Μην εγκαταλείπετε το έλεός σας

Μία δασκάλα δίδαξε κάποτε ότι μια φάλαινα –αν και μεγάλη– δεν θα μπορούσε να καταπιεί έναν άνθρωπο, επειδή οι φάλαινες έχουν μικρούς λαιμούς. Ένα κορίτσι αντέτεινε: «Τον Ιωνά όμως τον κατάπιε μία φάλαινα». Η δασκάλα απήντησε: «Αυτό είναι αδύνατον». Χωρίς να έχει ακόμη πεισθεί, το κορίτσι είπε: «Λοιπόν, όταν πάω στους ουρανούς, θα τον ρωτήσω». Η δασκάλα ειρωνεύτηκε: «Και αν ο Ιωνάς ήταν αμαρτωλός και δεν πήγε στους ουρανούς;» Το κορίτσι απήντησε: «Τότε μπορείτε να τον ρωτήσετε εσείς».

Γελούμε, αλλά δεν θα πρέπει να χάνουμε τη δύναμη που προσφέρει η ιστορία του Ιωνά σε κάθε «ταπεινό αναζητητή της ευτυχίας» ειδικώς σε αυτούς που αγωνίζονται.

Ο Θεός διέταξε τον Ιωνά να «π[άει] στη Νινευή» για να κηρύξει μετάνοια. Όμως η Νινευή ήταν ο σκληρός εχθρός του αρχαίου Ισραήλ – έτσι ο Ιωνάς κατευθύνεται αμέσως προς την αντίθετη κατεύθυνση, με πλοίο, προς τη Θαρσείς. Καθώς απομακρύνεται από την κλήση του, ξεσπά μια καταιγίδα που προκαλεί ναυάγιο. Βέβαιος ότι η ανυπακοή του είναι η αιτία, ο Ιωνάς προσφέρεται να τον ρίξουν στη θάλασσα. Αυτό ηρεμεί τη μανιασμένη θάλασσα, η οποία σώζει τους συνταξιδιώτες του.

Κατά τρόπο θαυμαστό, ο Ιωνάς γλιτώνει τον θάνατο, όταν ένα «κήτος» που «διέταξε» ο Κύριος τον καταπίνει. Αλλά μαραζώνει σε αυτό το απίστευτα σκοτεινό και σάπιο μέρος για τρεις ημέρες, μέχρι που τελικά τον ξερνά σε στεγνό έδαφος. Στη συνέχεια αποδέχεται την κλήση του στη Νινευή. Ωστόσο, όταν η πόλη μετανοεί και γλιτώνει την καταστροφή, ο Ιωνάς δυσανασχετεί με το έλεος που έδειξαν στους εχθρούς του. Ο Θεός διδάσκει υπομονετικά τον Ιωνά ότι αγαπά και επιζητεί να σώσει όλα τα τέκνα Του.

Παραπαίοντας περισσότερες από μία φορά στα καθήκοντά του, ο Ιωνάς δίνει μία ζωντανή μαρτυρία ότι στη θνητότητα «όλοι έχουν υποστεί την πτώση». Δεν μιλούμε συχνά περί μαρτυρίας για την Πτώση. Όμως το να έχουμε κατανόηση από άποψη διδαχής και πνευματική μαρτυρία για τον λόγο που ο καθένας από εμάς αγωνίζεται με ηθικές, σωματικές και περιστασιακές δυσκολίες είναι μεγάλη ευλογία. Εδώ επί της Γης, συμβαίνουν αρνητικά και δυσάρεστα πράγματα και όλοι «στερούνται τη δόξα του Θεού». Όμως αυτή η θνητή κατάσταση –αποτέλεσμα επιλογών που έκαναν ο Αδάμ και η Εύα– είναι ουσιώδης για τον ίδιο τον λόγο της ύπαρξής μας: «για να μπορέσου[με] να έχου[με] αγαλλίαση»! Όπως έμαθαν οι πρώτοι γονείς μας, μόνο γευόμενοι την πικρία και αισθανόμενοι τον πόνο ενός πεπτωκότος κόσμου θα μπορούσαμε ακόμη και να συλλάβουμε, πόσο μάλλον να απολαύσουμε, την αληθινή ευτυχία.

Μία μαρτυρία για την Πτώση δεν δικαιολογεί την αμαρτία ή μία χαλαρή προσέγγιση στα καθήκοντα της ζωής, που πάντοτε απαιτούν επιμέλεια, αρετή και υπευθυνότητα. Αλλά θα πρέπει να μετριάσει την απογοήτευσή μας, όταν τα πράγματα απλώς πάνε στραβά ή βλέπουμε μια ηθική αποτυχία σε ένα μέλος της οικογένειας, έναν φίλο ή έναν ηγέτη. Πολύ συχνά τέτοια πράγματα μας κάνουν να βυθιζόμαστε σε επίκριση ή μνησικακία που μας στερεί την πίστη μας. Αλλά μία σταθερή μαρτυρία για την Πτώση θα μας βοηθήσει να γίνουμε περισσότερο όπως ο Θεός, όπως περιγράφεται από τον Ιωνά, δηλαδή «ελεήμονες, μακρόθυμοι, και πολυέλεοι» προς όλους –συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μας– στην αναπόφευκτα ατελή μας κατάσταση.

Ακόμη μεγαλύτερη από την εκδήλωση των συνεπειών της Πτώσης, η ιστορία του Ιωνά μάς κατευθύνει δυναμικά προς Εκείνον, ο οποίος μπορεί να μας ελευθερώσει από αυτές τις συνέπειες. Η αυτοθυσία του Ιωνά για να σώσει τους συνταξιδιώτες του είναι πράγματι χριστοειδής. Και τρεις φορές, όταν ο Ιησούς πιέζεται για ένα θαυμαστό σημείο της θειότητάς Του, βροντοφωνάζει ότι δεν θα δοθεί κανένα σημείο… μόνο «το σημείο του Ιωνά» δηλώνοντας ότι καθώς ο Ιωνάς ήταν «στην κοιλιά τού κήτους τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι θα είναι και ο Yιός τού ανθρώπου στην καρδιά τής γης τρεις ημέρες και τρεις νύχτες». Ως σύμβολο του θυσιαστικού θανάτου και της ένδοξης Ανάστασης του Σωτήρος, ο Ιωνάς μπορεί να έχει ελαττώματα. Αλλά αυτό είναι επίσης που κάνει την προσωπική του μαρτυρία και δέσμευση στον Ιησού Χριστό, που προσφέρεται στην κοιλιά του κήτους, τόσο οδυνηρή και εμπνευσμένη.

Η κραυγή του Ιωνά είναι αυτή ενός καλού ανθρώπου σε κρίση, που σε μεγάλο βαθμό προκάλεσε ο ίδιος. Για έναν άγιο, όταν η καταστροφή προκαλείται από μία θλιβερή συνήθεια, σχόλιο ή απόφαση, παρά τις τόσες πολλές άλλες καλές προθέσεις και τις ειλικρινείς προσπάθειες της χρηστότητας, μπορεί να είναι ιδιαίτερα συντριπτική και να αφήσει κάποιον να αισθάνεται εγκαταλελειμμένος. Αλλά όποια και αν είναι η αιτία ή ο βαθμός της καταστροφής που αντιμετωπίζουμε, υπάρχει πάντα πρόσφορο έδαφος για ελπίδα, θεραπεία και ευτυχία. Ακούστε τον Ιωνά:

«Μέσα στη θλίψη μου βόησα στον Kύριο… από την κοιλιά του άδη βόησα…

»Eπειδή, με έριξες στα βάθη, στην καρδιά τής θάλασσας…

»Kαι εγώ είπα: Απορρίφθηκα μπροστά από τα μάτια σου· όμως, θα επιβλέψω ξανά στον άγιο ναό σου.

»Tα νερά με περικύκλωσαν μέχρι την ψυχή, η άβυσσος με έκλεισε ολόγυρα, τα φύκια τυλίχθηκαν γύρω από το κεφάλι μου.

»Kατέβηκα στα τελευταία μέρη των βουνών·… αλλά, η ζωή μου ανέβηκε από τη φθορά…

»Ενώ μέσα μου η ψυχή μου λιποθυμούσε… θυμήθηκα τον Kύριο· και η προσευχή μου πέρασε… μέσα στον ναό σου τον άγιο.

»Αυτοί που τηρούν τις ματαιότητες του ψέματος, εγκαταλείπουν το έλεός τους.

»Eγώ, όμως, θα θυσιάσω σε σένα με φωνή αίνεσης· θα αποδώσω όσα ευχήθηκα. Η σωτηρία προέρχεται από τον Κύριο».

Αν και ήταν πριν από πολλά χρόνια, μπορώ να σας πω ακριβώς πού καθόμουν και τι ακριβώς αισθανόμουν, όταν, βυθισμένος σε μία προσωπική κόλαση, ανακάλυψα αυτήν τη γραφή. Για οιονδήποτε σήμερα αισθάνεται όπως εγώ τότε –ότι έχετε αποβληθεί, έχετε βυθιστεί στα πιο βαθιά νερά, με φύκια τυλιγμένα γύρω από το κεφάλι σας και ωκεάνια βουνά να συντρίβονται γύρω σας– η έκκλησή μου, εμπνευσμένη από τον Ιωνά, είναι μην εγκαταλείψετε το έλεός σας. Έχετε άμεση πρόσβαση σε θεία βοήθεια και θεραπεία παρά τα ανθρώπινα ελαττώματά σας. Αυτό το έλεος που εμπνέει δέος έρχεται διά και μέσω του Ιησού Χριστού. Επειδή σας γνωρίζει και σας αγαπά τέλεια, σας το προσφέρει ως «δικό σας που σημαίνει ότι είναι απόλυτα κατάλληλο για εσάς, σχεδιασμένο να ανακουφίσει τις ατομικές αγωνίες σας και να θεραπεύσει τους ιδιαίτερους πόνους σας. Επομένως, για το καλό των ουρανών και το δικό σας, μην γυρίσετε την πλάτη σας σε αυτό. Αποδεχθείτε το. Αρχίστε αρνούμενοι να ακούσετε τις «ματαιότητες του ψέματος» του εναντίου, οι οποίες θα σας έβαζαν σε πειρασμό να σκεφθείτε ότι η ανακούφιση βρίσκεται με την αποφυγή των πνευματικών ευθυνών σας. Αντιθέτως, ακολουθήστε την καθοδήγηση του μετανοημένου Ιωνά. Προσευχηθείτε ειλικρινώς προς τον Θεό. Στραφείτε στον ναό. Προστατεύστε και τιμήστε τις διαθήκες σας. Υπηρετήστε τον Κύριο, την Εκκλησία Του και άλλους με θυσία και ευχαριστία.

Κάνοντας αυτά τα πράγματα, θα δείτε μία κατανόηση και μία ξεκάθαρη προοπτική της ιδιαίτερης διαθήκης αγάπης του Θεού για εσάς – αυτό που η εβραϊκή Βίβλος αποκαλεί hesed. Θα δείτε και θα αισθανθείτε τη δύναμη της πιστής, ακούραστης, ανεξάντλητης και «τρυφερής ευσπλαχνίας» του Θεού που μπορεί να σας κάνει «ισχυρούς… μέχρι τη[ν]… απολύτρωση» από οποιαδήποτε αμαρτία ή οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση. Η πρώιμη και έντονη αγωνία μπορεί να θολώσει αυτό το όραμα στην αρχή. Όμως καθώς συνεχίζετε να «απ[οδίδετε ό,τι έχ[ετε] ευχηθεί», ένα τέτοιο όραμα θα λάμπει όλο και πιο φωτεινά στην ψυχή σας. Και με αυτό το όραμα όχι μόνο θα βρείτε ελπίδα και θεραπεία, αλλά, κατά εκπληκτικό τρόπο, θα βρείτε χαρά, ακόμη και στο μέσον των δύσκολων δοκιμασιών σας. Ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον μας δίδαξε τόσο καλά: «Όταν το σημείο εστίασης της ζωής μας είναι στο σχεδίου σωτηρίας του Θεού… και στον Ιησού Χριστό και στο Ευαγγέλιό Του, μπορούμε να νιώσουμε χαρά άσχετα από το τι συμβαίνει –ή δεν συμβαίνει– στη ζωή μας. Η χαρά προέρχεται από Εκείνον και είναι χάριν Εκείνου».

Είτε αντιμετωπίζουμε μια βαθιά καταστροφή, σαν του Ιωνά, είτε αντιμετωπίζουμε τις καθημερινές δυσκολίες του ατελούς κόσμου μας, η πρόσκληση είναι η ίδια: Μην εγκαταλείπετε το έλεός σας. Κοιτάξτε προς το σημείο του Ιωνά, του ζώντος Χριστού, Εκείνου που αναστήθηκε από τον τριήμερο τάφο Του έχοντας κατατροπώσει τα πάντα – για εσάς. Στραφείτε προς Εκείνον. Πιστέψτε σε Εκείνον. Υπηρετήστε Εκείνον. Χαμογελάτε. Διότι σε Αυτόν, και μόνο σε Αυτόν, βρίσκεται η πλήρης και ευχάριστη θεραπεία από την Πτώση, θεραπεία που όλοι τόσο επειγόντως χρειαζόμαστε και ταπεινά επιζητούμε. Καταθέτω μαρτυρία ότι αυτό είναι αληθινό. Στο ιερό όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.