ចូលរួមដើម្បីរៀបចំសម្រាប់ការយាងមកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ
ការហៅ និងរបៀបផ្សេងទៀតដែលយើងចាប់ផ្តើមក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ រៀបចំយើងដើម្បីជួបព្រះអង្គសង្គ្រោះជាពិសេស ។
កាលពីពីរបីខែកន្លងទៅ ខ្ញុំបានឈរនៅច្រកដើរ នៅពេលដែលអែលឌើរ នែល អិល អាន់ឌើរសិន ដើរកាត់ ។ ខ្ញុំទើបតែត្រូវបានហៅជាពួកអ្នកមានសិទ្ធិអំណាចទូទៅ ។ ទំនងជាដឹងពីអារម្មណ៍មិនមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់របស់ខ្ញុំ គាត់បានញញឹម ហើយមានប្រសាសន៍ថា « មែនហើយ នោះគាត់ដូចជាបុរសម្នាក់ដែលមិនដឹងថាគាត់កំពុងតែធ្វើអ្វីនោះទេ » ។
ហើយខ្ញុំគិតថា « មានព្យាការី និងអ្នកមើលឆុតដ៏ពិត » ។
អែលឌើរ អាន់ឌើរសិន បន្ទាប់មកបានខ្សឹបថា « កុំបារម្ភអី អែលឌើរ ហ្សាមវ៉េ ។ តែប្រាំ ឬប្រាំមួយឆ្នាំទៀត—នឹងមានភាពងាយស្រួលហើយ » ។
តើបងប្អូនធ្លាប់ឆ្ងល់ទេថាតើហេតុអ្វីយើងត្រូវបានសុំឲ្យធ្វើកិច្ចការនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ ដែលមានអារម្មណ៍ថាហួសពីសមត្ថភាពរបស់យើងដែរឬទេ ? ដោយជីវិតមានតម្រូវការច្រើន តើបងប្អូនធ្លាប់ឆ្ងល់ដែរឬទេ ថាហេតុអ្វីយើងចាំបាច់មានការហៅបម្រើនៅក្នុងសាសនាចក្រ ? ខ្ញុំបានធ្លាប់ឆ្ងល់បែបនេះ ។
ហើយខ្ញុំបានទទួលចម្លើយនៅក្នុងសន្និសីទទូទៅ នៅពេលប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានមានប្រសាសន៍ថា « ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាសម្រាប់បងប្អូន និងខ្ញុំ ដើម្បីរៀបចំខ្លួនសម្រាប់ការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះអម្ចាស់ និងព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » ។ នៅពេលប្រធាន ណិលសុន មានប្រសាសន៍ពីរឿងនេះ ព្រះវិញ្ញាណបានបង្រៀនខ្ញុំថា នៅពេលយើងចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ នោះយើងរៀបចំខ្លួនយើង និងមនុស្សដទៃទៀតសម្រាប់ការយាងមកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ។ ការសន្យារបស់ព្រះអម្ចាស់គឺសំខាន់ដែលថា ការហៅ ការងារបម្រើ ការថ្វាយបង្គំនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ការធ្វើតាមការបំផុសគំនិត និងរបៀបផ្សេងទៀតដែលយើងចាប់ផ្តើមក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ រៀបចំយើងដើម្បីជួបព្រះអង្គសង្គ្រោះជាពិសេស ។
ព្រះសព្វព្រះហឫទ័យនៅពេលយើងចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់
នៅ « គ្រាដ៏សំខាន់នេះ » កាលនគររបស់ព្រះរីកចម្រើន ហើយមានព្រះវិហារបរិសុទ្ធជាច្រើននៅលើផែនដី នោះមានតម្រូវការជាបន្ដបន្ទាប់នូវដួងចិត្តដែលស្ម័គ្រតាមដើម្បីចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ ។ ការបម្រើដោយមិនគិតពីខ្លួនឯង គឺជាភាពដ៏ប្រសើរបំផុតនៃភាពជាសិស្សដូចជាព្រះគ្រីស្ទ ។ ប៉ុន្តែការបម្រើកម្រនឹងងាយស្រួលណាស់ ។ នេះជាមូលហេតុដែលខ្ញុំកោតសរសើរដល់បងប្អូន ជាពួកសិស្សដែលរក្សាសេចក្តីសញ្ញា រួមទាំងពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាជាទីស្រឡាញ់របស់យើងផង ដែលជាអ្នកទុកបំណងប្រាថ្នា និងឧបសគ្គរបស់ខ្លួនមួយអន្លើ ដើម្បីបម្រើព្រះ ដោយការបម្រើបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ ។ ព្រះ « អររីករាយនឹងឲ្យកិត្តិយសដល់[ បងប្អូនដែលបម្រើទ្រង់ ]ដោយនូវសេចក្ដីសុចរិត » ។ ទ្រង់សន្យាថា « នឹងមានភាពមហិមាណាស់រង្វាន់[ របស់បងប្អូន ] ហើយភាពអស់កល្បជានិច្ចនឹងទៅជាសិរីល្អ[ របស់បងប្អូន ] » ។ នៅពេលយើងនិយាយថា បាទឬចាស ចំពោះការបម្រើនោះ យើងកំពុងនិយាយថា បាទឬចាស ចំពោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែរ ។ ហើយនៅពេលយើងនិយាយថា បាទឬចាស ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ នោះយើងកំពុងនិយាយថា បាទឬចាស ទៅកាន់ជីវិតដែលអាចមានភាពសម្បូរបែប ។
ខ្ញុំបានរៀនមេរៀននេះខណៈពេលកំពុងធ្វើការ និងសិក្សាផ្នែកវិស្វកម្មគីមីនៅក្នុងមហាវិទ្យាល័យ ។ ខ្ញុំត្រូវបានសុំឲ្យធ្វើជាអ្នកដាក់ផែនការសម្រាប់សកម្មភាពសម្រាប់វួដអ្នកនៅលីវ ។ ការហៅបម្រើនេះគឺជាសុបិនដ៏អាក្រក់របស់ខ្ញុំ ។ ប៉ុន្ដែ ខ្ញុំនៅតែទទួលយកវា ហើយដំបូងវាគួរឲ្យធុញទ្រាន់ណាស់ ។ កាលនោះ នៅឯសកម្មភាពមួយមានយុវតីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់លង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហាក់ដូចជារបៀបដែលខ្ញុំដួសការ៉េមនោះគួរឲ្យចាប់ចិត្ដណាស់អ៊ីចឹង ។ នាងបានត្រឡប់មកបីដង ដោយសង្ឃឹមថានឹងទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំ ។ យើងបានធ្លាក់ក្នុងអន្លង់ស្នេហ៍ ហើយនាងបានសុំខ្ញុំរៀបការនៅពីរសប្តាហ៍ក្រោយមក ។ មែនហើយ វាប្រហែលជាមិនលឿនបែបនោះទេ ហើយខ្ញុំគឺជាអ្នកសុំនាងរៀបការ ប៉ុន្តែការពិតនោះគឺបែបនេះ ៖ ខ្ញុំខ្លាចខកខានមិនបានជួប ហៃឌី ប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានទទួលការហៅបម្រើមួយនោះទេ ។
ការចូលរួមរបស់យើងគឺជាការរៀបចំខ្លួនសម្រាប់ការយាងមកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ
យើងចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ មិនមែនដោយសារព្រះត្រូវការយើងទេ ប៉ុន្តែដោយសារយើងត្រូវការព្រះ និងពរជ័យដ៏មហិមារបស់ទ្រង់ ។ ទ្រង់សន្យាថា « ដ្បិតមើលចុះ យើងនឹងប្រទានពរដល់អស់អ្នកណា ដែលធ្វើការនៅក្នុងចម្ការទំពាំងបាយជូររបស់យើងដោយព្រះពរដ៏ធំ » ។ សូមឲ្យខ្ញុំចែកចាយគោលការណ៍បីដែលបង្រៀនពីរបៀបដែលការចូលរួមរបស់យើងនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ ផ្តល់ពរជ័យ និងជួយយើងរៀបចំខ្លួនដើម្បីជួបនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។
ទីមួយ នៅពេលយើងចូលរួម យើងរីកចម្រើនឆ្ពោះទៅរក « កម្រិតនៃការបង្កបង្កើត [ របស់យើង ] »
យើងរៀនពីគំរូនេះនៅក្នុងដំណើររឿងនៃការបង្កបង្កើត ។ បន្ទាប់ពីធ្វើការនៅថ្ងៃនីមួយៗ ព្រះទទួលស្គាល់ការរីកចម្រើនដោយមានបន្ទូលថា « ល្អ » ។ ទ្រង់ពុំបានមានបន្ទូលថា ការងារនេះបានធ្វើរួចរាល់ហើយ ឬថាវាបានឥតខ្ចោះនោះទេ ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលគឺថា មានការរីកចម្រើន ហើយនៅក្នុងព្រះនេត្រព្រះ នោះគឺជាការល្អ !
ការហៅបម្រើមិនកំណត់ ឬបញ្ជាក់តម្លៃ ឬភាពស័ក្តិសមរបស់បុគ្គលមួយរូបនោះទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលយើងធ្វើការជាមួយព្រះតាមរបៀបអ្វីក៏ដោយដែលទ្រង់បានបង្គាប់ នោះយើងរីកចម្រើនទៅក្នុងកម្រិតនៃការបង្កបង្កើតរបស់យើងផ្ទាល់ ។
ព្រះទ្រង់រីករាយឃើញយើងរីកចម្រើន ដូច្នេះហើយយើងគួរតែរីករាយដែរ ទោះបីនៅពេលយើងនៅតែមានការងារត្រូវធ្វើក៏ដោយ ។ នៅពេលខ្លះ យើងខ្វះកម្លាំង ឬមធ្យោបាយដើម្បីបម្រើនៅក្នុងការហៅបម្រើមួយ ។ យើងនៅតែអាចចូលរួមក្នុងកិច្ចការនេះ ហើយការពារទីបន្ទាល់របស់យើង តាមរបៀបដ៏មានអត្ថន័យដូចជាការអធិស្ឋាន និងការសិក្សាព្រះគម្ពីរ ។ ព្រះវរបិតាដែលពេញដោយក្តីស្រឡាញ់របស់យើងមិនបានដាក់ទោសយើង នៅពេលយើងស្ម័គ្រចិត្តធ្វើ ប៉ុន្តែមិនមានសមត្ថភាពដើម្បីបម្រើនោះឡើយ ។
ទីពីរ ការបម្រើលើកកម្ពស់គេហដ្ឋាន និងព្រះវិហាររបស់យើងឲ្យទៅជាទីដ៏បរិសុទ្ធ ដែលយើងអាចអនុវត្តការរស់នៅតាមសេចក្តីសញ្ញា ។
ឧទាហរណ៍ សេចក្តីសញ្ញារបស់យើងថាត្រូវចងចាំព្រះគ្រីស្ទជានិច្ចគឺបានធ្វើឡើងរៀងៗខ្លួន ប៉ុន្តែយើងបន្ដរស់នៅតាមសេចក្ដីសញ្ញានេះ នៅពេលយើងបម្រើអ្នកដទៃ ។ ការហៅបម្រើហ៊ុមព័ទ្ធយើងដោយឱកាសដើម្បីជួយ « ទទួល … បន្ទុកគ្នាទៅវិញទៅមក ដូច្នោះហើយ បំពេញនូវក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះគ្រីស្ទ » ។ នៅពេលយើងបម្រើ ដោយសារយើងស្រឡាញ់ព្រះ ហើយចង់រស់នៅតាមសេចក្តីសញ្ញារបស់យើង នោះការបម្រើដែលហាក់ដូចជាកាតព្វកិច្ចនិងពិបាក នឹងប្រែក្លាយជារីករាយ និងជាអ្វីដែលផ្លាស់ប្តូរ ។
ពិធីបរិសុទ្ធមិនសង្រ្គោះយើងដោយសារតែពិធីបរិសុទ្ធទាំងនោះបំពេញតម្រូវការរបស់ស្ថានសួគ៌នោះទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលយើងរស់នៅតាមសេចក្តីសញ្ញាដែលភ្ជាប់នឹងពិធីបរិសុទ្ធទាំងនេះ នោះយើងប្រែក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ដែលចង់ស្ថិតនៅក្នុងទីវត្តមានរបស់ព្រះ ។ ការយល់ដឹងនេះយកឈ្នះលើការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការបម្រើ ឬការមិនចង់បម្រើ ។ ការរៀបចំខ្លួនរបស់យើងដើម្បីជួបព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពន្លឿនឡើង នៅពេលយើងឈប់សួរពីអ្វីដែលព្រះនឹងអនុញ្ញាតឲ្យយើងធ្វើ ហើយចាប់ផ្ដើមសួរពីអ្វី ដែលព្រះនឹងសព្វព្រះទ័យចង់បានវិញ ។
ទីបី ការចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះជួយយើងទទួលបានអំណោយទាននៃព្រះគុណរបស់ព្រះ និងទទួលអារម្មណ៍នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់កាន់តែមហិមារបស់ទ្រង់ ។
យើងពុំទទួលបានសំណងខាងហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ការបម្រើនោះទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះគម្ពីរបង្រៀនថា ដ្បិត « [ យើង ]ធ្វើការ ដើម្បីទទួលព្រះគុណនៃព្រះ ដើម្បីឲ្យ[ យើង ]មានកម្លាំងខ្លាំងឡើងនៅក្នុងព្រះវិញ្ញាណ[ ដោយមាន ]ការចេះដឹងអំពីព្រះ [ ហើយ ]បង្រៀនដោយអានុភាព និងសិទ្ធិអំណាចពីព្រះ » ។ នោះគឺជាការដោះដូរដ៏ល្អណាស់ !
ដោយសារតែព្រះគុណរបស់ព្រះ សមត្ថភាព ឬអសមត្ថភាពរបស់យើងគឺមិនមែនជាគោលការណ៍គ្រឹះសម្រាប់ការផ្ដល់ ឬទទួលការហៅបម្រើមួយនោះទេ ។ ព្រះពុំរំពឹងឲ្យថានឹងមានការធ្វើការដ៏ឥតខ្ចោះ ឬទេពកោសល្យពិសេសដើម្បីចូលរួមក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់នោះទេ ។ បើដូច្នេះ ម្ចាស់ក្សត្រីអេសធើរនឹងមិនអាចសង្រ្គោះប្រជាជនរបស់ទ្រង់ ពេត្រុសមិនអាចដឹកនាំសាសនាចក្រសម័យដើម ហើយយ៉ូសែបស្ម៊ីធ ក៏មិនអាចធ្វើជាព្យាការីនៃការស្ដារឡើងវិញបាននោះដែរ ។
នៅពេលយើងធ្វើសកម្មភាពដោយសេចក្តីជំនឿដើម្បីធ្វើអ្វីមួយដែលហួសពីសមត្ថភាពរបស់យើង នោះភាពទន់ខ្សោយរបស់យើងគឺត្រូវបង្ហាញឡើង ។ ការណ៍នេះមិនដែលងាយស្រួលនោះទេ ប៉ុន្តែវាចាំបាច់ដើម្បី « ដឹងថា គឺដោយសារព្រះគុណ[ របស់ព្រះ ] … ទើបយើងមានអំណាចដើម្បីធ្វើនូវកិច្ចការទាំងនេះបាន » ។
យើងនឹងធ្វើកំហុសជាច្រើនដង កាលយើងចូលរួមចំណែកនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ ។ ប៉ុន្ដែនៅក្នុងការខិតខំរបស់យើង ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងកែតម្រូវយើង ។ ទ្រង់លើកយើងឡើងបន្ដិចម្ដងៗឲ្យដកពិសោធន៍នូវសេចក្តីសង្រ្គោះចេញពីការបរាជ័យ និងការភ័យខ្លាចរបស់យើង ហើយចេញពីការមានអារម្មណ៍ដូចជាយើងមិនមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ ។ នៅពេលយើងថ្វាយការខិតខំប្រឹងប្រែងដ៏តិចតួច ប៉ុន្តែជាការខិតខំប្រឹងប្រែងដ៏អស់ពីចិត្ដរបស់យើង នោះព្រះតម្កើងវា ។ នៅពេលយើងលះបង់សម្រាប់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះទ្រង់នឹងញែកយើងជាបរិសុទ្ធ ។ នេះគឺជាអំណាចផ្លាស់ប្តូរនៃព្រះគុណរបស់ព្រះ ។ នៅពេលយើងបម្រើ យើងរីកចម្រើននៅក្នុងព្រះគុណ រហូតដល់យើងត្រូវបានរៀបចំដើម្បី « នឹងត្រូវបានលើកឡើង ដោយព្រះវរបិតាយ៉ាងនោះដែរ ដើម្បីឲ្យឈរចំពោះ[ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ] » ។
ជួយអ្នកដទៃទទួល និងអររីករាយនៅក្នុងអំណោយទាននៃការហៅបម្រើ
ខ្ញុំមិនដឹងពីអ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះអង្គសង្រ្គោះនឹងសួរខ្ញុំនៅពេលខ្ញុំឈរនៅចំពោះទ្រង់ឡើយ ប៉ុន្តែប្រហែលសំណួរមួយដែលទ្រង់នឹងសួរគឺ « តើអ្នកនាំនរណាមកជាមួយ ? » ការហៅបម្រើគឺជាអំណោយទានពិសិដ្ឋមកពីព្រះវរបិតាសួគ៌ដែលពេញដោយក្តីស្រឡាញ់ដើម្បីជួយនាំអ្នកដទៃទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាមួយយើង ។ ដូចនេះ ខ្ញុំសូមអញ្ជើញថ្នាក់ដឹកនាំទាំងឡាយ និងយើងម្នាក់ៗឲ្យកាន់តែមានគោលបំណងស្វែងរកអ្នកដែលគ្មានការហៅបម្រើ ។ សូមលើកទឹកចិត្ត និងជួយពួកគេឲ្យចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះដើម្បីជួយរៀបចំពួកគេសម្រាប់ការយាងមកវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ។
ចន ពុំសកម្មនៅក្នុងសាសនាចក្រទេ នៅពេលប៊ីស្សពរបស់គាត់បានទៅសួរសុខទុក្ខ ហើយបានប្រាប់គាត់ថា ព្រះអម្ចាស់មានកិច្ចការឲ្យគាត់ធ្វើ ។ គាត់បានអញ្ជើញ ចន ឲ្យឈប់ជក់បារី ។ ទោះបីជា ចន បានព្យាយាមឈប់ជក់ជាច្រើនដងក្តី លើកនេះគាត់មានអារម្មណ៍ថា មានអំណាចដែលមើលមិនឃើញកំពុងជួយដល់គាត់ ។
បីសប្តាហ៍ក្រោយមក ប្រធានស្តេកបានទៅជួប ចន ។ គាត់បានហៅ ចន ឲ្យបម្រើនៅក្នុងគណៈប៊ីស្សព ។ ចន បានភ្ញាក់ផ្អើល ។ គាត់បានជម្រាបទៅប្រធានស្តេកថា គាត់ទើបតែឈប់ជក់បារី ។ ប្រសិនបើនេះមានន័យថាគាត់នឹងត្រូវបោះបង់ចោលទម្លាប់របស់គាត់ក្នុងការចូលរួមការប្រកួតបាល់ទាត់អាជីពនៅថ្ងៃអាទិត្យ មែនហើយ នោះគឺជាការស្នើសុំច្រើនពេកហើយ ។ ប្រធានស្តេកបានឆ្លើយតបដោយបំផុសគំនិតយ៉ាងសាមញ្ញថា ៖ « ចន ខ្ញុំពុំមែនជាអ្នកសុំប្អូននោះទេ តែព្រះអម្ចាស់វិញទេតើ » ។
ដែល ចន បានឆ្លើយថា « ប្រសិនបើបែបនោះមែន ខ្ញុំនឹងបម្រើ » ។
ចន បានប្រាប់ខ្ញុំថាការលះបង់ទាំងនេះដើម្បីបម្រើ គឺជាចំណុចផ្លាស់ប្តូរខាងវិញ្ញាណចំពោះគាត់ និងចំពោះគ្រួសារគាត់ ។
ខ្ញុំឆ្ងល់ ចុះប្រសិនបើតាមទស្សនៈនៃជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើង យើងមិនបានកត់សម្គាល់ ហើយខកខានក្នុងការផ្ដល់ការហៅបម្រើទៅកាន់បុគ្គលដែលមើលទៅហាក់ដូចជាមិនអាច ឬមិនមានភាពស័ក្ដិសមដើម្បីបម្រើ ។ ឬយើងប្រហែលជាខ្វល់ខ្វាយនឹងវប្បធម៌នៃការអនុវត្តការងារជាជាងគោលលទ្ធិនៃការរីកចម្រើន ដោយធ្វេសប្រហែសក្នុងការមើលឃើញពីរបៀបដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបង្កើនសមត្ថភាពក្នុងការដែលមិនទំនង និងមិនអាចបញ្ជាក់បានដោយការផ្តល់ឱកាសដល់ពួកគេដើម្បីបម្រើវិញនោះ ។
អែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា បង្រៀនពីសារៈសំខាន់នៃការតម្រង់ផ្លូវពីព្រះគម្ពីរឲ្យ « ចូរឲ្យ មនុស្ស[ ប្រុស និងស្រី ]គ្រប់រូប រៀន ពីភារកិច្ច[ របស់ពួកគេ ] ហើយឲ្យប្រតិបត្តិ » ។ តើយើងបានធ្វើការណ៍នេះដែរឬទេ ? នៅពេលថ្នាក់ដឹកនាំ និងឪពុកម្តាយអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកដទៃរៀន និងធ្វើសកម្មភាពដោយខ្លួនពួកគេ នោះពួកគេរីកចម្រើន និងលូតលាស់ ។ ខណៈដែលវាជាការងាយស្រួលជាងក្នុងការហៅសមាជិកដែលស្មោះត្រង់ឲ្យមានការហៅបម្រើទីពីរ វានឹងជាការប្រសើរជាងក្នុងការអញ្ជើញអ្នកដែលហាក់ដូចជាមិនចង់បម្រើឲ្យបម្រើ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេរៀន និងរីកចម្រើន ។
ប្រសិនបើព្រះគ្រីស្ទនៅទីនេះដោយផ្ទាល់ ទ្រង់នឹងសួរសុខទុក្ខអ្នកដែលឈឺ បង្រៀនថ្នាក់សាលាថ្ងៃអាទិត្យ អង្គុយជាមួយយុវនារីដែលមានចិត្តសង្រេង និងប្រសិទ្ធពរដល់កុមារ ។ ទ្រង់អាចធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ ។ ប៉ុន្តែទ្រង់ធ្វើតាមគោលការណ៍នៃការទុកឲ្យយើងធ្វើសកម្មភាព និងរៀន ដូចនេះទើបទ្រង់បញ្ជូនយើងឲ្យធ្វើកិច្ចការនេះជំនួសទ្រង់ ។
ដោយការចូលរួមនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ នោះមាននូវ « អភ័យឯកសិទ្ធិ និងការទទួលខុសត្រូវដើម្បីតំណាងឲ្យព្រះអម្ចាស់[ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ] » ។ នៅពេលយើងបម្រើដើម្បីតម្កើងព្រះគ្រីស្ទ ហើយមិនមែនខ្លួនយើង នោះការបម្រើរបស់យើងប្រែជាពេញដោយអំណរ ។ នៅពេលអ្នកដទៃចាកចេញពីថ្នាក់ ការប្រជុំ ការជួបផ្ដល់ការងារបម្រើ ឬសកម្មភាពរបស់យើង ដោយការចងចាំពីព្រះគ្រីស្ទច្រើនជាងពួកគេចងចាំយើង នោះកិច្ចការនោះគឺជាការបង្កើននូវថាមពល ។
នៅក្នុងកិច្ចខិតខំដោយស្មោះត្រង់ដើម្បីធ្វើជាតំណាងឲ្យព្រះអង្គសង្រ្គោះ នោះយើងប្រែក្លាយកាន់តែដូចជាទ្រង់ ។ នោះគឺជាការរៀបចំដ៏ប្រសើរបំផុតសម្រាប់គ្រាដ៏ពិសិដ្ឋ នៅពេលយើងម្នាក់ៗនឹងលុតជង្គង់ចុះ ហើយទទួលស្គាល់ថា ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះគ្រីស្ទ ដែលខ្ញុំធ្វើជាសាក្សីថា ទ្រង់គឺជាព្រះគ្រីស្ទ ហើយថាប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន គឺជា « សំឡេងរបស់ទ្រង់ … ដល់អស់ចុងផែនដី » ដើម្បីជួយយើង « រៀបចំ … សម្រាប់អ្វីដែលនឹងមកដល់ » ។ នៅក្នុងព្រះនាមដ៏ពិសិដ្ឋនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ។