í máttugri bæn. Og í ástandi þeirrar þrár og auðmýktar barst rödd Drottins til hans og tilkynnti að syndir hans væru fyrirgefnar. Og Enos spurði Drottinn: „Hvernig má það vera?“ Og Drottinn svaraði: „Vegna trúar þinnar á Krist … Trú þín hefur gjört þig heilan.“

Með trú okkar á Jesú Krist, getum við leitast við að vera andlega heil á meðan við bíðum og vonumst eftir líkamlegri og tilfinningalegri lækningu.

Fyrir kraft friðþægingarfórnar sinnar og þegar við iðrumst af einlægni, læknar frelsarinn okkur af synd, eins og hann gerði fyrir Enos. Altæk friðþæging hans nær líka til harms okkar og sorga.

Þó er ekki víst að hann lækni veikindi og sjúkdóma – langvinna verki, sjálfsofnæmissjúkdóma eins og MS-sjúkdóminn, krabbamein, kvíða, þunglyndi og þess háttar. Slík lækning er á tíma Drottins. Og þangað til, getum við valið að vera gerð heil með því að iðka trú okkar á hann!

Að vera heil, þýðir að finna fullkomnun og fyllingu. Líkt og hyggnu meyjarnar fimm sem voru með lampa sína fulla af olíu þegar brúðguminn kom, getum við verið heil í Jesú Kristi er við fyllum lampa okkar með nærandi olíu trúarumbreytingar til hans. Á þann hátt erum við undirbúin fyrir hina táknrænu brúðkaupsveislu, síðari komu hans.

Í dæmisögunni voru allar tíu meyjarnar á réttum stað og biðu brúðgumans. Allar komu þær með lampa.

En þegar hann kom, á óvæntum tíma á miðnætti, höfðu hinar fimm fávísu ekki næga olíu fyrir lampana sína. Þeim var ekki lýst sem ranglátum, heldur frekar sem fávísum. Hinar fávísu bjuggu sig ekki nægilega undir að halda lömpum sínum logandi með olíu trúarumbreytingar.

Sem svar við beiðni þeirra um að fá að taka þátt í brúðkaupsveislunni, svaraði brúðguminn: „Þið þekkið mig ekki.“

Þannig gaf hann í skyn að vitru meyjarnar fimm þekktu hann. Þær voru heilar í honum.

Lampar þeirra voru fullir af hinni dýrmætu olíu trúarumbreytingar, sem gerði vitru meyjunum kleift að taka þátt í brúðkaupsveislunni og sitja til hægri handar brúðgumans.

Eins og frelsarinn orðaði það: „Verið þess vegna staðfastir og biðjið án afláts, látið loga á hreinum lömpum yðar og hafið olíu með yður, svo að þér séuð reiðubúnir við komu brúðgumans.“

Fimm vitrar meyjar, eftir Ben Hammond

Stórfenglegri höggmynd af hinum fimm hyggnu meyjum var nýlega komið fyrir á Musteristorginu, rétt fyrir utan dyr Líknarfélagsbyggingarinnar og í skugga Salt Lake-musterisins.

Þessi staður er vel til þess fallinn að endurspegla boðskap dæmisögunnar. Vegna þess að þegar við gerum og höldum sáttmála, einkum þá sem eru í boði í húsi Drottins, fyllum við lampa okkar með olíu trúarumbreytingar.

Þó að konurnar, sem tákna hinar fimm vitru meyjar, deili ekki olíu trúarumbreytingar sinnar, þá deila þær ljósi sínu þegar þær halda á lömpum sínum, sem eru fullir af olíu og loga skært. Mikilvægt er að þær eru sýndar styðja hver aðra – öxl við öxl, með handlegg um hina, og með augnsamband sín á milli, hvetjandi aðra að koma í ljósið.

Sannarlega, „erum [við] ljós heimsins“. Frelsarinn kenndi:

„Ég kalla yður til að vera ljós þessarar þjóðar. Borg, sem á fjalli stendur, fær eigi dulist.

… Kveikjum [við] ljós og setjum það undir mæliker? Nei, það er sett á ljósastiku, og það lýsir öllum, sem í húsinu eru.

Látið þannig ljós yðar lýsa meðal þessarar þjóðar, til þess að hún sjái góð verk yðar og vegsami föður yðar, sem er á himni.“

Okkur er boðið að miðla ljósi hans. Hafið því lampa ykkar fulla af olíu trúarumbreytingar til Jesú Krists og verið viðbúin að halda lampa ykkar hreinum og skínandi björtum. Látið síðan ljósið skína. Þegar við miðlum ljósi okkar, færum við öðrum líkn Jesú Krists, viðsnúningur okkar til hans verður dýpri og við getum verið heil, jafnvel meðan við bíðum lækningar. Þegar við svo látum ljós okkar skína skært, getum við verið glöð, jafnvel meðan við bíðum.

Dæmi úr ritningunum er gagnlegt til að leggja áherslu á þá reglu að við getum verið heil þegar við höfum snúist til Jesú Krists og sótt styrk frá honum, jafnvel á meðan við bíðum eftir lækningu.

Páll postuli tókst á við einhvers konar áskorun – sem hann lýsti sem „fleini í holdinu“ sem hann hafði í þrígang beðið Drottin um að fjarlægja. Drottinn sagði við Pál: „Náð mín nægir þér því að mátturinn fullkomnast í veikleika.“ Páll svaraði:

Því vil ég helst hrósa mér af veikleika mínum, til þess að kraftur Krists megi taka sér bústað í mér.

Þess vegna uni ég mér vel í veikleika, … í þrengingum vegna Krists. Þegar ég er veikur þá er ég máttugur.“

Fordæmi Páls bendir til þess að styrkur okkar í Jesú Kristi geti verið fullkominn gerður, jafnvel í veikleikum okkar – sem sagt, fullgerður og heill. Þau sem heyja baráttu við jarðlífið og snúa sér til Guðs í trú, líkt og Páll, geta hlotið blessanir þess að kynnast Guði.

Páll læknaðist ekki af þjáningu sinni, en hann var andlega heill í Jesú Kristi. Jafnvel í mótlæti sínu, beindist ljós trúarumbreytingar hans að Jesú Kristi og styrk hans og hann var glaður. Í bréfi sínu til Filippímanna sagði hann: „Verið ávallt glöð í Drottni. Ég segi aftur: Verið glöð.“

Systur og bræður, svarið er já, við getum orðið andlega heil, jafnvel á meðan við bíðum eftir líkamlegri og tilfinningalegri lækningu. Heilleiki táknar ekki endilega líkamlega og tilfinningalega endurreisn í þessu lífi. Heilleiki verður til vegna trúar á Jesú Krist og trúarumbreytingar og með því að láta ljós þeirrar trúarumbreytingar skína.

„Margir eru kallaðir en fáir [velja að vera] útvaldir.“

Allir munu læknast líkamlega og tilfinningalega í upprisunni. En munið þið velja núna að vera heil í honum?

Ég lýsi því yfir með gleði að ég hef snúist til trúar á Drottin Jesú Krist. Ég keppi að því að vera heil í honum. Ég er viss um að allt verður endurreist og lækning mun berast, á hans tíma, vegna þess að hann lifir.

María Magdalena var kona sem Jesús Kristur læknaði. Hún var einnig heil kona í Jesú Kristi. Sem lærisveinn hans, fylgdi hún frelsaranum um alla Galíleu og þjónaði honum.

Hún var viðstödd við fót krossins, vitni að dauða hans.

Hún fór að gröf hans til að ljúka undirbúningi greftrunarinnar og uppgötvaði að steinlokan hafði verið fjarlægð, að líkami Drottins var horfinn. María sat grátandi við gröfina þegar englarnir spurðu hana fyrst og síðan frelsarinn sjálfur: „Kona, hví grætur þú? Að hverjum leitar þú?“

Grátandi svaraði hún: „Þeir hafa tekið brott Drottin minn og ég veit ekki hvar þeir hafa lagt hann.“

Jesús nefndi hana blíðlega með nafni: „María.“ Hún þekkti hann þá og svaraði lotningarfull: „‚Rabbúní‘ … meistari.“

Er Jesaja spáði um frelsarann, sagði hann: „Hann [mun] afmá dauðann að eilífu. Drottinn Guð mun þerra tárin af hverri ásjónu.“

Upprisa hans gerði það mögulegt að þerra tár Maríu. Hann mun vissulega þerra ykkar tár líka.

María var fyrsta vitnið um hinn upprisna frelsara. Hún var einnig sú fyrsta sem bar öðrum vitni um það sem hún hafði séð.

Af auðmýkt bæti ég vitnisburði mínum við vitnisburð Maríu. Hann er upp risinn. Jesús Kristur lifir. Að lokum munu allir læknast í honum, líkamlega og tilfinningalega. Meðan við bíðum eftir þeirri lækningu, mun trúin á meistaralækninn gera okkur andlega heil. Í nafni Jesú Krists, amen.