உங்கள் இருதயத்தை கடினப்படுத்தாதீர்கள்

இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தின் மறுஸ்தாபிதம், பிதாவாகிய தேவனும் அவருடைய நேச குமாரனும் இளம் ஜோசப் ஸ்மித்துக்குத் தோன்றி, அவருடைய தாழ்மையான ஜெபத்திற்கு பதிலளித்தபோது தொடங்கியது. மறுஸ்தாபிதத்தின் ஒரு பகுதியாக, ஜோசப் ஸ்மித் தேவனுடைய வரத்தாலும் வல்லமையாலும் ஒரு பண்டைய பதிவேட்டை மொழிபெயர்த்தார். இந்தப் பதிவேடு “அமெரிக்காவின் பூர்வ குடியினருடன் தேவனின் நடப்பித்தல்களின் குறிப்பு மற்றும் நித்திய சுவிசேஷத்தின் முழுமையையும் கொண்டுள்ளது.”

நான் ஒரு சிறுவனாக இருந்தபோது, ​​மார்மன் புஸ்தகத்தைப் படிக்கும்போது, ​​கர்த்தருடைய தூதன் தோன்றி அவர்களிடம் நேரடியாகப் பேசியபோதும், லாமானும் லெமுவேலும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சத்தியங்களை ஏன் நம்பவில்லை என்று நான் அடிக்கடி யோசித்தேன். லாமானும் லெமுவேலும் ஏன் தங்கள் தகப்பனாகிய லேகி மற்றும் தங்கள் தம்பி நேபியின் போதனைகளுக்கு இன்னும் பணிவாகவும் கீழ்ப்படிதலுடனும் இருக்க முடியவில்லை?

இந்தக் கேள்விக்கான பதில்களில் ஒன்றை நான் 1 நேபியில் கண்டேன், அது நேபி, “அவர்களுடைய இருதயக்கடினத்தினிமித்தம் துக்கமடைந்தான்” என்று கூறுகிறது. “நீங்கள் உங்கள் இருதயத்தில் கடினமுள்ளவர்களாயும், மனதில் குருடராயும் இருப்பது எப்படி?” என்று நேபி தனது மூத்த சகோதரர்களிடம் கேட்டான்.

இருதயக் கடினத்தன்மை என்றால் என்ன?

மார்மன் புஸ்தகத்தில் “கடினத்தன்மை” என்பதன் கொரிய மொழிபெயர்ப்பு 완악 (Wan-Aak: 頑惡). இச்சொற்றொடர் சீன எழுத்தான “Wan” (頑), அதாவது “அசையாத,” மற்றும் “Aak” (惡), அதாவது “துன்மார்க்கன்” எனப் பயன்படுத்துகிறது. நாம் நம் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தும்போது, ​​நாம் குருடாக்கப்படுகிறோம், மேலும் நல்ல விஷயங்கள் நம் இருதயங்களுக்குள்ளோ அல்லது நம் மனங்களுக்குள்ளோ வர முடியாது. நாம் பிடிவாதமாகி, உலக ஆசைகளில் அதிக கவனம் செலுத்தத் தொடங்குகிறோம், தேவனுடைய காரியங்களுக்கு நம் இருதயங்களை மூடுகிறோம். நாம் மற்றவர்களின் கருத்துகளையும் வழிகாட்டுதல்களையும் ஏற்றுக்கொள்ளாமல், நம் சொந்த எண்ணங்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தத் தேர்வு செய்கிறோம். நாம் நமது இருதயங்களை தேவனுடைய காரியங்களுக்குத் திறக்காமல், உலகத்தின் காரியங்கள் மற்றும் சத்துருவின் செல்வாக்கிற்குத் திறக்கத் தேர்வு செய்கிறோம். நமது இருதயங்கள் கடினப்படும்போது, ​​பரிசுத்த ஆவியின் செல்வாக்கை நாம் எதிர்க்கிறோம். நாம் “கர்த்தரை நினைவுகூர தாமதமுள்ளவர்களாக”, காலப்போக்கில் நாம் அவருடைய வார்த்தைகளுக்கு “உணர்வில்லாதவர்கள்” ஆகிறோம்.

சிலர் “தங்கள் இருதயக் கடினத்தினிமித்தம் தேவனுடைய ஆவியை நிராகரிப்பார்கள்” என்று அம்மோனிகாவில் உள்ள ஜனங்களுக்கு ஆல்மா போதித்தான். “தங்கள் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்துகிறவர்களுக்கு, அவருடைய இரகசியங்களைக்குறித்து அவர்கள் ஒன்றும் அறியாதுபோகுமட்டும், வார்த்தையின் சிறிய பங்கு கொடுக்கப்படும்” என்றும் அவன் கற்பித்தான். இறுதியில், ஆவி விலகிச் செல்கிறது, லாமான் மற்றும் லெமுவேல் போல தங்கள் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தியவர்களிடமிருந்து கர்த்தர் “[அவரது] வார்த்தையை எடுத்துப்போடுவார்.” லாமானும் லெமுவேலும் தொடர்ந்து தங்கள் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தி, பரிசுத்த ஆவியின் உணர்வுகளை எதிர்த்ததாலும், தங்கள் தகப்பன் மற்றும் நேபியின் வார்த்தைகளையும் போதனைகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருந்ததாலும், இறுதியில் அவர்கள் தேவனிடமிருந்து வந்த நித்திய சத்தியங்களை நிராகரித்தனர்.

லாமான் மற்றும் லெமுவேலுக்கு மாறாக, நேபி தொடர்ந்து தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டு, கர்த்தருடைய ஆவியிடமிருந்து வழிகாட்டுதலைத் தேடினான். பதிலுக்கு, கர்த்தர் நேபியின் இருதயத்தை மென்மையாக்கினார். அவன் பகிர்கிறான், “நான் கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன். இதோ அவர் என்னைச் சந்தித்து, என் இருதயத்தை மிருதுவாக்கினபடியால், என் தகப்பனால் பேசப்பட்ட எல்லா வார்த்தைகளையும் நான் விசுவாசித்தேன்.” தேவனின் அனைத்து இரகசியங்களையும் அவருடைய வார்த்தைகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளவும், புரிந்துகொள்ளவும், நம்பவும் கர்த்தர் நேபிக்கு உதவினார். நேபி பரிசுத்த ஆவியின் நிலையான தோழமையைப் பெற முடிந்தது.

நம் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தாமல் இருக்க நாம் என்ன செய்ய முடியும்?

முதலில், நாம் தினமும் மனந்திரும்புதலைப் பயிற்சி செய்யலாம்.

நமது இரட்சகர் போதித்தார், “ஆதலால், மனந்திரும்பி ஒரு சிறுபிள்ளையைப்போல என்னிடத்தில் வருகிற எவரையும் நான் ஏற்றுக்கொள்வேன்.” நமது அன்புக்குரிய தீர்க்கதரிசி, தலைவர் ரசல் எம். நெல்சன், போதித்தார்:

மனந்திரும்புதல் முன்னேற்றத்திற்கான திறவுகோல் ஆகும். தூய விசுவாசம், உடன்படிக்கையின் பாதையில் நம்மை முன்னேற வைக்கிறது.

தயவுசெய்து பயப்படாதீர்கள் மனந்திரும்புவதையும் தாமதப்படுத்தாதீர்கள். உங்கள் துயரத்தில் சாத்தான் மகிழ்ச்சி அடைகிறான். … சுபாவ மனிதனை அப்புறப்படுத்தும் சந்தோஷத்தை அனுபவிக்க இன்றே தொடங்குங்கள். இரட்சகர் நம்மை எப்போதும் நேசிக்கிறார், ஆனால் விசேஷமாக நாம் மனந்திரும்பும்போது.”

நம் இருதயங்களை மென்மையாக்கி, கர்த்தரிடம் வருவதன் மகிழ்ச்சியை நாம் அனுபவிக்கும்போது, ​​நாம் “சிறுபிள்ளையைப் போலாகி, கீழ்ப்படிந்து, சாந்தமாயும், தாழ்மையாயும், பொறுமையாயும், அன்பால் நிறைந்து, ஒரு பிள்ளை தன் தகப்பனுக்கு கீழ்ப்படிவதுபோல, அவன் மீது சுமத்த தகுதியானது என கர்த்தர் காண்கிற அனைத்திலும் கீழ்ப்படிய சித்தமாயிருப்போம்.”

இரண்டாவதாக, நாம் தாழ்மையைக் கடைப்பிடிக்கலாம்.

தினசரி மனந்திரும்புதல் நம் இருதயங்களுக்கு மனத்தாழ்மையைக் கொண்டுவரும். ஒரு சிறு குழந்தை தன் தந்தைக்குக் கீழ்ப்படிவது போல, நாம் கர்த்தருக்கு முன்பாக தாழ்மையுடன் இருக்க விரும்புகிறோம். அப்போது பரிசுத்த ஆவி எப்போதும் நம்முடன் இருப்பார், நம் இருதயங்கள் மென்மையாகும்.

நானும் என் மனைவி சூவும் கடந்த நான்கு வருடங்களாக ஒரு அருமையான தம்பதியரை அறிவோம். நாங்கள் அவர்களை முதலில் சந்தித்தபோது, ​​கணவர் சபையின் புதிய உறுப்பினராக இருந்தார், அவருடைய மனைவி சுவிசேஷத்தைப் படிக்க ஊழியக்காரர்களுடன் சந்தித்துக் கொண்டிருந்தாள். கிறிஸ்துவிடம் வர அவளுக்கு உதவ பல ஊழியக்காரர்கள் அவளைச் சந்தித்தனர். அவளுக்கு சுவிசேஷத்தின் துடிப்பான சாட்சியம் இருப்பதாகவும், சபை உண்மை என்பதை அறிந்திருப்பதாகவும் நாங்கள் உணர்ந்தோம். எங்கள் வருகைகளின் போது அவள் அடிக்கடி ஆவியை உணர்ந்தாள், எல்லா கூட்டங்களிலும் ஆர்வமாகப் பங்கேற்றாள். தொகுதியின் அருமையான உறுப்பினர்களுடன் பழகுவது அவளுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. இருப்பினும், ஞானஸ்நானத்தின் நீரில் இறங்குவதற்கு தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொள்வது அவளுக்குக் கடினமாக இருந்தது. ஒரு நாள் அவள் மரோனி 7:43–44 வாசித்துக் கொண்டிருந்தாள், அது பின்வருமாறு கூறுகிறது:

“மறுபடியும் அவன் சாந்தமாயும் இருதயத்தின் தாழ்மையோடும் இராவிட்டால், இதோ அவன் விசுவாசத்தையும் நம்பிக்கையையும் பெற முடியாது என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.”

அப்படியிருந்தால், [உங்கள்] விசுவாசமும் நம்பிக்கையும் வீணே, ஏனென்றால் சாந்தகுணமுள்ளவர்களையும் இருதயத்தில் தாழ்மையுள்ளவர்களையும் தவிர வேறு யாரும் தேவனுக்கு முன் ஏற்கப்படுவதில்லை.

இந்த வசனங்களைப் படித்த பிறகு, அவள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை உணர்ந்தாள். சாந்தமாகவும் பணிவாகவும் இருப்பதன் அர்த்தத்தை அவள் புரிந்துகொண்டதாக அவள் நினைத்தாள். இருப்பினும், தேவனின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிய விசுவாசத்தையும் நம்பிக்கையையும் பெற அவளுடைய புரிதல் போதுமானதாக இல்லை. அவள் தன் பிடிவாதத்தையும், தன் சொந்த ஞானத்தையும் விட்டுவிட வேண்டியிருந்தது. அவள் உண்மையான மனந்திரும்புதலின் மூலம் தன்னைத் தாழ்த்தத் தொடங்கினாள். தேவனின் பார்வையில் மனத்தாழ்மை என்ன என்பதை அவள் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தாள். அவள் பரலோக பிதாவை நம்பி, தன் சொந்த இருதயத்தை மென்மையாக்க ஜெபித்தாள். இந்த ஜெபங்களின் மூலம், பரலோக பிதா தான் ஞானஸ்நானம் பெற வேண்டும் என்று விரும்புவதாக ஆவியானவர் தனக்கு சாட்சியமளிப்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.

கணவன்-மனைவி இருவரும் தாங்கள் எவ்வளவு மனத்தாழ்மையுடன் மாறுகிறார்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக தேவனின் வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது, மேலும் நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் போதனைகளைப் பின்பற்ற தங்கள் இருதயங்கள் மென்மையாகின என்பதை பகிர்ந்து கொண்டனர்.

மூன்றாவதாக, நாம் நமது இரட்சகரை நம்பி அவரை சார்ந்திருக்கலாம்.

கர்த்தரை நம்புவதன் மூலம் தனது இருதயத்தை மென்மையாக்க அனுமதிப்பதற்கு நேபி ஒரு சிறந்த உதாரணமாக இருந்தார். அவர் போதித்தார், “நான் உம்மை நம்பியிருக்கிறேன், நான் உம்மில் என்றென்றைக்கும் நம்பிக்கையாயிருப்பேன். நான் மாம்ச புயத்தில் என் நம்பிக்கையை வைக்கமாட்டேன்”. இதேபோல், தீர்க்கதரிசி ஜோசப் ஸ்மித்துக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு வெளிப்படுத்தலில், கர்த்தர் சொன்னார், “நன்மை செய்ய உன்னை வழிநடத்துகிற அந்த ஆவியின் மேல் உனது நம்பிக்கையை வை—ஆம், நீதியைச் செய்யவும், தாழ்மையாய் நடக்கவும்.” நாம் கர்த்தர் மீது நம்பிக்கை வைத்து அவரைச் சார்ந்திருக்கும்போது, ​​அவர் நம் இருதயங்களை மென்மையாக்குவார், மேலும் நமது சோதனைகள், பிரச்சனைகள் மற்றும் துன்பங்களில் நாம் ஆதரிக்கப்படுவோம்.

நாம் உண்மையாக மனந்திரும்பி, நம்மைத் தாழ்த்தி, கர்த்தரை நம்பி சார்ந்து கொண்டால், நம் இருதயங்கள் மென்மையாகும். பின்னர் அவர் தம்முடைய ஆவியை ஊற்றி, பரலோகத்தின் ரகசியங்களை நமக்குக் காண்பிப்பார். அவர் கற்பித்த எல்லா வார்த்தைகளையும் நாம் நம்புவோம், நமது புரிதல் ஆழமாகும்.

நமது இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்து சாந்தத்திற்கு இறுதி உதாரணமாக இருந்தார். 2 நேபி 31:7, இல் நாம் வாசிக்கிறோம், “அவர் பரிசுத்தராய் இருந்தபோதிலும், மாம்சத்தின் பிரகாரமாய் பிதாவுக்கு முன்பாகத் தம்மைத் தாழ்த்தினார் என்பதை மனுபுத்திரருக்குக் காண்பித்து, பிதாவினுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டு அவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறார் என்றும், அவருக்குச் சாட்சி கொடுக்கிறார்.” அவர் பரிசுத்தராகவும் பரிபூரணராகவும் இருந்தபோதிலும், பிதாவுக்கு முன்பாகத் தன்னைத் தாழ்த்தி, ஞானஸ்நானம் பெற்றதன் மூலம் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்.

இயேசு கிறிஸ்து தனது அநித்திய வாழ்க்கையின் முடிவில், கசப்பான பாத்திரத்தில் பங்கெடுப்பதன் மூலம் தனது சொந்த விருப்பத்தைத் தம்முடைய பிதாவிடம் சமர்ப்பித்தார். இந்த துன்பம் அவரை, “வலியின் காரணமாக நடுங்கவும், ஒவ்வொரு துவாரத்திலிருந்தும் இரத்தம் கசிந்து சரீரம் ஆவி இரண்டிலும் பாடுபடவைத்தது.” “கசப்பான பானம்பண்ணி குறுகிப்போகாமலிருக்க விரும்புகிறேன் என இரட்சகர் கேட்டார்.” ஆயினும் அவர் சொன்னார் “பிதாவுக்கே மகிமையுண்டாவதாக, மனுபுத்திரருக்காக அவர் பங்கெடுத்து அவரது ஆயத்தங்களை முடித்தார்.”

சகோதர சகோதரிகளே, நமக்கு ஒழுக்க சுயாதீனம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. நாம் நம் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தவோ அல்லது மென்மையாக்கவோ தேர்வு செய்யலாம். நமது அன்றாட வாழ்வில், கர்த்தருடைய ஆவி நம் இருதயங்களுக்குள் வந்து வாசம் செய்ய அழைக்கும் காரியங்களைச் செய்ய நாம் தேர்வு செய்யலாம். இந்தத் தேர்வுகளில் அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் இருப்பதை நான் அறிவேன்.

பிதாவின் சித்தத்தைப் பின்பற்றிய நமது இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுவோமாக. நாம் அவ்வாறு செய்யும்போது, ​​கர்த்தர் நமக்கு வாக்குறுதி அளித்துள்ளார், “ஏனெனில், இதோ, அவர்கள் தங்கள் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தாதிருந்தால், கோழி தன் குஞ்சுகளைத் தன்னுடைய சிறகுகளுக்குள் கூட்டிச் சேர்ப்பது போல, நான் அவர்களைக் கூட்டிச் சேர்ப்பேன்.” இயேசு கிறிஸ்துவின், நாமத்தினாலே, ஆமென்.