Το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού με επίκεντρο την οικογένεια

Η διδαχή της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών επικεντρώνεται στην οικογένεια. Βασικός στη διδαχή μας για την οικογένεια είναι ο ναός. Οι διατάξεις που λαμβάνονται εκεί μας δίδουν τη δυνατότητα να επιστρέψουμε ως αιώνιες οικογένειες στην παρουσία του Επουράνιου Πατέρα μας.

Από τη γενική συνέλευση Απριλίου 2025, ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον είχε ανακοινώσει την κατασκευή 200 νέων ναών. Του άρεσε να ανακοινώνει νέους ναούς στο τέλος κάθε γενικής συνελεύσεως και όλοι αγαλλιούσαμε μαζί του. Ωστόσο, επειδή ο μεγάλος αριθμός ναών βρίσκεται τώρα στις πολύ πρώιμες φάσεις σχεδιασμού και κατασκευής, αρμόζει να επιβραδύνουμε την ανακοίνωση νέων ναών. Συνεπώς, με την έγκριση της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων, δεν θα ανακοινώσουμε νέους ναούς σε αυτήν τη συνέλευση. Τώρα θα προχωρήσουμε με την παροχή των διατάξεων του ναού στα μέλη της Εκκλησίας σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του πότε και πού θα ανακοινωθεί η κατασκευή νέων ναών.

Το τμήμα της ομιλίας μου που μόλις εξεφώνησα γράφτηκε μετά τον θάνατο του αγαπημένου μας Προέδρου Ράσσελ Μ. Νέλσον. Αυτό που ακολουθεί τώρα γράφτηκε και εγκρίθηκε εβδομάδες πριν, αλλά ακόμη αντιπροσωπεύει τις διδασκαλίες μου, εμπνευσμένες από τον Κύριο.

Η διακήρυξη για την οικογένεια, που ανακοινώθηκε πριν από 30 χρόνια, δηλώνει ότι «η οικογένεια έχει δοθεί ως διάταξη από τον Θεό» και «αποτελεί στοιχείο υψίστης σπουδαιότητος στο σχέδιο του Δημιουργού για τον αιώνιο προορισμό των τέκνων Του». Διακηρύττει επίσης «ότι η εντολή του Θεού προς τα παιδιά Του να πολλαπλασιασθούν και να κατακυριεύσουν τη Γη ισχύει και στο παρόν». Και «διακηρύττουμε περαιτέρω ότι ο Θεός έχει δώσει εντολή να χρησιμοποιούνται οι ιερές δυνάμεις της τεκνοποιίας μόνο μεταξύ ενός άνδρα και μίας γυναίκας, που έχουν τελέσει νόμιμο γάμο ως σύζυγοι». Όπως ο τότε Πρεσβύτερος Ράσσελ Μ. Νέλσον δίδαξε σε ακροατήριο του Πανεπιστημίου Μπρίγκαμ Γιανγκ ότι η οικογένεια είναι «καθοριστική στο σχέδιο του Θεού… Στην πραγματικότητα, ένας σκοπός του σχεδίου είναι να εξυψώσει την οικογένεια».

Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού είναι μερικές φορές γνωστή ως Εκκλησία με επίκεντρο την οικογένεια. Όντως είναι! Η σχέση μας με τον Θεό και ο σκοπός της θνητής μας ζωής εξηγούνται με όρους που αφορούν στην οικογένεια. Το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού είναι το σχέδιο του Επουράνιου Πατέρα μας προς όφελος των παιδιών-πνευμάτων Του. Μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι το σχέδιο του Ευαγγελίου μας διδάχθηκε για πρώτη φορά στο συμβούλιο μιας αιώνιας οικογένειας, εφαρμόζεται μέσω της θνητής οικογένειάς μας και ο επιδιωκόμενος προορισμός του είναι να υπερυψώσει τα τέκνα του Θεού σε αιώνιες οικογένειες.

Παρά το δογματικό αυτό πλαίσιο, υπάρχει αντίθεση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υποφέρουμε από επιδείνωση στον τομέα του γάμου και της τεκνοποίησης. Για σχεδόν εκατό χρόνια, το ποσοστό των νοικοκυριών με επικεφαλής παντρεμένα ζεύγη έχει μειωθεί, όπως και το ποσοστό γεννήσεων. Οι γάμοι και τα ποσοστά γεννήσεων των μελών της Εκκλησίας μας είναι πολύ πιο θετικά, αλλά έχουν επίσης μειωθεί σημαντικά. Είναι ζωτικής σημασίας οι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών να μην χάσουν την κατανόησή τους για τον σκοπό του γάμου και την αξία των παιδιών. Αυτό είναι το μέλλον για το οποίο αγωνιζόμαστε. «Η υπερύψωση είναι οικογενειακή υπόθεση» μας έχει διδάξει ο Πρόεδρος Νέλσον. «Μόνον μέσω των σωτήριων διατάξεων του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού μπορούν οι οικογένειες να υπερυψωθούν».

Η πτώση του αριθμού των γάμων και των τεκνοποιήσεων είναι κατανοητή για ιστορικούς λόγους, αλλά οι αξίες και οι πρακτικές των Αγίων των Τελευταίων Ημερών θα πρέπει να βελτιώνονται –όχι να ακολουθούν– αυτές τις τάσεις.

Στην παιδική μου ηλικία πριν από 80 χρόνια, ζούσα στο αγρόκτημα των παππούδων μου σε ένα περιβάλλον όπου σχεδόν όλα όσα συνέβαιναν κατά τη διάρκεια της ημέρας ήταν υπό τη διεύθυνση της οικογένειας. Δεν υπήρχε τηλεόραση ή άλλες ηλεκτρονικές συσκευές για να αποσπάσουν την προσοχή από τις οικογενειακές δραστηριότητες. Αντιθέτως, στη σημερινή αστική κοινωνία λίγα μέλη βιώνουν συνεπείς δραστηριότητες με επίκεντρο την οικογένεια. Η αστική ζωή και οι σύγχρονες μεταφορές, η οργανωμένη ψυχαγωγία και η υψηλής ταχύτητας επικοινωνία έχουν διευκολύνει τους νέους να αντιμετωπίζουν τα σπίτια τους ως ξενώνες, όπου κοιμούνται και τρώνε περιστασιακώς, αλλά όπου υπάρχει πολύ λιγότερη γονική καθοδήγηση στις δραστηριότητές τους.

Οι γονικές επιρροές έχουν επίσης αμβλυνθεί από τον τρόπο με τον οποίο τα περισσότερα τωρινά μέλη της Εκκλησίας κερδίζουν τα προς το ζην. Στο παρελθόν, μία από τις μεγάλες επιρροές που ένωναν τις οικογένειες ήταν η εμπειρία του κοινού αγώνα για την επιδίωξη ενός κοινού στόχου – όπως η τιθάσευση της άγριας φύσης ή η εξασφάλιση των προς το ζην. Η οικογένεια ήταν μια οργανωμένη και διευθυνόμενη μονάδα οικονομικής παραγωγής. Σήμερα, οι περισσότερες οικογένειες είναι μονάδες οικονομικής κατανάλωσης, που δεν απαιτούν υψηλό βαθμό οικογενειακής οργάνωσης και συνεργασίας.

Καθώς οι γονικές επιρροές μειώνονται, οι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών εξακολουθούν να έχουν την ευθύνη που δόθηκε από τον Θεό να διδάσκουν στα παιδιά τους να προετοιμάζονται για τον οικογενειακό μας προορισμό στην αιωνιότητα (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 68:25). Πολλοί από εμάς πρέπει να το κάνουμε αυτό, όταν δεν είναι οι οικογένειές όλων μας παραδοσιακές. Το διαζύγιο, ο θάνατος και ο χωρισμός είναι πραγματικότητες. Το βίωσα αυτό στην οικογένεια στην οποία μεγάλωσα.

Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν επτά ετών, οπότε ο μικρότερος αδελφός μου, η αδελφή μου και εγώ μεγαλώσαμε με μία χήρα μητέρα. Στις πιο δύσκολες καταστάσεις, εκείνη συνέχισε. Ήταν μόνη και συντετριμμένη, αλλά με τη βοήθεια του Κυρίου, η δυνατή της διδασκαλία περί διδαχής της αποκατεστημένης Εκκλησίας μάς καθοδηγούσε. Πόσο προσευχήθηκε για επουράνια βοήθεια στην ανατροφή των παιδιών της και ευλογήθηκε! Μεγαλώσαμε σε ένα ευτυχισμένο σπίτι στο οποίο ο αποθανών πατέρας μας ήταν πάντα πραγματικότητα. Μας δίδαξε ότι είχαμε έναν πατέρα και εκείνη έναν σύζυγο και θα ήμασταν πάντα μια οικογένεια λόγω του γάμου τους στον ναό. Ο πατέρας μας έλειπε προσωρινά, επειδή ο Κύριος τον είχε καλέσει σε ένα διαφορετικό έργο.

Ξέρω ότι πολλές άλλες οικογένειες δεν είναι τόσο ευτυχισμένες, αλλά κάθε μόνη μητέρα μπορεί να διδάξει για την αγάπη ενός Επουράνιου Πατέρα και τις τελικές ευλογίες ενός γάμου στον ναό. Μπορείτε και εσείς να το κάνετε αυτό! Το σχέδιο του Επουράνιου Πατέρα διασφαλίζει αυτήν τη δυνατότητα για όλους. Είμαστε όλοι ευγνώμονες για τον γάμο στον ναό και για τις μελλοντικές ευλογίες της επισφράγισης ως παντοτινής οικογένειας. Όπως η μητέρα μου, μας αρέσει να παραθέτουμε την υπόσχεση του Λεχί στον υιό του, Ιακώβ, ότι ο Θεός «θα καθαγιάσει τις ταλαιπωρίες σου προς όφελός σου» (Νεφί Β΄ 2:2). Αυτό ισχύει για κάθε οικογένεια Αγίων των Τελευταίων Ημερών, πλήρη ή επί του παρόντος ημιτελή. Είμαστε μία οικογενειακή εκκλησία.

Η διδαχή μας και η πίστη μας στις αιώνιες οικογένειες μάς ενδυναμώνουν και μας συνδέουν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την υπόσχεση του παππού μου από την πλευρά της μητέρας μου, Χάρρις, όταν εμείς τα παιδιά ζούσαμε στο αγρόκτημά του κοντά στο Πέυσον της Γιούτας. Μου είπε τα τραγικά νέα ότι ο πατέρας μου είχε πεθάνει στο μακρινό Ντένβερ του Κολοράντο. Έτρεξα στην κρεβατοκάμαρα και γονάτισα δίπλα στο κρεβάτι, κλαίγοντας με λυγμούς. Ο παππούς με ακολούθησε και γονάτισε δίπλα μου και είπε: «Θα είμαι εγώ ο πατέρας σου». Αυτή η στοργική υπόσχεση είναι ένα δυνατό παράδειγμα του τι μπορούν να κάνουν οι παππούδες για να καλύψουν τα κενά, όταν οι οικογένειες χάνουν ή τους λείπει ένα μέλος.

Οι γονείς, μόνοι ή παντρεμένοι –και άλλοι, όπως οι παππούδες, οι οποίοι αναλαμβάνουν αυτόν τον ρόλο για τα παιδιά– είναι οι κύριοι δάσκαλοι. Η πιο αποτελεσματική διδασκαλία τους είναι μέσω του παραδείγματος. Ο οικογενειακός κύκλος είναι το ιδανικό μέρος για να δείξουμε και να μάθουμε αιώνιες αξίες, όπως η σημασία του γάμου και των παιδιών, ο σκοπός της ζωής και η αληθινή πηγή χαράς. Είναι επίσης το καλύτερο μέρος για να μάθουμε άλλα βασικά μαθήματα της ζωής, όπως η καλοσύνη, η συγχώρηση, ο αυτοέλεγχος και η αξία της εκπαίδευσης και της έντιμης εργασίας.

Ασφαλώς, πολλά μέλη της Εκκλησίας έχουν αγαπημένα μέλη της οικογένειας που δεν ασπάζονται τις αξίες και τις προσδοκίες του Ευαγγελίου. Τέτοια μέλη χρειάζονται την αγάπη και την υπομονή μας. Όταν συσχετιζόμαστε μεταξύ μας, πρέπει να θυμόμαστε ότι η τελειότητα που επιζητούμε δεν περιορίζεται στις αγχωτικές συνθήκες της θνητότητας. Η σπουδαία διδασκαλία στο Διδαχή και Διαθήκες 138:57-59 μας διαβεβαιώνει ότι η μετάνοια και η πνευματική ανάπτυξη μπορούν να συνεχιστούν στον κόσμο των πνευμάτων που έπεται της θνητότητας. Πιο σημαντικό, καθώς οι οικογένειες ενώνονται για να ενδυναμώσουν αλλήλους, θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι οι αμαρτίες και οι αναπόφευκτες αδυναμίες που όλοι μας βιώνουμε στη θνητότητα μπορούν να συγχωρηθούν μέσω της μετάνοιας λόγω της ένδοξης και σωτήριας Εξιλέωσης του Ιησού Χριστού.

Ο Σωτήρας μας, Ιησούς Χριστός, είναι το απόλυτο πρότυπό μας. Θα ευλογηθούμε, αν διαμορφώσουμε τη ζωή μας σύμφωνα με τις διδασκαλίες και την αυτοθυσία Του. Το να ακολουθούμε τον Χριστό και να υπηρετούμε ο ένας τον άλλον είναι το καλύτερο φάρμακο για τον εγωισμό και τον ατομικισμό που τώρα φαίνεται να είναι τόσο συνηθισμένα.

Οι γονείς έχουν, επίσης, το καθήκον να διδάσκουν στα παιδιά τους πρακτική γνώση πέρα από τις αρχές του Ευαγγελίου. Οι οικογένειες ενώνονται, όταν κάνουν σημαντικά πράγματα μαζί. Οι οικογενειακοί κήποι αναπτύσσουν τις οικογενειακές σχέσεις. Οι ευτυχισμένες οικογενειακές εμπειρίες ενδυναμώνουν τους οικογενειακούς δεσμούς. Η κατασκήνωση, οι αθλητικές δραστηριότητες και άλλη ψυχαγωγία είναι ειδικά πολύτιμες για τη σύσφιξη των οικογενειακών δεσμών. Οι οικογένειες θα πρέπει να οργανώνουν οικογενειακές επανενώσεις για να θυμούνται τους προγόνους, που οδηγούν στον ναό.

Οι γονείς θα πρέπει να εκπαιδεύουν τα παιδιά στις βασικές δεξιότητες της ζωής, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας στην αυλή και στο σπίτι. Η εκμάθηση γλωσσών είναι μια χρήσιμη προετοιμασία για την ιεραποστολική υπηρέτηση και τη σύγχρονη ζωή. Οι δάσκαλοι αυτών των μαθημάτων μπορούν να είναι γονείς ή παππούδες ή μέλη της ευρύτερης οικογένειας. Οι οικογένειες ακμάζουν, όταν μαθαίνουν ως ομάδα και συσκέπτονται για όλα τα θέματα που απασχολούν την οικογένεια και τα μέλη της.

Ορισμένοι μπορεί να πουν: «Όμως δεν έχουμε χρόνο για τίποτα από αυτά». Για να βρουν χρόνο να κάνουν αυτό που πραγματικά αξίζει, πολλοί γονείς θα διαπιστώσουν ότι μπορούν να ενεργοποιήσουν την οικογένειά τους, αν όλοι απενεργοποιήσουν τις ηλεκτρονικές τους συσκευές. Και γονείς, θυμηθείτε, αυτό που πραγματικά θέλουν αυτά τα παιδιά για το δείπνο είναι χρόνος μαζί σας.

Μεγάλες ευλογίες έρχονται στις οικογένειες, αν προσεύχονται μαζί, γονατίζοντας βράδυ και πρωί, για να προσφέρουν ευχαριστίες για ευλογίες και να προσευχηθούν για κοινές ανησυχίες. Οι οικογένειες ευλογούνται επίσης καθώς λατρεύουν μαζί σε συγκεντρώσεις της Εκκλησίας και σε άλλα περιβάλλοντα πνευματικών συγκεντρώσεων. Οι οικογενειακοί δεσμοί ενδυναμώνονται επίσης από οικογενειακές ιστορίες, τη δημιουργία οικογενειακών παραδόσεων και την αναφορά ιερών εμπειριών. Ο Πρόεδρος Σπένσερ Γ. Κίμπαλ μας υπενθύμισε ότι «οι ιστορίες έμπνευσης από τη δική μας ζωή και από τη ζωή των προγόνων μας… είναι ισχυρά εργαλεία διδασκαλίας». Είναι συχνά οι καλύτερες πηγές έμπνευσης για εμάς και τους απογόνους μας.

Καταθέτω μαρτυρία για τον Κύριο Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο Μονογενής Υιός του Θεού, του Αιώνιου Πατέρα. Μας καλεί να ακολουθήσουμε το μονοπάτι της διαθήκης που οδηγεί στην επουράνια οικογενειακή επανένωση. Οι δυνάμεις επισφράγισης της ιεροσύνης, κατευθυνόμενες από τα κλειδιά που αποκαταστάθηκαν στον Ναό του Κέρτλαντ, φέρνουν τις οικογένειες μαζί για την αιωνιότητα (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 110:13-16). Επί του παρόντος, ασκούνται σε έναν αυξανόμενο αριθμό ναών του Κυρίου σε όλον τον κόσμο. Αυτό είναι αληθινό. Είθε να είμαστε μέρος αυτού, προσεύχομαι, στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.