សេចក្តីសប្បុរស—សញ្ញានៃភាពជាសិស្សដ៏ពិត
គោលដៅពិតប្រាកដនៃភាពជាសិស្សគឺដើម្បីក្លាយដូចជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
កាលពីថ្មីៗនេះប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានអញ្ជើញយើងឲ្យ « ដាក់អាទិភាពខ្ពស់បំផុតទៅលើភាពជាសិស្សរបស់យើង » ។ ការអញ្ជើញដ៏មានឥទ្ធិពលនោះបានជំរុញឲ្យខ្ញុំពិចារណាយ៉ាងស៊ីជម្រៅអំពីភាពជាសិស្សនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ។
ភាពជាសិស្ស គឺតម្រូវឲ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្ន និងសកម្មភាពហ្មត់ចត់
សិស្សគឺជាអ្នកដើរតាម ឬអ្នករៀនពីអ្នក ផ្សេងទៀត ។ សិស្សគឺជា « អ្នកហាត់រៀន » ដែលលះបង់ជីវិតរបស់ពួកគេដើម្បីក្លាយដូចជាគ្រូរបស់ពួកគេ ។ ដូច្នេះ ការធ្វើជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមានន័យថាលើសពីការជឿលើការបង្រៀន និងគោលលទ្ធិរបស់ទ្រង់ទៅទៀត ។ វាថែមទាំងមានន័យច្រើនជាងការទទួលស្គាល់ទេវភាពរបស់ទ្រង់ និងទទួលយកទ្រង់ធ្វើជាព្រះអង្គសង្រ្គោះ និងព្រះប្រាសលោះរបស់យើងទៅទៀត ទោះបីវាពិតជាការណ៍ដ៏សំខាន់ខ្លាំងក៏ដោយ ។
ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក បានពន្យល់ថា ៖ « ការធ្វើតាមព្រះគ្រីស្ទគឺពុំមែនជាការអនុវត្តដោយសាមញ្ញ ឬម្ដងម្កាលនោះទេ ។ វាគឺជាការតាំងចិត្តជាបន្ដបន្ទាប់ និងជាមាគ៌ានៃជីវិតដែលគួរតែដឹកនាំយើងនៅគ្រប់ពេល និងគ្រប់ទីកន្លែង » ។ ភាពជាសិស្សគឺជាដំណើរដែលមានការប្រុងប្រយ័ត្ន និងហ្មត់ចត់ ដែលយើងធ្វើដើម្បីមានការផ្លាស់ប្តូរតាមរយៈពលិកម្មដ៏ធួនរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងអំណាចដែលធ្វើឲ្យកើតឡើងបានរបស់ទ្រង់ ។ គោលដៅពិតប្រាកដនៃភាពជាសិស្សគឺដើម្បីក្លាយដូចជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺ—រហូតដល់ចំណុចដែលយើងទទួលបាន « ព្រះភក្ត្ររបស់ទ្រង់នៅក្នុងទឹកមុខ[ របស់យើង ] » ។
ដើម្បីក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះអម្ចាស់ យើងត្រូវតែធ្វើត្រាប់តាមគំនិត និងសកម្មភាពរបស់ទ្រង់ដោយចេតនាជារៀងរាល់ថ្ងៃ—ឧទាហរណ៍ ការគោរពប្រតិបត្តិ ភាពទន់ភ្លន់ និងការអត់ធ្មត់របស់ទ្រង់ ។ នៅពេលយើងបញ្ចូលគុណលក្ខណៈទាំងនេះទៅក្នុងអត្តសញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងបន្តិចម្តងៗ នោះយើងក្លាយជា « អ្នកបានចំណែកជានិស្ស័យនៃព្រះ[ របស់ទ្រង់ ] » ។ ការធ្វើត្រាប់តាមគុណលក្ខណៈរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះនេះគឺជាចំណុចដ៏សំខាន់បំផុតនៃការថ្វាយបង្គំទ្រង់ ។ ដូចដែលប្រធាន ណិលសុន បានបង្រៀនថា « ការថ្វាយបង្គំរបស់យើងចំពោះព្រះយេស៊ូវគឺត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងល្អបំផុតដោយការធ្វើត្រាប់តាមព្រះយេស៊ូវរបស់យើង » ។
សញ្ញានៃភាពជាសិស្សដ៏ពិត
ក្នុងចំណោមគុណលក្ខណៈដ៏ទេវភាពជាច្រើនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលយើងត្រូវធ្វើត្រាប់តាម មានគុណលក្ខណៈមួយដែលលេចធ្លោ និងតំណាងឲ្យគុណលក្ខណៈនានាទាំងអស់ ។ គុណលក្ខណៈនោះគឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សុទ្ធសាធរបស់ទ្រង់ ឬសេចក្តីសប្បុរស ។ ទាំងព្យាការីមរមន និងសាវកប៉ុលរំឭកយើងថា បើគ្មានសេចក្តីសប្បុរសទេ « នោះ[ យើង ]គ្មានជាអ្វីទាំងអស់ » ។ ឬដូចដែលបានបង្ហាញដល់ព្យាការី យ៉ូសែប ស៊្មីធ ថា បើគ្មាន « សេចក្តីសប្បុរសទេ នោះ[ យើង ] ពុំអាច ធ្វើអ្វីបានឡើយ » ។
ព្រះអង្គសង្គ្រោះផ្ទាល់បានកំណត់សេចក្តីស្រឡាញ់ថាជាទីសម្គាល់ ឬសញ្ញាដែលសិស្សពិតរបស់ទ្រង់នឹងត្រូវបានស្គាល់នៅពេលដែលទ្រង់បានប្រកាសថា ៖
« ខ្ញុំឲ្យសេចក្តីបញ្ញត្តិមួយថ្មីដល់អ្នករាល់គ្នា គឺឲ្យអ្នករាល់គ្នាស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក ត្រូវឲ្យស្រឡាញ់គ្នា ដូចជាខ្ញុំបានស្រឡាញ់អ្នករាល់គ្នាដែរ ។
« គេ នឹងដឹងថា អ្នករាល់គ្នាជាសិស្សរបស់ខ្ញុំ ដោយសារសេចក្តីនេះឯង គឺ ដោយអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្តីស្រឡាញ់ដល់គ្នាទៅវិញទៅមក » ។
សេចក្តីសប្បុរសគឺជាគោលគំនិតដ៏សម្បូរបែប ដែលអាចពិបាកក្នុងការកំណត់ ប៉ុន្តែត្រូវបានយល់ឃើញយ៉ាងងាយស្រួលដោយមនុស្សទាំងអស់ដែលបានទទួលឥទ្ធិពលពីវា ។ ប្រកាសដំណឹងល្អរបស់យើង បង្រៀនថា « ដូចជាសេចក្តីជំនឿដែរ សេចក្តីសប្បុរសនាំទៅរកសកម្មភាព » ។ ជាការពិតណាស់ សេចក្តីសប្បុរសអាចត្រូវបានពិពណ៌នាថាជា « សេចក្តីស្រឡាញ់ដោយបង្ហាញក្នុងសកម្មភាព » ។ ការពិពណ៌នានេះផ្តល់នូវការយល់ដឹងដ៏អស្ចារ្យចំពោះសេចក្តីថ្លែងការណ៍សង្ខេបអំពីព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ—ទ្រង់ « បានយាងចុះឡើងធ្វើការល្អ » ។
ក្នុងនាមជាអ្នកដើរតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ យើងគួរតែព្យាយាមធ្វើត្រាប់តាមរបៀបដែលលោកចៅហ្វាយរបស់យើងបានបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏សុទ្ធសាធរបស់ទ្រង់ចំពោះអ្នកដទៃ ។ ទោះបីជាព្រះអង្គសង្គ្រោះបង្ហាញពីសេចក្តីសប្បុរសតាមរបៀបជាច្រើនក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំចង់ឲ្យយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះលំនាំគំរូពិសេសបីនៃសេចក្តីសប្បុរសរបស់ទ្រង់ ដែលត្រូវបានមើលឃើញយ៉ាងងាយនៅក្នុងសិស្សដ៏ពិតរបស់ទ្រង់ ។
សេចក្ដីសប្បុរសគឺជាការបង្ហាញពីសេចក្តីអាណិតមេត្ដា
ទីមួយ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្ហាញពីសេចក្តីសប្បុរសដោយការមានសេចក្តីអាណិតមេត្ដា ។ ក្នុងអំឡុងការងារបម្រើរបស់ទ្រង់ក្នុងចំណោមពួកសាសន៍នីហ្វៃ ដូចដែលបានកត់ត្រានៅក្នុងព្រះគម្ពីរមរមន ព្រះអម្ចាស់បានអញ្ជើញប្រជាជនឲ្យត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ហើយពិចារណាគិតអំពីរឿងទាំងឡាយដែលទ្រង់បានបង្រៀន និងដើម្បីរៀបចំខ្លួនសម្រាប់ការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ទ្រង់នៅថ្ងៃបន្ទាប់ ។ បន្ទាប់មកកំណត់ត្រានោះថ្លែងថា ៖
« ពួកគេស្រក់ទឹកភ្នែក ហើយបានសម្លឹងមករកព្រះអង្គយ៉ាងខ្ជាប់ ហាក់បីដូចជាពួកគេសូមឲ្យទ្រង់ទ្រាំនៅជាមួយនឹងគេបន្តិចទៀត ។
ហើយទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅពួកគេថា ៖ មើលចុះ ចិត្តយើងពោរពេញទៅដោយសេចក្ដីអាណិតមេត្តាដល់អ្នករាល់គ្នា » ។
សេចក្តីអាណិតមេត្ដាគឺជាផ្នែកនៃសេចក្តីសប្បុរសដែលស្វែងរកដើម្បីសម្រាលការឈឺចាប់ ។ ដោយពោរពេញទៅដោយសេចក្តីអាណិតមេត្ដា ព្រះអម្ចាស់បានប្រោសអ្នកឈឺ និងអ្នករងទុក្ខក្នុងចំណោមប្រជាជន ។ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានប្រទានពរដល់កូនៗរបស់ពួកគេខណៈពេលដែលពួកទេវតាយាងចុះមកពីស្ថានសួគ៌ ហើយហែហមជុំវិញពួកកូនក្មេងទាំងនោះ ។ ទ្រង់បានសម្តែងនូវទង្វើនៃក្ដីស្រឡាញ់ និងទន់ភ្លន់ទាំងនេះ និងទង្វើជាច្រើនទៀត ពីព្រោះទ្រង់បាន « មានព្រះហឫទ័យក្តួលអាណិតដល់គេ » ។
ពេលបម្រើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាវ័យក្មេងនៅអាមេរិកខាងត្បូង ខ្ញុំក៏បានទទួលប្រយោជន៍ពីសេចក្តីអាណិតអាសូររបស់មិត្តជាទីស្រឡាញ់ម្នាក់ផងដែរ ។ ល្ងាចមួយ ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងបើកបរជាមួយដៃគូរបស់ខ្ញុំទៅផ្ទះរបស់ប្រធានបេសកកម្មរបស់យើង យុវជនម្នាក់បានជិះកង់បត់យ៉ាងលឿនកាត់ពីមុខរថយន្តភ្លាមៗ ។ វាបានកើតឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សដែលខ្ញុំមិនអាចចៀសវាងពីការប៉ះទង្គិចគ្នាបាន ។ គួរឲ្យសោកស្តាយ ក្មេងជំទង់នេះបានស្លាប់ដោយការប៉ះទង្គិចនេះ ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ខូចចិត្តជាខ្លាំងចំពោះការបាត់បង់ជីវិតរបស់គាត់ ។ ខ្ញុំត្រូវបានគេចាប់ទៅពន្ធនាគារ និងត្រូវជាប់ឃុំឃាំង ដោយមានភាពភ័យខ្លាច និងតក់ស្លុតជាខ្លាំងនឹងការពិតដ៏អាក្រក់ពីអ្វីដែលទើបតែកើតឡើងនេះ ។ ខ្ញុំមិនដែលមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច និងឯកោដូចនេះទេពីមុនមក ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ពោរពេញដោយភាពអស់សង្ឃឹម និងភ័យខ្លាចថាខ្ញុំនឹងត្រូវជាប់គុកអស់មួយជីវិត ។
មិត្តជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាម្នាក់ឈ្មោះ អែលឌើរ ប្រៃអិន កូឆេវឺរ បានដឹងពីគ្រោះថ្នាក់នេះ ហើយបានរំជួលចិត្តដោយសេចក្តីអាណិតអាសូរ ។ គាត់បានមកពន្ធនាគារ ហើយបានអង្វរមន្រ្តីទាំងនោះឲ្យអនុញ្ញាតឲ្យគាត់នៅក្នុងបន្ទប់ឃុំឃាំងជាមួយខ្ញុំដើម្បីកុំឲ្យខ្ញុំនៅម្នាក់ឯង ។ ជាអព្ភូតហេតុ មន្រ្តីទាំងនោះបានយល់ព្រម ។ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ដឹងគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះទង្វើនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ដូចព្រះគ្រីស្ទរបស់សិស្សម្នាក់នេះ ដែលជួយឲ្យខ្ញុំបានស្ងប់ចិត្ដ លួងលោម និងលើកកម្លាំងចិត្តខ្ញុំក្នុងអំឡុងពេលនៃទុក្ខព្រួយដ៏ធំបំផុតក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។ ភាពសប្បុរសអាណិតមេត្ដារបស់គាត់គឺជាសញ្ញាដ៏ច្បាស់អំពីភាពជាសិស្សរបស់គាត់ ។ ដូចដែលប្រធាន ណិលសុន បានសង្កេតថា « វិធីដ៏ងាយបំផុតមួយដើម្បីស្គាល់ អ្នកដើរតាមដ៏ពិត របស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺមើលថា តើបុគ្គលនោះប្រព្រឹត្តចំពោះមនុស្សដទៃដោយចិត្តអាណិតអាសូរប៉ុនណា » ។
សេចក្តីសប្បុរសគឺជាការផ្ដល់ការងារបម្រើដល់សេចក្តីត្រូវការដែលមិនបាននិយាយ
ឧទាហរណ៍មួយទៀតពីរបៀបដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបង្ហាញពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ គឺតាមរយៈការសង្កេតរបស់ទ្រង់ និងការផ្ដល់ការងារបម្រើចំពោះតម្រូវការដែលមិនបាននិយាយរបស់អ្នកដទៃ ។ ចំពោះបុរសដែលបានពិការអស់រយៈពេល ៣៨ ឆ្នាំដោយគ្មាននរណាម្នាក់ជួយគាត់ នោះព្រះអម្ចាស់បានសង្រ្គោះគាត់ និងបានលើកទឹកចិត្តគាត់ឲ្យរស់ដោយសុចរិត ។ ចំពោះស្ត្រីដែលគេចាប់បាននៅក្នុងការប្រព្រឹត្តសហាយស្មន់ ទ្រង់បានផ្តល់នូវក្តីសង្ឃឹម និងការលួងលោមជាជាងការថ្កោលទោស ។ សម្រាប់បុរសដែលមានជំងឺស្លាប់ដៃជើង ដែលត្រូវបានសម្រូតពីលើដំបូលផ្ទះ ព្រះអម្ចាស់មិនគ្រាន់តែព្យាបាលរាងកាយប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានប្រទាននូវការលើកលែងទោសពីអំពើបាបទៀតផង ។
នៅពេលដែលខ្ញុំត្រូវបានហៅឲ្យបម្រើជាប៊ីស្សព កូនតូចៗទាំងប្រាំមួយនាក់របស់យើងបានធ្វើឲ្យការប្រជុំសាក្រាម៉ង់មានការលំបាកសម្រាប់ភរិយារបស់ខ្ញុំ គ្រីស្ទីន ដែលត្រូវគ្រប់គ្រងពួកគេតែម្នាក់ឯង ខណៈពេលដែលខ្ញុំអង្គុយនៅលើវេទិកា ។ ដូចដែលបងប្អូនអាចស្រមៃបាន កូនៗរបស់យើងជាញឹកញាប់មិនសូវមានគារវភាពប៉ុន្មានទេ ។ ដោយកត់សម្គាល់ឃើញស្ថានភាពរបស់នាង សមាជិកពីរនាក់ក្នុងវួដរបស់យើងគឺ ចន និង ដេប៊ីប៊ែនិច បានចាប់ផ្តើមអង្គុយជាមួយនាងរៀងរាល់ថ្ងៃអាទិត្យដើម្បីជួយ ។ ភាពចិត្ដល្អរបស់ពួកគេបានបន្តអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ហើយពួកគេបានដូចជាលោកតាលោកយាយសម្រាប់គ្រួសាររបស់យើងអ៊ីចឹង ។ ដូចព្រះអម្ចាស់ សិស្សទាំងនេះបានកត់សម្គាល់ឃើញនូវតម្រូវការដែលមិនបាននិយាយ និងបានធ្វើសកម្មភាពដោយសេចក្តីស្រឡាញ់—ជាសញ្ញាដ៏លេចធ្លោមួយនៃភាពជាសិស្សរបស់ពួកគាត់ ។
សេចក្តីសប្បុរសគឺជាការជួយអ្នកដទៃនៅលើផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញា
ជាចុងក្រោយ សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះគឺផ្តោតលើការអនុញ្ញាតឲ្យបុត្រាបុត្រីទាំងអស់របស់ព្រះអាចបំពេញនូវសក្តានុពលដ៏ទេវភាពរបស់យើង ដែលយើងអាច « ទទួលទាននូវសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ទ្រង់ និងព្រះចេស្ដានៃសេចក្ដីប្រោសលោះរបស់ទ្រង់ » ។ នៅពេលយើងក្លាយកាន់តែដូចជាលោកចៅហ្វាយរបស់យើង បំណងប្រាថ្នារបស់យើងដើម្បីជួយបងប្អូនប្រុសស្រីនៅក្នុងសាសនាចក្ររបស់យើងនៅលើផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញានឹងកើនឡើងដោយឯកឯង ។
ឧទាហរណ៍ យើងអាចលើកតម្កើង និងធ្វើជាមិត្តនឹងអ្នកដែលមានអារម្មណ៍អាក់អន់ចិត្ត ឬត្រូវគេបំភ្លេច ជួយដល់អ្នកមកថ្មីក្នុងក្រុមជំនុំរបស់យើងឲ្យមានអារម្មណ៍ស្វាគមន៍ ឬអញ្ជើញមិត្តភក្តិឲ្យថ្វាយបង្គំជាមួយយើងនៅឯការប្រជុំសាក្រាម៉ង់—ប្រហែលជានៅពេលបុណ្យអ៊ីស្ទើរខាងមុខនេះ ។ មានវិធីរាប់មិនអស់ដើម្បីលើកទឹកចិត្ត និងជួយអ្នកដទៃក្នុងការរីកចម្រើនរបស់ពួកគេ ប្រសិនបើយើងស្វែងរកជំនួយពីស្ថានសួគ៌ដោយចេតនា និងអធិស្ឋានដើម្បីឲ្យមានភ្នែកមើលឃើញ និងដួងចិត្តដើម្បីទទួលអារម្មណ៍ពីរបៀបដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទតមើល និងមានអារម្មណ៍ចំពោះពួកគេ ។
ការជួយអ្នកដទៃនៅលើផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ពួកគេអាចយកទម្រង់តាមសកម្មភាពនៃការបម្រើដ៏កម្រ ។ ជាឧទាហរណ៍ អំឡុងការចាត់តាំងបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្ញុំនៅប្រទេសហ្វីលីពីន ខ្ញុំបានរៀនពីគ្រួសារ អាហ្គាម៉ាតា ។ ពួកគេបានធ្វើពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅឆ្នាំ២០២៣ ហើយបន្ទាប់មកពួកគេបានកំណត់កាលបរិច្ឆេទដើម្បីផ្សារភ្ជាប់ជាគ្រួសារនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ អ៊ើដាន់ណាតា ប្រទេសហ្វីលីពីន ដែលនៅជិតនោះ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មុនពេលការណាត់ជួបរបស់ក្រុមគ្រួសារពួកគេ ព្យុះទីហ្វុងជាច្រើនបានវាយប្រហារលើតំបន់នេះ ។ បងប្រុស អាហ្គាម៉ាតា ដែលជាកសិករដាំស្រូវម្នាក់មិនអាចដាំដំណាំរបស់គាត់ក្នុងអំឡុងពេលព្យុះដ៏ខ្លាំងនោះបានទេ ។ នៅពេលដែលព្យុះបានកន្លងផុតទៅ គាត់ត្រូវដាំស្រូវឲ្យបានឆាប់រហ័សខណៈពេលដែលដីជោគជាំដោយទឹក—ដែលជាលក្ខខណ្ឌល្អបំផុតសម្រាប់ការដាំ ។ គួរឲ្យសោកស្តាយ ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធនឹងត្រូវពន្យារពេល ។
សិស្សពីរនាក់ អែលឌើរ និងស៊ីស្ទើរ ខាវឡាន រួមជាមួយជាមួយអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាផ្នែកសេវាកម្មវ័យក្មេងបីនាក់បានឮពីការតស៊ូរបស់គ្រួសារ អាហ្គាម៉ាតា ហើយបានផ្តល់ជំនួយ ទោះបីជាមិនមានបទពិសោធន៍ធ្វើស្រែក៏ដោយ ។ ធ្វើការនៅក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យក្តៅហែង ពួកគេបានជួយស្ទូងស្រូវដោយអនុញ្ញាតឲ្យគ្រួសាររបស់អាហ្គាម៉ាតាបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេ និងចូលរួមការផ្សារភ្ជាប់នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធដូចដែលបានណាត់ ។ អែលឌើរ ខាវឡាន បានសង្កេតឃើញថា « ទឹកមុខ[ គ្រួសារ អាហ្គាម៉ាតា ] មានពន្លឺនៅពេលដែលយើងឃើញពួកគេស្លៀកពាក់ពណ៌សនៅក្នុងដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ ។ សេចក្តីអំណរដែលយើងទទួលពីការផ្ដល់ការងារបម្រើទៅដល់នរណាម្នាក់ គឺជាសេចក្តីអំណរដែលមិនអាចប្រៀបធៀបបានឡើយ ! »
ឥឡូវនេះគ្រួសារ អាហ្គាម៉ាតា រីករាយនឹងពរជ័យដ៏សម្បូរបែបនៃការផ្សារភ្ជាប់ជាគ្រួសារដ៏អស់កល្បជានិច្ច ដោយសារពួកសិស្សមួយចំនួនដែលពោរពេញទៅដោយសេចក្តីសប្បុរស—ដែលជាសញ្ញានៃភាពជាសិស្សរបស់ពួកគេ—បានប្តេជ្ញាចិត្តជួយបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ពួកគេឆ្ពោះទៅមុខនៅលើផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ពួកគេ ។
បងប្អូនប្រុសស្រី ភាពជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាវិធីតែមួយគត់ដើម្បីទទួលបានសុភមង្គលដ៏យូរអង្វែង ។ វាគឺជាផ្លូវដែលពោរពេញទៅដោយទង្វើដោយចេតនា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ប្រកបដោយគោលបំណងចំពោះអ្នកដទៃ ។ ខណៈពេលដែលផ្លូវនៃភាពជាសិស្សអាចពិបាក និងជាឧបសគ្គ ហើយខណៈដែលពេលខ្លះយើងអាចតស៊ូ និងខ្វះខាត នោះយើងអាចទទួលយកការលួងលោមដែលថាព្រះដឹងពីយើង ហើយមានព្រះទ័យចង់ជួយយើងរាល់ពេលដែលយើងព្យាយាម ។ អេសាយរំឭកយើងថា « ព្រះនឹងកាន់ដៃ[ របស់យើង ] ដោយមានបន្ទូលថា … កុំភ័យខ្លាចឡើយ យើងនឹងជួយឯង » ។
ដោយមានការធានាពីព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង ខ្ញុំសូមអធិស្ឋានយ៉ាងមុតមាំថា យើងអាចធ្វើតាមការអញ្ជើញរបស់ប្រធាន ណិលសុន ដើម្បីដាក់អាទិភាពដល់ការធ្វើជាសិស្សរបស់យើង ។ សូមឲ្យយើង « អធិស្ឋានដល់ព្រះវរបិតាដោយអស់ពីកម្លាំងចិត្ត » ដើម្បី « បានពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់នេះ ដែលទ្រង់បានប្រទានដល់អស់់អ្នកណាដែលជាអ្នកដើរតាមដ៏ពិតនៃព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ … ដើម្បីកាលណាទ្រង់នឹងលេចមក នោះយើងរាល់គ្នានឹងបានដូចជាទ្រង់ » ដោយសារយើងកាន់សញ្ញានៃភាពជាសិស្សដ៏ពិត ដែលជា « សេចក្តីសប្បុរស … គឺជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏សុទ្ធសាធនៃព្រះគ្រីស្ទ » ។
ខ្ញុំសូមធ្វើទីបន្ទាល់ថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះអង្គសង្រ្គោះ ព្រះប្រាសលោះ អង្គគំរូ និងមិត្តដែលមានព្រះជន្មដ៏រុងរឿងរបស់យើង ។ នៅក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ។