សន្និសីទទូទៅ
អំណរ​តាមរយៈ​សេចក្តីសញ្ញា​នៃ​ភាពជាសិស្ស
សន្និសីទ​ទូទៅ ខែ​មេសា ឆ្នាំ២០២៥


10:58

អំណរ​តាមរយៈ​សេចក្តីសញ្ញា​នៃ​ភាពជាសិស្ស

នៅពេល​យើង​ចងភ្ជាប់​ខ្លួន​យើង​ទៅនឹង​ទង្វើ​ក្នុង​នាម​ជា​សិស្ស​នៃ​សេចក្តីសញ្ញា នោះ​ទំនាក់ទំនង​របស់​យើង​ជាមួយ​ព្រះវរបិតា និង​ព្រះរាជបុត្រា​គឺ​កើនឡើង អំណរ​របស់​យើង​កើនឡើង ហើយ​ទស្សនវិស័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​យើង​ក៏​ត្រូវ​បានពង្រីក​ដែរ ។

នា​ថ្ងៃមួយ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២៣ អ៊ុយយ៉ានហ្គា អាលតាន់ស៊ូ បាន​នៅ​កន្លែង​ធ្វើការ​នៅ​ទីក្រុង​ដាខាន់ ភាគខាងជើង​នៃ​ប្រទេស​ម៉ុងហ្គោលី នៅពេល​ដែល​ប្រធាន​បេសកកម្ម​ម៉ុងហ្គោលី​បានបោះជំហាន​ចូល​កន្លែង​ធ្វើការ​របស់​នាង ។ តាម​ពាក្យសម្តី​របស់​នាង ៖

« ខ្ញុំ​បានឃើញ​គាត់ ហើយ​បានគិត​ថា​គាត់​មាន​ពន្លឺ​ភ្លឺ​ត្រចះត្រចង់​នៅលើ​ទឹកមុខ​របស់​គាត់ ។ គាត់​គឺជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ចិត្ត​ល្អ និង​កំប្លែង​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​នៅ​ជិត​គាត់ ហើយ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​កក់ក្ដៅ ។ ពីមុន​គាត់​ចេញ​ទៅ ខ្ញុំ​បានសួរ​សំណួរ​មួយ​ចំនួន​ដល់​គាត់ ។ ពីរបី​ថ្ងៃក្រោយ​មក គាត់​មក​កន្លែង​ខ្ញុំ​ធ្វើការ​ម្តងទៀត ហើយ​បានសួរ​បើ​ខ្ញុំ​អាច​ចូលរួម​ព្រះវិហារ​របស់​គាត់ ។ ខ្ញុំ​បានគិតថា វា​ប្រហែល​ជា​មាន​ប្រយោជន៍ ។ ខ្ញុំ​ព្រួយបារម្ភ​អំពី​អនាគត​កូនៗ​ខ្ញុំ ដែល​សង្គម​ហាក់​ដូចជា​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ភាពតានតឹង និង​ភាពខ្មៅងងឹត ។ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​កូនៗ​ខ្ញុំ​ដូចជា​បុរស​ម្នាក់​នេះ មាន​ពន្លឺ​ភ្លឺ​នៅលើ​ទឹកមុខ​របស់​ពួកគេ ដោយ​សាយភាយ​អំណរ​ដល់​មនុស្ស​នៅ​ជុំវិញ​ពួកគេ ។

« នៅ​ថ្ងៃមួយ ពួក​អ្នក​ផ្សព្វផ្សាយ​សាសនា​បានបង្រៀន​យើង​ពី​ច្បាប់​ដង្វាយ​មួយ​ភាគ​ក្នុង​ដប់ ។ កូនៗ​ខ្ញុំ​បាននិយាយ​ដោយ​ក្តី​រំភើប​ថា ‹ យើង​ត្រូវ​តែ​បង់​ដង្វាយ​មួយ​ភាគ​ក្នុង​ដប់ › ។ ខ្ញុំ​អាច​មើលឃើញ​សេចក្តីជំនឿ​របស់​កូនៗ​ខ្ញុំ​នៅ​គ្រា​នោះ ។ មុន​ពេល​ខ្ញុំ​បានចូលរួម​ក្នុង​សាសនាចក្រ​នេះ ខ្ញុំ​បានមើល​សន្និសីទ​ទូទៅ ហើយ​បានស្ដាប់​ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន មាន​ប្រសាសន៍ ។ លោក​បានប្រកាស​ពី​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ​ថ្មី​នៅ​ទូទាំង​ពិភពលោក ហើយ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ​ថ្មី​នឹង​ត្រូវ​សាងសង់​ឡើង​នៅក្នុង​អ៊ូឡាន់បាតា ប្រទេស​ម៉ុងហ្គោលី ។ ខ្ញុំ​បាន​ត្រេកអរ ហើយ​ស្រក់​ទឹកភ្នែក ទោះបីជា​ខ្ញុំ​មិន​យល់​ពី​មូលហេតុ​ក៏​ដោយ ។ ដោយ​មាន​អំណរ​នេះ ខ្ញុំ​អាច​ប្រាប់​បាន​ថា សេចក្តីជំនឿ និង​ទីបន្ទាល់​របស់​ខ្ញុំ​បាន​រីកចម្រើន » ។

អ៊ុយយ៉ានហ្គា ក៏​ដូចជា​មនុស្ស​រាប់​លាន​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ គឺជា​ផ្នែក​ដ៏​ធំ​មួយ​នៃ​ការប្រមូល​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល​សម្រាប់​ការយាង​មក​ជា​លើក​ទីពីរ​នៃ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ។ នាង​បាន​ចាប់ផ្ដើម​ដំណើរ​របស់​នាង​នៅលើ​ផ្លូវ​នៃ​សេចក្តីសញ្ញា ហើយ​បានក្លាយ​ជា​សិស្ស​នៃ​ព្រះ​គ្រីស្ទ ។ តើការ​ក្លាយ​ជា​សិស្ស​ម្នាក់​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​មានន័យ​ដូចម្តេច ? ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ពាក្យ​សិស្ស​ជា​ភាសា​ជប៉ុន​ដែល​អាន​ថា—ដែសឈីដែស មាន​ន័យ​ថា​ប្អូនប្រុស និង ឈី មាន​ន័យ​ថា​កូន ។

ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​បាន​ប្រកាស​ថា « កាល​ដើមដំបូង យើង​បាន​គង់នៅ​ជាមួយ​ព្រះ​វរបិតា ហើយ​យើង​ជា​កូន​ច្បង » ។ ដោយសារ​តែ ទ្រង់ ជា ទ្រង់ ហើយ អ្វី ដែល​ទ្រង់ បានធ្វើ នោះ​យើង​បានថ្វាយបង្គំ​ទ្រង់ យើង​គោរព​ទ្រង់ យើង​ថ្វាយ​សិរីរុងរឿង​ទៅទ្រង់ ហើយ​យើង​ធ្វើ​តាម​ទ្រង់ ។ ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ប្រោសលោះ​យើង ហើយ​យើង​មាន​អំណរគុណ​ជា​រៀងរហូត សម្រាប់​ពលិកម្ម​ដ៏​គ្មាន​ទីបញ្ចប់ និង​ដ៏​ធួន​របស់​ទ្រង់ ។

យើង​មាន​ព្រះវរបិតាសួគ៌​ដែល​ស្រឡាញ់​យើង​ដូចជា​បុត្រាបុត្រី​របស់​ទ្រង់ ។ សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ទ្រង់​ចំពោះ​យើង​គឺ​ឥតខ្ចោះ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និង​បេសកកម្ម​របស់​ទ្រង់​បង្ហាញ​ពី​សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​សម្រាប់​យើង ។ ដូចជា​យ៉ូហាន​បាន​សរសេរ​ថា « ដ្បិត​ព្រះ​ទ្រង់​ស្រឡាញ់​មនុស្ស​លោក ដល់​ម៉្លេះ​បាន​ជា​ទ្រង់​ប្រទាន​ព្រះរាជបុត្រា​ទ្រង់​តែ​មួយ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ណា​ដែល​ជឿ​ដល់​ព្រះរាជបុត្រា​នោះ មិន​ត្រូវ​វិនាស​ឡើយ គឺ​ឲ្យ​មាន​ជីវិត​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​វិញ » ។

នៅក្នុង​ដំណើរស្វែងរក​របស់​យើង​ដើម្បី​យល់​នូវ​អ្វី​ដែល​យើង​មិន​ដឹង នៅពេល​ខ្លះ យើង​អាច​ពឹងផ្អែក​ទៅលើ​បទពិសោធន៍​ដែល​ធ្លាប់​ស្គាល់​ធ្លាប់ដឹង​ខាង​ជីវិត​រមែងស្លាប់​របស់​យើង ឬ​អ្វី​ដែល​យើង ដឹង ។ ឧទាហរណ៍ យើង​អាច​រៀន​ខ្លះៗ​ពី​ព្រះ​ជា​ព្រះវរបិតា តាមរយៈ​ភាពជាឪពុក ឬ​ម្តាយ​របស់​យើង​ផ្ទាល់ និង​ទំនាក់ទំនង​គ្រួសារ​ខាង​ជីវិត​រមែងស្លាប់ ។ ទោះជា​យ៉ាងណា យើង​គួរតែ​ប្រុងប្រយ័ត្ន​ក្នុង​ការអនុវត្ត​ការប្រៀបធៀប​ទាំងនេះ​ជ្រុល​ពេក ក្នុង​ការព្យាយាម​យល់​ពី​ព្រះវរបិតាសួគ៌​របស់​យើង ។ គុណលក្ខណៈ​របស់​ព្រះ​ជា​ព្រះវរបិតា គឺ​លើសពី​គុណលក្ខណៈ ដែល​មិន​សូវ​ល្អ​ឥតខ្ចោះ ណាមួយ​នៃ​មនុស្ស​ខាងសាច់​ឈាម ។ ព្រះ​ជា​ព្រះវរបិតា គឺ​ជា​ព្រះ​វរបិតា​ដែល​ឥតខ្ចោះ ។ ទ្រង់​ពេញ​ដោយ​ក្តីស្រឡាញ់​ដ៏​ឥតខ្ចោះ សប្បុរស អត់ធ្មត់ និង​ជ្រាបដឹង ព្រមទាំង​មាន​សិរីរុងរឿង​យ៉ាងឥតខ្ចោះ ។ យើង​អាច​ទុក​ចិត្ត​លើ​ទ្រង់​យ៉ាងឥតខ្ចោះ ។ សេចក្តីស្រឡាញ់​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ​ឆ្លុះបញ្ចាំង​ពី​សេចក្តីស្រឡាញ់​នៃ​ព្រះ​ជា​ព្រះវរបិតា ហើយ​តំណាង​ឲ្យ​សេចក្តីស្រឡាញ់​នោះ ។

ព្រះ​យេស៊ូវគ្រីស្ទ​គឺ​ជា​គំរូ​ផង និង​ជា​មធ្យោបាយ​ផង ។ នៅក្នុង ព្រះគ្រីស្ទ យើង​អាច​យល់​កាន់តែ​ច្បាស់​នូវ​គុណលក្ខណៈ​ឥតខ្ចោះ​នៃ​ព្រះវរបិតា និង​ផែនការ​របស់​ទ្រង់ ។ តាមរយៈ ព្រះគ្រីស្ទ យើង​ទទួល​បាន​នូវ​អំណាច​ដែល​ធ្វើ​ទៅ​បាន ដើម្បី​យក​ឈ្នះ​លើ​និន្នាការ​នៃ​បុរស ឬ​ស្រ្តី​ខាងសាច់ឈាម ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​អាច​ប្រែក្លាយ​កាន់តែ​ដូចជា​ព្រះវរបិតា ។

គឺ​ដូចជា​ព្រះវរបិតាសួគ៌​ដែរ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​គឺ​មាន​សេចក្តីមេត្តា​ករុណា និង​យុត្តិធម៌​ដ៏​ឥតខ្ចោះ ។ គុណលក្ខណៈ​ដ៏​ទេវភាព​នៃ​សេចក្តីយុត្តិធម៌ និង​មេត្តាករុណា​ទាំងនេះ​គឺ​មិន​មែន​ផ្ទុយ​គ្នា​នោះ​ទេ ។ វា​បំពេញ​បន្ថែម​ឲ្យ​គ្នា ។ ទាំង​សេចក្តី​យុត្តិធម៌ និង​សេចក្តីមេត្តា​ករុណា​បង្ហាញ​សេចក្តីស្រឡាញ់​ដ៏​ឥតខ្ចោះ​របស់​ព្រះ​សម្រាប់​បុត្រាបុត្រី​របស់​ទ្រង់ ។ យើង​អាច​ទុកចិត្ត​ព្រះ​ជា​ព្រះវរបិតា និង​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ដោយសារ​ទ្រង់​ទាំងទ្វេ​គឺ​យុត្តិធម៌ និង​ត្រឹមត្រូវ​ជាមួយ​យើង​ទាំងអស់​គ្នា ។

ព្រះ​ជា​ព្រះ​វរបិតា និង​ព្រះរាជបុត្រា​ទ្រង់ ព្រះ​យេស៊ូវគ្រីស្ទ មាន​គោលបំណង និង​សេចក្តីស្រឡាញ់​ស្របគ្នា​យ៉ាងឥតខ្ចោះ ។ ដោយសារ​ព្រះ និង​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​ស្រឡាញ់​យើង យើង​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ឲ្យ​នូវ​ឱកាស និង​អភ័យឯកសិទ្ធិ​ជា​សិស្ស​ពិតប្រាកដ ដើម្បី​ធ្វើ​សេចក្តីសញ្ញា​ជាមួយ​ទ្រង់​ទាំងទ្វេ ។ ដោយ​ការធ្វើ​ដូច្នោះ ទំនាក់ទំនង​របស់​យើង​ជាមួយ​ព្រះគ្រីស្ទ​គឺ​ត្រូវ​បាន​ពង្រីកឡើង ៖ « ហើយ​ឥឡូវ​នេះ មក​ពី​សេចក្តីសញ្ញា​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ធ្វើ អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ថា​ជា​កូនចៅ​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ គឺ​ជា​បុត្រា​របស់​ទ្រង់ និង​ជា​បុត្រី​របស់​ទ្រង់ ដ្បិត​មើល​ចុះ ថ្ងៃ​នេះ​ទ្រង់​បាន​អ្នក​ខាង​វិញ្ញាណ ហើយ​ដ្បិត​អ្នក​រាល់គ្នា​បាន​និយាយ​ថា ចិត្ត​របស់​អ្នក​បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​តាមរយៈ​សេចក្តីជំនឿ​ជឿ​ដល់​ព្រះនាម​ទ្រង់ ហេតុដូច្នោះហើយ អ្នករាល់គ្នា​បាន​កើត​មក​ពី​ទ្រង់ ហើយ​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​បុត្រា​របស់​ទ្រង់ និង​បុត្រី​របស់​ទ្រង់​ដែរ » ។

ក្នុងនាម​ជា​សិស្ស នៅពេល​យើង​ធ្វើ និង​រក្សា​សេចក្តីសញ្ញា​ពិសិដ្ឋ យើង​ទទួល​បាន​ពរជ័យ​ដោយ​នូវ​អំណាច​ខាងវិញ្ញាណ ។ យើង​ភ្ជាប់​ទំនាក់ទំនង​ទៅ​ព្រះគ្រីស្ទ និង​ព្រះ​ជា​ព្រះវរបិតា​នៅក្នុង​ទំនាក់ទំនង​ពិសិដ្ឋ ហើយ​អាច​ដកពិសោធន៍​សេចក្តីស្រឡាញ់ និង​អំណរ​របស់​ទ្រង់​ទាំងទ្វេ ដែល​បានរក្សា​ទុក​សម្រាប់​អស់​អ្នក​ដែល​បានធ្វើ និង​រក្សា​សេចក្តីសញ្ញា​ទាំងឡាយ ។ សមត្ថភាព​របស់​យើង​ដើម្បី​យល់​ពី​ទំហំ​នៃ​សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ឬ​ដើម្បី​នៅជាប់​ក្នុង​សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់​ទ្រង់ គឺ​ពឹងផ្អែក​លើ​បំណងប្រាថ្នា និង​ទង្វើ​សុចរិត​របស់​យើង ។

នៅក្នុង​យ៉ូហាន ជំពូក​ទី ១៥ ខទី ៩ យើង​អាន​ថា « ខ្ញុំ​បាន​ស្រឡាញ់​អ្នករាល់គ្នា ដូចជា​ព្រះវរបិតា ទ្រង់​ស្រឡាញ់​ខ្ញុំ​ដែរ » ។ ហើយ បន្ទាប់មក យើង​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ឲ្យ​នូវ​ការអញ្ជើញ​ឲ្យ ៖ « ចូរ​នៅ​ជាប់​ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ​ចុះ » ។

នៅក្នុង​ខ​បន្ទាប់ យើង​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ឲ្យ​នូវ​ផ្លូវ​ដើម្បី​នៅ​ជាប់​ក្នុង​សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់​ទ្រង់ ៖ « បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​កាន់​តាម​បញ្ញត្តិ​ខ្ញុំ នោះ​នឹង​នៅជាប់​ក្នុង​សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ ដូចជា​ខ្ញុំ​បាន​កាន់​តាម​បញ្ញត្តិ​នៃ​ព្រះវរបិតា​ខ្ញុំ ហើយ​ក៏​នៅ​ជាប់​ក្នុង​សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់​ទ្រង់​ដែរ » ។

បន្ទាប់មក យើង​មើលឃើញ​គោលបំណង​នៃ​ការរក្សា​បទបញ្ញត្តិ​ទាំងឡាយ​នៅក្នុង ខទី ១១ ៖ « ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​សេចក្តី​ទាំងនេះ​ប្រាប់​ដល់​អ្នករាល់គ្នា ដើម្បី​ឲ្យ​សេចក្តី​អំណរ​របស់​ខ្ញុំ បាន​នៅជាប់​ក្នុង​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​ឲ្យ​សេចក្តី​អំណរ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ពោរពេញ​ផង » ។

តាមរយៈ​សេចក្តីសញ្ញា​ភាព​ជាសិស្ស​ពិតប្រាកដ យើង​អាច​ចាប់ផ្ដើម​យល់​កាន់តែ​ច្បាស់​ពី​និស្ស័យ​នៃ​ព្រះ និងអំណរ​ដែល​ទ្រង់​ចង់​ឲ្យ​បុត្រាបុត្រី​របស់​ទ្រង់​ទាំងអស់​ដកពិសោធន៍ ។ យើង​ក៏​ចាប់ផ្ដើម​យល់​គោលការណ៍​មួយ​ចំនួន​ផងដែរ ដែល​ដំបូង​ហាក់​មាន​អារម្មណ៍​ច្របូកច្របល់ ។ ឧទាហរណ៍ តើ​ព្រះ​អាច​មាន​អំណរ​ដ៏​ពេញលេញ​ដោយ​របៀប​ណា​ទៅ នៅពេល​បុត្រាបុត្រី​របស់​ទ្រង់​មួយ​ចំនួន​រងទុក្ខ​យ៉ាងខ្លាំង​នោះ ? ចម្លើយ​នេះ​មាន​នៅក្នុង​ទស្សនវិស័យ​ដ៏​ឥតខ្ចោះ​របស់​ព្រះ ហើយ​នៅក្នុង​ផែនការ​ដ៏​ឥតខ្ចោះ​របស់​ទ្រង់ ។ ទ្រង់​ទតឃើញ​អនាគត​ដ៏​មាន​សក្តានុពល​រុងរឿង​របស់​យើង ចាប់តាំង​ពី​ដើម​ដំបូង​មក​ម្ល៉េះ ។ ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ផ្លូវ​មួយ​តាមរយៈ​ព្រះរាជបុត្រា​របស់​ទ្រង់​គឺ​ព្រះ​យេស៊ូវគ្រីស្ទ សម្រាប់​យើង​ទាំងអស់​គ្នា​ដែល​ជា​បុត្រាបុត្រី​របស់​ទ្រង់ ដើម្បី​យកឈ្នះ​លើ​ការរងទុក្ខ អំពើបាប កំហុស និង​ភាពឯកោ​នៃ​ជីវិត​រមែងស្លាប់​របស់​យើង ។ ព្រះ​បាន​ប្រទាន​ផ្លូវ និង​ជម្រើស​ដល់​យើង ។

ឧទាហរណ៍​ពី​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ដកពិសោធន៍​អំណរ​តាមរយៈ​ភាពជាសិស្ស​អាច​ជួយ​យើង​យល់​កាន់តែ​ច្បាស់​ពី​គំនិត​នេះ ។ ប្រហែល​ជា​បងប្អូន​ធ្លាប់​ឮ​ឃ្លា​ថា យើង​មិន​សប្បាយចិត្ត​ទេ ពេល​ឃើញ​កូន​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត ។ ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ថា នោះ​មិនមែន​ជា​ការពិត​ទេ ។ ម្តាយ​អាយុ ៩៤ ឆ្នាំ​របស់​ខ្ញុំ មាន​កូនចៅ​ដែល​កំពុង​រស់នៅ​ជាង ២០០ នាក់ ។ នៅ​គ្រា​ខ្លះ យ៉ាងហោច​ណាស់​ម្នាក់​នៅក្នុង​ចំណោម ២០០ នាក់​នេះ​នឹង​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត ។ ប្រសិនបើ​សេចក្តីថ្លែងការណ៍​នេះ​ពិត នោះ​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ​នឹង​ស្ថិត​នៅក្នុង​ស្ថានភាព​គ្មាន​សុភមង្គល​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ​ឡើយ តែ​គាត់​មិន​បែប​នោះ​ទេ ។ អស់​អ្នក​ដែល​ស្គាល់​គាត់ ដឹង​ថា​គាត់​រីករាយ​ប៉ុនណា​ហើយ ។

ឥឡូវ​នេះ ខ្ញុំ​ចង់​ចែកចាយ​បទពិសោធន៍​ផ្សេង​ទៀត ។ នៅ​ឆ្នាំ​២០១៩ ភរិយា​របស់​ខ្ញុំ ឌីប៊ី និង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​អញ្ជើញ​ឲ្យ​ទៅ​ការិយាល័យ​របស់​ប្រធាន ណិលសុន ។ លោក​ដាក់​កៅអី​អង្គុយ​ជិត​យើង ហើយ​យើង​អង្គុយ​ជិត​ស្ទើរតែ​ជង្គង់​ប៉ះ​ជង្គង់​ទៅ​ហើយ ។ បន្ទាប់​ពី​ផ្ដល់​ការហៅ​បច្ចុប្បន្ន​ដល់​យើង ប្រធាន ណិលសុន បាន​ងាក​ទៅ ឌីប៊ី ហើយ​បានផ្ដោត​ទៅលើ​នាង ។ លោក​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស ពេញ​ដោយ​ក្តីស្រឡាញ់ សុភាព និង​ពេញ​ដោយ​អំណរ ដូចជា​ឪពុក និង​ជីតា​ដ៏​ឥតខ្ចោះ ។ លោក​កាន់ដៃ​របស់​ឌីប៊ី ហើយ​គោះ​ដៃ​នាង​តិចៗ ដោយ​ធានា​ដល់​នាង​ថា វា​មិន​ថ្វី​នោះ​ទេ ហើយ​ថា​គ្រួសារ​របស់​យើង​នឹង​ទទួល​បាន​ពរ ។ ចំពោះ​យើង​នៅ​គ្រា​នោះ យើង​ហាក់​ដូចជា​មនុស្ស​សំខាន់​បំផុត​ចំពោះ​លោក ហើយ​ថា​លោក​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​តែ​ចំពោះ​យើង​ប៉ុណ្ណោះ ។ យើង​បាន​ចាកចេញ​ពី​ការិយាល័យ​លោក​នៅ​រសៀល​ថ្ងៃសុក្រ ទទួល​បាន​នូវ​អារម្មណ៍​នៃ​ការលួងលោម ស្រឡាញ់ និង​អំណរ ។

នៅ​ថ្ងៃ​ចន្ទ យើង​បានឃើញ​ព័ត៌មាន​នេះ ។ នៅ​អំឡុង​ថ្ងៃ​ដែល​ប្រធាន ណិលសុន បាន​ចំណាយពេល​ជាមួយ​ពួក​យើង​នោះ កូនស្រី​របស់​លោក​ម្នាក់​បាន​ស្លាប់​ដោយសារ​ជំងឺ​មហារីក ។ យើង​មាន​ការភ្ញាក់ផ្អើល​ណាស់ ។ ដួងចិត្ត​របស់​យើង​ពោរពេញ​ដោយ​ការសោកស្ដាយ​សម្រាប់​លោក និង​គ្រួសារ​លោក ។ ដួងចិត្ត​របស់​យើង​ក៏​ពោរពេញ​ដោយ​អំណរ​សម្រាប់​ការយកចិត្ត​ទុកដាក់​ដូចជា​ព្រះគ្រីស្ទ​របស់​លោក​ចំពោះ​ពួក​យើង ខណៈ​ដែល​កំពុង​ទួញសោក​សម្រាប់​កូនស្រី​របស់​លោក ដែល​កំពុង​រងទុក្ខ ។

នៅពេល​យើង​ជញ្ជឹងគិត​ពី​បទពិសោធន៍​នេះ យើង​បានសួរ​ខ្លួន​យើង​ថា « តើ​លោក​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស ពេញ​ដោយ​ក្តីស្រឡាញ់ និង​សូម្បីតែ​អំណរ ក្នុង​គ្រា​បែប​នេះ​ដោយ​របៀប​ណា​ទៅ ? » ចម្លើយ​នោះ​គឺ ដោយសារ លោក​ដឹង ។ លោក​បាន​ដឹង​ថា ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​យក​ឈ្នះ ។ លោក​ដឹង​ថា លោក​នឹង​នៅ​ជាមួយ​កូនស្រី​របស់​លោក​ម្តងទៀត ហើយ​នឹង​ចំណាយពេល​ដ៏​អស់កល្បជានិច្ច​ជាមួយ​នាង ។ អំណរ និង​ទស្សនវិស័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​មក​តាមរយៈ​ការចងជាប់​ទៅនឹង​ព្រះអង្គសង្រ្គោះ​តាមរយៈ​ការធ្វើ និង​ការរក្សា​សេចក្តីសញ្ញា​ទាំងឡាយ និង​តាមរយៈ​ភាព​ជា​សិស្ស​ដូចជា​ព្រះគ្រីស្ទ ។

ប្រធាន ណិលសុន បានបង្រៀន ៖ « ដូចជា​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ប្រទាន​ភាពសុខសាន្ត​ដែល « ហួសលើស​ពីអស់​ទាំង​គំនិត » [ ភីលីព ៤:៧ ] នោះទ្រង់​ក៏ប្រទាន​អំណរ​ដ៏ខ្លាំងក្លា ជ្រាលជ្រៅ និង​ច្រើន​អនេក ដែល​ផ្ទុយ​ពីហេតុផល ឬ​ការយល់​ដឹង​របស់​មនុស្ស ។ ឧទាហរណ៍ វា​ទំនង​ជា​មិន​អាច​មាន​អំណរ​បាន​ឡើយ ពេល​កូន​របស់​បងប្អូន​រងទុក្ខ​ដោយសារ​ជំងឺ​ដែល​ពុំ​អាច​ព្យាបាល​បាន ឬ​ពេល​បងប្អូន​បាត់បង់​ការងារ ឬ​ពេល​ស្វាមី ឬ​ភរិយា​បងប្អូន​ក្បត់​ចិត្ត​បងប្អូន​នោះ ។ ប៉ុន្តែ​នោះ​គឺ​ជា​អំណរ​ពិតប្រាកដ​ដែល​ព្រះអង្គសង្គ្រោះ​ប្រទាន​ឲ្យ » ។

នៅពេល​យើង​ធ្វើ និង​រក្សា​សេចក្តី​សញ្ញា​ទាំងឡាយ យើង​នឹង​ឈប់​ខ្វល់​តែ​ពី​ខ្លួន​ឯង​ដោយ​ឯកឯង ហើយ​មាន​ចិត្ត​ចង់​ជួយ​អ្នក​ដទៃ​ទទួល​បាន​នូវ​អំណរ​ដ៏​ធំ និង​សេចក្តីស្រឡាញ់​ដែល​យើង​ទទួល​បាន​នៅក្នុង​ទំនាក់ទំនង​នៃ​សេចក្តីសញ្ញា​របស់​យើង ។ យើង​អាច​ក្លាយ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​បុព្វហេតុ​ដ៏​ធំ​នៅលើ​ផែនដី​សព្វថ្ងៃ​នេះ—គឺ​ការប្រមូលសាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ។ យើង​អាច​ជួយ​នាំ​បុត្រាបុត្រី​របស់​ព្រះ​មកកាន់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ។ ដូចជា​ព្យាការី​យ៉ាកុប​បានបង្រៀន​ថា « ហើយ​មាន​ពរ​ហើយ ព្រោះ​ដោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ធ្វើ​ការ​យ៉ាង​ព្យាយាម​ជាមួយ​នឹង​យើង​នៅក្នុង​ចម្ការ​នេះ ហើយ​បាន​កាន់​តាម​ព្រះបញ្ញត្តិ​របស់​យើង ហើយ​បាន​ផ្តល់​ផ្លែ​ធម្មជាតិ​ដល់​យើង​ទៀត … អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​មាន​សេចក្តី​អំណរ​ជាមួយ​នឹង​យើង ដោយសារ​ផ្លែឈើ​នៃ​ចម្ការ​របស់​យើង » ។

នៅពេល​យើង​ចងភ្ជាប់​ខ្លួន​យើង​ទៅនឹង​ទង្វើ​ក្នុង​នាម​ជា​សិស្ស​នៃ​សេចក្តីសញ្ញា មិន​ថា​កម្រិត​សមត្ថភាព​របស់​យើង​ប៉ុនណា​នោះ​ទេ ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​ព្រះវរបិតា និង​ព្រះរាជបុត្រា​គឺ​កើនឡើង អំណរ​របស់​យើង​កើនឡើង និង​ទស្សនវិស័យ​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​យើង​ក៏​ត្រូវ​បានពង្រីក​ដែរ ។ បន្ទាប់មក យើង​ត្រូវបាន​ផ្ដល់​ឲ្យ​នូវ​អំណាច ហើយ​អាច​ទទួល​អារម្មណ៍​នូវ​អំណរ​ដែល​បានរក្សា​ទុក​សម្រាប់​សិស្ស​នៃ​សេចក្តីសញ្ញា​ពិតប្រាកដ​របស់​ព្រះ ។ នៅក្នុង​ព្រះនាម​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ អាម៉ែន ។