ឈ្មោះដែលអ្នកត្រូវបានហៅ
តើការត្រូវបានហៅដោយព្រះនាមនៃព្រះគ្រីស្ទមានអត្ថន័យដូចម្តេច ?
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុនបានបង្រៀនថា ប្រសិនបើព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលជាមួយយើងដោយផ្ទាល់ នោះរឿងដំបូងដែលទ្រង់ត្រូវឲ្យយើងយល់នោះគឺ អត្តសញ្ញាណពិតរបស់យើង ៖ យើងគឺជាបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះ ជាបុត្រាបុត្រីនៃសេចក្ដីសញ្ញា និងជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ អត្តសញ្ញាណដែលកំណត់ផ្សេងទៀត នៅទីបំផុតនឹងធ្វើឲ្យយើងខកបំណង ។
ខ្ញុំបានរៀនរឿងនេះដោយខ្លួនឯង នៅពេលដែលកូនប្រុសច្បងរបស់ខ្ញុំមានទូរសព្ទដៃដំបូងរបស់គាត់ ។ ដោយមានការរំភើបចិត្តយ៉ាងខ្លាំង គាត់បានចាប់ផ្តើមបញ្ចូលឈ្មោះគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិដែលគាត់មានចូលទៅក្នុងទូរសព្ទ ។ ថ្ងៃមួយ ខ្ញុំកត់សម្គាល់ថាម្តាយរបស់គាត់បានហៅទូរសព្ទមកគាត់ ។ នៅលើអេក្រង់ទូរសព្ទបានបង្ហាញឈ្មោះថា « ម៉ែ » ។ ឈ្មោះដែលគាត់រក្សាទុកក្នុងទូរសព្ទនេះគឺជាជម្រើសដ៏សមរម្យ និងថ្លៃថ្នូរ—ហើយ ខ្ញុំទទួលស្គាល់ចំពោះសញ្ញានៃការគោរពដល់ម្តាយនៅក្នុងគេហដ្ឋានរបស់យើង ។ ជារឿងធម្មតាទេ ខ្ញុំក៏បានងឿងឆ្ងល់ ។ ថាតើគាត់បានដាក់ឈ្មោះអ្វីឲ្យខ្ញុំ ?
ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមអូសរកមើល ឈ្មោះនៅក្នុងទូរសព្ទគាត់ ដោយគិតថា ប្រសិនបើ វែនឌី ដាក់ឈ្មោះថា « ម៉ែ » ខ្ញុំត្រូវតែជា « ពុក » ។ អត់មានឈ្មោះពុកទេ ។ ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមរកមើលឈ្មោះ « ប៉ា » ។ នៅតែរកមិនឃើញ ។ ការចង់ដឹងរបស់ខ្ញុំបានប្រែក្លាយជាព្រួយបារម្ភ ។ « តើគាត់ដាក់ឈ្មោះខ្ញុំថា ‹ ខូរី › ឬ ? » មិនមាន ។ នៅក្នុងការរកចុងក្រោយ ខ្ញុំបានគិតថា « យើងជាកីឡាករបាល់ទាត់ ប្រហែលជាគាត់ដាក់ឈ្មោះខ្ញុំថា ‹ Pelé ( ពេឡេ ) › » ។ ដោយក្តីសង្ឃឹម ។ នៅទីបំផុត ខ្ញុំតេទៅលេខទូរសព្ទរបស់គាត់ដោយខ្លួនឯង ហើយពាក្យពីរម៉ាត់បានលេចឡើងនៅលើអេក្រង់ទូរសព្ទគាត់ ៖ « មិនមែនម៉ែ » !
បងប្អូនប្រុសស្រី តើឈ្មោះអ្វីដែលបងប្អូនត្រូវបានហៅ ?
ព្រះយេស៊ូវបានហៅអ្នកដើរតាមទ្រង់ដោយឈ្មោះជាច្រើន ៖សិស្ស ។ បុត្រា និង បុត្រី ។។ កូនចៅនៃពួកព្យាការី ។ កូនចៀម ។ ពួកសំឡាញ់ ។ ពន្លឺនៃលោកីយ៍ ។ ពួកបរិសុទ្ធ ។ ឈ្មោះនីមួយៗមានសារៈសំខាន់ដ៏អស់កល្ប និងបញ្ជាក់ពីទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនជាមួយនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។
ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមឈ្មោះទាំងនេះមានឈ្មោះមួយលេចធ្លោជាងគេ —ជាឈ្មោះរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរមរមន ស្ដេចបេនយ៉ាមីនបានបង្រៀនដោយមានឥទ្ធិពលថា ៖
« គ្មាននាមឯណាផ្សេងទៀតទេ ដែលអាចនាំមកនូវសេចក្ដីសង្គ្រោះ ហេតុដូច្នេះហើយ យើងចង់ឲ្យអ្នករាល់គ្នាទទួលដាក់លើខ្លួន នូវព្រះនាមនៃព្រះគ្រីស្ទ ។ …
« ហើយហេតុការណ៍នឹងកើតឡើងថា អស់អ្នកណាដែលបានធ្វើយ៉ាងនេះ នោះនឹងឃើញថា ខ្លួននៅខាងស្ដាំព្រះហស្តនៃព្រះ ដ្បិតអ្នកនោះនឹងស្គាល់ឈ្មោះខ្លួនដែលត្រូវបានហៅ ដ្បិតអ្នកនោះនឹងត្រូវបានហៅដោយព្រះនាមនៃព្រះគ្រីស្ទ » ។
អស់អ្នកដែលលើកដាក់លើខ្លួននូវព្រះនាមរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ក្លាយទៅជាសិស្ស និងសាក្សីរបស់ទ្រង់ ។ នៅក្នុងគម្ពីរកិច្ចការ យើងអានថា បន្ទាប់ពីការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ សាក្សីដែលបានជ្រើសរើសដោយព្រះ ត្រូវបានបញ្ជាឲ្យទៅផ្សាយ និងធ្វើទីបន្ទាល់ ថាអ្នកណាដែលជឿលើព្រះយេស៊ូវ ទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ហើយទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នឹងបានរួចពីបាប ។ អស់អ្នកដែលបានទទួលពិធីបរិសុទ្ធដ៏ពិសិដ្ឋទាំងនេះ បានប្រមូលផ្តុំជាមួយសាសនាចក្រ បានក្លាយជាសិស្ស និងត្រូវបានហៅថាគ្រិស្តបរិស័ទ ។ ព្រះគម្ពីរមរមនក៏ពិពណ៌នាអ្នកជឿលើព្រះគ្រីស្ទថាថាជាពួកគ្រិស្ដបរិស័ទ ហើយមនុស្សដែលបានធ្វើសេចក្តីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះ ថាជា« កូនចៅនៃព្រះគ្រីស្ទ បុត្រា និងបុត្រីរបស់ទ្រង់ » ។
តើការត្រូវបានហៅដោយព្រះនាមនៃព្រះគ្រីស្ទមានអត្ថន័យដូចម្តេច ? វាមានន័យថា យើងធ្វើ និងរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងទ្រង់ ចងចាំទ្រង់ជានិច្ច កាន់តាមបញ្ញត្តិទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ហើយ « មានឆន្ទៈ … ឈរជាសាក្សីដល់ព្រះនៅគ្រប់ពេល និងគ្រប់សេចក្ដី » ។ វាមានន័យថា យើងឈរជាមួយព្យាការី និងពួកសាវកទាំងឡាយនៅពេលដែលពួកលោកនាំយកសាររបស់ព្រះគ្រីស្ទ—ជាមួយនឹងគោលលទ្ធិ សេចក្ដីសញ្ញា និងពិធីបរិសុទ្ធនានា—ទៅទូទាំងពិភពលោក ។ វាក៏មានន័យថា យើងបម្រើដល់អ្នកដទៃ ដើម្បីជួយបន្ធូរបន្ថយការរងទុក្ខ ធ្វើជាពន្លឺ ហើយនាំយកក្តីសង្ឃឹមនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទឲ្យដល់មនុស្សទាំងអស់ ។ ជាការពិតណាស់នេះគឺជាកិច្ចខិតខំដែលយើងត្រូវធ្វើពេញមួយជីវិត ។ ព្យាការី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានបង្រៀនថា « យើងចាត់ទុកថា នេះគឺជាកន្លែងដែលគ្មាននរណាម្នាក់បានមកដល់ក្នុងពេលដ៏ខ្លីនោះទេ » ។
ដោយសារដំណើរនៃភាពជាសិស្សត្រូវចំណាយពេលវេលា និងការខិតខំបង្កើតឡើង « មួយបន្ទាត់ម្តងៗ មួយសិក្ខាបទម្តងៗ » វាងាយស្រួលក្នុងការទទួលយកឋានៈដែលលោកិយផ្តល់ឲ្យណាស់ ។ ឋានៈទាំងនេះមានតម្លៃមិនឋិតថេរទេ ហើយមិនចេះគ្រប់គ្រាន់ឡើយ ។ ការប្រោសលោះ និងការណ៍ទាំងឡាយនៃភាពអស់កល្បជានិច្ច « កើតមកដោយ និងតាមរយៈព្រះមែស៊ីដ៏បរិសុទ្ធ » ។ ដូច្នេះ ការធ្វើតាមការណែនាំរបស់ព្យាការីក្នុងការចាត់ទុកការធ្វើជាសិស្សរបស់ព្រះជារឿងចម្បងគឺជារឿងដែលចំណេញពេល និងឆ្លាតវៃ ជាពិសេសនៅក្នុងយុគសម័យដែលមានសំឡេង និងឥទ្ធិពលជាច្រើនកំពុងព្យាយាមរំខានដល់សេចក្តីជំនឿ និងការជ្រើសរើសរបស់យើង ។ នេះគឺជាចំណុចស្នូលចេញពីដំបូន្មានរបស់ស្តេចបេនយ៉ាមីន នៅពេលដែលទ្រង់បានមានបន្ទូលថា « យើងចង់ឲ្យអ្នករាល់គ្នាចងចាំថា គួរតែរក្សាឈ្មោះ [ នៃព្រះគ្រីស្ទ ] នេះដោយចារិកនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់អ្នកជានិច្ច … ឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានឮ ហើយស្គាល់សំឡេង ដែលនឹងហៅអ្នករាល់គ្នា ព្រមទាំងឈ្មោះដែលទ្រង់នឹងហៅអ្នកដែរ » ។
ខ្ញុំបានឃើញរឿងនេះនៅក្នុងគ្រួសាររបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ។ ជីតាទួតរបស់ខ្ញុំ ម៉ាទីន ហ្គាសនើរ បានផ្លាស់ប្រែទាំងស្រុង ដោយសារតែប្រធានសាខាដ៏រាបសាម្នាក់ ដែលបានឆ្លើយតបនឹងការហៅរបស់ព្រះអង្គសង្រ្គោះ ។ នៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ក្នុង ឆ្នាំ១៩០៩ ជាពេលវេលាដ៏លំបាក ហើយក្រក្សត់ខ្លាំងណាស់ ។ ម៉ាទីន បានធ្វើការជាជាងផ្សារដែកនៅក្នុងរោងចក្រផលិតបំពង់ដែកមួយ ។ លោកទទួលស្គាល់ខ្លួនឯងថា ប្រាក់ដែលលោករកបានត្រូវចំណាយស្ទើរតែរៀងរាល់ថ្ងៃទៅលើស្រា បារី និងទិញស្រាឲ្យមិត្តភក្តិរបស់លោកនៅឯហាងស្រាក្នុងមូលដ្ឋានមួយកន្លែង ។ ទីបំផុតប្រពន្ធរបស់លោកបានព្រមានលោកថា ប្រសិនបើលោកមិនកែប្រែទេ គាត់នឹងចាកចេញ ។
ថ្ងៃមួយ មិត្តរួមការងាររបស់ ម៉ាទីន បានជួបលោកនៅតាមផ្លូវទៅកាន់ហាងស្រាជាមួយកូនសៀវភៅសាសនាដ៏ចាស់មួយក្បាល នៅក្នុងដៃរបស់គាត់ ។ គាត់បានរើសសៀវភៅនោះនៅតាមផ្លូវហើយបានប្រាប់ម៉ាទីន ថាគាត់មានអារម្មណ៍ខុសប្លែក បន្ទាប់ពីអានកូនសៀវភៅដែលមានចំណងជើងថា « Was wissen Sie von den Mormonen? ( វ៉ាស វីសីន ស៊ីវ៉ុន ដែន មរមូនិន ? ) ឬ តើអ្នកដឹងអ្វីខ្លះអំពីពួកមរមន ? ខ្ញុំប្រាកដចិត្ដថាចំណងជើងនោះបានផ្លាស់ប្ដូរហើយ ។
មានអាសយដ្ឋានមួយបានបោះត្រានៅខាងក្រោយសៀវភៅនេះ ដែលអាចមើលដឹងពីទីតាំងរបស់សាសនាចក្រ ។ ព្រះវិហារនៅរាងឆ្ងាយបន្តិច ប៉ុន្តែក្រោយពីអានសៀវភៅនោះរួចធ្វើឲ្យពួកគេសម្រេចចិត្តជិះរថភ្លើងនៅថ្ងៃអាទិត្យនោះដើម្បីទៅពិនិត្យមើល ។ នៅពេលដែលពួកគេទៅដល់នោះ គឺមិនដូចជាអ្វីដែលពួកគេបានរំពឹងទុកឡើយ អាសយដ្ឋាននោះមិនមែនជាទីតាំងព្រះវិហារទេ ប៉ុន្តែជាផ្ទះទុកប្រារព្ធធ្វើបុណ្យសពទៅវិញ ។ ម៉ាទីន រាងស្ទាក់ស្ទើរចិត្តបន្ដិច—ព្រោះចម្លែកណាស់ ដែលទីតាំងព្រះវិហារបែរជានៅក្នុងផ្ទះទុកប្រារព្ធធ្វើបុណ្យសពទៅវិញ ដែលដូចជាមិនត្រឹមត្រូវសោះ ។
ប៉ុន្តែនៅជាន់ខាងលើ នៅក្នុងសាលជួលមួយ ពួកគេបានឃើញពួកបរិសុទ្ធមួយក្រុមតូចបានប្រមូលផ្តុំគ្នា ។ បុរសម្នាក់បានអញ្ជើញពួកគេឲ្យចូលរួមការប្រជុំថ្លែងទីបន្ទាល់ ។ ម៉ាទីន បានទទួលអារម្មណ៍ពីព្រះវិញ្ញាណ ហើយបានចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងចំពោះទីបន្ទាល់ដ៏សាមញ្ញ និងក្លៀវក្លា ដែលធ្វើឲ្យគាត់បានថ្លែងទីបន្ទាល់របស់គាត់ដែរ ។ នៅកន្លែងដែលមិនទំនងបំផុតនោះហើយ ដែលលោកបាននិយាយថា លោកបានដឹងរួចទៅហើយថា វាជាការពិត ។
ក្រោយមក បុរសនោះបានណែនាំខ្លួនឯងថាជាប្រធានសាខា ហើយសួរថាតើពួកគេនឹងត្រឡប់មកវិញដែរឬទេ ។ ម៉ាទីន បានប្រាប់ថា លោករស់នៅឆ្ងាយពេក ហើយមិនអាចមកព្រះវិហារនេះរៀងរាល់ថ្ងៃអាទិត្យបានទេ ។ ប្រធានសាខាបាននិយាយយ៉ាងសាមញ្ញថា « សុំមកតាមខ្ញុំ » ។
ពួកគេបានដើរពីរបីផ្លូវទៅកាន់រោងចក្រមួយនៅក្បែរនោះ ដែលជាកន្លែងមិត្តភក្តិរបស់ប្រធានសាខាធ្វើការ ។ បន្ទាប់ពីការសន្ទនាដ៏ខ្លីមួយមក ម៉ាទីន និងមិត្តភក្តិរបស់លោក ទាំងពីរនាក់ទទួលបានការងារធ្វើ ។ បន្ទាប់មក ប្រធានសាខាបាននាំពួកគេទៅកាន់អគារផ្ទះល្វែងមួយ និងរៀបចំកន្លែងស្នាក់នៅសម្រាប់គ្រួសាររបស់ពួកគេ ។
ទាំងអស់នេះបានកើតឡើងក្នុងរយៈពេលតែពីរម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ។ ម៉ាទីន និងគ្រួសាររបស់លោកបានរើទៅកន្លែងថ្មីនោះនៅសប្តាហ៍បន្ទាប់ ។ ប្រាំមួយខែក្រោយមក ពួកគេបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ។ ធ្លាប់ជាបុរសដែលប្រមឹកគ្មានសង្ឃឹមប្រែជារឹងមាំនៅក្នុងសេចក្តីជំនឿថ្មីរបស់លោក ដែលមនុស្សក្នុងភូមិរបស់លោកហៅលោក ថា « សង្ឃ » ។
ចំពោះឈ្មោះប្រធានសាខាវិញ ខ្ញុំមិនស្គាល់ឈ្មោះគាត់ឡើយ—អត្តសញ្ញាណរបស់គាត់ត្រូវបានបាត់ទៅតាមពេលវេលា ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំហៅគាត់ថា ជាសិស្ស ជាទូត ជាគ្រិស្តបរិស័ទ ជាសាសន៍សាម៉ារីចិត្តល្អ និងជាមិត្តភក្តិ ។ ឥទ្ធិពលរបស់គាត់នៅតែបន្ដមានមកដល់១១៦ឆ្នាំក្រោយ ហើយខ្ញុំក៏ជាផលផ្លែមួយដែលកើតចេញពីភាពជាសិស្សនៃព្រះរបស់គាត់ដែរ ។
« មានពាក្យស្លោកមួយដែលនិយាយថា បងប្អូនអាចរាប់គ្រាប់ផ្លែប៉ោមមួយផ្លែបាន ប៉ុន្តែបងប្អូនពុំអាចរាប់ផលផ្លែប៉ោមដែលចេញពីគ្រាប់ផ្លែប៉ោមមួយគ្រាប់នោះឡើយ » ។ គ្រាប់ពូជដែលដាំដោយប្រធានសាខានោះបានបង្កើតផលផ្លែរាប់មិនអស់ ។ គាត់មិនបានដឹងទេថា ៤៨ ឆ្នាំក្រោយមក គ្រួសាររបស់ ម៉ាទីន ជាច្រើនជំនាន់ នៅសងខាងវាំងនន បានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយគ្នានៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធប៊ើន ប្រទេសស្វីស ។
ទេសនកថាដ៏អស្ចារ្យបំផុតប្រហែលគឺជាអ្នកដែលយើងមិនដែលឮពីមុនមក ប៉ុន្តែជាអ្នកដែលយើងឃើញធ្វើសកម្មភាពដោយស្ងៀមស្ងាត់ និងក្នុងទង្វើដែលមិននឹកស្មានដល់ នៅក្នុងជីវិតរបស់មនុស្សសាមញ្ញធម្មតា ដែលព្យាយាមធ្វើដូចជាព្រះយេស៊ូវ ជាអ្នកដែលទៅធ្វើការល្អជួយដល់មនុស្សដទៃ ។ អ្វីដែលប្រធានសាខាដ៏ល្អមួយរូបនេះបានធ្វើ មិនមែនជាផ្នែកនៃបញ្ជីកិច្ចការរបស់គាត់ឡើយ ។ គាត់គ្រាន់តែរស់នៅដោយសាមញ្ញតាមដំណឹងល្អដូចដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុងគម្ពីរអាលម៉ា ៖ « ពួកគេពុំបានដេញជនណាចេញ … ដែលអត់ឃ្លាន ឬដែលស្រេកទឹក ឬដែលឈឺ … ពួកគេមានចិត្តទូលំទូលាយទៅលើមនុស្សគ្រប់រូប ទាំងចាស់ទាំងក្មេង … ទាំងប្រុស និងទាំងស្រី » ។ ហើយ ចំណុចមួយដែលយើងមិនគួរមើលរំលងនោះគឺ ពួកគេពុំបានដេញជនណាចេញនោះទេ « ទោះជានៅក្រៅសាសនាចក្រ ឬនៅក្នុងសាសនាចក្រនោះក្ដី » ។
ដូចដែលព្យាការី យ៉ូសែបស្ម៊ីធ បានមានប្រសាសន៍ អស់អ្នកដែលលើកដាក់មកលើខ្លួនពួកគេនូវព្រះនាមនៃព្រះគ្រីស្ទ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជា ៖ « មនុស្សម្នាក់ដែលពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់នៃព្រះ គឺមិនចង់បានពរជ័យសម្រាប់តែគ្រួសារខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែចង់ឲ្យពរជ័យនោះមានពេញពិភពលោកទាំងមូល ហើយមានចិត្តអន្ទះសាចង់ផ្តល់ពរដល់មនុស្សជាតិទាំងមូល » ។
នេះគឺជារបៀបដែលព្រះយេស៊ូវទ្រង់បានរស់នៅ ។ ជាការពិត ទ្រង់បានធ្វើរឿងជាច្រើន ដែលសិស្សរបស់ទ្រង់មិនអាចសរសេរអស់ឡើយ ។ សាវកយ៉ូហានបានកត់ត្រាថា ៖ « មានការជាច្រើនទៀតដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ ដែលខ្ញុំស្មានថា បើនឹងសរសេរទុក ដោយលំដាប់តមក នោះលោកីយ៍ទាំងមូលក៏ មិនល្មមគ្រាន់ ដើម្បីនឹងដាក់អស់ទាំងសៀវភៅដែលត្រូវសរសេរនោះផង » ។
ចូរយើងព្យាយាមធ្វើតាមគំរូរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដោយធ្វើអំពើល្អ និងឲ្យការធ្វើជាសិស្សរបស់ព្រះជាអាទិភាពចម្បងគេពេញមួយជីវិតយើង ដើម្បីរាល់ពេលដែលយើងធ្វើការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកដទៃ ពួកគេនឹងអាចមានអារម្មណ៍ពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ និងព្រះចេស្តាដែលបញ្ជាក់ប្រាប់តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ។ បន្ទាប់មកយើងអាចចូលរួមជាមួយជីតាទួតរបស់ខ្ញុំ ព្រមទាំងមនុស្សរាប់លាននាក់ផ្សេងទៀត ដែលបានប្រកាសប្រាប់ដល់អ្នកដទៃ ដូចជាសិស្សរបស់ព្រះគឺ អនទ្រេ បានប្រាប់ថា « យើងបានឃើញព្រះមែស៊ីហើយ » ។
នៅទីបំផុត អត្តសញ្ញាណរបស់យើងមិនបានកំណត់ដោយពិភពលោកនេះទេ ។ ប៉ុន្តែភាពជាសិស្សរបស់យើងត្រូវបានកំណត់ដោយពិធីបរិសុទ្ធ ដែលយើងទទួល សេចក្តីសញ្ញាដែលយើងរក្សា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលយើងបង្ហាញចំពោះព្រះ និងអ្នកជិតខាងតាមរយៈការធ្វើអំពើល្អ ។ ដូចដែលប្រធាន ណិលសុន បានបង្រៀន យើងពិតជាបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះ បុត្រាបុត្រីនៃសេចក្ដីសញ្ញា សិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
ខ្ញុំសូមធ្វើទីបន្ទាល់ថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមានព្រះជន្មរស់ ហើយទ្រង់បានប្រោសលោះយើង ។ ទ្រង់គឺជាអង្គដែលបានមានបន្ទូលថា « យើងបានហៅ … ឈ្មោះឯង ឯងជារបស់ផងយើង » ។ នៅក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ៕