Στολισμένος με την αρετή της εγκράτειας

Τον Μάιο του 2021, ενώ επισκεπτόταν το έργο ανακαίνισης του Ναού της Σωλτ Λέηκ, ο Πρόεδρος Ράσσελ M. Νέλσον θαύμασε τις προσπάθειες των πρωτοπόρων, οι οποίοι με περιορισμένους πόρους και ακλόνητη πίστη, οικοδόμησαν εκείνο το ιερό οικοδόμημα, ένα υλικό και πνευματικό αριστούργημα, το οποίο έχει αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου. Ωστόσο, παρατήρησε επίσης τις επιπτώσεις της διάβρωσης, η οποία με την πάροδο του χρόνου είχε προκαλέσει κενά στους αρχικούς θεμέλιους λίθους του ναού και αστάθεια στην τοιχοποιία, σαφή σημάδια της ανάγκης για δομική ενίσχυση.

Ο αγαπημένος μας προφήτης στη συνέχεια μας δίδαξε ότι όπως ήταν απαραίτητο να ληφθούν σημαντικά μέτρα για την ενίσχυση των θεμελίων του ναού, ώστε να ανθέξει στις δυνάμεις της φύσης, έτσι και εμείς πρέπει επίσης να λάβουμε εξαιρετικά μέτρα –ίσως μέτρα που δεν έχουμε λάβει ποτέ πριν– για να ενισχύσουμε τα δικά μας πνευματικά θεμέλια εν Ιησού Χριστώ. Στο αξέχαστο μήνυμά του, μας άφησε με δύο βαθυστόχαστες ερωτήσεις για προσωπική περισυλλογή: «Πόσο γερό είναι το θεμέλιό σας; Και τι ενισχύσεις στη μαρτυρία και στην κατανόησή σας για το Ευαγγέλιο χρειάζονται;»

Το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού μάς παρέχει θεϊκώς εμπνευσμένα και αποτελεσματικά μέσα για να αποτρέψουμε την πνευματική διάβρωση στην ψυχή μας, ενισχύοντας δυνατά το θεμέλιό μας και βοηθώντας μας να αποφύγουμε κενά στην πίστη και στην αστάθεια τόσο στη μαρτυρία μας όσο και στην κατανόησή μας των ιερών αληθειών του Ευαγγελίου. Μία ιδίως σχετική αρχή για την επίτευξη αυτού του σκοπού βρίσκεται στο τμήμα 12 από το Διδαχή και Διαθήκες, μία αποκάλυψη που δόθηκε μέσω του Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ στον Τζόζεφ Νάιτ, έναν χρηστό άνδρα ο οποίος ενθέρμως επιζήτησε να κατανοήσει το θέλημα του Κυρίου, όχι για απλή εξωτερική αλλαγή, αλλά για να σταθεί ακλόνητος στην ιδιότητά του του μαθητού – «σταθερός σαν τους στύλους του ουρανού». Ο Κύριος διακήρυξε:

«Ιδού, απευθύνομαι σε εσένα αλλά και σε όλους εκείνους που επιθυμούν να φέρουν στο φως και να εδραιώσουν αυτό το έργο.

»Και κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει σε αυτό το έργο, εκτός αν θα είναι ταπεινός και γεμάτος αγάπη, έχοντας πίστη, ελπίδα και αγνή αγάπη, μετριοπαθής σε όλα τα πράγματα, όποια και αν ανατεθούν στη φροντίδα του».

Η καθοδήγηση του Σωτήρος, καταγεγραμμένη σε αυτήν την ιερή αποκάλυψη, μας υπενθυμίζει ότι η εγκράτεια είναι μία ουσιαστική ενίσχυση για ένα γερό θεμέλιο στον Ιησού Χριστό. Είναι μία από τις απαραίτητες αρετές, όχι μόνον για εκείνους που έχουν κληθεί να υπηρετήσουν, αλλά και για όλους που έχουν συνάψει ιερές διαθήκες με τον Κύριο και αποδέχονται να Τον ακολουθούν πιστά. Η εγκράτεια εναρμονίζει και ενδυναμώνει άλλα χριστοειδή γνωρίσματα που αναφέρθηκαν σε αυτήν την αποκάλυψη: ταπεινοφροσύνη, πίστη, ελπίδα και την αγνή αγάπη που απορρέει από Εκείνον. Επιπλέον, η καλλιέργεια της εγκράτειας είναι ένας σημαντικός τρόπος να προστατεύσουμε την ψυχή μας από την ανεπαίσθητη αλλά διαρκή πνευματική διάβρωση που προκαλείται από εγκόσμιες επιρροές, η οποία μπορεί να αποδυναμώσει το θεμέλιό μας στον Ιησού Χριστό.

Μεταξύ των ιδιοτήτων που κοσμούν τους αληθινούς μαθητές του Χριστού, η εγκράτεια ξεχωρίζει ως αντανάκλαση του ίδιου του Σωτήρος, ένας πολύτιμος καρπός του Πνεύματος, διαθέσιμος σε όλους όσοι ανοίγονται στη θεία επιρροή. Είναι η αρετή που φέρνει αρμονία στην καρδιά, διαμορφώνοντας επιθυμίες και συναισθήματα με σοφία και ηρεμία. Στις γραφές, η εγκράτεια παρουσιάζεται ως ουσιώδες μέρος της προόδου στο πνευματικό μας ταξίδι, οδηγώντας μας προς την υπομονή, την ευσέβεια και τη συμπόνια, ενώ εξευγενίζει τα συναισθήματά μας, τα λόγια μας και τις πράξεις μας.

Οι μαθητές του Χριστού οι οποίοι προσπαθούν να καλλιεργήσουν αυτό το χριστοειδές γνώρισμα γίνονται όλο και πιο ταπεινοί και γεμάτοι αγάπη. Μία γαλήνια δύναμη αναδύεται μέσα τους και γίνονται πιο ικανοί να συγκρατούν τον θυμό, να καλλιεργούν την υπομονή και να φέρονται στους άλλους με ανεκτικότητα, σεβασμό και αξιοπρέπεια, ακόμη και όταν οι άνεμοι της αντιξοότητας φυσούν λυσσαλέα. Προσπαθούν να μην ενεργούν παρορμητικά, αλλά επιλέγουν να ενεργούν με πνευματική σοφία καθοδηγούμενοι από πραότητα και την απαλή επιρροή του Αγίου Πνεύματος. Με αυτόν τον τρόπο, γίνονται λιγότερο ευάλωτοι στην πνευματική διάβρωση επειδή, όπως δίδαξε ο Απόστολος Παύλος, γνωρίζουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα μέσω του Χριστού, ο οποίος τους ενδυναμώνει ακόμη και μπροστά σε δοκιμασίες που θα μπορούσαν να κλονίσουν τη μαρτυρία τους για Εκείνον.

Στην επιστολή του προς τον Τίτο, ο Παύλος μετέφερε ιερές συμβουλές σχετικά με τα προσόντα εκείνων που επιθυμούν να αντιπροσωπεύουν τον Σωτήρα και να εκτελούν το θέλημά Του με πίστη και αφοσίωση. Είπε ότι θα πρέπει να είναι φιλόξενοι, νηφάλιοι, δίκαιοι και άγιοι – ιδιότητες που αντικατοπτρίζουν ευκρινώς την επιρροή της εγκράτειας.

Ωστόσο, ο Παύλος προειδοποίησε ότι δεν θα πρέπει να είναι «αυθάδης, όχι οργίλο[ι]… [και] όχι πλήκτ[ες]». Τέτοια χαρακτηριστικά είναι αντίθετα με τον νου του Σωτήρος και εμποδίζουν την αληθινή πνευματική ανάπτυξη. Στο πλαίσιο των Γραφών, «όχι αυθάδης» είναι κάποιος που αρνείται να ενεργήσει με αλαζονεία και υπερηφάνεια, «όχι οργίλος» είναι αυτός που αποφεύγει τη φυσική παρόρμηση να γίνει ανυπόμονος και ερεθισμένος και το «όχι πλήκτης» αναφέρεται σε κάποιον που απορρίπτει την εριστική, επιθετική και σκληρή συμπεριφορά λεκτικώς, σωματικώς και συναισθηματικώς. Καθώς προσπαθούμε να αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας με πίστη και ταπεινοφροσύνη, μπορούμε να είμαστε γερά αγκυροβολημένοι στον στερεό βράχο της χάρης Του και να γίνουμε αγνά και εξευγενισμένα όργανα στα άγια χέρια Του.

Συλλογιζόμενος την ανάγκη να καλλιεργήσουμε την αρετή της εγκράτειας, ενθυμούμαι τα λόγια της Άννας, της μητέρας του προφήτη Σαμουήλ – μίας γυναίκας αξιοσημείωτης πίστης η οποία, ακόμα και μετά από μεγάλες δοκιμασίες, προσέφερε ένα τραγούδι ευγνωμοσύνης προς τον Κύριο. Είπε: «Mη καυχάστε, μη μιλάτε υπερήφανα· ας μη βγει από τo στόμα σας μεγαλoρρημoσύνη· Eπειδή, o Kύριoς είναι Θεός γνώσεων· και oι πράξεις σταθμίζoνται απ’ αυτόν». Το τραγούδι της είναι κάτι περισσότερο από μία προσευχή – είναι μία αυτοαπευθυνόμενη πρόσκληση να ενεργούμε με ταπεινοφροσύνη, αυτοέλεγχο και μετριοπάθεια. Η Άννα μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή πνευματική δύναμη δεν εκφράζεται με παρορμητικές αντιδράσεις ή υπεροπτικά λόγια αλλά με στοχαστικές στάσεις ευθυγραμμισμένες με τη σοφία του Κυρίου.

Συχνά, ο κόσμος εξυμνεί συμπεριφορές που γεννιούνται από επιθετικότητα, αλαζονεία, ανυπομονησία και υπερβολή, δικαιολογώντας συχνά τέτοιες στάσεις με την πίεση της καθημερινής ζωής και την τάση προς την επικύρωση και τη δημοτικότητα. Όταν αποστρέφουμε το βλέμμα μας από την αρετή της εγκράτειας και αγνοούμε την ήπια και μετριοπαθή επιρροή του Αγίου Πνεύματος στον τρόπο που ενεργούμε και μιλούμε, εύκολα πέφτουμε στην παγίδα του εχθρού, η οποία αναπόφευκτα μας οδηγεί στο να προφέρουμε λόγια και να υιοθετήσουμε στάσεις για τις οποίες θα μετανιώσουμε βαθιά, είτε στις κοινωνικές, οικογενειακές είτε ακόμη και στις εκκλησιαστικές μας σχέσεις. Το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού μας καλεί να ασκούμε αυτήν την αρετή, ιδίως σε περιόδους δυσκολίας, διότι σε αυτές ακριβώς τις περιστάσεις αποκαλύπτεται ο αληθινός χαρακτήρας ενός ατόμου. Όπως είπε κάποτε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο νεότερος: «Το υπέρτατο μέτρο ενός ανθρώπου δεν είναι το πού στέκεται σε στιγμές άνεσης και ευκολίας, αλλά το πού στέκεται σε στιγμές δυσκολίας και αντιπαράθεσης».

Ως λαός της διαθήκης καλούμεθα να ζούμε με την καρδιά μας σταθερά ριζωμένη στις ιερές υποσχέσεις που έχουμε δώσει στον Κύριο, ακολουθώντας προσεκτικά το πρότυπο που Εκείνος καθιέρωσε μέσω του τέλειου παραδείγματός Του. Σε αντιστάθμισμα έχει υποσχεθεί: «Αληθινά, αληθινά, σας λέω ότι αυτή είναι η διδαχή μου, και όποιος οικοδομεί επάνω σε αυτ[ήν] οικοδομεί επάνω στον βράχο μου, και οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν εναντίον τους».

Η διακονία του Σωτήρος επί της Γης σημαδεύθηκε από την αρετή της εγκράτειας σε όλες τις πτυχές του χαρακτήρα Του. Μέσω του τέλειου παραδείγματός Του, μας δίδαξε να «εί[μαστε] υπομονετικ[οί] στα βάσανα, να μην υβρίζ[ουμε] εκείνους που υβρίζουν». Καθώς δίδασκε ότι δεν θα πρέπει να ενδίδουμε στον θυμό εξαιτίας διαφωνιών και φιλονικιών, δήλωσε: «Και πάλι σας λέω, πρέπει να μετανοήσετε, και να γίνετε σαν μικρό παιδί». Δίδαξε επίσης ότι όλοι όσοι επιθυμούν να έλθουν προς Εκείνον με πλήρη πρόθεση καρδιάς πρέπει να συμφιλιωθούν με εκείνους με τους οποίους είναι οργισμένοι ή με εκείνους που έχουν κάτι εναντίον τους. Με συγκρατημένη στάση και συμπονετική καρδιά, μας διαβεβαίωσε πως όταν μας συμπεριφέρονται με σκληρότητα, αγένεια, ασέβεια ή αδιαφορία, η καλοσύνη Του δεν θα εκλείψει από εμάς και η διαθήκη της ειρήνης Του δεν θα μετακινηθεί από τη ζωή μας.

Πριν από μερικά χρόνια, η σύζυγός μου και εγώ είχαμε το ιερό προνόμιο να συναντηθούμε με μερικά πιστά μέλη της Εκκλησίας στην Πόλη του Μεξικού. Πολλοί από αυτούς είτε προσωπικώς είτε μέσω των αγαπημένων τους, είχαν υπομείνει απερίγραπτες δοκιμασίες, συμπεριλαμβανομένων απαγωγών, ανθρωποκτονιών και άλλων σπαραξικάρδιων τραγωδιών.

Καθώς κοιτάζαμε τα πρόσωπα αυτών των Αγίων, δεν είδαμε θυμό, μνησικακία ή επιθυμία για εκδίκηση. Αντιθέτως, είδαμε μία ήρεμη ταπεινοφροσύνη. Οι όψεις τους, αν και σημαδεύονταν από θλίψη, ακτινοβολούσαν μια ειλικρινή λαχτάρα για θεραπεία και παρηγοριά. Μολονότι η καρδιά τους ήταν συντετριμμένη από τα δεινά, αυτοί οι Άγιοι προχώρησαν με πίστη στον Ιησού Χριστό, επιλέγοντας να μην αφήσουν τα βάσανά τους να γίνουν κενά στην πίστη τους ή να προκαλέσουν αστάθεια στη μαρτυρία τους για το Ευαγγέλιο.

Στο τέλος εκείνης της ιερής συνάθροισης, χαιρετήσαμε τον καθέναν τους. Κάθε χειραψία, κάθε εναγκαλισμός έγινε μία ήρεμη μαρτυρία ότι με τη βοήθεια του Κυρίου μπορούμε να επιλέξουμε να ανταποκριθούμε με εγκράτεια στις απογοητεύσεις και στις δυσκολίες της ζωής. Το ήρεμο και ταπεινό παράδειγμά τους εξυπηρετούσε ως μία τρυφερή πρόσκληση να βαδίσουμε στο μονοπάτι του Σωτήρος με εγκράτεια στα πάντα. Αισθανθήκαμε σαν να βρισκόμασταν στην παρουσία αγγέλων.

Ο Ιησούς Χριστός, ο ανώτερος όλων, υπέφερε για εμάς μέχρι που αιμορραγούσε από κάθε πόρο, ωστόσο ποτέ δεν επέτρεψε στον θυμό να φλογίσει την καρδιά Του, ούτε επιθετικά, προσβλητικά ή βλάσφημα λόγια διέφυγαν από τα χείλη Του, ακόμη και εν μέσω τέτοιων βασάνων. Με τέλεια εγκράτεια και απαράμιλλη πραότητα, δεν σκεπτόταν τον εαυτό Του αλλά καθένα από τα τέκνα του Θεού – του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Ο Απόστολος Πέτρος κατέθεσε μαρτυρία για την ανυπέρβλητη στάση του Χριστού, όταν δήλωσε: «O οποίος, καθώς τον λοιδορούσαν, δεν ανταπέδιδε λοιδορίες, πάσχοντας δεν απειλούσε, αλλά παρέδινε τον εαυτό του σ’ αυτόν που κρίνει δίκαια». Ακόμη και εν μέσω της μεγαλύτερης αγωνίας Του, ο Σωτήρας επέδειξε τέλεια και θεία εγκράτεια. Δήλωσε: «Παρ’ όλα αυτά, του Πατέρα ας είναι η δόξα, και μετείχα και τελείωσα τις προετοιμασίες μου στα τέκνα των ανθρώπων».

Αγαπημένοι αδελφοί και αγαπημένες αδελφές μου, απευθύνω μία ειλικρινή πρόσκληση σε όλους μας να κοσμήσουμε τον νου και την καρδιά μας με την χριστοειδή αρετή της εγκράτειας ως ιερή απάντηση στην προφητική κλήση του αγαπητού μας Προέδρου Ράσσελ Μ. Νέλσον. Καθώς προσπαθούμε με πίστη και επιμέλεια να υφάνουμε την εγκράτεια στις πράξεις και στα λόγια μας, καταθέτω μαρτυρία ότι θα ενδυναμώσουμε και θα αγκυροβολήσουμε τη ζωή μας με περισσότερη ασφάλεια επάνω στο σίγουρο θεμέλιο του Λυτρωτή μας.

Καταθέτω επισήμως τη μαρτυρία μου ότι η συνεχής επιδίωξη της εγκράτειας εξαγνίζει την ψυχή μας και καθαγιάζει την καρδιά μας ενώπιον του Σωτήρος, φέρνοντάς μας απαλά πιο κοντά σε Εκείνον και προετοιμάζοντάς μας, με ελπίδα και ειρήνη, για εκείνη την ένδοξη ημέρα κατά την οποία θα Τον συναντήσουμε κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του. Λέω αυτά τα ιερά λόγια στο όνομα του Σωτήρος μας, Ιησού Χριστού, αμήν.