Ταπεινές ψυχές γονατίζουν στους βωμούς
Καθώς συνάπτουμε και τιμούμε τις διαθήκες μας, προσκολλόμαστε στον Σωτήρα, αποκτώντας μεγαλύτερη πρόσβαση στο έλεος, στην προστασία, στην καθαγίαση, στη θεραπεία και στην ανάπαυσή Του.
Σας ευχαριστούμε, χορωδία, για τη μαρτυρία σας μέσω αυτού του νέου ύμνου.
Ο νέος ύμνος μεταλήψεως «Ο άρτος της ζωής, το ζων νερό» γεμίζει την ψυχή μου. Ένας στίχος στον ύμνο λέει: «Τώρα έρχομαι μπροστά στον βωμό, προσφέροντάς Του την συντετριμμένη μου καρδιά».
Η κατανόησή μου για αυτά τα λόγια εμβάθυνε αμέσως μετά την αναχώρηση της οικογένειάς μας από το Νιούμπερι Παρκ της Καλιφόρνιας, για να υπηρετήσουμε στην Ιεραποστολή του Όγκντεν στη Γιούτα το 2015. Έλαβα πρόσκληση για να επισκεφθώ την αεροπορική βάση του Χιλ κοντά στο Λέιτον της Γιούτας. Δεν είχα πάει ποτέ σε στρατιωτική βάση, ούτε είχα συναντήσει στρατιωτικό ιερέα ή τους άνδρες και τις γυναίκες που εργάζονται για να παρέχουν ασφάλεια και προστασία στη χώρα τους.
Ο ιερέας Χαρπ, όπως και χιλιάδες άλλοι εθελοντές και επαγγελματίες ιερείς που υπηρετούν σε φυλακές, νοσοκομεία και στρατιωτικές εγκαταστάσεις μας σε όλο τον κόσμο, με ενέπνευσε και με εμψύχωσε. Η τελευταία μας στάση στη βάση ήταν το ιερό. Ρώτησα τον ιερέα αν τελούσε λειτουργίες για όλους τους ανθρώπους που επιθυμούσαν να συλλογισθούν, να προσευχηθούν, να διαλογισθούν και να λατρέψουν. Πήγε στον μπροστινό τοίχο της εκκλησίας και έβγαλε έναν σταυρό πίσω από τις κουρτίνες. Είπε ότι χρησιμοποιούσε τον σταυρό για προτεσταντικές και καθολικές λειτουργίες. Ρώτησα τι χρησιμοποιούσε για τους Ιουδαίους αδελφούς και αδελφές μας και πήγε στην άλλη πλευρά του μπροστινού τοίχου και έβγαλε ένα αστέρι του Δαβίδ.
Κατόπιν ρώτησα: «Τι κάνετε για τις συγκεντρώσεις των Αγίων των Τελευταίων Ημερών;» Απομάκρυνε αυτά τα σύμβολα και έδειξε τον μεγάλο ξύλινο βωμό στο μέσον του ιερού. Είπε ότι τα μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών προετοιμάζουν και ευλογούν το ψωμί και το νερό στον βωμό. Ρώτησα αν ο μεγάλος, φαινομενικά στερεωμένος βωμός αφηρείτο πριν από τις λειτουργίες των Εβραίων, μουσουλμάνων, καθολικών ή προτεσταντών αδελφών μας. Είπε ότι ο βωμός παραμένει στη θέση του, γιατί αρκετές από αυτές τις θρησκείες χρησιμοποιούν επίσης τον βωμό με κάποιο τρόπο.
Ο Αβραάμ έκτισε έναν βωμό, έδεσε τον Ισαάκ και ήταν έτοιμος να θυσιάσει τον μοναχογιό του, αλλά το χέρι του κρατήθηκε και δήλωσε, όπως έχει διακηρύξει ο Κύριος: «Εδώ είμαι»! Πόσες φορές το Μέγα Εγώ Είμαι ή ένας από τους προφήτες Του προθυμοποιήθηκε να πει «Eδώ είμαι»;
Κατά την επί του Όρους ομιλία Του, ο Σωτήρας μάς κάλεσε να συμφιλιωθούμε με τους αδελφούς και τις αδελφές μας προτού πλησιάσουμε τον βωμό. Ο Παύλος δίδαξε ότι «[καθαγιαζόμαστε]» στον βωμό μέσω της Εξιλέωσης του Ιησού Χριστού.
Ο προφήτης Λεχί «εγκατέλειψε το σπίτι του… και τα πολύτιμα αντικείμενά του… [Έπειτα] έχτισε έναν βωμό… και έκανε προσφορά… και προσέφερε ευχαριστίες προς τον Κύριο».
Η Αγία Γραφή και το Βιβλίο του Μόρμον μάς διδάσκουν να λατρεύουμε τον Υιό του Θεού στους βωμούς. Γιατί;
Οι πρώτοι μας γονείς, ο Αδάμ και η Εύα, έχτιζαν βωμούς και λάτρευαν σε αυτούς. Αφού εξεδιώχθησαν από τον Κήπο της Εδέμ και λάτρευαν για «πολλές ημέρες», ένας άγγελος τους επισκέφθηκε και έκανε μία καυστική ερώτηση που θα μπορούσε να γίνει στον καθέναν μας: «Γιατί προσφέρεις θυσίες στον Κύριο;»
Ο Αδάμ απήντησε: «Δεν ξέρω».
Η απάντηση του αγγέλου στην ταπεινή παραδοχή του Αδάμ είναι εκπληκτική: «Αυτό ομοιάζει με τη θυσία του Μονογενούς του Πατέρα… Επομένως, θα πρέπει να κάνεις τα πάντα στο όνομα του Υιού, και να μετανοείς και να επικαλείσαι τον Θεό στο όνομα του Υιού παντοτινά».
Η τράπεζα μεταλήψεως και οι βωμοί του ναού συμβολίζουν τη θυσία του Ιησού Χριστού και την απέραντη Εξιλέωσή Του.
Καθώς συνάπτουμε και τιμούμε τις διαθήκες μας, λαμβάνοντας τις διατάξεις της μεταλήψεως στην εκκλησία και στην προικοδότηση και επισφράγιση στον ναό, δεσμευόμαστε στον Σωτήρα, αποκτώντας μεγαλύτερη πρόσβαση στο έλεος, στην προστασία, στην καθαγίαση, στην ίαση και στην ανάπαυσή Του.
Έλεος και προστασία μέσω διαθηκών
Ως 15χρονος νέος άνδρας, ρώτησα τον μπαμπά μου αν θα μπορούσα να παραλείψω τη συγκέντρωση μεταλήψεως – μόνο μία Κυριακή του Ιανουαρίου για έναν ειδικό αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου. Είπε ότι ήμουν αρκετά μεγάλος για να κάνω αυτή την επιλογή για τον εαυτό μου και μου ζήτησε να σκεφτώ μια συμβουλή. Είπε: «Αν επιλέξεις να χάσεις τη μετάληψη μία φορά, είναι πολύ ευκολότερο να επιλέξεις να την χάσεις ξανά».
Αν ο Σωτήρας είναι ο μεγάλος συνδετικός κρίκος, τότε ο εναντίος είναι ο κρίκος ο διαχωριστικός. Αυτός, ο Σατανάς, μας βάζει σε πειρασμό να ξεχωρίσουμε τον εαυτό μας από τους αφιερωμένους τόπους λατρείας μας και από την προστασία του Ιησού Χριστού. Όταν λατρεύουμε τον Σωτήρα, λαμβάνουμε «δύναμη να προχωρήσ[ουμε] ενάντια στο φυσικό κοσμικό ρεύμα». Όταν περνούμε χρόνο σε επικοινωνία μαζί Του, έχουμε την υπόσχεση να «ελευθερωθ[ούμε] από τον Σατανά». «Κατόπιν, καθώς τηρούμε τις διαθήκες μας, Εκείνος μας προικοδοτεί με τη[ν]… ενδυναμωτική Του δύναμη». Ω, πόσο αγαπώ την εμπειρία της επικοινωνίας με τον Σωτήρα μέσω διαθηκών που συνήφθησαν σε αγίους βωμούς.
Η ανάπτυξη της κατανόησης της αιώνιας Εξιλέωσης του Σωτήρος γραμμή επάνω στη γραμμή, δίδαγμα επάνω στο δίδαγμα , παρέχει έναν πνευματικό εμβολιασμό εναντίον των τεχνασμάτων του εναντίου. Ο νεαρός Πρεσβύτερος Γιάγκι στο Μεξικό, ο Ζούστερ Γιάγκι στο Βέλγιο και άλλοι ιεραπόστολοι σε όλον τον κόσμο είναι πολύ πιο πιθανόν να δουν τους φίλους τους να διεκδικούν τις ευλογίες της βαπτίσεως και να λαμβάνουν τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, αν οι φίλοι τους παρευρίσκονται στη συγκέντρωση μεταλήψεως εντός της πρώτης εβδομάδας επικοινωνίας με αυτούς.
Ένας νέος ενήλικος στην Τόνγκα ή τη Σαμόα είναι πολύ πιο πιθανόν να επισφραγισθεί στον οίκο του Κυρίου, εάν έχει προετοιμασθεί και λάβει την προικοδότησή του σύντομα μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο. Στην προικοδότηση, τα μέλη καλούνται να ζουν, να υπακούν και να τηρούν πέντε νόμους, οι οποίοι προσθέτουν στη ζωή τους δύναμη και προστασία. Καθώς συνάπτουμε διαθήκες με τον Κύριο, διαμορφώνεται μία αμοιβαία σχέση. Δείχνουμε την αφοσίωση και την αγάπη μας σε Εκείνον. Η ισχύς και η δύναμή μας αυξάνονται με κάθε υπόσχεση που δίδεται και τηρείται.
Στοχασμός και καθαγιασμός
Όταν ταπεινά και συμβολικά γονατίζουμε στους βωμούς του Κυρίου, είναι μια ευκαιρία για στοχασμό: «Συγκρατ[ούμαστε] ως προς την υπερηφάνεια της καρδιάς [μας]… ταπεινών[ουμε τους εαυτούς μας] ενώπιον του Θεού». Πριν βγω έξω με τους φίλους μου ως νέος, η μητέρα μου έλεγε συχνά: «Θυμήσου ποιος είσαι και ενημέρωσε με όταν επιστρέψεις στο σπίτι». Μερικές νύχτες δεν τη ενημέρωνα επειδή έφτανα σπίτι πολύ αργά. Λυπάμαι που έχασα αυτές τις σημαντικές συνομιλίες με τη μαμά.
Σήμερα ανυπομονώ να έχω ενημερωτικές διασυνδέσεις με τον Επουράνιο Πατέρα. Στο καθημερινό μου πρότυπο προσωπικής λατρείας, γονατίζω σε προσευχή, δίπλα στο κρεβάτι μου ή συγκεντρωμένος με την οικογένεια και φαντάζομαι τον εαυτό μου να γονατίζει στους βωμούς, να συλλογίζομαι και να εξετάζω τη ζωή μου. Σκέπτομαι τη μετάληψη, δηλαδή ολόκληρα κομμάτια ψωμιού, τεμαχισμένα και κομμένα για εμάς, το καθένα να είναι σύμβολο του πληγωμένου σώματος του Σωτήρος μας. Θυμάμαι τη διδασκαλία του Προέδρου Ντάλλιν Χ. Όουκς ότι «κάθε κομμάτι ψωμιού είναι μοναδικό, όπως τα άτομα που μεταλαμβάνουν είναι μοναδικά». Όταν γονατίζω σε προσευχή, σκέπτομαι πώς μπορώ να δώσω στον Θεό τη θέληση μου.
Ο Πρεσβύτερος Ντέιβιντ Α. Μπέντναρ δίδαξε πως «η διάταξη της μεταλήψεως είναι μία άγια και επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να μετανοούμε ειλικρινά και να ανανεωνόμαστε πνευματικά. Η πράξη της μεταλήψεως από μόνη της δεν προσφέρει άφεση αμαρτιών. Όμως καθώς προετοιμαζόμαστε ευσυνείδητα και συμμετέχουμε σε αυτή την άγια διάταξη με καρδιά συντετριμμένη και πνεύμα μεταμελημένο, τότε η υπόσχεση είναι ότι θα μπορούμε πάντοτε να έχουμε το Πνεύμα του Κυρίου μαζί μας. Και με τη δύναμη καθαγιάσεως του Αγίου Πνεύματος ως διαρκούς συντρόφου μας, μπορούμε πάντοτε να διατηρούμε άφεση των αμαρτιών μας».
Όταν η Έιμυ και εγώ εξετάζουμε προσεκτικά τις εμπειρίες της ζωής μας, γιορτάζουμε το δώρο της τέλειας αγάπης και της θυσίας του Ιησού Χριστού. Βλέπουμε επίσης πώς η μανία της κόλασης έχει εξαπολυθεί. Πώς μπορούμε να υπερνικήσουμε την κρίση, το άγχος, την κατάθλιψη, τον καρκίνο, τον διαβήτη, τον διαδικτυακό εκφοβισμό, την κλεμμένη ταυτότητα, τις χαμένες εγκυμοσύνες, την απώλεια ενός παιδιού, ενός αδελφού και ενός πατέρα; Επειδή ο Ιησούς ήπιε από το πικρό ποτήρι του τρέμουλου, το ποτήρι της οργής – για μένα, για την οικογένειά μου, για όλους μας!
Γεθσημανή, υπό Adam Abram, κατόπιν altusfineart.com © 2025
Το «πικρό ποτήρι» που Εκείνος ήπιε στον Κήπο της Γεθσημανή και τα Πάθη Του που «εντάθηκαν» στον σταυρό στον Γολγοθά μας επιτρέπουν να εναποθέσουμε το δύσκολο, το αυθάδες, το βίαιο, το οργισμένο και το τρέμουλο πάνω στους βωμούς του Κυρίου και να «αγιασθ[ούμε] με τη λήψη του Αγίου Πνεύματος» πάντοτε.
Η αδελφή Πατρίσια Χόλλαντ είπε: «Η βαθύτερη προσευχή μου για εσάς και για εμένα σήμερα είναι να παραδοθούμε ολοκληρωτικά, να αφεθούμε στον βωμό των υποσχέσεων και της ειρήνης του Θεού όπου και αν είμαστε και άσχετα από το τι έχουμε κάνει».
Ένας τόπος ιάσεως και αναπαύσεως
Όταν ερχόμαστε στον βωμό, δεν κερδίζουμε ανταμοιβή. Μαθαίνουμε για τον Δότη των Δώρων. Σε αυτήν τη μάθηση και τη δέσμευση διαθήκης έρχεται ίαση. Ο Νεφί είπε: «Με γέμισε με την αγάπη του, ακόμη και μέχρι τη φθορά της σάρκας μου». Και ο αγαπημένος μας Σωτήρας ζήτησε: «Δεν θα επιστρέψετε σε μένα, και δεν θα μετανοήσετε για τις αμαρτίες σας και δεν θα μεταστραφείτε, για να σας θεραπεύσω;»
Όταν οι δύο μεγαλύτερες κόρες μας Μακένζυ και Έμμα ήταν μικρές, μία από τις αγαπημένες τους ιστορίες ήταν Τα χρονικά της Νάρνια: Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα. Όλοι ερωτευτήκαμε το λιοντάρι, τον Ασλάν. Μια από τις πιο αξιομνημόνευτες νύχτες μας διαβάζοντας το βιβλίο ήταν όταν το μεγάλο λιοντάρι έδωσε τη ζωή του για τον Έντμουντ. Αξιομνημόνευτο γιατί γονείς και θυγατέρες έχυσαν δάκρυα καθώς η ζωή του λιονταριού αφαιρέθηκε στο πέτρινο τραπέζι από τη Μάγισσα. Αξιομνημόνευτο γιατί η ελπίδα επέμεινε, παρά την τραγωδία, μέχρι που συνέβη το θεαματικό. Κραυγές χαράς αντήχησαν σε εκείνο το μικρό υπνοδωμάτιο, όταν ο Ασλάν αναστήθηκε και είπε: «Αν [η Μάγισσα γνώριζε το αληθινό νόημα της θυσίας]… θα [ήξερε] ότι [αν] ένα πρόθυμο θύμα που δεν είχε διαπράξει καμία προδοσία [πέθαινε] στη θέση ενός προδότη, το [Πέτρινο] Τραπέζι θα ράγιζε και ο ίδιος ο θάνατος θα [άρχιζε να ξετυλίγεται]».
Ο Ιησούς Χριστός θεραπεύει όλες τις πληγές. Ο Ιησούς Χριστός καθιστά δυνατή την εκ νέου ζωή.
Στην ομιλία του για τη γενική συνέλευση Οκτωβρίου 2022, ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον περιέγραψε μία ομάδα περιοδείας που πηγαίνει στα θυρανοίξια ναού. Ένα μικρό αγόρι ήταν εκεί. Ο Πρόεδρος Τόμας Μόνσον δίδαξε:
«Όταν η ομάδα περιοδείας εισήλθε σε μία αίθουσα προικοδότησης, το αγόρι έδειξε τον βωμό, όπου οι άνθρωποι γονατίζουν για να συνάψουν διαθήκες με τον Θεό και είπε: “Α, αυτό είναι ωραίο. Ορίστε ένα μέρος ώστε οι άνθρωποι να αναπαυτούν στο ταξίδι τους στον ναό”.
»… Πιθανόν να μην είχε ιδέα για την άμεση σύνδεση μεταξύ της σύναψης διαθήκης με τον Θεό στον ναό και της εκπληκτικής υπόσχεσης του Σωτήρος:
»“Ελάτε σε μένα όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι, κι εγώ θα σας αναπαύσω.
»”Σηκώστε επάνω σας τον ζυγό μου, και μάθετε από μένα· και θα βρείτε ανάπαυση μέσα στις ψυχές σας.
»”Επειδή, ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίο μου ελαφρύ” [Κατά Ματθαίον 11:28-30. Η πλάγια γραφή προστέθηκε]».
«Ο Υιός του Ανθρώπου δεν έχει μέρος να γείρει το κεφάλι του», ωστόσο κάλεσε τους μαθητές Του, εσάς και εμένα, στην τράπεζα μεταλήψεως να αναπαυθούμε εκεί μαζί Του. Όταν «ταπεινές ψυχές γονατίζουν στους βωμούς», η ειρήνη αφθονεί. Οι βραχίονες του Σωτήρος μας είναι απλωμένοι. Το τραπέζι Του έχει στρωθεί. Ελάτε και λατρέψτε τον Υιό του Θεού στους αγίους βωμούς Του. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.