Umhyggja fyrir lífinu

Hún hélt áfram: „Ég hef fundið svo mikinn kærleika og stuðning frá deildarfjölskyldunni okkar. Það hefur verið yfirþyrmandi. Biskupinn [minn] og forseti Stúlknafélagsins hafa gert allt sem í þeirra valdi stendur til að sýna elsku og stuðning. … Ég hef séð hönd Drottins … leiðbeina mér og fjölskyldu minni. … Deild eins og mín er fjölskyldan sem allir þarfnast, sérstaklega stúlku í minni stöðu.“

Hún ásamt fjölskyldu hennar og deildarfjölskyldu, tóku kærleiksrík á móti litla syni hennar síðastliðinn febrúar.

Russell M. Nelson forseti sagði: „Aðalsmerki hinnar sönnu og lifandi kirkju Drottins, mun ætíð verða skipulagt … þjónustustarf í þágu einstakra barna Guðs … [með gæskuríkri þjónustu] hins eina, á sama hátt og hann gerði.“

Þegar einhleyp kona uppgötvar að hún á von á óvæntu barni, geta heilsufarsvandamál, andlegt uppnám, vandræðakennd, fjárhagsáhyggjur, spurningar um menntun, óvissa um hjónaband og sorg yfir brostnum draumum, á augnabliki sársauka og ráðþrots, leitt hugsunarsama konu til að taka skref sem munu færa djúpan sársauka og eftirsjá.

Fyrir alla sem á hlusta og hafa upplifað þann mikla sársauka og eftirsjá sem fylgir því að gangast undir eða taka þátt í þungunarrofi, hafið vinsamlega í huga: „Þótt við getum ekki breytt fortíðinni, þá getur Guð læknað fortíðina.“ Fyrirgefning getur hlotist fyrir kraftaverk náðarsamlegrar friðþægingar hans, er þið snúið ykkur til hans af auðmjúku og iðrandi hjarta.

Tvö orð tengjast oft helgi jarðneskrar fæðingar: Líf og val. Lífið er einn dýrmætasti hlutinn af fullkominni áætlun föður okkar og samkvæmt hans tilskipun, berum við umhyggju gagnvart og varðveitum lífið; og við veljum áframhald lífs eftir getnað. Við höfum einnig í hávegum gjöf þess að velja, gjöf siðferðislegs sjálfræðis – og leggjum lið við að styrkja það réttláta val sem Guð samþykkir og færir eilífa hamingju.

Þegar kona og karl ganga í gegnum slík viðkvæm tímabil og standa frammi fyrir afdrifaríkri ákvörðun, geta orð okkar, hendur okkar, hjörtu okkar, blessað þau – andlega, tilfinningalega og fjárhagslega – svo þau fái fundið fyrir elsku frelsarans og, eins og Henry B. Eyring forseti hefur sagt, vakið andlegum augum þeirra upplýsandi viðhorfsbreytingu, frá „því sem þau telja sig sjá“ til „þess sem þau fá enn ekki séð“.

Dallin H. Oaks forseti sagði: „Afstaða okkar til þungunarrofs byggist ekki á opinberaðri þekkingu á upphafi dauðlegs lífs. … Hún ákvarðast af þekkingu okkar á því að … öll andabörn Guðs verði að koma til þessarar jarðar í dýrðlegum tilgangi og það einstaklingsbundna auðkenni hófst löngu fyrir getnað og mun halda áfram um allar ókomnar eilífðir.“

Orð Drottins varðandi hina ófæddu, sem gefin er rödd með Æðsta forsætisráðinu og Tólfpostulasveitinni, hefur aldrei breyst og endurómar orð spámanna í aldanna rás og gefur guðlegan skýrleika um það sem Drottinn hefur beðið okkur.

„Kirkja Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu hefur trú á helgi lífsins. Kirkjan er andvíg valkvæðu þungunarrofi fyrir persónuleg eða samfélagsleg þægindi og ráðleggur meðlimum sínum að gangast ekki undir, framkvæma eða greiða fyrir, eða gera ráðstafanir fyrir slíkt þungunarrof.

[Drottinn] heimilar mögulegar undantekningar … þegar:

• Þungun á sér stað eftir nauðgun eða sifjaspell, eða

• til þess hæfur læknir úrskurðar að líf eða heilsa móður sé í alvarlegri hættu eða

• hæfur læknir úrskurðar að fóstrið sé svo skaddað að barnið muni ekki lifa að fæðingu lokinni.

Æðsta forsætisráðið heldur áfram: „Þungunarrof er mjög alvarlegt mál. [Jafnvel í slíkum undantekningartilvikum] ætti einungis að hugleiða það eftir að viðkomandi aðilar hafa hlotið staðfestingu í gegnum bæn“ og ráðfært sig við aðra.

Fyrir þrjátíu árum gáfu spámenn Drottins út yfirlýsingu til heimsins. Þar eru þessi orð:

„Við lýsum því … yfir að Guð hefur boðið að hinn helgi kraftur getnaðar skuli aðeins notaður milli karls og konu í löglega vígðu hjónabandi.

Við lýsum því yfir að leiðin til sköpunar jarðlífsins er guðlega tilnefnd. Við staðfestum helgi lífsins og mikilvægi þess í eilífri áætlun Guðs.“

Að hlúa að og vernda líf sem enn er ófætt er ekki stjórnmálaleg afstaða. Það er siðferðislögmál sem Drottinn staðfestir með spámönnum sínum.

Yfirlýsing J. Reuben Clark Jr. forseta, sem þjónaði í Æðsta forsætisráðinu, lýsir ungmennum okkar í dag fagurlega: „Ungmenni kirkjunnar hungrar eftir því sem andans er; þau vilja óðfús læra fagnaðarerindið og vilja það hreint, óþynnt. Þau vilja vita um … trú okkar; þau vilja öðlast vitnisburð um sannleikann. Þau eru … spyrjendur, leitendur sannleikans.“ Við skulum oftar tala með trú og samúð við ungmennin á heimilum okkar og hvert við annað á fundum Líknarfélags og öldungasveitar um skírlífislögmál Drottins, helgi lífsins og umönnun ófæddra og mæðra þeirra.

Kær systir skrifaði mér um reynslu sem hún átti fyrir áratugum síðan: „Þegar ég var 17 ára, … var ég ólétt með lítinn sem engan stuðning frá kærastanum mínum. Ég skammaðist mín og var einmana [en ég] hugleiddi aldrei [þungunarrof]. … Ég [átti] kærleiksríka fjölskyldu og biskup, sem ég hitti reglulega til að fá leiðsögn. … Ég sneri mér til Guðs. Ég lærði ritningarnar … og bað [og] fann styrk gegnum frelsara minn og iðrunarferlið. … Ég fékk svar [við bænum mínum] sem ég gat ekki neitað. … Það var átakanlegt, en ég vissi að ég myndi gefa dóttur mína til ættleiðingar. … Ég bað um hugrekki [og] fann elsku frelsarans svo greinilega í gegnum iðrun, að ég veit að Guð … svarar bænum og styrkir okkur.“

Ástrík hjón ættleiddu stúlkubarnið dýrmæta og kenndu henni fagnaðarerindið. Hún er nú gift og á sjálf fallega fjölskyldu.

Stundum getur ákaflega erfið og kvalafull óvissa fylgt því að vernda líf.

Ung hjón sem Kathy og ég elskum, skrifuðu mér nýlega um dýrmæta barnið sem þau áttu von á.

Faðirinn skrifaði: „[Þegar konan mín var] komin 10 vikur á leið komumst við að því að kraftaverkabarnið okkar hefur erfðafræðilegt ástand þrístæðu 21, almennt þekkt sem Downs-heilkenni. Við fundum fyrir þrýstingi … frá læknasamfélaginu um að íhuga að rjúfa þungunina. Nokkrum vikum síðar uppgötvuðum við … að ófætt barn okkar … þyrfti margar hjartaaðgerðir á fyrsta ári lífs síns. Í öllu þessu ferli, er við höfum beðið heitt um guðlega hjálp, … höfum við fundið andann veita okkur huggun. Við hlutum opinberun og skilning á því að dóttir okkar er kjörbarn himnesks föður og þráir innilega að vera hluti af fjölskyldu okkar og koma til jarðar.“

Móðir barnsins skrifaði: „[Við] vorum algjörlega í áfalli, ringluð og hreinlega eyðilögð yfir fréttunum. … Þegar ég var komin fjórtán vikur á leið, komumst við að því að barnið okkar var með marga hjartagalla, þar af einn sem gæti mögulega verið banvænn. Við hittum ótal lækna og sérfræðinga við 10–18 vikna meðgöngutíma. … Í hverju læknisviðtali vorum við spurð hvort við vildum halda meðgöngunni áfram eða binda enda á hana. … Frelsarinn læknaði hjarta mitt og veitti mér tilfinningar friðar og eftirvæntingar varðandi litlu stúlkuna okkar. … [Himneskur faðir] hefur aftur og aftur sýnt mér að hann er með fullkomna áætlun fyrir mig [og] ég treysti honum.“

Þau tóku spennt á móti fallegu stúlkunni sinni fyrir einni viku. Hún er þeirra og þau eru hennar, að eilífu.

Óbilandi trú og eftirtektarverð hugdirfska eru aðalsmerki lærisveina Jesú Krists.

Í áranna rás, hef ég notið þeirra forréttinda að hitta karla og konur, sem í auðmýkt hafa sóst eftir að snúa aftur á sáttmálsveginn og til prestdæmis- og musterisblessana sinna, mörgum árum eftir að þau misstu aðild sína.

Í eitt skiptið átti ég að taka viðtal við mann fyrir hönd Æðsta forsætisráðsins, um endurreisn prestdæmis- og musterisblessana hans.

Eftir hjónaband í heilögu musteri og eftir að hafa eignast þrjú dásamleg börn, var maðurinn ótrúr eiginkonu sinni og sínum helgu sáttmálum. Einhleyp kona varð þunguð og vildi þungunarrof.

Hin dásamlega eiginkona þessa manns sárbað konuna um að eignast barnið og lofaði að hún skildi ala upp sveinbarnið, ásamt börnum sínum, eftir fæðingu þess.

Að ígrunduðu máli, samþykkti einhleypa konan að láta ekki rjúfa þungunina.

Tíu ár hafa nú liðið. Hin auðmjúka systir sem sat fyrir framan mig, elskaði drenginn sem sinn eigin og sagði mér frá viðleitni eiginmanns síns til að bæta ráð sitt og elska og annast sig og fjölskylduna. Faðirinn grét er hún talaði.

Hvernig gat þessi göfuga kona Guðs tekið að sér barn sem sitt eigið, er gæti verið dagleg áminning um ótrúmennsku eiginmanns hennar? Hvernig? Af því að hún fann styrk í Jesú Kristi og trúði á helgi lífsins, heilagleika lífsins. Hún vissi að ófædda barnið væri barn Guðs, saklaust og flekklaust.

Kæru bræður og systur, minnkandi elska til ófæddra barna um allan heim er alvarlegt áhyggjuefni. Guð ber umhyggju fyrir lífinu. Það er hans verk og hans dýrð að færa börnum sínum ódauðleika og eilíft líf. Sem lærisveinar Jesú Krists, berum við umhyggju fyrir lífinu. „Á því munu allir þekkja að þér eruð mínir lærisveinar ef þér berið elsku hver til annars.“ Megum við miðla kærleika okkar jafnvel enn ríkulegar með þeim sem þarfnast okkar svo sárlega. Ég tjái ykkur elsku mína og elsku himnesks föður til barna hans sem koma til jarðar. Í nafni Jesú Krists, amen.