ពុំមានអ្នកអង្គុយឯកោឡើយ
ការរស់នៅតាមដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទរួមមានការស្វែងរក និងការបើកចិត្តសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងសាសនាចក្រដែលបានស្តារឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ។
I.
អស់រយៈពេល៥០ឆ្នាំមកនេះ ខ្ញុំបានរៀនទាំងវប្បធម៌ និងវប្បធម៌នៃដំណឹងល្អ ។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងនំឃុកឃីនាំសំណាង ។
នៅទីក្រុងចិនក្នុងសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូ អាហារពេលល្ងាចរបស់គ្រួសារ ហ្គង បានបន្ថែមនំឃុកឃីនាំសំណាងដែលមានក្រដាសតូចមួយនៅខាងក្នុងដែលសរសេរថា « ការធ្វើដំណើរដ៏សែនឆ្ងាយដោយចាប់ផ្តើមតែមួយជំហាន » ។
កាលនៅជាយុវមជ្ឈិមវ័យ ខ្ញុំបានដុតនំឃុកឃីនាំសំណាង ។ ដោយពាក់ស្រោមដៃក្រណាត់ពណ៏ស ហើយលូកយកនំឃុកឃីរាងមូលក្ដៅៗចេញពីចង្រ្កាន ។
ខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ពេលខ្ញុំបានដឹងថានំឃុកឃីនាំសំណាងមិនមែនជាវប្បធម៌ដើមរបស់ចិនទេ ។ ដើម្បីវែកញែកពីវប្បធម៌នំឃុកឃីនាំសំណាងរបស់ចិន អាមេរិក និងអឺរ៉ុប ខ្ញុំបានស្វែងរកមើលនំឃុកឃីនាំសំណាងនៅទ្វីបជាច្រើន ដូចជាគេប្រើទីតាំងជាច្រើនកន្លែងដើម្បីកំណត់ពីការចាប់ផ្តើមភ្លើងឆេះព្រៃដូច្នោះដែរ ។ ភោជនីយដ្ឋានចិននៅទីក្រុងសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូ ទីក្រុងឡូស អាន់ជើឡែស និងរដ្ឋញូវយ៉កមានលក់នំឃុកឃីនាំសំណាង ប៉ុន្តែភោជនីយដ្ឋាននៅទីក្រុងប៉េកាំង ទីក្រុងឡុងដ៍ ឬស៊ីដនីមិនមានលក់នំឃុកឃីនាំសំណាងនោះទេ ។ មានតែប្រជាជនអាមេរិកប៉ុណ្ណោះដែលប្រារព្ធទិវាបុណ្យជាតិសម្រាប់នំឃុកឃីនាំសំណាង ។ មានតែចិនប៉ុណ្ណោះដែលផ្សព្វផ្សាយលក់ហើយផ្តល់ឲ្យនូវ« នំឃុកឃីនាំសំណាងអាមេរិករស់ជាតិដើមពិតប្រាកដ » ។
នំឃុកឃីនាំសំណាងគឺជាឧទាហរណ៍ដ៏រីករាយ និងសាមញ្ញ ។ ប៉ុន្តែគោលការណ៍ដូចគ្នានៃការប្រៀបធៀបការអនុវត្តវប្បធម៌នៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានផ្សេងៗគ្នាអាចជួយយើងវែកញែកវប្បធម៌នៃដំណឹងល្អបាន ។ ហើយឥឡូវនេះព្រះអម្ចាស់កំពុងប្រទានឱកាសថ្មីៗដើម្បីរៀនពីវប្បធម៌នៃដំណឹងល្អខណៈដែលការព្យាករនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមរមន និងពាក្យប្រៀបប្រដូចនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីត្រូវបានបំពេញ ។
II.
មនុស្សកំពុងផ្លាស់ប្តូរទីលំនៅគ្រប់ទីកន្លែង ។ អង្គការសហប្រជាជាតិរាយការណ៍ថា ជនចំណាកស្រុកអន្តរជាតិមានចំនួន២៨១ លាននាក់ ។ ចំនួនជនចំណាកស្រុក ១២៨ លាននាក់លើសពីចំនួននៅឆ្នាំ១៩៩០ និងច្រើនជាងបីដងនៃចំនួនប៉ាន់ប្រមាណនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ ។ នៅគ្រប់ទីកន្លែង មានអ្នកប្រែចិត្តជឿជាច្រើនកំពុងស្វែងរកសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ។ រៀងរាល់ថ្ងៃឈប់សម្រាក សមាជិក និងមិត្តភក្តិនៅប្រទេសកំណើត និងដែនដីចំនួន១៩៥ ជួបជុំគ្នានៅក្នុងក្រុមជំនុំ៣១,៩១៦០ របស់សាសនាចក្រ ។ យើងនិយាយ១២៥ ភាសា ។
ថ្មីៗនេះ នៅអាល់បានី ម៉ាសេដូនៀខាងជើង កូសូវ៉ូ ស្វីស និងអាល្លឺម៉ង់ ខ្ញុំបានធ្វើជាសាក្សីចំពោះសមាជិកថ្មីកំពុងបំពេញតាមពាក្យប្រៀប្រដូចនៃដើមអូលីវ ។ នៅក្នុង យ៉ាកុប ៥ម្ចាស់ចម្ការ និងពួកអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ពង្រឹងទាំងឫស និងមែកអូលីវដោយការប្រមូល និងបំបៅនៅជាប់ដើមដែលមកពីទីតាំងផ្សេងៗគ្នា ។ សព្វថ្ងៃនេះ កូនចៅរបស់ព្រះរួបរួមគ្នាជាធ្លុងមួយនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ព្រះអម្ចាស់បានប្រទាននូវមធ្យោបាយតាមធម្មជាតិដ៏អស្ចារ្យមួយដើម្បីពង្រីកភាពពេញលេញនៃការរស់នៅ និងការយល់ដឹងរបស់យើងអំពីដំណឹងល្អដែលបានស្ដារឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ។
ដោយរៀបចំយើងសម្រាប់នគរនៃស្ថានសួគ៌ ព្រះយេស៊ូវប្រាប់ពីពាក្យប្រៀបប្រដូចនៃពិធីជប់លៀងជាយ៉ាងធំ និងពិធីមង្គលការ ។ នៅក្នុងពាក្យប្រៀបប្រដូចទាំងនេះ ភ្ញៀវដែលបានអញ្ជើញបានដោះសារមិនមក ។ លោកចៅហ្វាយក៏បានណែនាំបាវរបស់ទ្រង់ឲ្យ « ប្រញាប់ចេញទៅ » ហើយទៅទាំង « ឯផ្លូវតូចធំនៅទីក្រុង » ដើម្បី « នាំអស់ » ពួកមនុស្សក្រ ពិការ ខ្វាក់ និងខ្ញើច ចូលមកឲ្យឆាប់ ។ បើនិយាយខាងវិញ្ញាណវិញ នោះគឺជាពួកយើងម្នាក់ៗ ។
ព្រះគម្ពីរប្រកាសថា ៖
« គ្រប់ទាំងសាសន៍ណាដែលត្រូវបានអញ្ជើញ » គឺឲ្យមកទទួលទាន « អាហារនៃដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ » ។
« ចូររៀបចំផ្លូវទទួលព្រះអម្ចាស់ … ប្រយោជន៍ឲ្យនគររបស់ទ្រង់ អាចបានចេញទៅលើផែនដី ប្រយោជន៍ឲ្យបណ្ដាជននៅលើទីនោះ អាចបានទទួលនគររបស់ទ្រង់ផង ហើយចូរប្រុងប្រៀបជាស្រេចចាំឲ្យថ្ងៃនោះមកដល់ » ។
នៅសព្វថ្ងៃនេះ អស់អ្នកដែលបានអញ្ជើញឲ្យទៅទទួលទានអាហាររបស់ព្រះអម្ចាស់ មកពីគ្រប់ទីកន្លែង និងគ្រប់វប្បធម៌ ។ ទាំងចាស់ និងក្មេង ទាំងអ្នកមាន និងអ្នកក្រ ទាំងក្នុងមូលដ្ឋាន និងជាសកល យើងធ្វើឲ្យក្រុមជំនុំនៃសាសនាចក្ររបស់យើងមានលក្ខណៈដូចជាសហគមន៍របស់យើង ។
ក្នុងនាមជាសាវកធំ ពេត្រុសបានឃើញស្ថានសួគ៌បើកចំហនៅក្នុងទស្សននិមិត្តមួយនៃ « សំពត់កម្រាលយ៉ាងធំ … ចងទាំង៤ជ្រុង … ដែលនៅក្នុងសំពត់នោះមានសត្វ … គ្រប់មុខ » ។ ពេត្រុសបានបង្រៀនថា « ប្រាកដមែនខ្ញុំយល់ឃើញថា ព្រះមិនរើសមុខអ្នកណាទេ ។ … គឺនៅក្នុងគ្រប់ទាំងសាសន៍ អស់អ្នកណាដែលកោតខ្លាចដល់ [ ព្រះអម្ចាស់ ] ព្រមទាំងប្រព្រឹត្តសេចក្តីសុចរិត នោះគាប់ដល់ព្រះហឫទ័យទ្រង់ដែរ » ។
នៅក្នុងពាក្យប្រៀបប្រដូចនៃសាសន៍សាម៉ារីចិត្តល្អ ព្រះយេស៊ូវអញ្ជើញយើងឲ្យមករកគ្នា និងមករកទ្រង់នៅក្នុងផ្ទះសំណាក់របស់ទ្រង់—សាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ ។ ទ្រង់អញ្ជើញឲ្យយើងធ្វើជាអ្នកជិតខាងល្អ ។ សាសន៍សាម៉ារីចិត្តល្អសន្យានឹងត្រឡប់មកវិញ ហើយផ្ដល់រង្វាន់ដល់ការថែទាំដល់អស់អ្នកដែលនៅក្នុងផ្ទះសំណាក់របស់ទ្រង់ ។ ការរស់នៅតាមដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទរួមមានការស្វែងរក និងការបើកចិត្តសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងសាសនាចក្រដែលបានស្តារឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ។
ស្មារតីនៃ « បន្ទប់នៅក្នុងផ្ទះសំណាក់ » រួមមាន « ពុំមានអ្នកអង្គុយឯកោឡើយ » ។ នៅពេលបងប្អូនមកព្រះវិហារ បើបងប្អូនឃើញនរណាម្នាក់អង្គុយឯកោ តើបងប្អូននឹងនិយាយសួរសុខទុក្ខ ហើយអង្គុយជាមួយគាត់បានដែរទេ ? នេះប្រហែលបងប្អូនមិនធ្លាប់ធ្វើ ។ បុគ្គលនោះអាចមើលទៅ ឬនិយាយខុសពីបងប្អូន ។ ហើយជាការពិតណាស់ ដូចជានំឃុកឃីនាំសំណាងអាចប្រាប់ថា « ដំណើរនៃមិត្តភាព និងសេចក្តីស្រឡាញ់នៅក្នុងដំណឹងល្អចាប់ផ្ដើមដោយពាក្យដំបូងគេថា សួស្ដី ហើយពុំមានអ្នកអង្គុយឯកោឡើយ » ។
« ពុំមានអ្នកអង្គុយឯកោឡើយ » ក៏មានន័យថា ពុំមានអ្នកអង្គុយឯកោខាងសតិអារម្មណ៍ និងខាងវិញ្ញាណនោះដែរ ។ ខ្ញុំបានទៅជាមួយឪពុកដែលមានចិត្តសង្រេងទៅជួបកូនប្រុសរបស់គាត់ ។ ប៉ុន្មានឆ្នាំមុន កូនប្រុសបានរំភើបក្នុងការធ្វើជាឌីកុនថ្មី ។ នាឱកាសនោះ មានទាំងការទិញស្បែកជើងថ្មីលើកទីមួយពីគ្រួសាររបស់គាត់ឲ្យផងដែរ ។
ប៉ុន្តែនៅឯព្រះវិហារ ពួកឌីកុនបានសើចចំអកឲ្យគាត់ ។ ស្បែកជើងគាត់ថ្មី ប៉ុន្តែមិនទាន់សម័យ ។ ដោយភាពអាម៉ាស់ និងក្ដីឈឺចាប់ ឌីកុនវ័យក្មេងរូបនេះបាននិយាយថា គាត់នឹងមិនទៅព្រះវិហារទៀតទេ ។ ដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំនៅតែសង្រេងសម្រាប់គាត់ និងគ្រួសាររបស់គាត់ ។
នៅលើផ្លូវដីហ៊ុយទៅកាន់យេរីខូ យើងម្នាក់ៗត្រូវបានសើចចំអកដាក់ រងភាពអាម៉ាស់ និងការឈឺចាប់ ឬប្រហែលជាត្រូវបានប្រមាថ ឬរំលោភបំពានទៀតផង ។ ហើយដោយមានការធ្វេសប្រហែស យើងម្នាក់ៗក៏ប្រហែលជាបានធ្វើឲ្យអ្នកដទៃឈឺចាប់ដោយអចេតនាផងដែរ ។ វាច្បាស់ណាស់ដោយសារថាអ្នកដទៃបានធ្វើឲ្យយើងឈឺចាប់ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យអ្នកដទៃឈឺចាប់ដែរ នោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនាំយើងទៅកាន់ផ្ទះសំណាក់របស់ទ្រង់ ។ នៅក្នុងសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ និងតាមរយៈពិធីបរិសុទ្ធ និងសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ យើងមករកគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយមកកាន់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ យើងស្រឡាញ់ និងទទួលបានការស្រឡាញ់ បម្រើ និងទទួលបានការបម្រើ អភ័យទោស និងទទួលបានការអភ័យទោស ។ សូមចងចាំថា « គ្មានទុក្ខសោកលើផែនដីណាដែលស្ថានសួគ៌មិនអាចប្រោសឲ្យជាបាននោះទេ » បន្ទុកលើផែនដីនឹងបានធូរស្រាល—អំណររបស់ព្រះអង្គសង្រ្គោះគឺពិត ។
នៅក្នុង នីហ្វៃទី១ ១៩ យើងអាន ៖ « សូម្បីតែព្រះនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែលក៏ [ ពួកគេ ] យកមកជាន់ឈ្លីនៅក្រោមជើងរបស់ពួកគេដែរ … ពួកគេចាត់ទុកទ្រង់ថាគ្មានតម្លៃអ្វីសោះ ។ … ហេតុដូច្នោះហើយ ពួកគេវាយទ្រង់ ក៏ទ្រង់អត់ធ្មត់ ពួកគេទះទ្រង់ ក៏ទ្រង់អត់ធ្មត់ ។ មែនហើយ ពួកគេស្ដោះដាក់ទ្រង់ ក៏ទ្រង់អត់ធ្មត់ » ។
មិត្តរបស់ខ្ញុំសាស្រ្តាចារ្យ ធើរី វ័នណឺ មានប្រសាសន៍ថា ការវិនិច្ឆ័យ ការវាយ ការទះ និងការស្ដោះទឹកមាត់ដាក់មិនមែនជាព្រឹត្តិការណ៍ម្តងម្កាលដែលកើតឡើងតែក្នុងអំឡុងពេលព្រះជន្មរមែងស្លាប់របស់ព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្នោះនោះទេ ។ របៀបដែលយើងប្រព្រឹត្តចំពោះគ្នា ជាពិសេសចំពោះជនដែលស្រេកឃ្លាន ស្រេកទឹក អស់អ្នកដែលទុកឲ្យឯកោ នោះគឺដូចជាយើងប្រព្រឹត្តចំពោះទ្រង់ដែរ ។
នៅក្នុងសាសនាចក្រដែលបានស្ដារឡើងវិញរបស់ទ្រង់ យើងទាំងអស់គ្នាធ្វើបានល្អប្រសើរនៅពេលមិនមានអ្នកអង្គុយឯកោម្នាក់ឯង ។ ចូរឲ្យយើងកុំគ្រាន់តែផ្ដល់កន្លែងជួបជុំ ឬអត់ធ្មត់នោះឡើយ ។ ចូរឲ្យយើងស្វាមគមន៍ ទទួលស្គាល់ ផ្ដល់ការងារបម្រើ ស្រឡាញ់យ៉ាងពិតប្រាកដ ។ សូមឲ្យមិត្តសម្លាញ់ បងប្អូនស្រី បងប្អូនប្រុសម្នាក់ៗកុំធ្វើជាអ្នកដទៃ ឬជាជនប្លែកមុខឡើយ ប៉ុន្តែគឺជាបុត្រម្នាក់នៅក្នុងដំណាក់ព្រះ ។
នៅសព្វថ្ងៃនេះ មានមនុស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍ឯកោ និងដាច់ដោយឡែកពីគេ ។ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម និងបញ្ញាសិប្បនិម្មិតអាចបង្កើតនូវការបំភាន់ឲ្យយើងប្រាថ្នាភាពជិតស្និទ្ធរបស់មនុស្សជាតិ និងការប៉ះពាល់របស់មនុស្សជាតិ ។ យើងចង់ស្តាប់ឮសំឡេងរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក ។ យើងចង់បានភាពរួមចំណែក និងសេចក្តីសប្បុរសពិតប្រាកដ ។
មានហេតុផលជាច្រើនដែលយើងអាចមានអារម្មណ៍ថាយើងមិនចុះចំណោមនឹងគេនៅក្នុងព្រះវិហារ—ថាបើនិយាយប្រៀបធៀបទៅគឺយើងអង្គុយឯកោតែម្នាក់ឯង ។ យើងអាចព្រួយបារម្ភពីការបញ្ចេញសំឡេងការនិយាយ សម្លៀកបំពាក់ ស្ថានភាពគ្រួសាររបស់យើង ។ ប្រហែលយើងមានអារម្មណ៍ថាមិនល្អគ្រប់គ្រាន់ ធុំក្លិន ចង់បានភាពស្អាតខាងសីលធម៌ ទើបបែកបាក់ជាមួយនរណាម្នាក់ ហើយមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ និងអាម៉ាស់ មានការព្រួយបារម្ភនេះនោះអំពីគោលនយោបាយរបស់សាសនាចក្រ ។ យើងប្រហែលជានៅលីវ លែងលះ មេម៉ាយ ឬពោះម៉ាយ ។ កូនៗរបស់យើងរញ៉េរញ៉ៃ ឬយើងគ្មានកូន ។ យើងមិនបានបម្រើបេសកកម្ម ឬត្រឡប់ពីបេសកកម្មមុនកំណត់ ។ មានជាហូរហែ ។
ម៉ូសាយ ១៨:២១ អញ្ជើញយើងឲ្យចងក្រងដួងចិត្តរបស់យើងដោយក្ដីស្រឡាញ់ជាមួយគ្នា ។ ខ្ញុំសូមអញ្ជើញយើងឲ្យកាត់បន្ថយការព្រួយបារម្ភ កាត់បន្ថយការវិនិច្ឆ័យ កាត់បន្ថយការទាញចំណាប់អារម្មណ៍ពីអ្នកដទៃ—ហើយចាំបាច់នោះ ត្រូវកាត់បន្ថយការវិនិច្ឆ័យលើខ្លួនឯង ។ យើងមិនបង្កើតទីក្រុងស៊ីយ៉ូនក្នុងពេលតែមួយថ្ងៃនោះទេ ។ ប៉ុន្តែរាល់ពាក្យ « ជម្រាបសួរ » នីមួយៗ រាល់កាយវិការដែលផ្ដល់នូវភាពកក់ក្ដៅនីមួយៗនឹងនាំមកនូវភាពជិតស្និទ្ធ ។ សូមឲ្យយើងជឿលើព្រះអម្ចាស់កាន់តែច្រើន ហើយជ្រើសរើសកាន់តាមបទបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់ដោយអំណរ ។
III.
តាមគោលលទ្ធិ នៅក្នុងគ្រួសារនៃសេចក្តីជំនឿ និងការប្រព្រឹត្តិរបស់ពួកបរិសុទ្ធ នោះពុំមានអ្នកអង្គុយឯកោឡើយ ក៏ព្រោះតែសេចក្តីសញ្ញាជារបស់ផងនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
ព្យាការី យ៉ូសែប ស៊្មីធ បានបង្រៀនថា ៖ « វាត្រូវបានទុកសម្រាប់យើងដើម្បីមើលឃើញ ចូលរួម និងឆ្ពោះទៅមុខនូវសិរីល្អនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ‹ សម័យកាន់កាប់ត្រួតត្រានៃពេលពេញកំណត់ … › នៅពេលពួកបរិសុទ្ធនៃព្រះនឹងត្រូវបានប្រមូលផ្តុំគ្នាពីគ្រប់ជាតិសាសន៍ និងគ្រប់ពូជពង្ស និងមនុស្ស និងគ្រប់ភាសា » ។
ព្រះ « មិនធ្វើការណ៍ឡើយ លើកលែងតែការណ៍នោះច្បាស់លាស់ដល់កូនចៅមនុស្ស … ដើម្បីទ្រង់អាចទាញមនុស្ស [ ប្រុសនិងស្រ្តី ] ទាំងអស់ មករកទ្រង់ ។…
« …ទ្រង់អញ្ជើញពួកគេ ទាំងអស់គ្នា ឲ្យមករកទ្រង់ ហើយទទួលទាននូវសេចក្ដីល្អសប្បុរសរបស់ទ្រង់ … ហើយ … ទាំងអស់ ក៏ដូចគ្នានៅចំពោះព្រះដែរ » ។
ការប្រែចិត្តជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតម្រូវឲ្យសម្រាតចោលភាពខាងសាច់ឈាម និងវប្បធម៌ខាងលោកិយ ។ ដូចជាប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក បង្រៀន យើងទាំងអស់គ្នាថាឲ្យបោះបង់ចោលទំនៀមទម្លាប់ និងការអនុវត្តវប្បធម៌ដែលផ្ទុយទៅនឹងបទបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ ហើយប្រែក្លាយជាពួកបរិសុទ្ធនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ។ លោកបានពន្យល់ថា « មានវប្បធម៌ដំណឹងល្អដ៏ពិសេសមួយបង្កើតជាចង្កោមនៃគុណតម្លៃ និងការរំពឹងទុក ហើយនឹងជាការអនុវត្តជាទូទៅចំពោះសមាជិកសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយទាំងអស់ ។ » វប្បធម៌ដំណឹងល្អរួមមានព្រហ្មចារីយ៍ ការចូលរួមនៅព្រះវិហារជារៀងរាល់សប្តាហ៍ ការចៀសវាងគ្រឿងស្រវឹង ថ្នាំជក់ តែ និងកាហ្វេ ។ វារួមបញ្ចូលទាំងភាពស្មោះត្រង់ និងសុចរិតភាព ការយល់ដឹងថាយើងឆ្ពោះទៅមុខក្នុងការបម្រើ មិនមែនជាការឡើងឋានៈ ឬធ្លាក់ឋានៈនៅក្នុងសាសនាចក្រនោះទេ ។
ខ្ញុំរៀនពីសមាជិក និងមិត្តភក្តិស្មោះត្រង់នៅគ្រប់ដែនដី និងវប្បធម៌ ។ ព្រះគម្ពីរដែលបានសិក្សាជាភាសាជាច្រើន និងទស្សនវិស័យវប្បធម៌បានធ្វើឲ្យការយល់ដឹងអំពីដំណឹងល្អកាន់តែស៊ីជម្រៅ ។ ការបង្ហាញពីគុណលក្ខណៈខុសៗគ្នារបស់ព្រះគ្រីស្ទពង្រឹងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ និងការយល់ដឹងអំពីព្រះអង្គសង្រ្គោះរបស់ខ្ញុំ ។ អ្វីៗទាំងអស់គឺជាពរជ័យនៅពេលយើងស្វែងយល់ពីអត្តសញ្ញាណនៃវប្បធម៌របស់យើង ដូចជាប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបង្រៀនថា ក្នុងនាមជាកូនរបស់ព្រះ ជាកូននៃសេចក្តីសញ្ញា ជាសិស្សរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ។
សេចក្តីសុខសាន្តរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺ មានសម្រាប់យើងម្នាក់ៗផ្ទាល់ខ្លួន ។ ថ្មីៗនេះ យុវជនម្នាក់បានសួរដោយស្មោះត្រង់ថា « អែលឌើរ ហ្គង តើខ្ញុំនៅតែអាចទៅស្ថានសួគ៌បានដែរឬទេ ? » គាត់ងឿងឆ្ងល់ថាតើគាត់អាចទទួលបានការអត់ទោសដែរឬទេ ។ ខ្ញុំបានសួរឈ្មោះគាត់ ស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ បានអញ្ជើញគាត់ឲ្យជួបជាមួយប៊ីស្សពរបស់គាត់ បានឱបគាត់យ៉ាងណែន ។ គាត់បានចាកចេញទៅដោយមានក្តីសង្ឃឹមក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ។
ខ្ញុំបានលើកឡើងអំពីយុវជនរូបនេះនៅទីកន្លែងផ្សេងទៀត ។ ក្រោយមក ខ្ញុំបានទទួលសំបុត្រដែលមិនបានចុះហត្ថលេខាដែលចាប់ផ្តើមថា « អែលឌើរ ហ្គង ភរិយារបស់ខ្ញុំ និងខ្ញុំបានចិញ្ចឹមកូនប្រាំបួននាក់ … និងចេញបម្រើបេសកកម្មពីរនាក់ » ។ ប៉ុន្តែ « ខ្ញុំតែងតែមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំនឹងមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យចូលក្នុងនគរសេឡេស្ទាលទេ … ដោយសារអំពើបាបរបស់ខ្ញុំកាលពីនៅជាយុវវ័យគឺធ្ងន់ធ្ងរពេក ! »
លិខិតនោះបានបន្តថា « អែលឌើរ ហ្គង នៅពេលដែលលោកប្រាប់អំពីយុវជនដែលទទួលបានក្តីសង្ឃឹមនៃការអត់ទោស ខ្ញុំពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយ ដោយចាប់ផ្តើមដឹងថា ប្រហែលជាខ្ញុំ [ អាចត្រូវអត់ទោសឲ្យ ] ផងដែរ » ។ សំបុត្រនោះបានបញ្ចប់ថា « ឥឡូវនេះខ្ញុំថែមទាំងស្រឡាញ់ខ្លួនឯងផងដែរ ! »
កម្មសិទ្ធិនៃសេចក្ដីសញ្ញាត្រូវបានពង្រឹងនៅពេលយើងមករកគ្នាទៅវិញទៅមក និងមករកព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងផ្ទះសំណាក់របស់ទ្រង់ ។ ព្រះអម្ចាស់ប្រទានពរដល់យើងទាំងអស់គ្នានៅពេលដែលពុំមានអ្នកអង្គុយឯកោ ។ ហើយតើនរណានឹងដឹងទៅ ? អ្នកដែលយើងអង្គុយនៅជិតយើងអាចក្លាយជាមិត្តនៃនំឃុកឃីនាំសំណាង ។ សូមឲ្យយើងស្វែងរកទ្រង់ដោយរាបសារ និងទុកកន្លែងសម្រាប់ទ្រង់ និងសម្រាប់គ្នាទៅវិញទៅមកនៅឯតុអាហាររបស់កូនចៀម ខ្ញុំសូមអធិស្ឋានយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ នៅក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ៕